ਮਹਾਰਜਨਵਾਸਾਂਸਿ ਵਸਿਤ੍ਵਾ ਚੇਦਿਰਾਟ੍ ਤਦਾ। ਜਾਤਿਹਿਙ੍ਗੁਲਕੇਨਾਕ੍ਤਃ ਸਦਾਰੋ ਮੁਮੁਦੇ ਤਦਾ
ਵੱਡੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਮਹਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਲਾਲ ਹਿੰਗੁਲ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ।
ਏਵਂ ਜਾਨਪਦਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚਕ੍ਰੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਮਹਂ ਵਸੁਃ।।' ਯਥਾ ਚੇਦਿਪਤਿਃ ਪ੍ਰੀਤਸ਼੍ਚਕਾਰੇਨ੍ਦ੍ਰਮਹਂ ਵਸੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵਸੁ ਲਈ ਇੰਦਰ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਮਹਾ ਮਨਾਇਆ ਸੀ।
ਏਤਾਂ ਪੂਜਾਂ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਸੁਕृਤਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍। `ਹਰਿਭਿਰ੍ਵਾਜਿਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤਮਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਗਤਂ ਰਥਮ੍
ਵਸੁ ਲਈ ਕੀਤੀ ਇਸ ਸੋਹਣੀ ਪੂਜਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਹਿੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੀਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਰਥ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਇਆ।
ਆਸ੍ਥਾਯ ਸਹ ਸ਼ਚ੍ਯਾ ਚ ਵृਤੋ ਹ੍ਯਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣੈਃ।' ਵਸੁਨਾ ਰਾਜਮੁਖ੍ਯੇਨ ਸਮਾਗਮ੍ਯਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਚਃ
ਉਹ ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਨਾਲ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਆ ਕੇ, ਵਸੁ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ ਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ।
ਯੇ ਪੂਜਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਚ ਮੁਦਾ ਯਥਾ ਚੇਦਿਪਤਿਰ੍ਨृਪਃ। ਕਾਰਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਚ ਮੁਦਾ ਯਥਾ ਚੇਦਿਪਤਿਰ੍ਨृਪਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਗੇ ਅਤੇ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਉਣਗੇ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ—
ਤੇषਾਂ ਸ਼੍ਰੀਰ੍ਵਿਜਯਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਾਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਤਥਾ ਸ੍ਫੀਤੋ ਜਨਪਦੋ ਮੁਦਿਤਸ਼੍ਚ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਜਿੱਤ ਆਵੇਗੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਵੀ ਫਲ-ਫੂਲ ਹੋਵੇਗੀ ਤੇ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣਗੇ।
ਨਿਰੀਤਿਕਾਨਿ ਸਸ੍ਯਾਨਿ ਭਵਨ੍ਤਿ ਬਹੁਧਾ ਨृਪ। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ਼੍ਚ ਪਿਸ਼ਾਚਾਸ਼੍ਚ ਨ ਲੁਮ੍ਪਨ੍ਤੇ ਕਥਂਚਨ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਜਾਂ ਪਿਸਾਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਣਗੇ।
ਏਵਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ਤੇਨ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਨਰਾਧਿਪ। ਵਸੁਃ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਮਘਵਤਾ ਮਹਾਰਾਜੋऽਭਿਸਤ੍ਕृਤਃ। ਏਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤੁ ਜਗਾਮ ਸ੍ਵਂ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਿੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਵਸੁ ਮਹਾਰਾਜ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਫਿਰ ਮਹਿੰਦਰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਉਤ੍ਸਵਂ ਕਾਰਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਦਾ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਯੇ ਨਰਾਃ। ਭੂਮਿਰਤ੍ਨਾਦਿਭਿਰ੍ਦਾਨੈਸ੍ਤਥਾ ਪੂਜ੍ਯਾ ਭਵਨ੍ਤਿ ਤੇ। ਵਰਦਾਨਮਹਾਯਜ੍ਞੈਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ਕ੍ਰੋਤ੍ਸਵੇਨ ਚ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ ਸ਼ਕਰ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਧਰਤੀ, ਰਤਨ ਆਦਿ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਯਜਨਾਂ ਤੇ ਸ਼ਕਰ ਉਤਸਵ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਸਂਪੂਜਿਤੋ ਮਘਵਤਾ ਵਸੁਸ਼੍ਚੇਦੀਸ਼੍ਵਰੋ ਨृਪਃ। ਪਾਲਯਾਮਾਸ ਧਰ੍ਮੇਣ ਚੇਦਿਸ੍ਥਃ ਪृਥਿਵੀਮਿਮਾਮ੍
ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਸੁ, ਮਘਵਤ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਚੇਦੀ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਪੀਤ੍ਯਾ ਚੇਦਿਪਤਿਸ਼੍ਚਕਾਰੇਨ੍ਦ੍ਰਮਹਂ ਵਸੁਃ। ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾਃ ਪਞ੍ਚਾਸਨ੍ਨਮਿਤੌਜਸਃ
ਇੰਦਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਸੁ ਨੇ ਇੰਦਰ ਮਹਾ ਕਰਵਾਇਆ; ਉਸ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਬਰਾਬਰ ਜੋਸ਼ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਨਾਨਾਰਾਜ੍ਯੇषੁ ਚ ਸੁਤਾਨ੍ਸ ਸਮ੍ਰਾਡਭ੍ਯषੇਚਯਤ੍। ਮਹਾਰਥੋ ਮਾਗਧਾਨਾਂ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤੋ ਯੋ ਬृਹਦ੍ਰਥਃ
ਉਸ ਸਮਰਾਟ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ; ਮਾਗਧਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਰਥੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬ੍ਰਿਹਦਰਥ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਗ੍ਰਹਃ ਕੁਸ਼ਾਮ੍ਬਸ਼੍ਚ ਯਮਾਹੁਰ੍ਮਣਿਵਾਹਨਮ੍। ਮਤ੍ਸਿਲ੍ਲਸ਼੍ਚ ਯਦੁਸ਼੍ਚੈਵ ਰਾਜਨ੍ਯਸ਼੍ਚਾਪਰਾਜਿਤਃ
ਪ੍ਰਤਿਆਗ੍ਰਹ, ਕੁਸ਼ਾਂਬਾ (ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਣਿਵਾਹਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ), ਮਤਸਿਲਾ, ਯਦੁ ਅਤੇ ਰਾਜਨ ਅਪਰਾਜਿਤ।
ਏਤੇ ਤਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਰਾਜਨ੍ਰਾਜਰ੍षੇਰ੍ਭੂਰਿਤੇਜਸਃ। ਨ੍ਯਵੇਸ਼ਯਨ੍ਨਾਮਭਿਃ ਸ੍ਵੈਸ੍ਤੇ ਦੇਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਪੁਰਾਣਿ ਚ
ਇਹ, ਰਾਜਾ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਰਾਜਰਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਂ ਤੇ ਇਲਾਕੇ ਤੇ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਵਸਾਇਆ।
ਵਾਸਵਾਃ ਪਞ੍ਚ ਰਾਜਾਨਃ ਪृਥਗ੍ਵਂਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਵਤਾਃ। ਵਸਨ੍ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਾਸਾਦੇ ਆਕਾਸ਼ੇ ਸ੍ਫਾਟਿਕੇ ਚ ਤਮ੍
ਇਹ ਪੰਜ ਵਾਸਵ ਰਾਜੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੇ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਆਕਾਸ਼ੀ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਉਪਤਸ੍ਥੁਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸੋ ਨृਪਮ੍। ਰਾਜੋਪਰਿਚਰੇਤ੍ਯੇਵਂ ਨਾਮ ਤਸ੍ਯਾਥ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਾਂ ਰਾਜੋਪਰਿਚਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪੁਰੋਪਵਾਹਿਨੀਂ ਤਸ੍ਯ ਨਦੀਂ ਸ਼ੁਕ੍ਤਮਤੀਂ ਗਿਰਿਃ। ਅਰੌਤ੍ਸੀਚ੍ਚੇਤਨਾਯੁਕ੍ਤਃ ਕਾਮਾਤ੍ਕੋਲਾਹਲਃ ਕਿਲ
ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸ਼ੁਕਤਮਤੀ ਨਦੀ ਵਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਤੇ ਕੋਲਾਹਲ ਪਹਾੜ, ਜਿਹੜਾ ਚੇਤਨਾ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਹਿਲ ਗਿਆ।
ਗਿਰਿਂ ਕੋਲਾਹਲਂ ਤਂ ਤੁ ਪਦਾ ਵਸੁਰਤਾਡਯਤ੍। ਨਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰਾਮ ਤਤਸ੍ਤੇਨ ਪ੍ਰਹਾਰਵਿਵਰੇਣ ਸਾ
ਵਸੁ ਨੇ ਉਸ ਕੋਲਾਹਲ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਪੈਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਝਟਕੇ ਨਾਲ ਬਣੀ ਦਰਾਰ ਵਿਚੋਂ ਨਦੀ ਬਾਹਰ ਆ ਗਈ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਨਦ੍ਯਾਂ ਸ ਜਨਯਨ੍ਮਿਥੁਨਂ ਪਰ੍ਵਤਃ ਸ੍ਵਯਮ੍। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਪ੍ਰੀਤਾ ਨਦੀ ਰਾਜ੍ਞੇ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਉਸ ਨਦੀ 'ਤੇ ਪਰਵਤ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਇੱਕ ਜੋੜਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ; ਇਸ ਰਿਹਾਈ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ ਨਦੀ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਮਹਿषੀ ਭਵਿਤਾ ਕਨ੍ਯਾ ਪੁਮਾਨ੍ਸੇਨਾਪਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍। ਸ਼ੁਕ੍ਤਿਮਤ੍ਯਾ ਵਚਃਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੌ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮਃ
ਕੁੜੀ ਰਾਣੀ ਬਣੇਗੀ ਤੇ ਮੁੰਡਾ ਫੌਜ ਦਾ ਸਿਪਾਹੀ ਸਲਾਰ ਬਣੇਗਾ; ਸ਼ੁਕਤਿਮਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਰਾਜਾ—
ਯਃ ਪੁਮਾਨਭਵਤ੍ਤਤ੍ਰ ਤਂ ਸ ਰਾਜਰ੍षਿਸਤ੍ਤਮਃ। ਵਸੁਰ੍ਵਸੁਪ੍ਰਦਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਸੇਨਾਪਤਿਮਰਿਨ੍ਦਮਃ
ਉਥੇ ਜਿਹੜਾ ਮੁੰਡਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਵਸੁਰ ਨੇ, ਦਾਨੀ ਵਸੁਪ੍ਰਦਾ, ਉਸਨੂੰ ਫੌਜ ਦਾ ਸਿਪਾਹੀ ਸਲਾਰ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਚਕਾਰ ਪਤ੍ਨੀਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਤੁ ਤਥਾ ਤਾਂ ਗਿਰਿਕਾਂ ਨृਪਃ। ਵਸੋਃ ਪਤ੍ਨੀ ਤੁ ਗਿਰਿਕਾ ਕਾਮਕਾਲਂ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਰਾਜੇ ਨੇ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਇਆ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਿਰਿਕਾ ਵਸੁਰ ਦੀ ਵਾਈਫ ਬਣ ਗਈ; ਤੇ ਗਿਰਿਕਾ, ਵਸੁਰ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਨੇ ਇੱਛਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਸਨੂੰ ਦੱਸਿਆ।
ऋਤੁਕਾਲਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਸ੍ਨਾਤਾ ਪੁਂਸਵਨੇ ਸ਼ੁਚਿਃ। ਤਦਹਃ ਪਿਤਰਸ਼੍ਚੈਨਪੂਚੁਰ੍ਜਹਿ ਮृਗਾਨਿਤਿ
ਜਦ ਉਸ ਦਾ ਰੂਤੂ ਸਮਾਂ ਆਇਆ, ਉਹ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਪੁੰਸਵਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਈ; ਉਸ ਦਿਨ, ਪਿਤਾ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜਾ ਜੰਗਲ ਦੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰ।'
ਤਂ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮਂ ਪ੍ਰੀਤਾਸ੍ਤਦਾ ਮਤਿਮਤਾਂ ਵਰਃ। ਸ ਪਿਤॄਣਾਂ ਨਿਯੋਗੇਨ ਤਾਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਖੁਸ਼ ਸੀ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਉਸਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲ ਪਿਆ।
ਚਕਾਰ ਮृਗਯਾਂ ਕਾਮੀ ਗਿਰਿਕਾਮੇਵ ਸਂਸ੍ਮਰਨ੍। ਅਤੀਵ ਰੂਪਸਂਪਨ੍ਨਾਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ਛ੍ਰਿਯਮਿਵਾਪਰਾਮ੍
ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨ ਗਿਆ, ਪਰ ਗਿਰਿਕਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਲਕshmi ਦਾ ਰੂਪ।
ਅਸ਼ੋਕੈਸ਼੍ਚਮ੍ਪਕੈਸ਼੍ਚੂਤੈਰਨੇਕੈਰਤਿਮੁਕ੍ਤਕੈਃ। ਪੁਨ੍ਨਾਗੈਃ ਕਰ੍ਣਿਕਾਰੈਸ਼੍ਚ ਬਕੁਲੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯਪਾਟਲੈਃ
ਉਥੇ ਅਸ਼ੋਕ, ਚੰਪਾ, ਆਮ, ਕਈ ਅਤਿਮੁਕਤਾ, ਪੁੰਨਾਗ, ਕਰਣਿਕਾਰ, ਬਕੁਲ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਪਾਟਲਾਂ ਦੇ ਰੁੱਖ—
ਪਨਸੈਰ੍ਨਾਰਿਕੇਲੈਸ਼੍ਚ ਚਨ੍ਦਨੈਸ਼੍ਚਾਰ੍ਜੁਨੈਸ੍ਤਥਾ। ਏਤੈ ਰਮ੍ਯੈਰ੍ਮਹਾਵृਕ੍ਸ਼ੈਃ ਪੁਣ੍ਯੈਃ ਸ੍ਵਾਦੁਫਲੈਰ੍ਯੁਤਮ੍
ਪਨਸ, ਨਾਰੀਅਲ, ਚੰਦਨ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ, ਉਹ ਸੁਹਣੇ, ਵੱਡੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਰੁੱਖ, ਮਿੱਠੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ—
ਕੋਕਿਲਾਕੁਲਸਨ੍ਨਾਦਂ ਮਤ੍ਤਭ੍ਰਮਰਨਾਦਿਤਮ੍। ਵਸਨ੍ਤਕਾਲੇ ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਵਨਂ ਚੈਤ੍ਰਰਥੋਪਮਮ੍
ਕੋਇਲਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਤੇ ਮਸਤ ਭੌਂਰਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਉਹਨੇ ਵਸੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਚੈਤਰਰਥ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਮਨ੍ਮਥਾਭਿਪਰੀਤਾਤ੍ਮਾ ਨਾਪਸ਼੍ਯਦ੍ਗਿਰਿਕਾਂ ਤਦਾ। ਅਪਸ਼੍ਯਨ੍ਕਾਮਸਂਤਪ੍ਤਸ਼੍ਚਰਮਾਣੋ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ
ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸਮੇਂ ਗਿਰਿਕਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਿਆ; ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸੜਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਬੇਮਕਸਦ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ।
ਪੁष੍ਪਸਂਛਨ੍ਨਸ਼ਾਖਾਗ੍ਰਂ ਪਲ੍ਲਵੈਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍। ਅਸ਼ੋਕਸ੍ਤਬਕੈਸ਼੍ਛਨ੍ਨਂ ਰਮਣੀਯਮਪਸ਼੍ਯਤ
ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਡਾਲੀ ਵੇਖੀ ਜੋ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਨਵੇਂ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਅਸ਼ੋਕ ਦੇ ਗੁੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਛੁਪਾਈ ਹੋਈ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਸੁਹਣੀ।