ਇਤਿਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਮਾਤ੍ਯਾਃ ਕ੍ਰੋਸ਼ਨ੍ਤੋ ਰਾਜਗृਦ੍ਧਿਨਃ। ਆਰ੍ਤਾ ਦੀਨਾਸ੍ਤਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮੁਪਾਗਮਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਗੱਦੀ ਦੀ ਲਾਲਚ ਵਾਲੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਮੰਤਰੀ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਚੀਖ ਰਹੇ ਹਨ; ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਤੇ ਹਤਾਸ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ।
ਤਾਂਸ੍ਤਥਾ ਵ੍ਯਥਿਤਾਨ੍ਦੀਨਾਨ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾਨ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍। ਵृਦ੍ਧਾਨ੍ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਮਾਤ੍ਯਾਨ੍ਭੀਮਸੇਨੋऽਭ੍ਯਭਾषਤ
ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਉਹ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਮੰਤਰੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਤੇ ਹਤਾਸ ਹੋ ਕੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਕੋਲ ਮੰਗਣ ਆਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੀਮ ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਮਹਤਾ ਹਿ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸਂਨਹ੍ਯ ਗਜਵਾਜਿਭਿਃ। ਅਨ੍ਯਥਾ ਵਰ੍ਤਮਾਨਾਨਾਮਰ੍ਥੋ ਜਾਤੋऽਯਮਨ੍ਯਥਾ
ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ੋਰ ਲਾ ਕੇ ਹਾਥੀ-ਘੋੜੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰਕੇ ਯਤਨ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਹੋਰ ਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚੱਲੇ; ਹੁਣ ਜੋ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਇਸੀ ਕਰਕੇ ਹੋਇਆ।
ਅਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਯਦਨੁष੍ਠੇਯਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਸ੍ਤਦਨੁष੍ਠਿਤਮ੍
ਜੋ ਕੰਮ ਸਾਨੂੰ ਕਰਨਾ ਸੀ, ਉਹ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦੁਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਮਿਦਂ ਤਾਵਦ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਦੁਰ੍ਦ੍ਯੂਤਦੇਵਿਨਃ। `ਦੀਨਾਨ੍ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯਾਸ੍ਮਾਨ੍ਦ੍ਰष੍ਟੁਕਾਮਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਮਤੇਃ
ਇਹ ਨਤੀਜਾ ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੀ ਮਾੜੀ ਸਲਾਹ ਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਾੜੇ ਜੂਏ ਦਾ ਆਦੀ ਹੈ; ਦੁਰਯੋਧਨ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਦੁਖੀ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖੀ।
ਦ੍ਵੇष੍ਟਾਰਮਨ੍ਯੇ ਕ੍ਲੀਵਸ੍ਯ ਘਾਤਯਨ੍ਤੀਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਇਦਂ ਕृਤਂ ਨਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰਤਿਮਾਨੁषਮ੍
ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ ਕਿ ਹੋਰ ਲੋਕ, ਇਸ ਨਿਕੰਮੇ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ; ਪਰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਜੋ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਆਮ ਮਨੁੱਖੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ।
ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਲੋਕੇ ਪੁਮਾਨਸ੍ਤਿ ਕਸ਼੍ਚਿਦਸ੍ਮਨ੍ਪ੍ਰਿਯੇ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਯੇਨਾਸ੍ਮਾਕਂ ਹृਤੋ ਭਾਰ ਆਸੀਨਾਨਾਂ ਸੁਖਾਵਹਃ
ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ, ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤਾਂ ਸਾਡਾ ਸਾਥੀ ਹੈ; ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਡਾ ਭਾਰ, ਸਾਨੂੰ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਹੋਏ, ਉਠਾ ਲਿਆ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸੁਖ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ੀਤਵਾਤਾਤਪਸਹਾਂਸ੍ਤਪਸਾ ਚੈਵ ਕਰ੍ਸ਼ਿਤਾਨ੍। ਸਮਸ੍ਥੋ ਵਿषਮਸ੍ਥਾਨ੍ਹਿ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਿਚ੍ਛਤਿ ਦੁਰ੍ਮਤਿਃ
ਉਹ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ — ਤਪ ਕਰਕੇ, ਠੰਢ, ਹਵਾ ਤੇ ਧੂਪ ਸਹਿ ਕੇ, ਦੁਖੀ ਹੋਏ — ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਖੁਦ ਆਰਾਮ ਵਿੱਚ ਹੈ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕੌਰਵ੍ਯਸ੍ਯ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ। ਯੇ ਸ਼ੀਲਮਨੁਵਰ੍ਤਨ੍ਤਿ ਤੇ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਰਾਭਵਮ੍
ਉਸ ਮਾੜੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਕੌਰਵ, ਜੋ ਧਰਮ ਤੋਂ ਹਟਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਚਾਲ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਹੁਣ ਉਸ ਦੀ ਹਾਰ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹਨ।
ਅਧਰ੍ਮੋ ਹਿ ਕृਤਸ੍ਤੇਨ ਯੇਨੈਤਦੁਪਲਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍। ਅਨृਸ਼ਂਸਾਸ੍ਤੁ ਕੌਨ੍ਤੇਯਾਸ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਵਃ
ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਘਟਨਾ ਤੋਂ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ; ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ — ਉਹ ਦਇਆ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਾਣਂ ਕੌਨ੍ਤੇਯਂ ਭੀਮਸੇਨਮਪਸ੍ਵਰਮ੍। ਨ ਕਾਲਃ ਪਰੁषਸ੍ਯਾਯਮਿਤਿ ਰਾਜਾऽਭ੍ਯਭਾषਤ
ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਜਦੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਰਾਜੇ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਸਮਾਂ ਕਠੋਰ ਬੋਲਣ ਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।'
ਅਸ੍ਮਾਨਭਿਗਤਾਂਸ੍ਤਾਤ ਭਯਾਰ੍ਤਾਞ੍ਛਰਣੈषਿਣਃ। ਕੌਰਵਾਨ੍ਵਿषਮਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਨ੍ਕਥਂ ਬ੍ਰੂਯਾਸ੍ਤ੍ਵਮੀਦृਸ਼ਮ੍
ਪੁੱਤਰ, ਤੁਸੀਂ ਕੌਰਵਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਡਰ ਕਰਕੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਨ, ਤੇ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਵੇਂ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ?
ਭਵਨ੍ਤਿ ਭੇਦਾ ਜ੍ਞਾਤੀਨਾਂ ਕਲਹਾਸ਼੍ਚ ਵृਕੋਦਰ। ਪ੍ਰਸਕ੍ਤਾਨਿ ਚ ਵੈਰਾਣਿ ਜ੍ਞਾਤਿਧਰ੍ਮੋ ਨ ਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੋੜ੍ਹ ਤੇ ਝਗੜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਵੈਰ ਵੀ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਦਾ ਧਰਮ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਯਦਾ ਤੁ ਕਸ਼੍ਚਿਜ੍ਜ੍ਞਾਤੀਨਾਂ ਬਾਹ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਤੇ ਕੁਲਮ੍। ਨ ਮਰ੍षਯਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਸਨ੍ਤੋ ਬਾਹ੍ਯੇਨਾਭਿਪ੍ਰਧਰ੍षਣਮ੍
ਪਰ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਬਾਹਰਲਾ ਪਰਿਵਾਰ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਬਾਹਰਲੇ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਕਦੇ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਜਾਨਾਤ੍ਯੇष ਹਿ ਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਰਸ੍ਮਾਨਿਹ ਚਿਰੋषਿਤਾਨ੍। ਸ ਏਵਂ ਪਰਿਭੂਯਾਸ੍ਮਾਨਕਾਰ੍षੀਦਿਦਮਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਇਹ ਮਾੜੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਰਹਿ ਰਹੇ ਹਾਂ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਨਿੰਦਿਆ ਤੇ ਇਹ ਮਾੜਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯ ਗ੍ਰਹਣਾਦ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੇਣ ਬਲਾਦ੍ਰਣੇ। ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਬਾਹ੍ਯਾਭਿਮਰ੍ਸ਼ਾਚ੍ਚ ਹਤਂ ਭਵਤਿ ਨਃ ਕੁਲਮ੍
ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗੰਧਰਵ ਵੱਲੋਂ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਫੜ ਲੈਣ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰਲੇ ਵੱਲੋਂ ਤੰਗ ਕਰਨ ਕਰਕੇ, ਸਾਡਾ ਪਰਿਵਾਰ ਮਾਨੋ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਚਰਣਂ ਚ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਨਾਂ ਤ੍ਰਾਣਾਰ੍ਥਂ ਚ ਕੁਲਸ੍ਯ ਚ। ਉਤ੍ਤਿष੍ਠਧ੍ਵਂ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਃ ਸਜ੍ਜੀਭਵਤ ਮਾ ਚਿਰਮ੍
ਓ ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰੋ, ਉਠੋ! ਜਿਹੜੇ ਸਾਡੀ ਪਨਾਹ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਓ, ਤੇਰੇ ਵਕਤ ਨਾ ਗਵਾਓ।
ਅਰ੍ਜੁਨਸ਼੍ਚ ਯਮੌ ਚੈਵ ਤ੍ਵਂ ਚ ਭੀਮਾਪਰਾਜਿਤਃ। ਮੋਕ੍ਸ਼ਯਧ੍ਵਂ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾ ਹ੍ਰਿਯਮਾਣਂ ਸੁਯੋਧਨਮ੍
ਅਰਜੁਨ, ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਤੂੰ, ਭੀਮ ਜੋ ਕਦੇ ਹਾਰਿਆ ਨਹੀਂ—ਓ ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰੋ, ਸਯੋਧਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਲੈ ਜਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਛੁਡਾਓ।
ਏਤੇ ਰਥਾ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਵਿਮਲਾ ਕਾਞ੍ਚਨਧ੍ਵਜਾਃ
ਇਹ ਰਥ, ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰੋ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਸਾਫ ਸੁਤਲੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਝੰਡਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਹਨ।
ਸਸ੍ਵਨਾਨਧਿਰੋਹਧ੍ਵਂ ਨਿਤ੍ਯਸਜ੍ਜਾਨਿਮਾਨ੍ਰਥਾਨ੍। ਇਨ੍ਦ੍ਰਸੇਨਾਦਿਭਿਃ ਸੂਤੈਃ ਕृਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਰਧਿष੍ਠਿਤਾਨ੍
ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਰ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹੋ, ਜੋ ਇੰਦਰਸੇਨ ਤੇ ਹੋਰ ਰਥੀ ਵੱਲੋਂ ਚਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਹਨ।
ਏਤਾਨਾਸ੍ਥਾਯ ਵੈ ਯਤ੍ਤਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਨ੍ਯੋਦ੍ਧੁਮਾਹਵੇ। ਸੁਯੋਧਨਸ੍ਯ ਮੋਕ੍ਸ਼ਾਯ ਪ੍ਰਯਤਧ੍ਵਮਤਨਦ੍ਰਿਤਾਃ
ਇਹ ਰਥ ਲੈ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਯੋਧਨ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ ਸਕੋ।
ਪਰੈਃ ਪਰਿਭਵੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਵਯਂ ਪਞ੍ਚੋਤ੍ਤਰਂ ਸ਼ਤਮ੍। ਪਰਸ੍ਪਰਵਿਰੋਧੇ ਤੁ ਵਯਂ ਪਞ੍ਚੈਵ ਤੇ ਸ਼ਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਹੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਆਵੇ, ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜ ਹਾਂ; ਪਰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵਿਰੋਧ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਪੰਜ, ਤੇਰੇ ਸੌ ਹਨ।
ਯ ਏਵ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਰਾਜਨ੍ਯਃ ਸ਼ਰਣਾਰ੍ਥਮਿਹਾਗਤਮ੍। ਪਰਂ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾਭਿਰਕ੍ਸ਼ੇਤ ਕਿਂ ਪੁਨਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵृਕੋਦਰ
ਜੋ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਇੱਥੇ ਪਨਾਹ ਲੈਣ ਆਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ—ਤੇ ਤੂੰ ਤਾਂ, ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ, ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਕੌਨ੍ਤੇਯਃ ਪੁਨਰ੍ਵਾਕ੍ਯਮਭਾषਤ। ਕੋਪਸਂਰਕ੍ਤਨਯਨਃ ਪੂਰ੍ਵਵੈਰਮਨੁਸ੍ਮਰਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੌਂਤੀਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਈਆਂ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਵੈਰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮੁੜ ਬੋਲਿਆ।
ਪੁਰਾ ਜਤੁਗृਹੇऽਨੇਨ ਦਗ੍ਧੁਮਸ੍ਮਾਨ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ। ਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਹਿ ਕृਤਾ ਵੀਰ ਤਦਾ ਦੈਵੇਨ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਮੰਦੇ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਲੱਕ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਾੜਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕਿਸਮਤ ਨੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਵੀਰ।
ਕਾਲਕੂਟਵਿषਂ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਭੋਜਨੇ ਮਮ ਭਾਰਤ। ਉਪ੍ਤ੍ਵਾ ਗਙ੍ਗਾਂ ਲਤਾਪਾਸ਼ੈਰ੍ਵੈਦ੍ਧ੍ਵਾ ਚ ਪ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਿਪਤ੍ਪ੍ਰਭੋ
ਭਾਰਤ, ਇਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਖਾਣੇ ਵਿੱਚ ਕਾਲਕੂਟ ਜ਼ਹਿਰ ਮਿਲਾਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਲਤਾ ਨਾਲ ਬੰਨ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਪ੍ਰਭੂ।
ਰਸਾਤਲਂ ਚ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਦਾ ਵਾਸੁਕਿਮਞ੍ਜਸਾ। ਤਤ੍ਰ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮਹੀਤਲਮ੍
ਜਦ ਮੈਂ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਉਥੇ ਵਾਸੁਕੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ; ਰਾਜਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੈਂ ਮੁੜ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆ ਗਿਆ।
ਦ੍ਯੂਤਕਾਲੇऽਪਿਕੌਨ੍ਤੇਯ ਵृਜਿਨਾਨਿ ਕृਤਨਿ ਵੈ। ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪਰਾਭਰ੍ਸ਼ਃ ਕੇਸ਼ਗ੍ਰਹਣਮੇਵ ਚ। ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਪਹਰਣਂ ਚੈਵ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਕृਤਾਨਿ ਵੈ
ਕੌਂਤੀਪੁੱਤਰ, ਜੂਏ ਦੇ ਸਮੇਂ ਕਈ ਅਨਿਆਇਤਾਂ ਹੋਈਆਂ; ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੀ ਭਾਰੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ, ਕੇਸ਼ ਪਕੜਨਾ, ਤੇ ਸਭਾ ਵਿਚ ਵਸਤ੍ਰ ਹਟਾਉਣਾ ਵੀ ਹੋਇਆ।
ਰਾਜ੍ਯਂ ਚਾਚ੍ਛਿਦ੍ਯ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਉਕ੍ਤਵਾਨ੍ਪਰੁषਾਣਿ ਨਃ। ਪੁਰਾ ਕृਤਾਨਾਂ ਪਾਪਾਨਾਂ ਫਲਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਸੁਯੋਧਨਃ
ਰਾਜਾ, ਸਾਡਾ ਰਾਜ ਲੈ ਕੇ, ਸਯੋਧਨ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਕੜ੍ਹੇ ਬੋਲ ਕਹੇ; ਹੁਣ ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਫਲ ਭੋਗ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਾਬਿਰੇਵਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਨਿਗ੍ਰਹਮ੍। ਅਨ੍ਯੇਨ ਤੁ ਕृਤਂ ਤਦ੍ਵੈ ਮੈਤ੍ਰ੍ਯਮਸ੍ਮਾਕਮਿਚ੍ਛਤਾ। ਉਪਕਾਰੀ ਤੁ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੋ ਮਾ ਰਾਜਨ੍ਵਿਮਨਾ ਭਵ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਦਾ ਹੱਕ ਸਿਰਫ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਹੈ; ਜੇ ਹੋਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਸਾਡੀ ਦੋਸਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ। ਗੰਧਰਵ ਸਿਰਫ ਮਦਦ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਮਨ ਨਾਂ ਮਲਾਲ।