ਅਨੁਜ੍ਞਾਤਾਸ਼੍ਚ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਸੇਨੇਨ ਭਾਰਤ। ਪ੍ਰਗृਹੀਤਾਯੁਧਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨਭਿਦ੍ਰਵਨ੍
ਚਿਤਰਰਥ ਵੱਲੋਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਸਾਰੇ ਗੰਧਰਵ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਗਏ।
ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽऽਪਤਤਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਾਨ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਨੁਦ੍ਯਤਾਯੁਧਾਨ੍। ਪ੍ਰਾਦ੍ਰਵਂਸ੍ਤੇ ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵੇ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਗਏ।
ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦ੍ਰਵਤਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਪਰਾਙ੍ਮੁਖਾਨ੍। ਰਾਧੇਯਸ੍ਤੁ ਤਦਾ ਵੀਰੋ ਨਾਸੀਤ੍ਤਤ੍ਰਪਰਾਙ੍ਮੁਖਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਜਦੋਂ ਡਰ ਕੇ ਪਿੱਠ ਕਰਕੇ ਭੱਜ ਗਏ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਾਧੇਯਾ ਹੀ ਇੱਕਲਾ ਵਿਰੋਧੀ ਵੱਲੋਂ ਪਿੱਠ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਆਪਤਨ੍ਤੀਂ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਮਹਾਚਮੂਮ੍। ਮਹਤਾ ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਰਾਧੇਯਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਾਰਯਤ੍
ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਆਉਂਦੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਧੇਯਾ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ੁਰਪ੍ਰੈਰ੍ਵਿਸ਼ਿਖੈਰ੍ਭਲ੍ਲੈਰ੍ਵਤ੍ਸਦਨ੍ਤੈਸ੍ਤਥਾऽऽਯਸੈਃ। ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਞ੍ਸ਼ਤਸ਼ੋऽਭਿਘ੍ਨਁਲ੍ਲਘੁਤ੍ਵਾਤ੍ਸੂਤਨਨ੍ਦਨਃ
ਸੂਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰ, ਚੌੜੇ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਬਾਣ, ਲੋਹੇ ਦੇ ਬਾਣ ਤੇ ਕਟਾਰਾਂ ਨਾਲ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੂੰ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਸੀ।
ਪਾਤਯਨ੍ਨੁਤ੍ਤਮਾਙ੍ਗਾਨਿ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਮਹਾਰਥਃ। ਕ੍ਸ਼ਣਏਨ ਵ੍ਯਧਮਤ੍ਸਰ੍ਵਾਂ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਸ੍ਯ ਵਾਹਿਨੀਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਨੂੰ ਗਿਰਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਗਿਆ।
ਤੇ ਵਧ੍ਯਮਾਨਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰੇਣ ਧੀਮਤਾ। ਭੂਯ ਏਵਾਭ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਸ਼ਤਤਸ਼ੋऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਸੂਤ ਦੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਪੁੱਤਰ ਵਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਫਿਰ ਵੀ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਭੂਤਾ ਪृਥਿਵੀ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਸਮਪਦ੍ਯਤ। ਆਪਤਦ੍ਭਿਰ੍ਮਹਾਵੇਗੈਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਸ੍ਯ ਸੈਨਿਕੈਃ
ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਦੇ ਸੈਨਿਕ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ ਲੜਾਈ ਵੱਲ ਵਧੇ।
ਅਥ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਸ਼ਕੁਨਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸੌਬਲਃ। ਦੁਃਸ਼ਾਸਨੋ ਵਿਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਜਾਃ। ਨ੍ਯਹਨਂਸ੍ਤਤ੍ਤਦਾ ਸੈਨ੍ਯਂ ਰਥੈਰ੍ਗਰੁਡਨਿਃਖਨੈਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਸੌਬਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕੁਨੀ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ, ਵਿਕਰਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਗਰੁੜ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸੈਨ੍ਯਮਾਯੋਧਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਕਰ੍ਣੋ ਰਾਜਨ੍ਨ ਮृष੍ਯਤ
ਰਾਜਾ, ਫੌਜ ਨੂੰ ਹਮਲਾ ਹੋਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਕਰਣ ਇਸ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ।
ਮਹਤਾ ਰਥਸਙ੍ਘੇਨ ਰਥਚਾਰੇਣ ਚਾਪ੍ਯੁਤ। ਵੈਕਰ੍ਤਨਂ ਪਰੀਪ੍ਸਨ੍ਤੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਾਰਯਨ੍। ਤਤਃ ਸਂਨ੍ਯਪਤਨ੍ਸਰ੍ਵੇ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਕੌਰਵਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਰਥਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਅਤੇ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਦੀ ਕਲਾ ਨਾਲ ਵੈਕਾਰਤਨ ਨੂੰ ਫੜਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਕੌਰਵਾਂ ਉੱਤੇ ਟੁੱਟ ਪਏ।
ਤਦਾ ਸੁਤੁਮੁਲਂ ਯੁਦ੍ਧਮਭਵਦ੍ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍। ਤਤਸ੍ਤੇ ਮृਦਵੋऽਭੂਵਨਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਸ਼ਰਪੀਡਿਤਾਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਰੋਮਾਂਚਕ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ; ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਮਾਰ ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਏ।
ਉਚ੍ਚੁਕ੍ਰੁਸ਼ੁਸ਼੍ਚ ਕੌਰਵ੍ਯਾਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਨ੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪੀਡਿਤਾਨ੍
ਕੌਰਵਾਂ ਨੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੂੰ ਪੀੜਤ ਦੇਖ ਕੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰੀ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤ੍ਰਾਸਿਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨੋ ਹ੍ਯਮਰ੍षਣਃ। ਉਤ੍ਪਪਾਤਾਸਨਾਤ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਵਧੇ ਤੇषਾਂ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੂੰ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸੀਟ ਤੋਂ ਉਠਿਆ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਸ਼ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਮਾਯਾਸ੍ਤ੍ਰਮਾਸ੍ਥਾਯ ਯੁਯੁਧੇ ਚਿਤ੍ਰਮਾਰ੍ਗਵਿਤ੍। `ਵਿਯਤ੍ਸਂਛਾਦਯਾਮਾਸ ਨ ਵਵੌ ਤਤ੍ਰ ਮਾਰੁਤਃ
ਫਿਰ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ, ਜੋ ਮਾਇਆ ਦੇ ਮਾਹਰ ਸੀ, ਮਾਇਆ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤ ਕੇ ਲੜਿਆ ਤੇ ਆਸਮਾਨ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ, ਉਥੇ ਹਵਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵਗਦੀ ਸੀ।
ਹਸ੍ਤ੍ਯਾਰੋਹਾ ਹਤਾਃ ਪੇਤੁਰ੍ਹਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਹ ਭਾਰਤ। ਹਯਾਰੋਹਾਃ ਸਹ ਹਯੈ ਰਥੈਸ਼੍ਚ ਰਥਿਨਸ੍ਤਦਾ
ਹਾਥੀ ਚੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਹਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਘੋੜੇ ਚੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਤੇ ਰਥੀ ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਸਮੇਤ ਢੇਰ ਹੋ ਗਏ।
ਪਤ੍ਤਯਸ਼੍ਚ ਤਥਾਪੇਤੁਰ੍ਵਿਸ਼ਸ੍ਤਾਃ ਸ਼ਰਵृष੍ਟਿਭਿਃ'। ਤਯਾऽਮੁਹ੍ਯਨ੍ਤ ਕੌਰਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਸ੍ਯ ਮਾਯਯਾ
ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ ਵੀ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਕੱਟੇ ਗਏ; ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਦੀ ਮਾਇਆ ਕਰਕੇ ਕੌਰਵਾਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ।
ਏਕੈਕੋ ਹਿ ਤਦਾ ਯੋਧੋ ਧਾਰ੍ਤਾਰष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਭਾਰਤ। ਪਰ੍ਯਵਾਰ੍ਯਤ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਯੁਧਿ
ਭਾਰਤ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਹਰ ਇੱਕ ਯੋਧਾ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਦਸ-ਦਸ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਸਂਪੀਡ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤੇ ਬਲੇਨ ਮਹਤਾ ਤਦਾ। ਪ੍ਰਾਦ੍ਰਵਨ੍ਤ ਰਣੇ ਭੀਤਾ ਯਤ੍ਰਰਾਜਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਵਲੋਂ ਦਬਾਏ ਜਾਣ ਕਰਕੇ, ਡਰ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੱਜਦੇ ਹੋਏ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਸੀ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਭਜ੍ਯਮਾਨੇष੍ਵਨੀਕੇषੁ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇषੁ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਕਰ੍ਣੋ ਵੈਕਰ੍ਤਨੋ ਰਾਜਂਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਗਿਰਿਰਿਵਾਚਲਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦਲ ਜਦੋਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਟੁੱਟ ਰਹੇ ਸਨ, ਵੈਕਾਰਤਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਰਣ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਅਡੋਲ ਖੜਾ ਰਿਹਾ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ਼੍ਚ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਸ਼ਕੁਨਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸੌਬਲਃ। ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਨ੍ਯੋਧਯਾਮਾਸੁਃ ਸਮਰੇ ਭृਸ਼ਵਿਕ੍ਸ਼ਤਾਃ
ਦੁਰਯੋਧਨ ਤੇ ਸ਼ਕੁਨੀ, ਜੋ ਸੁਬਲ ਦਾ ਪੁੱਤ ਸੀ, ਦੋਵੇਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਕੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ।
ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਤੁ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਜਿਘਾਂਸਮਾਨਾਃ ਸਂਰਬ੍ਧਾਃ ਕਰ੍ਣਮਭ੍ਯਦ੍ਰਵਤ੍ਰਣੇ
ਫਿਰ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗੰਧਰਵ, ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਮਾਰਨ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ 'ਚ ਕਰਣ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਏ।
ਅਸਿਭਿਃ ਪਟ੍ਟਸੈਃ ਸ਼ੂਲੈਰ੍ਗਦਾਭਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਾਃ। ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਂ ਜਿਘਾਂਸਨ੍ਤਃ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਤਲਵਾਰਾਂ, ਕਟਾਰੀਆਂ, ਭਾਲਿਆਂ ਤੇ ਗਦਿਆਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਯੋਧੇ, ਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਕਰਣ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਅਨ੍ਯੇऽਸ੍ਯ ਯੁਗਮਚ੍ਛਿਨ੍ਦਨ੍ਧ੍ਵਜਮਨ੍ਯੇ ਨ੍ਯਪਾਤਯਨ੍। ਈषਾਮਨ੍ਯੇ ਹਯਾਨਨ੍ਯੇ ਸੂਤਮਨ੍ਯੇ ਨ੍ਯਪਾਤਯਨ੍
ਕੁਝ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਰਥ ਦਾ ਜੋੜ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਝੰਡਾ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ, ਕੁਝ ਨੇ ਰਥ ਦੇ ਬਾਣ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ, ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਘੋੜੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਨੇ ਰਥੀ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨ੍ਯੇ ਚ੍ਛਤ੍ਰਂ ਵਰੂਥਂ ਚ ਬਨ੍ਧੁਰਂ ਚ ਤਥਾ ਪਰੇ। `ਅਨ੍ਯੇ ਸਂਚੂਰ੍ਣਯਾਮਾਸੁਸ਼੍ਛਤ੍ਰੇ ਚਾਕ੍ਸ਼ੌ ਤਥਾ ਪਰੇ
ਕੁਝ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਛਤਰੀ ਤੇ ਬਚਾਵਾ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਸੋਹਣੇ ਗਹਣੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੇ; ਕੁਝ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਛਤਰੀ ਤੇ ਰਥ ਦੇ ਪਹੀਏ ਵੀ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਬਹੁਸਾਹਸ੍ਰਾਸ੍ਤਿਲਸ਼ੋ ਵ੍ਯਧਮਨ੍ਰਥਮ੍ ।। ਤਤੋ ਰਥਾਦਵਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰੋऽਸਿਚਰ੍ਮਭृਤ੍
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਰਥ ਤਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਟੁਕੜਿਆਂ 'ਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਕਰਣ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਢਾਲ ਫੜ ਲਈ।
ਅਂਸਾਵਲਮ੍ਬਿਤਧਨੁਰ੍ਧਾਵਮਾਨੋ ਮਹਾਬਲਃ'। ਵਿਕਰ੍ਣਰਥਮਾਸ੍ਥਾਯ ਮੋਕ੍ਸ਼ਾਯਾਸ਼੍ਵਾਨਚੋਦਯਤ੍
ਕੰਧੇ 'ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਯੋਧਾ ਦੌੜਿਆ ਤੇ ਵਿਕਰਨ ਦੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਭੱਜਣ ਲਈ ਉਕਸਾਇਆ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਸ੍ਤੁ ਮਹਾਰਾਜ ਭਗ੍ਨੇ ਕਰ੍ਣੇ ਮਹਾਰਥੇ। ਸਂਪ੍ਰਾਦ੍ਰਵਚ੍ਚਮੂਃ ਸਰ੍ਵਾ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਤਃ
ਮਹਾਰਾਜ, ਜਦੋਂ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਮਹਾ-ਰਥੀ ਕਰਣ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਭੱਜ ਗਈ।
ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦ੍ਰਵਤਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਪਰਾਙ੍ਮੁਖਾਨ੍। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਮਹਾਰਾਜੋ ਨਾਸੀਤ੍ਤਤ੍ਰ ਪਰਾਙ੍ਮੁਖਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤ ਭੱਜਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਰਾਜ ਦੁਰਯੋਧਨ ਹੀ ਇੱਕਲਾ ਸੀ ਜੋ ਪਿੱਠ ਨਹੀਂ ਮੋੜੀ।
ਤਾਮਾਪਤਨ੍ਤੀਂ ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਮਹਾਚਮੂਮ੍। ਮਹਤਾ ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਸੋऽਭ੍ਯਵਰ੍षਦਰਿਂਦਮਃ
ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਚੜ੍ਹਦੀ ਆਉਂਦੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਵਾਲਾ ਉਹ ਯੋਧਾ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਬਾਣਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।