ਧਾਤੁਰ੍ਵਿਧਾਤੁਃ ਸਵਿਤੁਰ੍ਵਿਭੋਰ੍ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਸਦਨਾਤ੍ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾ। ਨ ਹ੍ਯੇਵ ਨਃ ਪृਚ੍ਛਸਿ ਯੇ ਵਯਂ ਸ੍ਮ ਨ ਚਾਪਿ ਜਾਨੀਮ ਤਵੇਹ ਨਾਥਮ੍
ਤੂੰ ਧਾਤੂ, ਵਿਧਾਤਾ, ਸਵਿਤਾ, ਮਹਾਨ ਜਾਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਘਰੋਂ ਆਈ ਹੈਂ? ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛਦੀ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕੌਣ ਹਾਂ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਰਾਖੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਵਯਂ ਹਿ ਮਾਨਂ ਤਵ ਵਰ੍ਧਯਨ੍ਤਃ ਪृਚ੍ਛਾਮ ਭਦ੍ਰੇਪ੍ਰਭਵਂ ਪ੍ਰਭੁਂ ਚ। ਆਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਬਨ੍ਧੂਂਸ਼੍ਚ ਪਤਿਂ ਕੁਲਂ ਚ ਜਾਤਿਂ ਚ ਯਚ੍ਚੇਗਹ ਕਰੋषਿ ਕਾਰ੍ਯਮ੍
ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਵਧਾਉਣ ਲਈ, ਭਲੇਕਦਮੀਏ, ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਤੇ ਮਾਲਕ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦੇ ਹਾਂ। ਦੱਸ, ਤੇਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਪਤੀ, ਪਰਿਵਾਰ, ਜਾਤ ਤੇ ਇੱਥੇ ਕੀ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈਂ?
ਅਹਂ ਤੁ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸੁਰਥਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਯਂ ਕੋਟਿਕਾਸ਼੍ਯੇਤਿ ਵਿਦੁਰ੍ਮਨੁष੍ਯਾਃ। `ਵਸ਼੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ ਸਤ੍ਯਰਤਿਰ੍ਵਰੋਰੁ ਵृਦ੍ਧੋਪਸੇਵੀ ਗੁਰੁਪੂਜਕਸ਼੍ਚ
ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਸੁਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ, ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਕੋਟਿਕਾਸ਼ਿਆ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਰੱਖਦਾ, ਸੱਚ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਕਰਦਾ, ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ।
ਅਸੌ ਤੁ ਯਸ੍ਤਿष੍ਠਤਿਕਾਞ੍ਚਨਾਙ੍ਗੇ ਤਥੇ ਹੁਤੋऽਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚਯਨੇ ਯਥੈਵ। ਤਰਿਗਰ੍ਤਰਾਜਃ ਕਮਲਾਯਤਾਕ੍ਸ਼ਃ ਕ੍ਸ਼ੇਮਂਕਰੋ ਨਾਮ ਸ ਏष ਵੀਰਃ
ਉਹ ਜੋ ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਨ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਤਰਿਗਰਤ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਖੇਮੰਕਰ ਹੈ, ਉਹ ਵੀਰ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਾਤ੍ਪਰਸ੍ਤ੍ਵੇष ਮਹਾਧਨੁष੍ਮਾ- ਨ੍ਪੁਤ੍ਰਃ ਕੁਲਿਨ੍ਦਾਧਿਪਤੇਰ੍ਵਰਿष੍ਠਃ। ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਤੇ ਤ੍ਵਾਂ ਵਿਪੁਲਾਯਤਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸੁਪੁष੍ਪਿਤਃ ਪਰ੍ਵਤਵਾਸਨਿਤ੍ਯਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵੱਡਾ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਕੁਲਿੰਦ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਲੰਬੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਵੱਸਦਾ, ਤੇਰੀ ਵੱਲ ਤੱਕ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਅਸੌ ਤੁ ਯਃ ਪੁष੍ਕਰਿਣੀਸਮੀਪੇ ਸ਼੍ਯਾਮੋ ਯੁਵਾ ਤਿष੍ਠਤਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਃ। ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਰਾਜਃ ਸੁਬਲਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ ਏਵ ਹਨ੍ਤਾ ਦ੍ਵਿषਤਾਂ ਸੁਗਾਤ੍ਰਿ
ਉਹ ਜੋ ਪੂਲ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜਾ ਹੈ, ਨਿਕਾ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਜਵਾਨ, ਉਹ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਰਾਜਾ ਸੁਬਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਸੋਹਣੀ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ।
ਯਸ੍ਯਾਨੁਯਾਤ੍ਰਂ ਧ੍ਵਜਿਨਃ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਸੌਵੀਰਕਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾਃ। ਸ਼ੋਣਾਸ਼੍ਵਯੁਕ੍ਤੇषੁ ਰਥੇषੁ ਸਰ੍ਵੇ ਮਸ੍ਵੇषੁ ਦੀਪ੍ਤਾ ਇਵ ਇਵ੍ਯਵਾਹਾਃ
ਉਸ ਦੀ ਸਾਥੀ ਵਿੱਚ ਸੌਵੀਰ ਦੇ ਬਾਰਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਜੋ ਲਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰਥਾਂ 'ਚ ਸਵਾਰ ਹਨ, ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਅਙ੍ਗਾਰਕਃ ਕੁਞ੍ਜਰੋ ਗੁਪ੍ਤਕਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੁਂਜਯਃ ਸਂਜਯਸੁਪ੍ਰਵृਦ੍ਧੌ। ਪ੍ਰਭਂਕਰੋऽਥ ਭ੍ਰਮਰੋ ਰਵਿਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਃਕੁਹਨਸ਼੍ਚ ਨਾਮ
ਅੰਗਾਰਕ, ਕੁੰਜਰ, ਗੁਪਤਕ, ਸ਼੍ਰੁੰਜਯ, ਸੰਜਯ, ਸੁਪ੍ਰਵ੍ਰਿਧ, ਪ੍ਰਭੰਕਰ, ਭ੍ਰਮਰ, ਰਵੀ, ਸ਼ੂਰ, ਪ੍ਰਤਾਪ ਤੇ ਕੁਹਨ — ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ।
ਯਂ षਟ੍ਸਹਸ੍ਰਾ ਰਥਿਨੋऽਨੁਯਾਨ੍ਤਿ ਨਾਗਾ ਹਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਪਦਾਤਿਨਸ਼੍ਚ। ਜਯਦ੍ਰਥੋ ਨਾਮ ਯਦਿ ਸ਼੍ਰੁਤਸ੍ਤੇ ਸੌਵੀਰਰਾਜਃ ਸੁਭਗੇ ਸ ਏषਃ
ਇਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥੀ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ ਹਨ। ਜੇ ਤੂੰ ਜੈਦਰਥ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਸੋਹਣੀ, ਉਹ ਸੌਵੀਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਪਰੇ ਭ੍ਰਾਤਰੋऽਦੀਨਸਤ੍ਵਾ ਬਲਾਹਕਾਨੀਕਵਿਦਾਰਣਾਦ੍ਯਾਃ। ਸੌਵੀਰਵੀਰਾਃ ਪ੍ਰਵਰਾ ਯੁਵਾਨੋ ਰਾਜਾਨਮੇਤੇ ਬਲਿਨੋऽਨੁਯਾਨ੍ਤਿ
ਇਸ ਦੇ ਹੋਰ ਭਰਾ, ਜਿਵੇਂ ਬਲਾਹਕ ਤੇ ਅਨਿਕਵਿਦਾਰਣ, ਨਿੜਰ ਤੇ ਜਵਾਨ ਸੌਵੀਰ ਦੇ ਵੀਰ ਹਨ, ਇਹ ਸਭ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਤੈਃ ਸਹਾਯੈਰੁਪਯਾਤਿ ਰਾਜਾ ਮਰੁਦ੍ਗਣੈਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਇਵਾਭਿਗੁਪ੍ਤਃ। ਅਜਾਨਤਾਂ ਖ੍ਯਾਪਯ ਨਃ ਸੁਕੇਸ਼ਿ ਕਸ੍ਯਾਸਿ ਭਾਰ੍ਯਾ ਦੁਹਿਤਾ ਚ ਕਸ੍ਯ
ਇਹ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਮਰੁਦਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਸੁਕੇਸ਼ੀ, ਸਾਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਦੱਸੋ—ਤੂੰ ਕਿਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈਂ ਤੇ ਕਿਸ ਦੀ ਧੀ ਹੈਂ?
ਅਥਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੀ ਪृष੍ਟਾ ਸ਼ਿਬੀਨਾਂ ਕਪ੍ਰਵਰੇਣ ਤੇਨ। ਅਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮਨ੍ਦਂ ਪ੍ਰਵਿਮੁਚ੍ਯ ਸ਼ਾਖਾਂ ਸਂਗृਹ੍ਣਤੀ ਕੌਸ਼ਿਕਮੁਤ੍ਤਰੀਯਮ੍
ਫਿਰ ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਬੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਵੇਖੀ, ਡਾਢੀ ਛੱਡੀ ਤੇ ਆਪਣਾ ਉੱਤਰੀਆ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ।
ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾऽਭਿਜਾਨਾਮਿ ਨਰੇਨਦ੍ਰਪੁਤ੍ਰ ਨ ਮਾਦृਸ਼ੀ ਤ੍ਵਾਮਭਿਭਾष੍ਟੁਮਰ੍ਹਤਿ। ਨ ਤ੍ਵੇਹ ਵਕ੍ਤਾऽਸ੍ਤਿ ਤਵੇਹ ਵਾਕ੍ਯ- ਮਨ੍ਯੋ ਨਰੋ ਵਾऽਪ੍ਯਥਵਾऽਪਿ ਨਾਰੀ
ਮੈਂ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਹੈ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ; ਮੇਰੀ ਵਰਗੀ ਔਰਤ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬੋਲ ਸਕਦੀ। ਪਰ ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ—ਨ ਕੋਈ ਮਰਦ, ਨ ਕੋਈ ਔਰਤ।
ਏਕਾ ਹ੍ਯਹਂ ਸਂਪ੍ਰਤਿ ਤੇਨ ਵਾਚਂ ਦਦਾਨਿ ਵੈ ਭਦ੍ਰ ਨਿਬੋਧ ਚੇਦਮ੍। ਅਹਂ ਹ੍ਯਰਣ੍ਯੇਕਥਮੇਕਮੇਕਾ ਤ੍ਵਾਮਾਲਪੇਯਂ ਨਿਰਤਾ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮੇ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਕੱਲੀ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਤੈਨੂੰ ਆਖ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਭਲੇ ਮਨੁੱਖ—ਸੁਣ। ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਹੋਈ, ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਇਕੱਲੀ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ?
ਜਾਨਾਮਿ ਚ ਤ੍ਵਾਂ ਸੁਰਥਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਂ ਯਂ ਕੋਟਿਕਾਸ਼੍ਯੇਤਿ ਵਿਦੁਰ੍ਮਨੁष੍ਯਾਃ। ਤਸ੍ਮਾਦਹਂ ਸ਼ੈਬ੍ਯ ਤਥੈਵ ਤੁਭ੍ਯ- ਮਾਖ੍ਯਾਮਿ ਬਨ੍ਧੂਨ੍ਪ੍ਰਥਿਤਂ ਕੁਲਂ ਚ
ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਸੁਰਥਾ ਦਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਹੈਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ ਕੋਟਿਕਾਸ਼ੀ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਸ਼ੈਬਿਆ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੁਲ ਦੀ ਸੱਚੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ।
ਅਪਤ੍ਯਮਸ੍ਮਿ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਃ ਕृष੍ਣੇਤਿ ਮਾਂ ਸ਼ੈਬ੍ਯ ਵਿਦੁਰ੍ਮਨੁष੍ਯਾਃ। ਸਾऽਹਂ ਵृਣੇ ਪਞ੍ਚ ਜਨਾਨ੍ਪਤਿਤ੍ਵੇ ਯੇ ਖਾਣ੍ਡਵਪ੍ਰਸ੍ਥਗਤਾਃ ਸ਼੍ਰੁਤਾਸ੍ਤੇ
ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਧੀ ਹਾਂ—ਮੈਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਪੰਜ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਖਾਂਡਵਪ੍ਰਸਥ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਭੀਮਸੇਨਾਰ੍ਜੁਨੌ ਚ ਮਾਦ੍ਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪੁਤ੍ਰੌ ਪੁਰੁषਪ੍ਰਵੀਰੌ। ਤੇ ਮਾਂ ਨਿਵੇਸ਼੍ਯਹ ਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚਤਸ੍ਰੋ ਵਿਬਜ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਾ ਮृਗਯਾਂ ਪ੍ਰਯਾਤਾਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਭੀਮਸੇਨ, ਅਰਜੁਨ ਤੇ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤ੍ਰ—ਇਹ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਪਾਂਡਵ—ਚਾਰ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵੰਡ ਕੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਛੱਡ ਕੇ।
ਪ੍ਰਾਚੀਂ ਰਾਜਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਭੀਮਸੇਨੋ ਜਯਃ ਪ੍ਰਤੀਚੀਂ ਯਮਜਾਵੁਦੀਚੀਮ੍। ਮਨ੍ਯੇ ਤੁ ਤੇषਾਂ ਰਥਸਤ੍ਤਮਾਨਾਂ ਕਾਲੋ ਬਹੁਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਇਹੋਪਯਾਤੁਮ੍
ਰਾਜਾ ਪੂਰਬ, ਭੀਮਸੇਨ ਦੱਖਣ, ਜੁੜਵੇ ਪੱਛਮ ਤੇ ਉੱਤਰ ਨੂੰ ਗਏ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਥਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਹੁਣ ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਲਈ ਕਾਫੀ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਸਂਮਾਨਿਤਾ ਯਾਸ੍ਯਥ ਤੈਰ੍ਯਥੇष੍ਟਂ ਵਿਮੁਚ੍ਯ ਵਾਹਾਨਵਰੋਹਯਧ੍ਵਮ੍। ਪ੍ਰਿਯਾਤਿਥਿਰ੍ਧਰ੍ਮਸੁਤੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰੀਤੋ ਭਵਿष੍ਯਤ੍ਯਭਿਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਯੁਪ੍ਮਾਨ੍
ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਲੋਂ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਆਦਰ ਪਾਵੋਗੇ; ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ ਖੋਲ੍ਹੋ ਤੇ ਉਤਰੋ। ਧਰਮ ਦੇ ਪੁੱਤ੍ਰ, ਮਹਾਨ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪਿਆਰੇ ਮਹਿਮਾਨ ਹੋ।
ਏਤਾਵਦੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦ੍ਰੁਪਦਾਤ੍ਮਜਾ ਸਾ ਸ਼ੈਵ੍ਯਾਤ੍ਮਜਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੁਖੀ ਪ੍ਰਤੀਤਾ। ਵਿਵੇਸ਼ ਤਾਂ ਪਰ੍ਣਸ਼ਾਲਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਾਂ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਤੇषਾਮਤਿਥਿਸ੍ਵਧਰ੍ਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਧੀ, ਚਾਨਣੀ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਸੋਹਣੀ ਪਰਨਾਂ ਵਾਲੀ ਝੋਪੜੀ ਵਿੱਚ ਗਈ, ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੀ ਹੋਈ।
ਤਥਾऽऽਸੀਨੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਤੇषੁ ਰਾਜਸੁ ਭਾਰਤ। `ਕੋਟਿਕਾਸ਼੍ਯੋ ਜਗਾਮਾਸ਼ੁ ਸਿਨ੍ਧੁਰਾਜਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਬੈਠੇ ਸਨ, ਭਾਰਤ, ਕੋਟਿਕਾਸ਼ੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਿੰਧੂ ਰਾਜੇ ਦੇ ਡੇਰੇ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਕृष੍ਣਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵੇਦਯਤ੍। ਕੋਟਿਕਾਸ਼੍ਯਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ੈਬ੍ਯਂ ਸੌਵੀਰਕੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਹੋਈ ਗੱਲ ਸਾਰੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ; ਕੋਟਿਕਾਸ਼ੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੌਵੀਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸ਼ੈਬਿਆ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਯਦਾ ਵਾਚਂ ਵ੍ਯਾਹਰਨ੍ਤ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਂ ਮੇ ਰਮਤੇ ਮਨਃ। ਸੀਮਨ੍ਤਿਨੀਨਾਂ ਸੁਖ੍ਯਾਯਾਂ ਵਿਨਿਵृਤ੍ਤਃ ਕਥਂ ਭਵਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਰਮ ਗਿਆ। ਤੂੰ, ਜੋ ਸ਼ਰੀਫ਼ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈਂ, ਉਸ ਦੀ ਸੰਗਤ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ?
ਏਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਮੇऽਨ੍ਯਾ ਯਥਾ ਸ਼ਾਖਾਮृਗਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ। ਪ੍ਰਤਿਭਾਨ੍ਤਿ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੋਰ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਖਾ-ਮ੍ਰਿਗਾਂ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੇਰਨੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ। ਮਹਾਬਾਹੂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚ ਆਖਦਾ ਹਾਂ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਹਿ ਮਨਸ੍ਤਯਾ ਮੇऽਪਹृਤਂ ਭृਸ਼ਮ੍। ਤਾਂ ਸਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਕਲ੍ਯਾਣੀਂ ਯਦਿ ਸ੍ਯਾਚ੍ਛੈਬ੍ਯ ਮਾਨੁषੀ
ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੁੱਟ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਸੁਭਾਗੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸ, ਜੇ ਉਹ ਸਚਮੁਚ ਮਨੁੱਖੀ ਹੈ, ਸ਼ੈਬਿਆ।
ਏषਾ ਵੈ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਕृष੍ਣਾ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੀ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ। ਪਞ੍ਚਾਨਾਂ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਮਹਿषੀ ਸਂਮਤਾ ਭृਸ਼ਮ੍
ਇਹ ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਮਹਿਸ਼ੀ, ਬਹੁਤ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚੈਵ ਪਾਰ੍ਥਾਨਾਂ ਪ੍ਰਿਯਾ ਬਹੁਮਤਾ ਸਤੀ। ਤਯਾ ਸਮੇਤ੍ਯ ਸੌਵੀਰ ਸੌਵੀਰਾਭਿਮੁਖੋ ਵ੍ਰਜ
ਉਹ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਵਧੀਆ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾ, ਸੌਵੀਰ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਦ੍ਰੌਪਦੀਮਿਤਿ। ਪਤਿਃ ਸੌਵੀਰਸਿਨ੍ਧੂਨਾਂ ਦੁष੍ਟਭਾਵੋ ਜਯਦ੍ਰਥਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੌਵੀਰ ਤੇ ਸਿੰਧੂਆਂ ਦਾ ਪਤੀ ਜਯਦ੍ਰਥ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਵੇਖਾਂਗਾ', ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਮੰਦ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਿਂਹਗੋष੍ਠਂ ਵृਕੋ ਯਥਾ। ਆਤ੍ਮਨਾ ਸਪ੍ਤਮਃ ਕृष੍ਣਾਮਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਭੇਡੀਆ ਸ਼ੇਰਾਂ ਦੇ ਢੇਰੇ ਵਿੱਚ ਆਵੇ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਸੱਤਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਕੁਸ਼ਲਂ ਤੇ ਵਰਾਰੋਹੇ ਭਰ੍ਤਾਰਸ੍ਤੇऽਪ੍ਯਨਾਮਯਾਃ। ਯੇषਾਂ ਕੁਸ਼ਲਕਾਮਾਸਿ ਤੇऽਪਿਕਚ੍ਚਿਦਨਾਮਯਾਃ
ਸੋਹਣੀਏ, ਕੀ ਤੂੰ ਠੀਕ ਹੈਂ? ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਵੀ ਠੀਕ ਹਨ? ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦੀ ਤੂੰ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈਂ, ਉਹ ਵੀ ਸਾਰੇ ਸੁਖੀ ਹਨ?