ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਬਹੁਮृਗੇऽਰਣ੍ਯੇ ਅਟਮਾਨਾ ਮਹਾਰਥਾਃ। ਕਾਮ੍ਯਕੇ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਵਿਜਹ੍ਵੁਸ੍ਤੇ ਯਥਾਮਰਾਃ
ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿਚ, ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤ ਜਾਨਵਰ ਸਨ, ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ, ਕਾਮਯਕ ਵਿਚ ਅਮਰਾਂ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ।
ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾ ਬਹੁਵਿਧਾਨ੍ਵਨੋਦ੍ਦੇਸ਼ਾਨ੍ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਯਥਰ੍ਤੁਕਾਲਰਮ੍ਯਾਸ਼੍ਚਵਨਰਾਜੀਃ ਸੁषੁष੍ਪਿਤਾਃ
ਉਹ ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਿੱਸੇ ਵੇਖਦੇ, ਜਿੱਥੇ ਰੁੱਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਫੁੱਲੀਆਂ ਬਾਗਾਂ ਸਨ।
ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਮृਗਯਾਸ਼ੀਲਾਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤਸ੍ਤਨ੍ਮਹਦ੍ਵਨਮ੍। ਵਿਜਹ੍ਨਰਿਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਿਮਾਃ ਕਂਚਿਤ੍ਕਾਲਮਰਿਂਦਮਾਃ
ਪਾਂਡਵ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦਾ ਸ਼ੌਕ ਸੀ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਰਹੇ, ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਵਾਸਤੇ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੋ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਯੌਗਪਦ੍ਯੇਨ ਯਯੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚਤੁਰ੍ਦਿਸ਼ਮ੍। ਮृਗਯਾਂ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਰ੍ਥੇ ਪਰਤਪਾਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਸਭ ਇਕੱਠੇ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਨਿਕਲੇ।
ਦ੍ਰੌਪਦੀਮਾਸ਼੍ਰਮੇ ਨ੍ਯਸ੍ ਤृਣਬਿਨ੍ਦੋਰਨੁਜ੍ਞਯਾ। ਮਹਰ੍षੇਰ੍ਦੀਪ੍ਤਤਪਸੋ ਘੌਮ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਪੁਰੋਧਸਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਛੱਡਿਆ, ਰਿਸ਼ੀ ਤ੍ਰਣਬਿੰਦੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤਪਸੀ ਸੀ, ਤੇ ਘੌਮਿਆ, ਜੋ ਪੁਰੋਹਿਤ ਸੀ।
ਤਸ੍ਤੁ ਰਾਜਾ ਸਿਂਧੂਨਾਂ ਵਾਰ੍ਧਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਰ੍ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਵਿਵਾਹਕਾਮਃ ਸਾਲ੍ਵੇਯਾਨ੍ਪ੍ਰਯਾਤਃ ਸੋऽਭਵਤ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸਿੰਧੂਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਵਾਰਧਕਸ਼ਤ੍ਰੀ, ਵਿਆਹ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਸਾਲਵੇਆਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਮਹਤਾ ਪਰਿਬਰ੍ਹੇਣ ਰਾਜਯੋਗ੍ਯੇਨ ਸਂਵृਤਃ। ਰਾਜਭਿਰ੍ਬਹੁਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਮੁਪਾਯਾਤ੍ਕਾਮ੍ਯਕਂ ਚ ਸਃ
ਵੱਡੀ ਟੋਲੀ ਨਾਲ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਯੋਗ ਸੀ, ਤੇ ਕਈ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਕਾਮਯਕ ਆ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰਾਪਸ਼੍ਯਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀਮ੍। ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੀਮਾਸ਼੍ਰਮਦ੍ਵਾਰਿ ਦ੍ਰੌਪਦੀਂ ਨਿਰ੍ਜਨੇ ਵਨੇ
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਤਨੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ, ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ, ਸੁੰਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਖੜੀ ਦੇਖਿਆ।
ਵਿਭ੍ਰਾਜਮਾਨਾਂ ਵਪੁषਾ ਬਿਭ੍ਰਤੀਂ ਰੂਪਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਭ੍ਰਾਜਯਨ੍ਤੀਂ ਵਨੋਦ੍ਦੇਸ਼ਂ ਨੀਲਾਭ੍ਰਮਿਵ ਵਿਦ੍ਯੁਤਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਾਲੀ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਐਸਾ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਨੀਲੇ ਬੱਦਲ ਵਿਚ ਬਿਜਲੀ।
ਅਪ੍ਸਰਾ ਦੇਵਕਨ੍ਯਾ ਵਾ ਮਾਯਾ ਵਾ ਦੇਵਨਿਰ੍ਮਿਤਾ। ਇਤਿਕृਤ੍ਵਾਞ੍ਜਲਿਂ ਸਰ੍ਵੇ ਦਦृਸ਼ृਸ੍ਤਾਮਨਿਨ੍ਦਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਸਭ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਸੋਚਦੇ ਰਹੇ — 'ਕੀ ਇਹ ਅਪਸਰਾ ਹੈ, ਦੇਵਕੰਨਿਆ ਹੈ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਮਾਇਆ?' — ਤੇ ਉਸ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਦੇ ਰਹੇ।
ਤਃ ਸ ਰਾਜਾ ਸਿਨ੍ਧੂਨਾਂ ਵਾਰ੍ਧਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਰ੍ਜਯਦ੍ਰਥਃ। ਵਿਸ੍ਮਿਤਸ੍ਤ੍ਵਨਵਦ੍ਯਾਙ੍ਗੀਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਦੁष੍ਟਮਾਨਸਃ
ਫਿਰ ਸਿੰਧੂਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵਾਰਧਕਸ਼ਤ੍ਰੀ ਜਯਦਰਥ, ਉਸ ਦੀ ਨਿਰਵਿਗਨਤਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਮਾੜੀ ਨੀਅਤ ਆ ਗਈ।
ਸ ਕੋਟਿਕਾਸ਼੍ਯਂ ਰਾਜਾਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕਾਮਮੋਹਿਤਃ। ਕਸ੍ਯ ਤ੍ਵੇषਾऽਨਵਦ੍ਯਾਙ੍ਗੀ ਯਦਿਵਾऽਪਿਨ ਮਾਨੁषੀ
ਇੱਛਾ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ, ਉਹ ਕੋਟਿਕਾਸ਼ਿਆ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਾ, 'ਇਹ ਨਿਰਵਿਗਨਤਾਵਾਂ ਵਾਲੀ ਕਿਸ ਦੀ ਹੈ? ਜਾਂ ਇਹ ਮਨੁੱਖੀ ਵੀ ਨਹੀਂ?'
ਵਿਵਾਹਾਰ੍ਥੋ ਨ ਮੇ ਕਸ਼੍ਚਿਦਿਮਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽਤਿਮੁਨ੍ਦਰੀਮ੍। ਏਤਾਮੇਵਾਹਮਾਦਾਯ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਸ੍ਵਮਾਲਯਮ੍
ਇਹ ਵਧੇਰੇ ਸੋਹਣੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਲਈ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਹੀ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਗਚ੍ਛ ਜਾਨੀਹਿ ਸੌਮ੍ਯੇਮਾਂ ਕਸ੍ਯ ਵਾऽਤ੍ਰ ਕੁਤੋਪਿ ਵਾ। ਕਿਮਰ੍ਥਮਾਗਤਾ ਸੁਭ੍ਰੂਰਿਦਂ ਕष੍ਟਕਿਤਂ ਵਨਮ੍
ਤੂੰ ਜਾ ਕੇ ਪਤਾ ਕਰ ਕਿ ਇਹ ਕਿਸ ਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਕਿੱਥੋਂ ਆਈ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਸੋਹਣੀ ਭਵਾਂ ਵਾਲੀ ਇਸ ਕਠਿਨ ਤੇ ਕੰਡਿਆਂ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੇ ਕਾਰਨ ਆਈ ਹੈ।
ਅਪਿ ਨਾਮ ਵਰਾਰੋਹਾ ਮਾਮੇषਾ ਲੋਕਸੁਨ੍ਦਰੀ। ਭਜੇਦਦ੍ਯਾਯਤਾਪਾਙ੍ਗੀ ਸੁਦਤੀ ਤਨੁਮਧ੍ਯਮਾ
ਕੀ ਪਤਾ, ਇਹ ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਸੋਹਣੀ, ਪਾਸੇ ਵੇਖਣ ਵਾਲੀ, ਚੰਗੀ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਚੁਣ ਲਵੇ।
ਅਪ੍ਯਹਂ ਕृਤਕਾਮਃ ਸ੍ਯਾਮਿਮਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਰਸ੍ਰਿਯਮ੍। ਗਚ੍ਛਜਾਨੀਹਿ ਕੋਨ੍ਵਸ੍ਯਾ ਨਾਥ ਇਤ੍ਯੇਵ ਕੋਟਿਕ
ਕੀ ਪਤਾ, ਜੇ ਇਹ ਵਧੀਆ ਸੋਹਣੀ ਕੁੜੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਕੋਟਿਕਾ, ਤੂੰ ਜਾ ਕੇ ਪਤਾ ਕਰ ਕਿ ਇਸ ਦਾ ਰਾਖਾ ਕੌਣ ਹੈ।
ਸ ਕੋਟਿਕਾਸ਼੍ਯਸ੍ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਥਾਤ੍ਪ੍ਰਸ੍ਕਨ੍ਦ੍ਯ ਕੁਣ੍ਡਲੀ। ਉਪੇਤ੍ਯਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਤਦਾ ਕ੍ਰੋष੍ਟਾ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਵਧੂਮਿਵ
ਕੋਟਿਕਾਸ਼ਿਆ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਕੰਡੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ ਪੁੱਛਣ ਲਈ, ਜਿਵੇਂ ਸਿਆਲ ਬਾਘਣ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾ ਤ੍ਵਂ ਕਦਮ੍ਬਸ੍ਯ ਵਿਨਮ੍ਯ ਸ਼ਾਖਾਂ ਕਿਮਾਸ਼੍ਰਮੇ ਤਿष੍ਠਸਿ ਸ਼ੋਭਮਾਨਾ। ਦੇਦੀਪ੍ਯਮਾਨਾऽਗ੍ਨਿਸ਼ਿਖੇਵ ਨਕ੍ਤਂ ਵ੍ਯਾਧੂਯਮਾਨਾ ਪਵਨੇਨ ਸੂਭ੍ਰੂਃ
ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਕਦੰਬ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਟਾਹਣੀ ਵੰਨਦੀ ਹੋਈ, ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਖੜੀ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ, ਤੇ ਤੇਰੀ ਸੋਹਣੀ ਭਵਾਂ ਹਵਾ ਨਾਲ ਹਿਲ ਰਹੀਆਂ ਹਨ?
ਅਤੀਵ ਰੂਪੇਣ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾ ਤ੍ਵਂ ਨ ਚਾਪ੍ਯਰਣ੍ਯੇषੁ ਬਿਭੇषਿ ਕਿਂਨੁ। ਦੇਵੀ ਨੁ ਯਕ੍ਸ਼ੀ ਯਦਿਦਾਨਵੀ ਵਾ ਵਰਾਪ੍ਸਰਾ ਦੈਤ੍ਯਵਰਾਙ੍ਗਨਾ ਵਾ
ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਹਣੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਡਰਦੀ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਦੇਵੀ ਹੈਂ, ਯਕਸ਼ੀ, ਦਾਨਵੀ, ਸੋਹਣੀ ਅਪਸਰਾ ਜਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ ਹੈਂ?
ਵਪੁष੍ਮਤੀ ਵੋਰਗਰਾਜਕਨ੍ਯਾ ਵਨੇਚਰੀ ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਣਦਾਚਰਸ੍ਤ੍ਰੀ। ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਰਾਜ੍ਞੋ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀ ਯਮਸ੍ਯ ਸੋਮਸ੍ਯ ਧਨੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ
ਤੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਨਾਗ ਰਾਜ ਦੀ ਕੁੜੀ ਹੈਂ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਜਾਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੀ ਆਤਮਾ ਹੈਂ? ਤੂੰ ਇੰਦਰ, ਵਰੁਣ, ਯਮ, ਸੋਮ ਜਾਂ ਧਨ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈਂ?
ਧਾਤੁਰ੍ਵਿਧਾਤੁਃ ਸਵਿਤੁਰ੍ਵਿਭੋਰ੍ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਸਦਨਾਤ੍ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾ। ਨ ਹ੍ਯੇਵ ਨਃ ਪृਚ੍ਛਸਿ ਯੇ ਵਯਂ ਸ੍ਮ ਨ ਚਾਪਿ ਜਾਨੀਮ ਤਵੇਹ ਨਾਥਮ੍
ਤੂੰ ਧਾਤੂ, ਵਿਧਾਤਾ, ਸਵਿਤਾ, ਮਹਾਨ ਜਾਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਘਰੋਂ ਆਈ ਹੈਂ? ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛਦੀ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕੌਣ ਹਾਂ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਰਾਖੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਵਯਂ ਹਿ ਮਾਨਂ ਤਵ ਵਰ੍ਧਯਨ੍ਤਃ ਪृਚ੍ਛਾਮ ਭਦ੍ਰੇਪ੍ਰਭਵਂ ਪ੍ਰਭੁਂ ਚ। ਆਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਬਨ੍ਧੂਂਸ਼੍ਚ ਪਤਿਂ ਕੁਲਂ ਚ ਜਾਤਿਂ ਚ ਯਚ੍ਚੇਗਹ ਕਰੋषਿ ਕਾਰ੍ਯਮ੍
ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਵਧਾਉਣ ਲਈ, ਭਲੇਕਦਮੀਏ, ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਤੇ ਮਾਲਕ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦੇ ਹਾਂ। ਦੱਸ, ਤੇਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਪਤੀ, ਪਰਿਵਾਰ, ਜਾਤ ਤੇ ਇੱਥੇ ਕੀ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈਂ?
ਅਹਂ ਤੁ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸੁਰਥਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਯਂ ਕੋਟਿਕਾਸ਼੍ਯੇਤਿ ਵਿਦੁਰ੍ਮਨੁष੍ਯਾਃ। `ਵਸ਼੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ ਸਤ੍ਯਰਤਿਰ੍ਵਰੋਰੁ ਵृਦ੍ਧੋਪਸੇਵੀ ਗੁਰੁਪੂਜਕਸ਼੍ਚ
ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਸੁਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ, ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਕੋਟਿਕਾਸ਼ਿਆ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਰੱਖਦਾ, ਸੱਚ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਕਰਦਾ, ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ।
ਅਸੌ ਤੁ ਯਸ੍ਤਿष੍ਠਤਿਕਾਞ੍ਚਨਾਙ੍ਗੇ ਤਥੇ ਹੁਤੋऽਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚਯਨੇ ਯਥੈਵ। ਤਰਿਗਰ੍ਤਰਾਜਃ ਕਮਲਾਯਤਾਕ੍ਸ਼ਃ ਕ੍ਸ਼ੇਮਂਕਰੋ ਨਾਮ ਸ ਏष ਵੀਰਃ
ਉਹ ਜੋ ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਨ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਤਰਿਗਰਤ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਖੇਮੰਕਰ ਹੈ, ਉਹ ਵੀਰ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਾਤ੍ਪਰਸ੍ਤ੍ਵੇष ਮਹਾਧਨੁष੍ਮਾ- ਨ੍ਪੁਤ੍ਰਃ ਕੁਲਿਨ੍ਦਾਧਿਪਤੇਰ੍ਵਰਿष੍ਠਃ। ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਤੇ ਤ੍ਵਾਂ ਵਿਪੁਲਾਯਤਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸੁਪੁष੍ਪਿਤਃ ਪਰ੍ਵਤਵਾਸਨਿਤ੍ਯਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵੱਡਾ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਕੁਲਿੰਦ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਲੰਬੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਵੱਸਦਾ, ਤੇਰੀ ਵੱਲ ਤੱਕ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਅਸੌ ਤੁ ਯਃ ਪੁष੍ਕਰਿਣੀਸਮੀਪੇ ਸ਼੍ਯਾਮੋ ਯੁਵਾ ਤਿष੍ਠਤਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਃ। ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਰਾਜਃ ਸੁਬਲਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ ਏਵ ਹਨ੍ਤਾ ਦ੍ਵਿषਤਾਂ ਸੁਗਾਤ੍ਰਿ
ਉਹ ਜੋ ਪੂਲ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜਾ ਹੈ, ਨਿਕਾ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਜਵਾਨ, ਉਹ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਰਾਜਾ ਸੁਬਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਸੋਹਣੀ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ।
ਯਸ੍ਯਾਨੁਯਾਤ੍ਰਂ ਧ੍ਵਜਿਨਃ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਸੌਵੀਰਕਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾਃ। ਸ਼ੋਣਾਸ਼੍ਵਯੁਕ੍ਤੇषੁ ਰਥੇषੁ ਸਰ੍ਵੇ ਮਸ੍ਵੇषੁ ਦੀਪ੍ਤਾ ਇਵ ਇਵ੍ਯਵਾਹਾਃ
ਉਸ ਦੀ ਸਾਥੀ ਵਿੱਚ ਸੌਵੀਰ ਦੇ ਬਾਰਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਜੋ ਲਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰਥਾਂ 'ਚ ਸਵਾਰ ਹਨ, ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਅਙ੍ਗਾਰਕਃ ਕੁਞ੍ਜਰੋ ਗੁਪ੍ਤਕਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੁਂਜਯਃ ਸਂਜਯਸੁਪ੍ਰਵृਦ੍ਧੌ। ਪ੍ਰਭਂਕਰੋऽਥ ਭ੍ਰਮਰੋ ਰਵਿਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਃਕੁਹਨਸ਼੍ਚ ਨਾਮ
ਅੰਗਾਰਕ, ਕੁੰਜਰ, ਗੁਪਤਕ, ਸ਼੍ਰੁੰਜਯ, ਸੰਜਯ, ਸੁਪ੍ਰਵ੍ਰਿਧ, ਪ੍ਰਭੰਕਰ, ਭ੍ਰਮਰ, ਰਵੀ, ਸ਼ੂਰ, ਪ੍ਰਤਾਪ ਤੇ ਕੁਹਨ — ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ।
ਯਂ षਟ੍ਸਹਸ੍ਰਾ ਰਥਿਨੋऽਨੁਯਾਨ੍ਤਿ ਨਾਗਾ ਹਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਪਦਾਤਿਨਸ਼੍ਚ। ਜਯਦ੍ਰਥੋ ਨਾਮ ਯਦਿ ਸ਼੍ਰੁਤਸ੍ਤੇ ਸੌਵੀਰਰਾਜਃ ਸੁਭਗੇ ਸ ਏषਃ
ਇਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥੀ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ ਹਨ। ਜੇ ਤੂੰ ਜੈਦਰਥ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਸੋਹਣੀ, ਉਹ ਸੌਵੀਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਪਰੇ ਭ੍ਰਾਤਰੋऽਦੀਨਸਤ੍ਵਾ ਬਲਾਹਕਾਨੀਕਵਿਦਾਰਣਾਦ੍ਯਾਃ। ਸੌਵੀਰਵੀਰਾਃ ਪ੍ਰਵਰਾ ਯੁਵਾਨੋ ਰਾਜਾਨਮੇਤੇ ਬਲਿਨੋऽਨੁਯਾਨ੍ਤਿ
ਇਸ ਦੇ ਹੋਰ ਭਰਾ, ਜਿਵੇਂ ਬਲਾਹਕ ਤੇ ਅਨਿਕਵਿਦਾਰਣ, ਨਿੜਰ ਤੇ ਜਵਾਨ ਸੌਵੀਰ ਦੇ ਵੀਰ ਹਨ, ਇਹ ਸਭ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।