ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਾਣਂ ਕੌਨ੍ਤੇਯਂ ਭੀਮਸੇਨਮਪਸ੍ਵਰਮ੍। ਨ ਕਾਲਃ ਪਰੁषਸ੍ਯਾਯਮਿਤਿ ਰਾਜਾऽਭ੍ਯਭਾषਤ
ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਜਦੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਰਾਜੇ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਸਮਾਂ ਕਠੋਰ ਬੋਲਣ ਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।'
ਅਸ੍ਮਾਨਭਿਗਤਾਂਸ੍ਤਾਤ ਭਯਾਰ੍ਤਾਞ੍ਛਰਣੈषਿਣਃ। ਕੌਰਵਾਨ੍ਵਿषਮਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਨ੍ਕਥਂ ਬ੍ਰੂਯਾਸ੍ਤ੍ਵਮੀਦृਸ਼ਮ੍
ਪੁੱਤਰ, ਤੁਸੀਂ ਕੌਰਵਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਡਰ ਕਰਕੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਨ, ਤੇ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਵੇਂ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ?
ਭਵਨ੍ਤਿ ਭੇਦਾ ਜ੍ਞਾਤੀਨਾਂ ਕਲਹਾਸ਼੍ਚ ਵृਕੋਦਰ। ਪ੍ਰਸਕ੍ਤਾਨਿ ਚ ਵੈਰਾਣਿ ਜ੍ਞਾਤਿਧਰ੍ਮੋ ਨ ਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੋੜ੍ਹ ਤੇ ਝਗੜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਵੈਰ ਵੀ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਦਾ ਧਰਮ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਯਦਾ ਤੁ ਕਸ਼੍ਚਿਜ੍ਜ੍ਞਾਤੀਨਾਂ ਬਾਹ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਤੇ ਕੁਲਮ੍। ਨ ਮਰ੍षਯਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਸਨ੍ਤੋ ਬਾਹ੍ਯੇਨਾਭਿਪ੍ਰਧਰ੍षਣਮ੍
ਪਰ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਬਾਹਰਲਾ ਪਰਿਵਾਰ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਬਾਹਰਲੇ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਕਦੇ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਜਾਨਾਤ੍ਯੇष ਹਿ ਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਰਸ੍ਮਾਨਿਹ ਚਿਰੋषਿਤਾਨ੍। ਸ ਏਵਂ ਪਰਿਭੂਯਾਸ੍ਮਾਨਕਾਰ੍षੀਦਿਦਮਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਇਹ ਮਾੜੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਰਹਿ ਰਹੇ ਹਾਂ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਨਿੰਦਿਆ ਤੇ ਇਹ ਮਾੜਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯ ਗ੍ਰਹਣਾਦ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੇਣ ਬਲਾਦ੍ਰਣੇ। ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਬਾਹ੍ਯਾਭਿਮਰ੍ਸ਼ਾਚ੍ਚ ਹਤਂ ਭਵਤਿ ਨਃ ਕੁਲਮ੍
ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗੰਧਰਵ ਵੱਲੋਂ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਫੜ ਲੈਣ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰਲੇ ਵੱਲੋਂ ਤੰਗ ਕਰਨ ਕਰਕੇ, ਸਾਡਾ ਪਰਿਵਾਰ ਮਾਨੋ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਚਰਣਂ ਚ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਨਾਂ ਤ੍ਰਾਣਾਰ੍ਥਂ ਚ ਕੁਲਸ੍ਯ ਚ। ਉਤ੍ਤਿष੍ਠਧ੍ਵਂ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਃ ਸਜ੍ਜੀਭਵਤ ਮਾ ਚਿਰਮ੍
ਓ ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰੋ, ਉਠੋ! ਜਿਹੜੇ ਸਾਡੀ ਪਨਾਹ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਓ, ਤੇਰੇ ਵਕਤ ਨਾ ਗਵਾਓ।
ਅਰ੍ਜੁਨਸ਼੍ਚ ਯਮੌ ਚੈਵ ਤ੍ਵਂ ਚ ਭੀਮਾਪਰਾਜਿਤਃ। ਮੋਕ੍ਸ਼ਯਧ੍ਵਂ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾ ਹ੍ਰਿਯਮਾਣਂ ਸੁਯੋਧਨਮ੍
ਅਰਜੁਨ, ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਤੂੰ, ਭੀਮ ਜੋ ਕਦੇ ਹਾਰਿਆ ਨਹੀਂ—ਓ ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰੋ, ਸਯੋਧਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਲੈ ਜਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਛੁਡਾਓ।
ਏਤੇ ਰਥਾ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਵਿਮਲਾ ਕਾਞ੍ਚਨਧ੍ਵਜਾਃ
ਇਹ ਰਥ, ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰੋ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਸਾਫ ਸੁਤਲੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਝੰਡਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਹਨ।
ਸਸ੍ਵਨਾਨਧਿਰੋਹਧ੍ਵਂ ਨਿਤ੍ਯਸਜ੍ਜਾਨਿਮਾਨ੍ਰਥਾਨ੍। ਇਨ੍ਦ੍ਰਸੇਨਾਦਿਭਿਃ ਸੂਤੈਃ ਕृਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਰਧਿष੍ਠਿਤਾਨ੍
ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਰ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹੋ, ਜੋ ਇੰਦਰਸੇਨ ਤੇ ਹੋਰ ਰਥੀ ਵੱਲੋਂ ਚਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਹਨ।
ਏਤਾਨਾਸ੍ਥਾਯ ਵੈ ਯਤ੍ਤਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਨ੍ਯੋਦ੍ਧੁਮਾਹਵੇ। ਸੁਯੋਧਨਸ੍ਯ ਮੋਕ੍ਸ਼ਾਯ ਪ੍ਰਯਤਧ੍ਵਮਤਨਦ੍ਰਿਤਾਃ
ਇਹ ਰਥ ਲੈ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਯੋਧਨ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ ਸਕੋ।
ਪਰੈਃ ਪਰਿਭਵੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਵਯਂ ਪਞ੍ਚੋਤ੍ਤਰਂ ਸ਼ਤਮ੍। ਪਰਸ੍ਪਰਵਿਰੋਧੇ ਤੁ ਵਯਂ ਪਞ੍ਚੈਵ ਤੇ ਸ਼ਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਹੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਆਵੇ, ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜ ਹਾਂ; ਪਰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵਿਰੋਧ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਪੰਜ, ਤੇਰੇ ਸੌ ਹਨ।
ਯ ਏਵ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਰਾਜਨ੍ਯਃ ਸ਼ਰਣਾਰ੍ਥਮਿਹਾਗਤਮ੍। ਪਰਂ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾਭਿਰਕ੍ਸ਼ੇਤ ਕਿਂ ਪੁਨਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵृਕੋਦਰ
ਜੋ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਇੱਥੇ ਪਨਾਹ ਲੈਣ ਆਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ—ਤੇ ਤੂੰ ਤਾਂ, ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ, ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਕੌਨ੍ਤੇਯਃ ਪੁਨਰ੍ਵਾਕ੍ਯਮਭਾषਤ। ਕੋਪਸਂਰਕ੍ਤਨਯਨਃ ਪੂਰ੍ਵਵੈਰਮਨੁਸ੍ਮਰਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੌਂਤੀਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਈਆਂ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਵੈਰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮੁੜ ਬੋਲਿਆ।
ਪੁਰਾ ਜਤੁਗृਹੇऽਨੇਨ ਦਗ੍ਧੁਮਸ੍ਮਾਨ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ। ਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਹਿ ਕृਤਾ ਵੀਰ ਤਦਾ ਦੈਵੇਨ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਮੰਦੇ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਲੱਕ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਾੜਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕਿਸਮਤ ਨੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਵੀਰ।
ਕਾਲਕੂਟਵਿषਂ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਭੋਜਨੇ ਮਮ ਭਾਰਤ। ਉਪ੍ਤ੍ਵਾ ਗਙ੍ਗਾਂ ਲਤਾਪਾਸ਼ੈਰ੍ਵੈਦ੍ਧ੍ਵਾ ਚ ਪ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਿਪਤ੍ਪ੍ਰਭੋ
ਭਾਰਤ, ਇਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਖਾਣੇ ਵਿੱਚ ਕਾਲਕੂਟ ਜ਼ਹਿਰ ਮਿਲਾਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਲਤਾ ਨਾਲ ਬੰਨ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਪ੍ਰਭੂ।
ਰਸਾਤਲਂ ਚ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਦਾ ਵਾਸੁਕਿਮਞ੍ਜਸਾ। ਤਤ੍ਰ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮਹੀਤਲਮ੍
ਜਦ ਮੈਂ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਉਥੇ ਵਾਸੁਕੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ; ਰਾਜਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੈਂ ਮੁੜ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆ ਗਿਆ।
ਦ੍ਯੂਤਕਾਲੇऽਪਿਕੌਨ੍ਤੇਯ ਵृਜਿਨਾਨਿ ਕृਤਨਿ ਵੈ। ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪਰਾਭਰ੍ਸ਼ਃ ਕੇਸ਼ਗ੍ਰਹਣਮੇਵ ਚ। ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਪਹਰਣਂ ਚੈਵ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਕृਤਾਨਿ ਵੈ
ਕੌਂਤੀਪੁੱਤਰ, ਜੂਏ ਦੇ ਸਮੇਂ ਕਈ ਅਨਿਆਇਤਾਂ ਹੋਈਆਂ; ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੀ ਭਾਰੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ, ਕੇਸ਼ ਪਕੜਨਾ, ਤੇ ਸਭਾ ਵਿਚ ਵਸਤ੍ਰ ਹਟਾਉਣਾ ਵੀ ਹੋਇਆ।
ਰਾਜ੍ਯਂ ਚਾਚ੍ਛਿਦ੍ਯ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਉਕ੍ਤਵਾਨ੍ਪਰੁषਾਣਿ ਨਃ। ਪੁਰਾ ਕृਤਾਨਾਂ ਪਾਪਾਨਾਂ ਫਲਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਸੁਯੋਧਨਃ
ਰਾਜਾ, ਸਾਡਾ ਰਾਜ ਲੈ ਕੇ, ਸਯੋਧਨ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਕੜ੍ਹੇ ਬੋਲ ਕਹੇ; ਹੁਣ ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਫਲ ਭੋਗ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਾਬਿਰੇਵਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਨਿਗ੍ਰਹਮ੍। ਅਨ੍ਯੇਨ ਤੁ ਕृਤਂ ਤਦ੍ਵੈ ਮੈਤ੍ਰ੍ਯਮਸ੍ਮਾਕਮਿਚ੍ਛਤਾ। ਉਪਕਾਰੀ ਤੁ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੋ ਮਾ ਰਾਜਨ੍ਵਿਮਨਾ ਭਵ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਦਾ ਹੱਕ ਸਿਰਫ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਹੈ; ਜੇ ਹੋਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਸਾਡੀ ਦੋਸਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ। ਗੰਧਰਵ ਸਿਰਫ ਮਦਦ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਮਨ ਨਾਂ ਮਲਾਲ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਰਾਜਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਸੇਨੇਨ ਵੈ ਹृਤਃ। ਵਿਲਲਾਪ ਸੁਦੁਃਖਾਰ੍ਤੋ ਨੀਯਮਾਨਃ ਸੁਯੋਧਨਃ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਰਾਜਾ, ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਨੇ ਸਯੋਧਨ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਤੇ ਜਦ ਲੈ ਜਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਰੋਇਆ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਭृਤਾਂਵਰ। ਸਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਸਹਦਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੇਣ ਹृਤਾਨ੍ਬਲਾਤ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਵੱਡੀ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਧਰਮ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰੱਖਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਗੰਧਰਵ ਵੱਲੋਂ ਜਬਰਦਸਤੀ ਲੈ ਜਾਇਆ ਗਿਆ।
ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰ ਮਹਾਬਾਹੋ ਕੌਰਵਾਣਾਂ ਯਸ਼ਸ੍ਕਰ' ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੇਣ ਹृਤਂ ਬਲਾਤ੍। ਰਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਮਹਾਯਸ਼ਃ
ਪਾਂਡੂਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੀ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਧਰਮ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਮਹਾਨ, ਗੰਧਰਵ ਵੱਲੋਂ ਫੜ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ।
ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਤੇ ਮਹਾਬਾਹੋ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਨਯਤਿ ਮਾਮਯਮ੍। ਦੁਸ਼੍ਸ਼ਾਸਨਂ ਦੁਰ੍ਵਿषਹਂ ਦੁਰ੍ਮੁਖਂ ਦੁਰ੍ਜਯਂ ਤਥਾ
ਇਹ ਤੇਰੇ ਵੱਡੀ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਬੰਨ ਕੇ ਲੈ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਾਸਨ, ਦੁर्वਿਸ਼ਹ, ਦੁਰਮੁਖ ਤੇ ਦੁਰਜਯਾ ਨੂੰ ਵੀ।
ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਹਰਨ੍ਤਿ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਅਸ੍ਮਾਨ੍ਦਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਅਨੁਧਾਵਤ ਮਾਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਰਕ੍ਸ਼ਧ੍ਵਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਸਾਡੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਓ ਤੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਮਰਦਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋ।
ਯਮੌ ਮਾਮਨੁਧਾਵੇਤਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਮਮ ਸਾਯੁਧੌ। ਕੁਰੁਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਸੁਮਹਦਯਸ਼ਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮੀਦृਸ਼ਮ੍। ਵ੍ਯਪੋਹਯਧ੍ਵਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਞ੍ਜਿਤ੍ਵਾ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਯਮ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਆਉਣ। ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਆਈ ਹੈ। ਪਾਂਡਵੋ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਓ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ।
ਏਵਂ ਵਿਲਪਮਾਨਸ੍ਯ ਕੌਰਵਸ੍ਯਾਰ੍ਤਯਾ ਗਿਰਾ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਲਾਪਂ ਸਂਭ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਘृਣਯਾऽਭਿਪਰਿਪ੍ਲੁਤਃ
ਕੌਰਵ ਦੀ ਦੁਖੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਦਇਆ ਆ ਗਈ ਤੇ ਉਹ ਘਬਰਾਇਆ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ ਪੁਨਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਭੀਮਸੇਨਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਸੁਯੋਧਨਸ੍ਯ ਮੋਕ੍ਸ਼ਾਯ ਪ੍ਰਯਤਧ੍ਵਮਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਾਃ
ਫਿਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਸੁਯੋਧਨ ਦੀ ਛੁਟਕਾਰਾ ਲਈ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ।'
ਕ ਇਵਾਰ੍ਯੋ ਦਯੇਤ੍ਪ੍ਰਾਣਾਨਭਿਧਾਵੇਤਿ ਚੋਦਿਤਃ। ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਂ ਸ਼ਰਣਾਪਨ੍ਨਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਮਪਿ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਕੌਣ ਸਚੇ ਮਰਦ ਵਿਚੋਂ, ਜਦ ਉਕਸਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਾ ਕਰੇਗਾ, ਜਦ ਕਿ ਵੈਰੀ ਵੀ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਸ਼ਰਨ ਆਵੇ?
ਵਰਪ੍ਰਦਾਨਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਪੁਤ੍ਰਜਨ੍ਮ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ। ਸ਼ਤ੍ਰੋਸ਼੍ਚ ਮੋਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕ੍ਲੇਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੀਣਿ ਚੈਕਂ ਚ ਤਤ੍ਸਮਮ੍
ਵਰ ਦਿੰਣਾ, ਰਾਜ ਦਿੰਣਾ, ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਜਨਮ, ਤੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇਣਾ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਤੇ ਇਹ ਇੱਕ, ਪਾਂਡਵੋ, ਸਭ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਔਖੇ ਹਨ।