ਆਹਾਰਪ੍ਰਭਵਾਃ ਪ੍ਰਾਣਾ ਮਨੋ ਦੁਰ੍ਨਿਗ੍ਰਹਂ ਚਲਮ੍। ਮਨਸਸ਼੍ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਚਾਪ੍ਯੈਕਾਗ੍ਰ੍ਯਂ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਤਪਃ
ਜੀਵਨ-ਸਾਹ ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਮਨ ਬੜਾ ਔਖਾ ਕਾਬੂ ਆਉਂਦਾ ਤੇ ਚੰਚਲ ਹੈ; ਪਰ ਮਨ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਦੀ ਇਕਾਗਰਤਾ ਹੀ ਅਸਲ ਤਪ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਮੇਣੋਪਾਰ੍ਜਿਤਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤਂ ਨ ਚ ਦੁਃਖੇਨ ਚੇਤਸਾ। ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਭਵਤਾ ਸਾਧੋ ਯਥਾਵਦੁਪਪਾਦਿਤਮ੍
ਜੋ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ, ਉਹ ਮਨ ਵਿਚ ਦੁੱਖ ਨਾ ਲੈ ਕੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ; ਇਹ ਸਭ, ਸਾਧੂ, ਤੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰੀਤਾਃ ਸ੍ਮੋऽਨੁਗृਹੀਤਾਸ਼੍ਚ ਸਮੇਤ੍ਯ ਭਵਤਾ ਸਹ। ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਭਿਜਯੋ ਧੈਰ੍ਯਂ ਸਂਵਿਭਾਗੋ ਦਮਃ ਸ਼ਮਃ। ਦਯਾ ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਯਿ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਧਨਿਆ ਹੋਏ ਕਿ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲੇ; ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ, ਧੀਰਜ, ਸਾਂਝ, ਸੰਜਮ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਦਇਆ, ਸਚ ਤੇ ਧਰਮ — ਇਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਪੱਕੇ ਹਨ।
ਲੋਕਾਃ ਸਮਸ੍ਤਾ ਧਰ੍ਮੇਣ ਧਾਰ੍ਯਨ੍ਤੇ ਸਚਰਾਚਰਾਃ। ਧਰ੍ਮੋਪਿ ਧਾਰ੍ਯਤੇ ਯੇਨ ਧृਤਿਯੁਕ੍ਤ ਤ੍ਵਯਾऽऽਤ੍ਮਨਾ
ਸਾਰੇ ਜਗਤ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ, ਧਰਮ ਨਾਲ ਟਿਕੇ ਹਨ; ਤੇ ਧਰਮ ਵੀ, ਧੀਰਜ ਵਾਲੇ ਤੇਰੇ ਆਤਮ ਨਾਲ, ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਸਤ੍ਵਸਂਪਨ੍ਨੋ ਨ ਤ੍ਵਦਨ੍ਯੋਸ੍ਤਿ ਕਸ਼੍ਚਨ'। ਜਿਤਾਸ੍ਤੇ ਕਰ੍ਮਭਿਰ੍ਲੋਕਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋਸਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਤਵ ਵਾਲਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ; ਤੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਪਾ ਲੀ।
ਅਹੋ ਦਾਨਂ ਵਿਘੁष੍ਟਂ ਤੇ ਸੁਮਹਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਵਾਸਿਭਿਃ। ਸਸ਼ਰੀਰੋ ਭਵਾਨ੍ਗਨ੍ਤਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਸੁਚਰਿਤਵ੍ਰਤ
ਵਾਹ, ਤੇਰਾ ਦਾਨ ਸੁਰਗ ਵਾਸੀਆਂ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਤੂੰ ਚੰਗੇ ਵਰਤ ਨਾਲ, ਇਸੀ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਵਦਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਦਾ ਦੁਰ੍ਵਾਸਸੋ ਮੁਨੇਃ। ਦੇਵਦੂਤੋ ਵਿਮਾਨੇਨ ਮੁਦ੍ਗਲਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਪਸ੍ਥਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਦੁਰਵਾਸਾ ਮੁਨੀ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇਕ ਦੇਵਦੂਤ ਅਸਮਾਨੀ ਰਥ ਲੈ ਕੇ ਮੁਦਗਲ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ।
ਹਂਸਸਾਰਸਯੁਕ੍ਤੇਨ ਕਿਙ੍ਕਿਣੀਜਾਲਮਾਲਿਨਾ। ਕਾਮਗੇਨ ਵਿਚਿਤ੍ਰੇਣ ਦਿਵ੍ਯਗਨ੍ਧਵਤਾ ਤਥਾ
ਉਹ ਰਥ ਹੰਸ ਤੇ ਸਾਰਸ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਘੰਟੀਆਂ ਦੀ ਜਾਲੀ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਅਜੋਬਾ, ਮਨ-ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਉਵਾਚ ਚੈਨਂ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षਿਂ ਵਿਮਾਨਂ ਕਰ੍ਮਭਿਰ੍ਜਿਤਮ੍। ਸਮੁਪਾਰੋਹ ਸਂਸਿਦ੍ਧਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋਸਿ ਪਰਮਾਂ ਮੁਨੇ
ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਰਥ ਚੜ੍ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਿਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ ਹੈ, ਰਿਸ਼ੀ ਜੀ.'
ਤਮੇਵਂਵਾਦਿਨਮृषਿਰ੍ਦੇਵਦੂਤਮੁਵਾਚ ਹ। ਇਚ੍ਛਾਮਿ ਭਵਤਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਨ੍ਗੁਣਾਨ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਨਿਵਾਸਿਨਾਂ
ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਦੇਵਦੂਤ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਗੁਣ ਦੱਸੋ.'
ਕੇ ਗੁਣਾਸ੍ਤਤ੍ਰਵਸਤਾਂ ਕਿਂ ਤਪਃ ਕਸ਼੍ਚ ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ। ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਤਤ੍ਰਸੁਖਂ ਕਿਂ ਚ ਦੋषੋ ਵਾ ਦੇਵਦੂਤਕ
ਉਥੇ ਵਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਕਿਹੜੇ ਗੁਣ ਹਨ? ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕਿਹੜਾ ਤਪ ਹੈ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਿਹੜੀ ਨਿਸ਼ਚਤਾ ਹੈ? ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜਾ ਸੁਖ ਹੈ, ਤੇ ਕੋਈ ਔਗੁਣ ਵੀ ਹੈ, ਦੇਵਦੂਤ ਜੀ?
ਸਤਾਂ ਸਾਪ੍ਤਪਦਂ ਮਿਤ੍ਰਮਾਹੁਃ ਸਨ੍ਤਃ ਕੁਲੋਚਿਤਾਃ। ਮਿਤ੍ਰਤਾਂ ਚ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਵਿਭੋ
ਸਿਆਣੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੱਤ ਕਦਮ ਇਕੱਠੇ ਚੱਲਣ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਦੋਸਤੀ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, ਵਡਿਆ ਜੀ.
ਯਦਤ੍ਰ ਤਥ੍ਯਂ ਪਥ੍ਯਂ ਚ ਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਹ੍ਯਵਿਚਾਰਯਨ੍। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਥਾ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਵ੍ਯਵਸਾਯਂ ਗਿਰਾ ਤਵ
ਜੋ ਕੁਝ ਇੱਥੇ ਸੱਚਾ ਤੇ ਭਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਿਨਾ ਹਿਜਕ ਦੇ ਦੱਸੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਪੱਕੇ ਮਨ ਨਾਲ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗਾ.
ਮਹਰ੍षੇऽਕਾਰ੍ਯਬੁਦ੍ਧਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਯਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸੁਖਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਿਮृਸ਼ਸ੍ਯਬੁਧੋ ਯਥਾ
ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ, ਤੇਰਾ ਮਨ ਕਰਮ ਕਰਨ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਲੱਗਾ। ਸਵਰਗ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਖ, ਜਦ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜਿਵੇਂ ਸਿਆਣੇ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕੇ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਵੀ ਮੰਨ ਲੈ.
ਉਪਰਿष੍ਟਾਦਯਂ ਲੋਕੋ ਯੋऽਯਂ ਸ੍ਵਰਿਤਿ ਸਂਜ੍ਞਿਤਃ। ਊਰ੍ਧ੍ਵਗਃ ਸਤ੍ਪਥਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦ੍ਦੇਵਯਾਨਚਰੋ ਮੁਨੇ
ਉਪਰ ਇੱਕ ਲੋਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਸਤਾ ਹੈ, ਰਿਸ਼ੀ ਜੀ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੜ੍ਹਦਾ ਤੇ ਸੱਚਾ ਹੈ.
ਨਾਤਪ੍ਤਤਪਸਃ ਪੁਂਸੋ ਨਾਮਹਾਯਜ੍ਞਯਾਜਿਨਃ। ਨਾਨृਤਾ ਨਾਸ੍ਤਿਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਤਤ੍ਰਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਮੁਦ੍ਗਲ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤਪ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਝੂਠੇ ਜਾਂ ਨਾਸਤਿਕ ਹਨ, ਉਹ ਉਥੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ, ਮੂਦਗਲ ਜੀ.
ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾਨੋ ਜਿਤਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਦਾਨ੍ਤਾ ਵਿਮਤ੍ਸਰਾਃ। ਦਾਨਧਰ੍ਮਰਤਾਃ ਪੁਂਸਃ ਸ਼ੂਰਾਸ਼੍ਚਾਹਿਤਲਕ੍ਸ਼ਣਾਃ
ਧਰਮ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਾਂਤ, ਸੰਜਮ ਵਾਲੇ, ਵਿਨਾ ਈਰਖਾ ਦੇ, ਦਾਨ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਵਧੀਆ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ ਸ਼ੂਰੇ ਉਥੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.
ਤਤ੍ਰਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਧਰ੍ਮਾਗ੍ਰ੍ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਮਦਮਾਤ੍ਮਕਮ੍। ਲੋਕਾਨ੍ਪੁਣ੍ਯਕृਤਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਸਦ੍ਭਿਰਾਚਰਿਤਾਨ੍ਨृਭਿਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਰਮ ਕੀਤਾ, ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਸੰਜਮ ਵਾਲਾ ਰੱਖਿਆ, ਉਹ ਲੋਕ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਸੇ ਹੋਏ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ.
ਦੇਵਾਃ ਸਾਧ੍ਯਾਸ੍ਤਥਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਤਥੈਵ ਚ ਮਹਰ੍षਯਃ। ਯਾਮਾ ਧਾਮਾਸ਼੍ਚ ਮੌਦ੍ਗਲ੍ਯ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਸ੍ਤਥਾ
ਉਥੇ ਦੇਵਤੇ, ਸਾਧਿਆ, ਵਿਸ਼ਵੇਦੇਵ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਯਮ, ਧਰਮ, ਮੂਦਗਲ ਵੰਸ਼ ਦੇ, ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ.
ਏषਾਂ ਦੇਵਨਿਕਾਯਾਨਾਂ ਪृਥਕ੍ਪृਥਗਨੇਕਸ਼ਃ। ਭਾਸ੍ਵਨ੍ਤਃ ਕਾਮਸਂਪਨ੍ਨਾ ਲੋਕਾਸ੍ਤੇਜੋਮਯਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਜਥੇ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ.
ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਯੋਜਨਾਨਿ ਹਿਰਣ੍ਮਯਃ। ਮੇਰੁਃ ਪਰ੍ਵਤਰਾਡ੍ਯਤ੍ਰਦੇਵੋਦ੍ਯਾਨਾਨਿ ਮੁਦ੍ਗਲ
ਤੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਤਿੰਨ ਸੌ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬਾਗ ਹਨ, ਮੂਦਗਲ ਜੀ.
ਨਨ੍ਦਨਾਨ੍ਯਤਿਰਮ੍ਯਾਣਿ ਤਤ੍ਰੋਦ੍ਯਾਨਾਨਿ ਮੁਦ੍ਗਲ। ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲੈਰ੍ਵृਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸ਼ੋਭਿਤਾਨਿ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਉਥੇ, ਮੂਦਗਲ ਜੀ, ਨੰਦਨ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸੁਹਣੇ ਬਾਗ ਹਨ, ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਫਲਾਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ.
ਨਨ੍ਦਨਾਦੀਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਵਿਹਾਰਾਃ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਣਾਮ੍। ਨ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਿਪਾਸੇ ਨ ਗ੍ਲਾਨਿਰ੍ਨ ਸ਼ੀਤੋष੍ਣੇ ਭਯਂ ਤਥਾ
ਨੰਦਨ ਤੇ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਹਾਰ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹਨ ਜੋ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਥੇ ਨਾ ਭੁੱਖ, ਨਾ ਪਿਆਸ, ਨਾ ਥਕਾਵਟ, ਨਾ ਗਰਮੀ-ਸਰਦੀ ਦਾ ਡਰ ਹੈ.
ਬੀਭਤ੍ਸਮਸ਼ੁਭਂ ਵਾऽਪਿ ਰੋਗੋ ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਕਸ਼੍ਚਨ। ਮਨੋਜ੍ਞਾਃ ਸਰ੍ਵਤੋ ਗਨ੍ਧਾਃ ਸੁਖਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਥੇ ਕੋਈ ਗੰਦੇ ਜਾਂ ਅਸ਼ੁਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਰੋਗ ਨਹੀਂ; ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਸੁਖਦਾਈ ਛੂਹ ਵੱਸਦੇ ਹਨ.
ਸ਼ਬ੍ਦਾਃ ਸ਼੍ਰੁਤਿਮਨੋਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵਤਸ੍ਤਤ੍ਰਵੈ ਮੁਨੇ। ਨ ਸ਼ੋਕੋ ਨ ਜਰਾ ਤਤ੍ਰ ਨਾਯਾਸਪਰਿਦੇਵਨੇ
ਉਥੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਅਵਾਜ਼ਾਂ ਕਨ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਰਿਸ਼ੀ ਜੀ; ਉਥੇ ਨਾ ਦੁੱਖ, ਨਾ ਬੁਢਾਪਾ, ਨਾ ਥਕਾਵਟ ਜਾਂ ਰੋਣਾ-ਧੋਣਾ ਹੈ.
ਈਦृਸ਼ਃ ਸ ਮੁਨੇ ਲੋਕਃ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਫਲਹੇਤੁਕਃ। ਸੁਕृਤੈਸ੍ਤਤ੍ਰਪੁਰੁषਾਃ ਸਂਭਵਨ੍ਤ੍ਯਾਤ੍ਮਕਰ੍ਮਭਿਃ
ਇਹ ਲੋਕ, ਰਿਸ਼ੀ ਜੀ, ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਤੋਂ ਬਣੇ ਹਨ; ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਥੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ.
ਤੈਜਸਾਨਿ ਸ਼ਰੀਰਾਣਿ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯ੍ਰੋਪਪਦ੍ਯਤਾਮ੍। ਕਰ੍ਮਜਾਨ੍ਯੇਵ ਮੌਦ੍ਗਲ੍ਯ ਨ ਮਾਤृਪਿਤृਜਾਨ੍ਯੁਤ
ਮੌਦਗਲਿਆ, ਇਹ ਸਮਝ ਲੈ ਕਿ ਤੇਜ ਨਾਲ ਬਣੇ ਸਰੀਰ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸਿਰਫ ਕਰਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਮਾਂ-ਪਿਓ ਤੋਂ ਨਹੀਂ।
ਰਨ ਸਂਸ੍ਵੇਦੋ ਨ ਦੌਰ੍ਗਨ੍ਧ੍ਯਂ ਪੁਰੀषਂ ਮੂਤ੍ਰਮੇਵ ਚ। ਤੇषਾਂ ਨ ਚ ਰਜੋਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਬਾਧਤੇ ਤਤ੍ਰਵੈ ਮੁਨੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਜਾਂ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਪਸੀਨਾ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਬਦਬੂ, ਨਾ ਹੀ ਮਲ ਜਾਂ ਮੂਤਰ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮਹਿਲਾ ਦੀ ਰਜ ਵਾਲਾ ਕਪੜਾ ਵੀ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ।
ਨ ਮ੍ਲਾਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਰਜਸ੍ਤੇषਾਂ ਦਿਵ੍ਯਗਨ੍ਧਾ ਮਨੋਰਮਾਃ। ਸਮੂਹ੍ਯਨ੍ਤੇ ਵਿਮਾਨੈਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨੇਵਂਵਿਧਾ ਹਿ ਤੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਕਦੇ ਮੁਰਝਾਉਂਦੀਆਂ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਸੁਗੰਧਤ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਵਿਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਈਰ੍ष੍ਯਾਸ਼ੋਕਕ੍ਲਮਾਪੇਤਾ ਮੋਹਮਾਤ੍ਸਰ੍ਯਵਰ੍ਜਿਤਾਃ। ਸੁਖਂ ਸਂਰ੍ਗਜਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰਵਰ੍ਤਯਨ੍ਤੇ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਉਹ ਈਰਖਾ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹਨ, ਮੋਹ ਤੇ ਮਤਸਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਹ ਉਥੇ ਸੁਖ ਨਾਲ ਵਸਦੇ ਹਨ।