ਅਭੇਦ੍ਯਾਨਿ ਤਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮਨਹ੍ਯਨ੍ਤ ਭਾਰਤ। ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਕਵਚਾਨਿ ਮਹਾਰਥਾਃ। ਆਯੁਧਾਨਿ ਚ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਸਮਾਦਧੁਃ
ਫਿਰ, ਭਾਰਤ, ਸਾਰੇ ਮਹਾਂਰਥੀਆਂ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਕਵਚ ਪਾ ਲਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਿਵਿਆ ਹਥਿਆਰ ਵੀ ਚੁੱਕ ਲਏ।
ਤੇ ਦਂਸ਼ਿਤਾ ਰਥੈਃ ਸਰ੍ਵੇ ਧ੍ਵਜਿਨਃ ਸਸ਼ਰਾਸਨਾਃ। ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਜ੍ਵਲਿਤਾ ਇਵਪਾਵਕਾਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਯੋਧੇ, ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਝੰਡੇ ਤੇ ਧਨੁਸ਼-ਬਾਣ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਦਿੱਸੇ।
ਤਾਨ੍ਰਥਾਨ੍ਸਾਧੁਸਂਪਨ੍ਨਾਨ੍ਸਂਯੁਕ੍ਤਾਞ੍ਜਵਨੈਰ੍ਹਯੈਃ। ਆਸ੍ਥਾਯ ਰਥਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮੇਵ ਯਯੁਸ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਬਬਰ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗੇ ਯੋਧੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਰਥਾਂ 'ਤੇ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਫ਼ੌਰਨ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤਃ ਕੌਰਵਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਪ੍ਰਾਦੁਰਾਸੀਨ੍ਮਹਾਸ੍ਵਨਃ। ਪ੍ਰਯਾਤਾਨ੍ਸਹਿਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਮਹਾਰਥਾਨ੍
ਫਿਰ ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ, ਜਦ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਥੀ, ਇਕੱਠੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਜਿਤਕਾਸ਼ਿਨਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਚਰਾਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਾਃ। ਕ੍ਸ਼ਣੇਨੈਵ ਵਨੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਰਭੀਤਵਤ੍
ਜਿੱਤ ਚੁੱਕੇ ਗੰਧਰਵਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਰਥੀ, ਸਾਰੇ ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਨ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਤਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਜਿਤਕਾਸ਼ਿਨਃ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਥਗਤਾਨ੍ਵੀਰਾਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਂਸ਼੍ਚਤੁਰੋ ਰਣੇ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਗੰਧਰਵ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੌਰਵਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਵੇਖ ਕੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਏ।
ਤਾਂਸ੍ਤੁ ਵਿਭ੍ਰਾਜਿਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਲੋਕਪਾਲਾਨਿਵੋਦ੍ਯਤਾਨ੍। ਵ੍ਯੂਢਾਨੀਕਾ ਵ੍ਯਤਿष੍ਠਨ੍ਤ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਵਾਸਿਨਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਗੰਧਮਾਦਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਦੀ ਕਤਾਰ ਬਣਾਈ।
ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤੁ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਕ੍ਰਮੇਣ ਮृਦੁਨਾ ਯੁਦ੍ਧਮੁਪਕ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਚ ਭਾਰਤ
ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਸਮਝਦਾਰ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਲੜਾਈ ਹੌਲੀ ਤੇ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਨ ਤੁ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਰਾਜਸ੍ਯ ਸੈਨਿਕਾ ਮਨ੍ਦਚੇਤਸਃ। ਸ਼ਕ੍ਯਨ੍ਤੇ ਮृਦੁਨਾ ਸ਼੍ਰੇਯਃ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਯਿਤੁਂ ਤਦਾ
ਪਰ ਗੰਧਰਵ ਰਾਜ ਦੀ ਫੌਜ, ਜੋ ਸੁਸਤ ਮਨ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੌਲੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕੀ।
ਤਤਸ੍ਤਾਨ੍ਯੁਧਿ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਾਨ੍ਸਵ੍ਯਸਾਚੀ ਪਰਂਤਪਃ। ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਪੂਰ੍ਵਮਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਖਚਰਾਨ੍ਰਣੇ
ਫਿਰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਅਰਜੁਨ, ਉਹਨਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਔਖੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖਿਆ।
ਨੈਤਦ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਰਾਜਸ੍ਯ ਯੁਕ੍ਤਂ ਕਰ੍ਮ ਜੁਗੁਪ੍ਸਿਤਮ੍। ਪਰਦਾਰਾਭਿਮਰ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਮਾਨੁषੈਸ਼੍ਚ ਸਮਾਗਮਃ
ਗੰਧਰਵ ਰਾਜ ਦਾ ਇਹ ਕੰਮ ਠੀਕ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਹੈ; ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਣਾ ਵੀ।
ਉਤ੍ਸृਜਧ੍ਵਂ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾਨ੍ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸੁਤਾਨਿਮਾਨ੍। ਦਾਰਾਂਸ਼੍ਚੈषਾਂ ਪ੍ਰਮੁਞ੍ਚਧ੍ਵਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍
ਧਰਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡੋ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਧਰਮਰਾਜ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰੋ।
ਤ ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇਨ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਾ। ਉਤ੍ਸ੍ਮਯਨ੍ਤਸ੍ਤਦਾ ਪਾਰ੍ਥਮਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਸ਼ਵਾਨ ਪਾਂਡਵ ਵੱਲੋਂ ਆਖੇ ਗਏ, ਗੰਧਰਵ ਹੱਸ ਪਏ ਤੇ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖਣ ਲੱਗੇ।
ਏਕਸ੍ਯੈਵ ਵਯਂ ਤਾਤ ਕੁਰ੍ਯਾਮ ਵਚਨਂ ਭੁਵਿ। ਯਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਮਾਜ੍ਞਾਯ ਚਰਾਮੋ ਵਿਗਤਜ੍ਵਰਾਃ
ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਅਸੀਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਤੇਨੈਕੇਨ ਰਕਯਥਾਦਿष੍ਟਂ ਤਥਾ ਵਰ੍ਤਾਮ ਭਾਰਤ। ਨ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਵਿਦ੍ਯਤੇऽਸ੍ਮਾਕਮਨ੍ਯਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਾਤ੍
ਉਸ ਇੱਕ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਅਸੀਂ ਵਰਤਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਭਾਰਤ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਸ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਸ਼ਾਸਕ ਨਹੀਂ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਃ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਧਨਂਜਯਃ। ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਨ੍ਪੁਨਰੇਵੈਤਾਨ੍ਵਚਨਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ
ਗੰਧਰਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇੰਝ ਆਖੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਕੁੰਤੀ ਪੁੱਤਰ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਯਦਿ ਸਾਮ੍ਨਾ ਨ ਮੁਞ੍ਚਧ੍ਵਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਜਾਨ੍। ਮੋਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਵਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਸੁਯੋਧਨਮ੍
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਗੰਧਰਵਾਂ, ਧਰਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਸੁਯੋਧਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਖੁਦ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਾਂਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਪਾਰ੍ਥਃ ਸਵ੍ਯਸਾਚੀ ਧਨਂਜਯਃ। ਸਸਰ੍ਜ ਨਿਸ਼ਿਤਾਨ੍ਬਾਣਾਨ੍ਖਚਰਾਨ੍ਖਚਰਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ
ਇੰਝ ਆਖ ਕੇ, ਪਾਰਥ, ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਤੀਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਅਰਜੁਨ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗੰਧਰਵਾਂ 'ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਵੱਸਾ ਦਿੱਤੇ।
ਤਥੈਵ ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਸ੍ਤੇ ਬਲੋਤ੍ਕਾਟਾਃ। ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਭ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ਼੍ਚ ਦਿਵੌਕਸਃ
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ 'ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਕੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕੀਤੀ।
ਤਤਃ ਸੁਤੁਮੁਲਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਤਰਸ੍ਵਿਨਾਮ੍। ਬਭੂਵ ਭੀਮਵੇਗਾਨਾਂ ਚ ਭਾਤ
ਫਿਰ ਤੇਜ਼ ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਭੀਮ ਵਾਂਗ ਜ਼ੋਰ ਵਾਲੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਹੋਈ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਤਤੋ ਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਸਂਪਨ੍ਨਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਹੇਮਮਾਲਿਨਃ। ਵਿਸृਜਨ੍ਤਃ ਸ਼ਰਾਨ੍ਦੀਪ੍ਤਾਨ੍ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਫਿਰ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਅਸਮਾਨੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਚਮਕਦੇ ਤੀਰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਛੱਡ ਕੇ ਰਸਤਾ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਚਤੁਰਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਵੀਰਾਨ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਰਣੇ ਸਂਨ੍ਯਪਤਨ੍ਰਾਜਂਸ੍ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍
ਚਾਰ ਸ਼ੂਰੇ ਪਾਂਡਵ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗੰਧਰਵ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਟੁੱਟ ਪਏ, ਰਾਜਾ, ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵਾਕਈ ਅਜੋਬਾ ਸੀ।
ਯਥਾ ਕਰ੍ਣਸ੍ਯ ਚ ਰਥੋ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ ਚੋਭਯੋਃ। ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਃ ਸ਼ਤਸ਼ਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨੌ ਤਥਾ ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਿਤਰੇ
ਜਿਵੇਂ ਕਰਣ ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਰਥ ਸੈਂਕੜੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਲੋਂ ਤੋੜੇ ਗਏ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੀ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ।
ਤਾਨ੍ਸਮਾਪਤਤੋ ਰਾਜਨ੍ਗਧਰ੍ਵਾਞ੍ਛਤਸ਼ੋ ਰਣੇ। ਪ੍ਰਤ੍ਯਗृਹ੍ਣਨ੍ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਃ ਸ਼ਰਵਰ੍षੈਰਨੇਕਸ਼ਃ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸੈਂਕੜੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਜਦੋਂ ਆਉਣ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਸ਼ੂਰੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ।
ਤੇ ਕੀਰ੍ਯਮਾਣਾਃ ਖਗਮਾਃ ਸ਼ਰਵਰ੍षੈਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਨ ਸ਼ੇਕੁਃ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸਮੀਪੇ ਪਰਿਵਰ੍ਤਿਤੁਮ੍
ਉਹ ਗੰਧਰਵ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉਡਦੇ ਸਨ, ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘਿਰ ਗਏ ਕਿ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਘੁੰਮ ਨਹੀਂ ਸਕੇ।
ਅਭਿਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਨਭਿਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਨਰ੍ਜੁਨਸ੍ਤਦਾ। ਲਕ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾऽਥ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯੁਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਅਰਜੁਨ ਖੁਦ ਗੁੱਸੇ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਅਸਮਾਨੀ ਮਹਾਂ-ਹਥਿਆਰ ਵਰਤਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਦ੍ਯਮਸਾਦਨਮ੍। ਅਜੇਯਾਨਰ੍ਜੁਨਃ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਬਲੋਤ੍ਕਟਃ
ਉਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਠੰਡਾ ਕੀਤਾ; ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਜੈਯ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਨੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਤਥਾ ਭੀਮੋ ਮਹੇष੍ਵਾਸਃ ਸਂਯੁਗੇ ਬਲਿਨਾਂਵਰਃ। ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਞ੍ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਰਾਜਞ੍ਚਘਾਨ ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭੀਮ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਧਨੁਰਧਾਰੀ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਸੀ, ਨੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸੈਂਕੜੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰਾਵਪਿ ਤਥਾ ਯੁਧ੍ਮਾਨੌ ਬਲੋਤ੍ਕਟੌ। ਪਰਿਗृਹ੍ਯਾਗ੍ਰਤੋ ਰਾਜਞ੍ਜਘ੍ਨਤੁਃ ਸ਼ਤਸ਼ਃ ਪਰਾਨ੍
ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਵੀ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਸਨ, ਅੱਗੇ ਆ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਸੈਂਕੜੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਤੇਵਧ੍ਯਮਾਨਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਦਿਵ੍ਯੈਰਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਰਥੈਃ। ਉਤ੍ਪੇਤੁਃ ਖਮੁਪਾਦਾਯ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸੁਤਾਂਸ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਗੰਧਰਵ, ਜਦੋਂ ਮਹਾਰਥੀਆਂ ਵਲੋਂ ਅਸਮਾਨੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜੇ, ਤਾਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।