ਏਤੈਃ ਸਹਾਯੈਰੁਪਯਾਤਿ ਰਾਜਾ ਮਰੁਦ੍ਗਣੈਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਇਵਾਭਿਗੁਪ੍ਤਃ। ਅਜਾਨਤਾਂ ਖ੍ਯਾਪਯ ਨਃ ਸੁਕੇਸ਼ਿ ਕਸ੍ਯਾਸਿ ਭਾਰ੍ਯਾ ਦੁਹਿਤਾ ਚ ਕਸ੍ਯ
ਇਹ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਮਰੁਦਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਸੁਕੇਸ਼ੀ, ਸਾਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਦੱਸੋ—ਤੂੰ ਕਿਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈਂ ਤੇ ਕਿਸ ਦੀ ਧੀ ਹੈਂ?
ਅਥਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੀ ਪृष੍ਟਾ ਸ਼ਿਬੀਨਾਂ ਕਪ੍ਰਵਰੇਣ ਤੇਨ। ਅਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮਨ੍ਦਂ ਪ੍ਰਵਿਮੁਚ੍ਯ ਸ਼ਾਖਾਂ ਸਂਗृਹ੍ਣਤੀ ਕੌਸ਼ਿਕਮੁਤ੍ਤਰੀਯਮ੍
ਫਿਰ ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਬੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਵੇਖੀ, ਡਾਢੀ ਛੱਡੀ ਤੇ ਆਪਣਾ ਉੱਤਰੀਆ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ।
ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾऽਭਿਜਾਨਾਮਿ ਨਰੇਨਦ੍ਰਪੁਤ੍ਰ ਨ ਮਾਦृਸ਼ੀ ਤ੍ਵਾਮਭਿਭਾष੍ਟੁਮਰ੍ਹਤਿ। ਨ ਤ੍ਵੇਹ ਵਕ੍ਤਾऽਸ੍ਤਿ ਤਵੇਹ ਵਾਕ੍ਯ- ਮਨ੍ਯੋ ਨਰੋ ਵਾऽਪ੍ਯਥਵਾऽਪਿ ਨਾਰੀ
ਮੈਂ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਹੈ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ; ਮੇਰੀ ਵਰਗੀ ਔਰਤ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬੋਲ ਸਕਦੀ। ਪਰ ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ—ਨ ਕੋਈ ਮਰਦ, ਨ ਕੋਈ ਔਰਤ।
ਏਕਾ ਹ੍ਯਹਂ ਸਂਪ੍ਰਤਿ ਤੇਨ ਵਾਚਂ ਦਦਾਨਿ ਵੈ ਭਦ੍ਰ ਨਿਬੋਧ ਚੇਦਮ੍। ਅਹਂ ਹ੍ਯਰਣ੍ਯੇਕਥਮੇਕਮੇਕਾ ਤ੍ਵਾਮਾਲਪੇਯਂ ਨਿਰਤਾ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮੇ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਕੱਲੀ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਤੈਨੂੰ ਆਖ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਭਲੇ ਮਨੁੱਖ—ਸੁਣ। ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਹੋਈ, ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਇਕੱਲੀ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ?
ਜਾਨਾਮਿ ਚ ਤ੍ਵਾਂ ਸੁਰਥਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਂ ਯਂ ਕੋਟਿਕਾਸ਼੍ਯੇਤਿ ਵਿਦੁਰ੍ਮਨੁष੍ਯਾਃ। ਤਸ੍ਮਾਦਹਂ ਸ਼ੈਬ੍ਯ ਤਥੈਵ ਤੁਭ੍ਯ- ਮਾਖ੍ਯਾਮਿ ਬਨ੍ਧੂਨ੍ਪ੍ਰਥਿਤਂ ਕੁਲਂ ਚ
ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਸੁਰਥਾ ਦਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਹੈਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ ਕੋਟਿਕਾਸ਼ੀ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਸ਼ੈਬਿਆ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੁਲ ਦੀ ਸੱਚੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ।
ਅਪਤ੍ਯਮਸ੍ਮਿ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਃ ਕृष੍ਣੇਤਿ ਮਾਂ ਸ਼ੈਬ੍ਯ ਵਿਦੁਰ੍ਮਨੁष੍ਯਾਃ। ਸਾऽਹਂ ਵृਣੇ ਪਞ੍ਚ ਜਨਾਨ੍ਪਤਿਤ੍ਵੇ ਯੇ ਖਾਣ੍ਡਵਪ੍ਰਸ੍ਥਗਤਾਃ ਸ਼੍ਰੁਤਾਸ੍ਤੇ
ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਧੀ ਹਾਂ—ਮੈਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਪੰਜ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਖਾਂਡਵਪ੍ਰਸਥ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਭੀਮਸੇਨਾਰ੍ਜੁਨੌ ਚ ਮਾਦ੍ਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪੁਤ੍ਰੌ ਪੁਰੁषਪ੍ਰਵੀਰੌ। ਤੇ ਮਾਂ ਨਿਵੇਸ਼੍ਯਹ ਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚਤਸ੍ਰੋ ਵਿਬਜ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਾ ਮृਗਯਾਂ ਪ੍ਰਯਾਤਾਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਭੀਮਸੇਨ, ਅਰਜੁਨ ਤੇ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤ੍ਰ—ਇਹ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਪਾਂਡਵ—ਚਾਰ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵੰਡ ਕੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਛੱਡ ਕੇ।
ਪ੍ਰਾਚੀਂ ਰਾਜਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਭੀਮਸੇਨੋ ਜਯਃ ਪ੍ਰਤੀਚੀਂ ਯਮਜਾਵੁਦੀਚੀਮ੍। ਮਨ੍ਯੇ ਤੁ ਤੇषਾਂ ਰਥਸਤ੍ਤਮਾਨਾਂ ਕਾਲੋ ਬਹੁਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਇਹੋਪਯਾਤੁਮ੍
ਰਾਜਾ ਪੂਰਬ, ਭੀਮਸੇਨ ਦੱਖਣ, ਜੁੜਵੇ ਪੱਛਮ ਤੇ ਉੱਤਰ ਨੂੰ ਗਏ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਥਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਹੁਣ ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਲਈ ਕਾਫੀ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਸਂਮਾਨਿਤਾ ਯਾਸ੍ਯਥ ਤੈਰ੍ਯਥੇष੍ਟਂ ਵਿਮੁਚ੍ਯ ਵਾਹਾਨਵਰੋਹਯਧ੍ਵਮ੍। ਪ੍ਰਿਯਾਤਿਥਿਰ੍ਧਰ੍ਮਸੁਤੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰੀਤੋ ਭਵਿष੍ਯਤ੍ਯਭਿਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਯੁਪ੍ਮਾਨ੍
ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਲੋਂ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਆਦਰ ਪਾਵੋਗੇ; ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ ਖੋਲ੍ਹੋ ਤੇ ਉਤਰੋ। ਧਰਮ ਦੇ ਪੁੱਤ੍ਰ, ਮਹਾਨ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪਿਆਰੇ ਮਹਿਮਾਨ ਹੋ।
ਏਤਾਵਦੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦ੍ਰੁਪਦਾਤ੍ਮਜਾ ਸਾ ਸ਼ੈਵ੍ਯਾਤ੍ਮਜਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੁਖੀ ਪ੍ਰਤੀਤਾ। ਵਿਵੇਸ਼ ਤਾਂ ਪਰ੍ਣਸ਼ਾਲਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਾਂ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਤੇषਾਮਤਿਥਿਸ੍ਵਧਰ੍ਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਧੀ, ਚਾਨਣੀ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਸੋਹਣੀ ਪਰਨਾਂ ਵਾਲੀ ਝੋਪੜੀ ਵਿੱਚ ਗਈ, ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੀ ਹੋਈ।
ਤਥਾऽऽਸੀਨੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਤੇषੁ ਰਾਜਸੁ ਭਾਰਤ। `ਕੋਟਿਕਾਸ਼੍ਯੋ ਜਗਾਮਾਸ਼ੁ ਸਿਨ੍ਧੁਰਾਜਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਬੈਠੇ ਸਨ, ਭਾਰਤ, ਕੋਟਿਕਾਸ਼ੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਿੰਧੂ ਰਾਜੇ ਦੇ ਡੇਰੇ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਕृष੍ਣਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵੇਦਯਤ੍। ਕੋਟਿਕਾਸ਼੍ਯਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ੈਬ੍ਯਂ ਸੌਵੀਰਕੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਹੋਈ ਗੱਲ ਸਾਰੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ; ਕੋਟਿਕਾਸ਼ੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੌਵੀਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸ਼ੈਬਿਆ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਯਦਾ ਵਾਚਂ ਵ੍ਯਾਹਰਨ੍ਤ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਂ ਮੇ ਰਮਤੇ ਮਨਃ। ਸੀਮਨ੍ਤਿਨੀਨਾਂ ਸੁਖ੍ਯਾਯਾਂ ਵਿਨਿਵृਤ੍ਤਃ ਕਥਂ ਭਵਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਰਮ ਗਿਆ। ਤੂੰ, ਜੋ ਸ਼ਰੀਫ਼ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈਂ, ਉਸ ਦੀ ਸੰਗਤ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ?
ਏਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਮੇऽਨ੍ਯਾ ਯਥਾ ਸ਼ਾਖਾਮृਗਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ। ਪ੍ਰਤਿਭਾਨ੍ਤਿ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੋਰ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਖਾ-ਮ੍ਰਿਗਾਂ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੇਰਨੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ। ਮਹਾਬਾਹੂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚ ਆਖਦਾ ਹਾਂ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਹਿ ਮਨਸ੍ਤਯਾ ਮੇऽਪਹृਤਂ ਭृਸ਼ਮ੍। ਤਾਂ ਸਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਕਲ੍ਯਾਣੀਂ ਯਦਿ ਸ੍ਯਾਚ੍ਛੈਬ੍ਯ ਮਾਨੁषੀ
ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੁੱਟ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਸੁਭਾਗੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸ, ਜੇ ਉਹ ਸਚਮੁਚ ਮਨੁੱਖੀ ਹੈ, ਸ਼ੈਬਿਆ।
ਏषਾ ਵੈ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਕृष੍ਣਾ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੀ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ। ਪਞ੍ਚਾਨਾਂ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਮਹਿषੀ ਸਂਮਤਾ ਭृਸ਼ਮ੍
ਇਹ ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਮਹਿਸ਼ੀ, ਬਹੁਤ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚੈਵ ਪਾਰ੍ਥਾਨਾਂ ਪ੍ਰਿਯਾ ਬਹੁਮਤਾ ਸਤੀ। ਤਯਾ ਸਮੇਤ੍ਯ ਸੌਵੀਰ ਸੌਵੀਰਾਭਿਮੁਖੋ ਵ੍ਰਜ
ਉਹ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਵਧੀਆ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾ, ਸੌਵੀਰ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਦ੍ਰੌਪਦੀਮਿਤਿ। ਪਤਿਃ ਸੌਵੀਰਸਿਨ੍ਧੂਨਾਂ ਦੁष੍ਟਭਾਵੋ ਜਯਦ੍ਰਥਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੌਵੀਰ ਤੇ ਸਿੰਧੂਆਂ ਦਾ ਪਤੀ ਜਯਦ੍ਰਥ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਵੇਖਾਂਗਾ', ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਮੰਦ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਿਂਹਗੋष੍ਠਂ ਵृਕੋ ਯਥਾ। ਆਤ੍ਮਨਾ ਸਪ੍ਤਮਃ ਕृष੍ਣਾਮਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਭੇਡੀਆ ਸ਼ੇਰਾਂ ਦੇ ਢੇਰੇ ਵਿੱਚ ਆਵੇ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਸੱਤਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਕੁਸ਼ਲਂ ਤੇ ਵਰਾਰੋਹੇ ਭਰ੍ਤਾਰਸ੍ਤੇऽਪ੍ਯਨਾਮਯਾਃ। ਯੇषਾਂ ਕੁਸ਼ਲਕਾਮਾਸਿ ਤੇऽਪਿਕਚ੍ਚਿਦਨਾਮਯਾਃ
ਸੋਹਣੀਏ, ਕੀ ਤੂੰ ਠੀਕ ਹੈਂ? ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਵੀ ਠੀਕ ਹਨ? ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦੀ ਤੂੰ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈਂ, ਉਹ ਵੀ ਸਾਰੇ ਸੁਖੀ ਹਨ?
ਅਪਿ ਤੇ ਕੁਸ਼ਲਂ ਰਾਜਨ੍ਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਕੋਸ਼ੇ ਬਲੇ ਤਥਾ। ਕਚ੍ਚਿਦੇਕਃ ਸ਼ਿਬੀਨਾਢ੍ਯਾਨ੍ਸੌਵੀਰਾਨ੍ਸਹ ਸਿਨ੍ਧੁਭਿਃ। ਅਨੁਤਿष੍ਠਸਿ ਧਰ੍ਮੇਣ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਵਿਦਿਤਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ
ਮਹਾਰਾਜ, ਕੀ ਤੇਰੇ ਰਾਜ, ਖਜਾਨੇ ਤੇ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੈ? ਕੀ ਤੂੰ ਸ਼ੀਬੀਆਂ, ਸੌਵੀਰਾਂ, ਸਿੰਧੂਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈਂ?
ਕੌਰਵ੍ਯਃ ਕੁਸ਼ਲੀ ਰਾਜਾ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਅਹਂ ਚ ਭ੍ਰਾਤਰਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਯਾਂਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾਨ੍ਪਰਿਪृਚ੍ਛਸਿ
ਕੌਰਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਮੈਂ, ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਤੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈਂ, ਸਾਰੇ ਠੀਕ ਹਨ।
ਪਾਦ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹਾਣੇਦਮਾਸਨਂ ਚ ਨृਪਾਤ੍ਮਜ। ਮृਗਾਨ੍ਵਿਤਾ ਮृਗੀਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਾਤਰਾਸ਼ਂ ਦਦਾਨਿ ਤੇ
ਮਹਾਰਾਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਇਹ ਆਸਣ ਕਬੂਲ ਕਰ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਜੋ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ ਹੈ, ਸਵੇਰੇ ਦਾ ਖਾਣਾ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਐਣੇਯਾਨ੍ਪृषਤਾਨ੍ਨ੍ਯਙ੍ਕੂਨ੍ਹਰਿਣਾਞ੍ਸ਼ਰਭਾਞ੍ਸ਼ਸ਼ਾਨ੍। ऋਕ੍ਸ਼ਾਵ੍ਰੁਰੂਞ੍ਸ਼ਮ੍ਬਰਾਂਸ਼੍ਚ ਗਵਯਾਂਸ਼੍ਚ ਮृਗਾਨ੍ਬਹੂਨ੍
ਇੱਥੇ ਨਿਲਗਾਂ, ਚਿਤਕਬਰ, ਕਾਲਾ ਹਿਰਨ, ਖਰਗੋਸ਼, ਰੀਛ, ਜੰਗਲੀ ਭੈਂਸ, ਸੰਬਰ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਹਨ।
ਵਰਾਹਾਮਹਿषਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਯਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾ ਮृਗਜਾਤਯਃ। ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ ਸ੍ਵਯਂ ਤੁਭ੍ਯਂ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਟਿਰਃ
ਸੂਰ, ਮਹਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ — ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਖੁਦ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਲਈ ਦੇਵੇਗਾ।
ਕੁਸ਼ਲਂ ਪ੍ਰਾਤਰਾਸ਼ਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਂ ਮੇ ਦਿਤ੍ਸਿਤਂ ਤ੍ਵਯਾ। ਏਹਿ ਮੇ ਰਥਮਾਰੋਹ ਸੁਖਮਾਪ੍ਨੁਹਿ ਕੇਵਲਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਭੋਜਨ ਲਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ। ਆ, ਮੇਰੇ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਅਤੇ ਆਰਾਮ ਲੈ।
ਗਤਸ਼੍ਰੀਕਾਨ੍ਹृਤਰਾਜ੍ਯਾਨ੍ਕृਪਣਾਨ੍ਗਤਚੇਤਸਃ। ਅਰਣ੍ਯਵਾਸਿਨਃ ਪਾਰ੍ਥਾਨ੍ਨਾਨੁਰੋਦ੍ਧੁਂ ਤ੍ਵਮਰ੍ਹਸਿ
ਤੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਸਾਥ ਨਾ ਦੇ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਤੇ ਰਾਜ ਖੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਦੁਖੀ, ਹਤਾਸ ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਨੈਵ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾ ਗਤਸ਼੍ਰੀਕਂ ਭਰ੍ਤਾਰਮੁਪਯੁਞ੍ਜਤੇ। ਯੁਞ੍ਜਾਨਮਨੁਯੁਞ੍ਜੀਤ ਨ ਸ਼ਰਿਯਃ ਸਂਕ੍ਸ਼ਯੇ ਵਸੇਤ੍
ਸਿਆਣੀ ਔਰਤ ਉਹ ਪਤੀ ਨਹੀਂ ਚੁਣਦੀ ਜੋ ਆਪਣਾ ਸੁਖ-ਸਮਰਥਾ ਗਵਾ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ। ਜੇ ਚੁਣ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਸਾਥ ਦੇਵੇ, ਪਰ ਉਜੜ ਵਿੱਚ ਨਾ ਵੱਸੇ।
ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਵਿਹੀਨਾ ਰਾष੍ਟ੍ਰਾਚ੍ਚ ਵਿਨष੍ਟਾਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਃ ਸਮਾਃ। ਅਲਂ ਤੇ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕ੍ਲੇਸ਼ਮੁਪਾਸਿਤੁਮ੍
ਧਨ ਤੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਵਾਂਝੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਸਹਿਣਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕਾਫੀ ਹੈ।
ਭਾਰ੍ਯਾ ਮੇ ਭਵ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਤ੍ਯਜੈਨਾਨ੍ਮੁਖਮਾਪ੍ਨੁਹਿ। ਅਖਿਲਾਨ੍ਸਿਨ੍ਧੁਸੌਵੀਰਾਨਾਪ੍ਨੁਹਿ ਤ੍ਵਂ ਮਯਾ ਸਹ
ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀਏ, ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰ। ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਰੇ ਸਿੰਧੂ ਤੇ ਸੌਵੀਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ।