ਕੇ ਗੁਣਾਸ੍ਤਤ੍ਰਵਸਤਾਂ ਕਿਂ ਤਪਃ ਕਸ਼੍ਚ ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ। ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਤਤ੍ਰਸੁਖਂ ਕਿਂ ਚ ਦੋषੋ ਵਾ ਦੇਵਦੂਤਕ
ਉਥੇ ਵਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਕਿਹੜੇ ਗੁਣ ਹਨ? ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕਿਹੜਾ ਤਪ ਹੈ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਿਹੜੀ ਨਿਸ਼ਚਤਾ ਹੈ? ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜਾ ਸੁਖ ਹੈ, ਤੇ ਕੋਈ ਔਗੁਣ ਵੀ ਹੈ, ਦੇਵਦੂਤ ਜੀ?
ਸਤਾਂ ਸਾਪ੍ਤਪਦਂ ਮਿਤ੍ਰਮਾਹੁਃ ਸਨ੍ਤਃ ਕੁਲੋਚਿਤਾਃ। ਮਿਤ੍ਰਤਾਂ ਚ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਵਿਭੋ
ਸਿਆਣੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੱਤ ਕਦਮ ਇਕੱਠੇ ਚੱਲਣ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਦੋਸਤੀ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, ਵਡਿਆ ਜੀ.
ਯਦਤ੍ਰ ਤਥ੍ਯਂ ਪਥ੍ਯਂ ਚ ਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਹ੍ਯਵਿਚਾਰਯਨ੍। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਥਾ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਵ੍ਯਵਸਾਯਂ ਗਿਰਾ ਤਵ
ਜੋ ਕੁਝ ਇੱਥੇ ਸੱਚਾ ਤੇ ਭਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਿਨਾ ਹਿਜਕ ਦੇ ਦੱਸੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਪੱਕੇ ਮਨ ਨਾਲ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗਾ.
ਮਹਰ੍षੇऽਕਾਰ੍ਯਬੁਦ੍ਧਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਯਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸੁਖਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਿਮृਸ਼ਸ੍ਯਬੁਧੋ ਯਥਾ
ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ, ਤੇਰਾ ਮਨ ਕਰਮ ਕਰਨ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਲੱਗਾ। ਸਵਰਗ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਖ, ਜਦ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜਿਵੇਂ ਸਿਆਣੇ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕੇ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਵੀ ਮੰਨ ਲੈ.
ਉਪਰਿष੍ਟਾਦਯਂ ਲੋਕੋ ਯੋऽਯਂ ਸ੍ਵਰਿਤਿ ਸਂਜ੍ਞਿਤਃ। ਊਰ੍ਧ੍ਵਗਃ ਸਤ੍ਪਥਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦ੍ਦੇਵਯਾਨਚਰੋ ਮੁਨੇ
ਉਪਰ ਇੱਕ ਲੋਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਸਤਾ ਹੈ, ਰਿਸ਼ੀ ਜੀ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੜ੍ਹਦਾ ਤੇ ਸੱਚਾ ਹੈ.
ਨਾਤਪ੍ਤਤਪਸਃ ਪੁਂਸੋ ਨਾਮਹਾਯਜ੍ਞਯਾਜਿਨਃ। ਨਾਨृਤਾ ਨਾਸ੍ਤਿਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਤਤ੍ਰਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਮੁਦ੍ਗਲ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤਪ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਝੂਠੇ ਜਾਂ ਨਾਸਤਿਕ ਹਨ, ਉਹ ਉਥੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ, ਮੂਦਗਲ ਜੀ.
ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾਨੋ ਜਿਤਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਦਾਨ੍ਤਾ ਵਿਮਤ੍ਸਰਾਃ। ਦਾਨਧਰ੍ਮਰਤਾਃ ਪੁਂਸਃ ਸ਼ੂਰਾਸ਼੍ਚਾਹਿਤਲਕ੍ਸ਼ਣਾਃ
ਧਰਮ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਾਂਤ, ਸੰਜਮ ਵਾਲੇ, ਵਿਨਾ ਈਰਖਾ ਦੇ, ਦਾਨ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਵਧੀਆ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ ਸ਼ੂਰੇ ਉਥੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.
ਤਤ੍ਰਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਧਰ੍ਮਾਗ੍ਰ੍ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਮਦਮਾਤ੍ਮਕਮ੍। ਲੋਕਾਨ੍ਪੁਣ੍ਯਕृਤਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਸਦ੍ਭਿਰਾਚਰਿਤਾਨ੍ਨृਭਿਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਰਮ ਕੀਤਾ, ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਸੰਜਮ ਵਾਲਾ ਰੱਖਿਆ, ਉਹ ਲੋਕ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਸੇ ਹੋਏ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ.
ਦੇਵਾਃ ਸਾਧ੍ਯਾਸ੍ਤਥਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਤਥੈਵ ਚ ਮਹਰ੍षਯਃ। ਯਾਮਾ ਧਾਮਾਸ਼੍ਚ ਮੌਦ੍ਗਲ੍ਯ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਸ੍ਤਥਾ
ਉਥੇ ਦੇਵਤੇ, ਸਾਧਿਆ, ਵਿਸ਼ਵੇਦੇਵ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਯਮ, ਧਰਮ, ਮੂਦਗਲ ਵੰਸ਼ ਦੇ, ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ.
ਏषਾਂ ਦੇਵਨਿਕਾਯਾਨਾਂ ਪृਥਕ੍ਪृਥਗਨੇਕਸ਼ਃ। ਭਾਸ੍ਵਨ੍ਤਃ ਕਾਮਸਂਪਨ੍ਨਾ ਲੋਕਾਸ੍ਤੇਜੋਮਯਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਜਥੇ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ.
ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਯੋਜਨਾਨਿ ਹਿਰਣ੍ਮਯਃ। ਮੇਰੁਃ ਪਰ੍ਵਤਰਾਡ੍ਯਤ੍ਰਦੇਵੋਦ੍ਯਾਨਾਨਿ ਮੁਦ੍ਗਲ
ਤੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਤਿੰਨ ਸੌ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬਾਗ ਹਨ, ਮੂਦਗਲ ਜੀ.
ਨਨ੍ਦਨਾਨ੍ਯਤਿਰਮ੍ਯਾਣਿ ਤਤ੍ਰੋਦ੍ਯਾਨਾਨਿ ਮੁਦ੍ਗਲ। ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲੈਰ੍ਵृਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸ਼ੋਭਿਤਾਨਿ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਉਥੇ, ਮੂਦਗਲ ਜੀ, ਨੰਦਨ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸੁਹਣੇ ਬਾਗ ਹਨ, ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਫਲਾਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ.
ਨਨ੍ਦਨਾਦੀਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਵਿਹਾਰਾਃ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਣਾਮ੍। ਨ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਿਪਾਸੇ ਨ ਗ੍ਲਾਨਿਰ੍ਨ ਸ਼ੀਤੋष੍ਣੇ ਭਯਂ ਤਥਾ
ਨੰਦਨ ਤੇ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਹਾਰ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹਨ ਜੋ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਥੇ ਨਾ ਭੁੱਖ, ਨਾ ਪਿਆਸ, ਨਾ ਥਕਾਵਟ, ਨਾ ਗਰਮੀ-ਸਰਦੀ ਦਾ ਡਰ ਹੈ.
ਬੀਭਤ੍ਸਮਸ਼ੁਭਂ ਵਾऽਪਿ ਰੋਗੋ ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਕਸ਼੍ਚਨ। ਮਨੋਜ੍ਞਾਃ ਸਰ੍ਵਤੋ ਗਨ੍ਧਾਃ ਸੁਖਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਥੇ ਕੋਈ ਗੰਦੇ ਜਾਂ ਅਸ਼ੁਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਰੋਗ ਨਹੀਂ; ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਸੁਖਦਾਈ ਛੂਹ ਵੱਸਦੇ ਹਨ.
ਸ਼ਬ੍ਦਾਃ ਸ਼੍ਰੁਤਿਮਨੋਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵਤਸ੍ਤਤ੍ਰਵੈ ਮੁਨੇ। ਨ ਸ਼ੋਕੋ ਨ ਜਰਾ ਤਤ੍ਰ ਨਾਯਾਸਪਰਿਦੇਵਨੇ
ਉਥੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਅਵਾਜ਼ਾਂ ਕਨ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਰਿਸ਼ੀ ਜੀ; ਉਥੇ ਨਾ ਦੁੱਖ, ਨਾ ਬੁਢਾਪਾ, ਨਾ ਥਕਾਵਟ ਜਾਂ ਰੋਣਾ-ਧੋਣਾ ਹੈ.
ਈਦृਸ਼ਃ ਸ ਮੁਨੇ ਲੋਕਃ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਫਲਹੇਤੁਕਃ। ਸੁਕृਤੈਸ੍ਤਤ੍ਰਪੁਰੁषਾਃ ਸਂਭਵਨ੍ਤ੍ਯਾਤ੍ਮਕਰ੍ਮਭਿਃ
ਇਹ ਲੋਕ, ਰਿਸ਼ੀ ਜੀ, ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਤੋਂ ਬਣੇ ਹਨ; ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਥੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ.
ਤੈਜਸਾਨਿ ਸ਼ਰੀਰਾਣਿ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯ੍ਰੋਪਪਦ੍ਯਤਾਮ੍। ਕਰ੍ਮਜਾਨ੍ਯੇਵ ਮੌਦ੍ਗਲ੍ਯ ਨ ਮਾਤृਪਿਤृਜਾਨ੍ਯੁਤ
ਮੌਦਗਲਿਆ, ਇਹ ਸਮਝ ਲੈ ਕਿ ਤੇਜ ਨਾਲ ਬਣੇ ਸਰੀਰ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸਿਰਫ ਕਰਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਮਾਂ-ਪਿਓ ਤੋਂ ਨਹੀਂ।
ਰਨ ਸਂਸ੍ਵੇਦੋ ਨ ਦੌਰ੍ਗਨ੍ਧ੍ਯਂ ਪੁਰੀषਂ ਮੂਤ੍ਰਮੇਵ ਚ। ਤੇषਾਂ ਨ ਚ ਰਜੋਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਬਾਧਤੇ ਤਤ੍ਰਵੈ ਮੁਨੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਜਾਂ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਪਸੀਨਾ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਬਦਬੂ, ਨਾ ਹੀ ਮਲ ਜਾਂ ਮੂਤਰ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮਹਿਲਾ ਦੀ ਰਜ ਵਾਲਾ ਕਪੜਾ ਵੀ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ।
ਨ ਮ੍ਲਾਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਰਜਸ੍ਤੇषਾਂ ਦਿਵ੍ਯਗਨ੍ਧਾ ਮਨੋਰਮਾਃ। ਸਮੂਹ੍ਯਨ੍ਤੇ ਵਿਮਾਨੈਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨੇਵਂਵਿਧਾ ਹਿ ਤੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਕਦੇ ਮੁਰਝਾਉਂਦੀਆਂ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਸੁਗੰਧਤ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਵਿਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਈਰ੍ष੍ਯਾਸ਼ੋਕਕ੍ਲਮਾਪੇਤਾ ਮੋਹਮਾਤ੍ਸਰ੍ਯਵਰ੍ਜਿਤਾਃ। ਸੁਖਂ ਸਂਰ੍ਗਜਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰਵਰ੍ਤਯਨ੍ਤੇ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਉਹ ਈਰਖਾ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹਨ, ਮੋਹ ਤੇ ਮਤਸਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਹ ਉਥੇ ਸੁਖ ਨਾਲ ਵਸਦੇ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਤਥਾਵਿਧਾਨਾਂ ਤੁ ਲੋਕਾਨਾਂ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵ। ਉਪਰ੍ਯੁਪਰਿ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ ਲੋਕਾ ਦਿਵ੍ਯਾ ਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਹਨ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ।
ਪਰਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤਸ੍ਯ ਲੋਕਸ੍ਤੇਜੋਮਯਃ ਸ਼ੁਭਃ। ਯਤ੍ਰ ਯਾਨ੍ਤ੍ਯृषਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਪੂਤਾਃ ਸ੍ਵੈਃ ਕਰ੍ਮਭਿਃ ਸ਼ੁਭੈਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਉਪਰ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਤੇਜਮਈ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ऋਭਵੋ ਨਾਮ ਤਤ੍ਰਾਨ੍ਯੇ ਦੇਵਾਨਾਮਪਿ ਦੇਵਤਾਃ। ਤੇषਾਂ ਲੋਕਾਃ ਪਰਤਰੇ ਯਾਨ੍ਯਜਨ੍ਤੀਹ ਦੇਵਤਾਃ
ਉਥੇ ਹੋਰ ਵੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਿਭੂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦੇਵਤਾ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਹੋਰ ਵੀ ਉੱਚੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਥੋਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਵੀ ਪੂਜਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਯਂਪ੍ਰਭਾਸ੍ਤੇ ਭਾਸ੍ਵਨ੍ਤੋ ਲੋਕਾਃ ਕਾਮਦੁਘਾਃ ਪਰੇ। ਨ ਤੇषਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਕृਤਸ੍ਤਾਪੋ ਨ ਭੋਗੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਤ੍ਸਰਃ
ਉਹ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਆਪ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਨਾਹ ਤਾਂ ਮਹਿਲਾ ਵਲੋਂ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਹੈ, ਨਾ ਭੋਗ-ਸੰਪਤੀ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ।
ਨ ਵਰ੍ਤਯਨ੍ਤ੍ਯਾਹੁਤਿਭਿਸ੍ਤੇ ਨਾਪ੍ਯਮृਤਭੋਜਨਾਃ। ਤਥਾ ਦਿਵ੍ਯਸ਼ਰੀਰਾਸ੍ਤੇ ਨ ਚ ਵਿਗ੍ਰਹਮੂਰ੍ਤਯਃ
ਉਹ ਅਹੂਤੀ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਨਹੀਂ ਚਲਾਉਂਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਅਮ੍ਰਿਤ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦਿਵਿਆ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਝਗੜੇ ਵਾਲੀ ਮੂਰਤ ਨਹੀਂ।
ਨਾਸੁਖਾਃ ਸੁਖਕਾਮਾਸ੍ਤੇ ਦੇਵਦੇਵਾਃ ਸਨਾਤਨਾਃ। ਨ ਕਲ੍ਪਪਰਿਵਰ੍ਤੇषੁ ਪਰਿਵਰ੍ਤਨ੍ਤਿ ਤੇ ਤਥਾ
ਉਹ ਸਦਾ ਦੇਵਤਾ, ਸੁਖ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਕਦੇ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਉਹ ਸਮੇਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦੇ।
ਰਜਰਾ ਮृਤ੍ਯੁਃ ਕੁਤਸ੍ਤੇषਾਂ ਹਰ੍षਃ ਪ੍ਰੀਤਿਃ ਸੁਖਂ ਨ ਚ। ਨ ਦੁਃਖਂ ਨ ਸੁਖਂ ਚਾਪਿ ਰਾਗਦ੍ਵੇषੌ ਕੁਤੋ ਮੁਨੇ
ਮੁਨਿ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਾਂ ਰਾਗ ਹੈ, ਨਾਂ ਮੌਤ, ਨਾਂ ਖੁਸ਼ੀ, ਨਾਂ ਪ੍ਰੀਤ, ਨਾਂ ਸੁਖ। ਨਾਂ ਦੁੱਖ, ਨਾਂ ਸੁਖ, ਨਾਂ ਹੀ ਰਾਗ-ਦ੍ਵੈਸ਼।
ਦੇਵਾਨਾਮਪਿ ਮੌਦ੍ਗਲ੍ਯਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਸਾ ਗਤਿਃ ਪਰਾ। ਦੁष੍ਪ੍ਰਾਪਾ ਪਰਮਾ ਸਿਦ੍ਧਿਰਗਮ੍ਯਾ ਕਾਮਗੋਚਰੈਃ
ਮੌਦਗਲਿਆ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਇੱਛਤ ਹੈ; ਉਹ ਪਾਉਣੀ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਿਧੀ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਅਪਹੁੰਚ ਹੈ।
ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਿਮੇ ਲੋਕਾਃ ਸ਼ੇषਾ ਲੋਕਾ ਮਨੀषਿਭਿਃ। ਗਮ੍ਯਨ੍ਤੇ ਨਿਯਮੈਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੈਰ੍ਦਾਨੈਰ੍ਵਾ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕੈਃ
ਇਹ ਤਿੰਨਤੀਹ ਲੋਕ ਤੇ ਹੋਰ ਬਾਕੀ ਲੋਕ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਵਧੀਆ ਨਿਯਮਾਂ ਜਾਂ ਨਿਯਮਤ ਦਾਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸੇਯਂ ਦਾਨਕृਤਾ ਵ੍ਯੁष੍ਟਿਰਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਸੁਖਂ ਤ੍ਵਯਾ। ਤਾਂ ਰਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸੁਕृਤੈਰ੍ਲਬ੍ਧਾਂ ਤਪਸਾ ਦ੍ਯੋਤਿਤਪ੍ਰਭਃ
ਇਹ ਵਧੀਆ ਵਸਤੀ, ਜੋ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਮਿਲੀ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਈ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੁਖ ਲਿਆਈ। ਇਸ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ, ਤਪ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾਰ।