ਏਵਮੁਕਤ੍ਸ੍ਤੁ ਤੈਰ੍ਵਿਪ੍ਰੈਰ੍ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਕਰ੍ਣਂ ਚ ਸੌਬਲਂ ਚੈਵ ਭ੍ਰਾਤॄਸ਼੍ਚੈਵੇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਜਾ, ਕਰਣ, ਸੌਬਲ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਰੋਚਤੇ ਮੇ ਵਚਃ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਰੋਚਤੇ ਯਦਿ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਬ੍ਰੂਤ ਮਾਚਿਰਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਈ ਹੈ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੀ ਪਸੰਦ ਆਈ, ਤਾਂ ਫ਼ੌਰਨ ਦੱਸੋ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਤਥੇਤ੍ਯੂਚੁਰ੍ਨਰਾਧਿਪਮ੍। ਸਂਦਿਦੇਸ਼ ਤਤੋਰਾਜਾਵ੍ਯਾਪਾਰਸ੍ਥਾਨ੍ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ'; ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।
ਹਲਸ੍ਯ ਕਰਣੇ ਚਾਪਿ ਵ੍ਯਾਦਿष੍ਟਾਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਿਲ੍ਪਿਨਃ। ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਚ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕृਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਹਲ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਸਾਰੇ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਅਤੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪੂਰੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਨਃ ਸਰ੍ਵਂ ਕृਤਮੂਰ੍ਚੁਰ੍ਨਰਾਧਿਪਮ੍। ਵਿਦੁਰਸ਼੍ਚ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਰੇ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਸਜ੍ਜਂ ਕ੍ਰਤੁਵਰਂ ਰਾਜਨ੍ਕਾਲਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਚ ਭਾਰਤ। ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਚ ਕृਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਲਾਙ੍ਗਲਂ ਚ ਮਹਾਧਨਮ੍
ਭਾਰਤ, ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਤਿਆਰ ਸੀ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਸਾਰੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਾਜ-ਸਮਾਨ ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਹਲ ਵੀ ਬਣ ਚੁੱਕੇ ਸਨ।
ਏਵਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਵਿਸ਼ਂਪਤੇ। ਆਜ੍ਞਾਪਯਾਮਾਸ ਨृਪਃ ਕ੍ਰਤੁਰਾਜਪ੍ਰਵਰ੍ਤਨਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਰਾਜ-ਯਜਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਵਵृਤੇ ਯਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਭੂਤਾਰ੍ਥਃ ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤਃ। ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਗਾਨ੍ਧਾਰਿਰ੍ਯਥਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਫਿਰ, ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਯਜਨ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਗਾਂਧਾਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਅਤੇ ਠੀਕ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਦীক্ষਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਪ੍ਰਹृष੍ਟੋ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵਿਦੁਰਸ਼੍ਚ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਭੀष੍ਮੋ ਦ੍ਰੋਣਃ ਕृਪਃ ਕਰ੍ਣੋ ਗਾਨ੍ਧਾਰੀ ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਵਿਦੁਰ ਵੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ। ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪ, ਕਰਣ ਅਤੇ ਗਾਂਧਾਰੀ ਵੀ ਮਾਣ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਣਾਰ੍ਥਂ ਦੂਰ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਸ਼ੀਘ੍ਰਗਾਨ੍। ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨਾਂ ਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇਣ ਲਈ, ਤੇਜ਼ ਦੂਤ ਭੇਜੇ ਗਏ। ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਤੇ ਪ੍ਰਯਾਤਾ ਯਥੋਦ੍ਦਿष੍ਟਾ ਦੂਤਾਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤਵਾਹਨਾਃ। ਤਤ੍ਰ ਕਚਿਤ੍ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਂ ਤੁ ਦੂਤਂ ਦੁਃਸ਼ਾਸਨੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਦੂਤ, ਤੇਜ਼ ਗੱਡੀਆਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਤੁਰ ਪਏ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਦੂਤ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਗਚ੍ਛ ਦ੍ਵੈਤਵਨਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਪਾਪਪੂਰੁषਾਨ੍। ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਯ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਵਿਪ੍ਰਾਂਸ੍ਤ ਸ੍ਮਿਨ੍ਵਨੇ ਤਦਾ
ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਦ੍ਵੈਤ ਵਨ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸੱਦਾ ਦੇ।
ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨੁਵਾਚਾਭਿਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਮਹਾਰਾਜ ਯਜਤੇ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਃ
ਉਹ ਦੂਤ ਪਾਂਡਵਾਂ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਸਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ: 'ਮਹਾਰਾਜ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਯਜਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।'
ਸ੍ਵਵੀਰ੍ਯਾਰ੍ਜਿਤਮਰ੍ਥੌਘਮਵਾਪ੍ਯ ਕੁਰੁਸਤ੍ਤਮਃ। ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਰਾਜਾਨੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚ ਤਤਸ੍ਤਤਃ
ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕਮਾਈ ਹੋਈ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਕੁਰੁਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਅਹਂ ਤੁ ਪ੍ਰੇषਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਕੌਰਵੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਆਮਨ੍ਤ੍ਰਯਤਿ ਵੋ ਰਾਜਾ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਮਨੋਭਿਲषਿਤਂ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤਂ ਕ੍ਰਤੁਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਰ੍ਹਥ
ਮੈਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮਹਾਨ ਕੌਰਵ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਯਜਨ ਵੇਖੋ।
ਤਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਰਾਜਾ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੂਤਭਾषਿਤਮ੍। ਅਬ੍ਰਵੀਨ੍ਨृਪਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੋ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਰਾਜਾ ਸੁਯੋਧਨਃ। ਯਜਤੇ ਕ੍ਰਤੁਮੁਖ੍ਯੇਨ ਪੂਰ੍ਵੇषਾਂ ਕੀਰ੍ਤਿਵਰ੍ਧਨਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਦੂਤ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਆਖਿਆ: 'ਚੰਗਾ ਹੋਇਆ ਕਿ ਸੁਯੋਧਨ ਰਾਜਾ ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਵਧੇਗੀ।'
ਵਯਮਪ੍ਯੁਪਯਾਸ੍ਯਾਮੋ ਨ ਤ੍ਵਿਦਾਨੀਂ ਕਥਂਚਨ। ਸਮਯਃ ਪਰਿਪਾਲ੍ਯੋ ਨੋ ਯਾਵਦ੍ਵਰ੍षਂ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਮ੍
ਅਸੀਂ ਵੀ ਆਵਾਂਗੇ, ਪਰ ਹੁਣ ਨਹੀਂ। ਸਾਡਾ ਸਮਝੌਤਾ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਤੱਕ, ਤੀਹਵਾਂ ਸਾਲ ਮੁਕਣ ਤੱਕ, ਅਸੀਂ ਰੀਤ ਪਾਲਣੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਤਦ੍ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਭੀਮੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਤਦਾ ਤੁ ਨृਪਤਿਰ੍ਗਨ੍ਤਾ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਧਰਮਰਾਜ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਭੀਮ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਜਾਵੇਗਾ।'
ਅਸ੍ਤ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤੇऽਗ੍ਨੌ ਯਦਾ ਤਂ ਪਾਤਯਿष੍ਯਤਿ। ਵਰ੍षਾਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਰਣਸਤ੍ਰੇ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਜਦੋਂ ਤੀਹ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਉਸ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੇਗਾ, ਜੰਗ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ—
ਯਦਾ ਕ੍ਰੋਧਹਵਿਰ੍ਮੋਕ੍ਤਾ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇषੁ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। ਆਗਨ੍ਤਾਰਸ੍ਤਦਾ ਸ੍ਮੇਤਿ ਵਾਚ੍ਯਸ੍ਤੇ ਸ ਸੁਯੋਧਨਃ
ਜਦੋਂ ਪਾਂਡਵ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਹੋਮ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਸੁਯੋਧਨ ਨੂੰ ਆਖਣਾ: 'ਉਹ ਉਸ ਵੇਲੇ ਆਉਣਗੇ।'
ਸ਼ੇषਾਸ੍ਤੁ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਰਾਜਨ੍ਨੈਵੋਚੁਃ ਕਿਂਚਿਦਪ੍ਰਿਯਮ੍। ਦੂਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਬਾਕੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਕੋਈ ਨਾਗਵਾਰ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਆਖੀ। ਦੂਤ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥਾਜਗ੍ਮੁਰ੍ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਨਾਨਾਜਨਪਦੇਸ਼੍ਵਰਾਃ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਭਾਗ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਪੁਰਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਫਿਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਆਏ।
ਤੇ ਤ੍ਵਰ੍ਚਿਤਾ ਯਥਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਯਥਾਵਿਧਿ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍। ਮੁਦਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਕ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰੀਤਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਧਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰੀਤੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਪਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਂਵृਤਃ ਸਰ੍ਵਕੌਰਵੈਃ। ਹਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਵਿਦੁਰਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਵੀ, ਸਾਰੇ ਕੌਰਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਵਿਦੁਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਯਥਾ ਸੁਖੀ ਜਨਃ ਸਰ੍ਵਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਃ ਸ੍ਯਾਦਨ੍ਨਸਂਯੁਤਃ। ਤੁष੍ਯੇਤ੍ਤੁ ਯਜ੍ਞਸਦਨੇ ਤਥਾ ਨੀਤਿਰ੍ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍
ਕਸ਼ਤਾ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਯਜਨ-ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ; ਇਹ ਪ੍ਰਬੰਧ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਵਿਦੁਰਸ੍ਤੁ ਤਦਾਜ੍ਞਾਯ ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣਾਨਰਿਂਦਮ। ਯਥਾ ਪ੍ਰਮਾਣਤੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍
ਵਿਦੁਰ ਨੇ, ਇਹ ਆਗਿਆ ਸਮਝ ਕੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਵਰਗਾਂ ਨੂੰ ਉਚਿਤ ਢੰਗ ਅਤੇ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ, ਧਰਮ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਪੇਯਾਨ੍ਨਪਾਨੇਨ ਮਾਲ੍ਯੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸੁਗਨ੍ਧਿਭਿਃ। ਵਾਸੋਭਿਰ੍ਵਿਵਿਧੈਸ਼੍ਚੈਵ ਯੋਜਯਾਮਾਸ ਹृष੍ਟਵਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ-ਪੀਣ, ਸੁਗੰਧਤ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਪੜੇ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਦਿੱਤੇ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਹ੍ਯਵਭृਥਂ ਵੀਰੋ ਯਥਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍। ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਵਿਵਿਧਂ ਵਸੁ। ਵਿਸਰ੍ਜਯਾਮਾਸ ਨਪਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਵੀਰ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਅਤੇ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਅਵਭ੍ਰਿਤ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸਾਂਤਵਨਾ ਦੇ ਕੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ।
ਵਿਸृਜ੍ਯਚ ਨृਪਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ। ਵਿਵੇਸ਼ ਹਾਸ੍ਤਿਨਪੁਰਂ ਸਹਿਤਃ ਕਰ੍ਣਸੌਬਲੈਃ
ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਕਰਣ ਅਤੇ ਸੁਬਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਨ੍ਤਂ ਮਹਾਰਾਜ ਸੂਤਾਸ੍ਤੁष੍ਟੁਵੁਰਚ੍ਯੁਤਮ੍। ਜਨਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮਹੇष੍ਵਾਸਂ ਤੁष੍ਟੁਵੂ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਦੋਂ ਮਹਾਰਾਜਾ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਗਾਇਕਾਂ ਨੇ ਅਜੈਯ ਨੂੰ ਸਲਾਹਿਆ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੀ ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।