ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸੇਨਾਗ੍ਰਯਾਯਿਨਃ। ਸਂਪ੍ਰਾਦ੍ਰਵਨ੍ਯਤੋ ਰਾਜਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸੁਤੋऽਭਵਤ੍
ਗੰਧਰਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉਥੋਂ ਭੱਜ ਕੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੁਰ੍ਯਾਧਨਮੁਪਾਗਮਨ੍। ਅਬ੍ਰੁਵਂਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਾਜ ਯਦੂਚੁਃ ਕੌਰਵਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਕੋਲ ਆਏ ਅਤੇ ਕੌਰਵ ਨੂੰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ਵਾਰਿਤੇ ਸੈਨ੍ਯੇ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਅਮਰ੍षਪੂਰ੍ਣਃ ਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ ਭਾਰਤ
ਜਦੋਂ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ, ਤਾਕਤਵਰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਹੇ ਭਾਰਤ:
ਸ਼ਾਸਤੈਨਾਨਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾਨ੍ਮਮ ਵਿਪ੍ਰਿਯਕਾਰਿਣਃ। ਯਦਿ ਪ੍ਰਕ੍ਰੀਡਤੇ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਦੇਵੈਃ ਸਹ ਸ਼ਚੀਪਤਿਃ। `ਵਯਮਤ੍ਰ ਯਥਾ ਪ੍ਰੀਤਾ ਕ੍ਰੀਡਿष੍ਯਾਮੋ ਨਿਰਙ੍ਕੁਸ਼ਂ
ਇਹ ਅਧਰਮੀ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦਿਓ! ਜੇ ਸ਼ਚੀਪਤੀ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਖੇਡਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਵੀ ਇੱਥੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਖੇਡਾਂਗੇ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾ ਮਹਾਬਲਾਃ। ਸਰ੍ਵ ਏਵਾਭਿਸਨ੍ਨਦ੍ਧਾ ਯੋਧਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤਾਕਤਵਰ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯੋਧੇ ਆਪਣਾ ਹਥਿਆਰ ਪਾ ਲਏ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਮਥ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਾਂਸ੍ਤਦ੍ਵਨਂ ਵਿਵਿਸ਼ੁਰ੍ਬਲਾਤ੍। ਸਿਂਹਨਾਦੇਨ ਮਹਤਾ ਪੂਰਯਨ੍ਤੋ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼
ਫਿਰ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਜਬਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਬਰ ਨਾਲ ਘੁਸ ਗਏ ਅਤੇ ਦਸੋਂ ਪਾਸੇ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗੂ ਗੂੰਜ ਉਠੀ।
ਤਤੋऽਪਰੈਰਵਾਰ੍ਯਨ੍ਤ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਃ ਕੁਰੁਸੈਨਿਕਾਃ। `ਸਾਮ੍ਨੈਵ ਰਤਤ੍ਰ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਮਾ ਸਾਹਸਮਿਤਿ ਪ੍ਰਭੋ
ਫਿਰ, ਹੋਰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਕੁਰੂ ਫੌਜ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਅਤੇ ਨਰਮ ਬੋਲ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਸਵਾਮੀ, ਜਬਰ ਨਾ ਕਰੋ।'
ਤੇ ਵਾਰ੍ਯਮਾਣਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਃ ਸਾਮ੍ਨੈਵ ਵਸੁਧਾਯਿਪ। ਤਾਨਨਾਦृਤ੍ਯ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਦ੍ਵਨਂ ਵਿਵਿਸ਼ੁਰ੍ਮਹਤ੍
ਗੰਧਰਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਰਮ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਰੋਕੇ ਜਾਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾ ਮੰਨ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਘੁਸ ਗਏ।
ਯਦਿ ਵਾਤਾ ਨ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਃ ਸਰਾਜਕਾਃ। ਤਤਸ੍ਤੇ ਖੇਚਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨੇ ਨ੍ਯਵੇਦਯਨ੍
ਜਦੋਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਰੁਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉੱਡਣ ਵਾਲੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਚਿਤਰਰਥ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਰਾਜਸ੍ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕੌਰਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ। ਅਨਾਰ੍ਯਾਞ੍ਸ਼ਾਸਤੇਤ੍ਯੇਤਾਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਸੇਨੋऽਤ੍ਯਮਰ੍षਣਃ
ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਚਿਤਰਰਥ ਨੇ ਸਾਰੇ ਕੌਰਵਾਂ ਬਾਰੇ ਆਖਿਆ: 'ਇਹ ਅਨਾਰੀ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦਿਓ!'—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਿਤਰਰਥ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਇਆ।
ਅਨੁਜ੍ਞਾਤਾਸ਼੍ਚ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਸੇਨੇਨ ਭਾਰਤ। ਪ੍ਰਗृਹੀਤਾਯੁਧਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨਭਿਦ੍ਰਵਨ੍
ਚਿਤਰਰਥ ਵੱਲੋਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਸਾਰੇ ਗੰਧਰਵ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਗਏ।
ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽऽਪਤਤਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਾਨ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਨੁਦ੍ਯਤਾਯੁਧਾਨ੍। ਪ੍ਰਾਦ੍ਰਵਂਸ੍ਤੇ ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵੇ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਗਏ।
ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦ੍ਰਵਤਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਪਰਾਙ੍ਮੁਖਾਨ੍। ਰਾਧੇਯਸ੍ਤੁ ਤਦਾ ਵੀਰੋ ਨਾਸੀਤ੍ਤਤ੍ਰਪਰਾਙ੍ਮੁਖਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਜਦੋਂ ਡਰ ਕੇ ਪਿੱਠ ਕਰਕੇ ਭੱਜ ਗਏ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਾਧੇਯਾ ਹੀ ਇੱਕਲਾ ਵਿਰੋਧੀ ਵੱਲੋਂ ਪਿੱਠ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਆਪਤਨ੍ਤੀਂ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਮਹਾਚਮੂਮ੍। ਮਹਤਾ ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਰਾਧੇਯਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਾਰਯਤ੍
ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਆਉਂਦੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਧੇਯਾ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ੁਰਪ੍ਰੈਰ੍ਵਿਸ਼ਿਖੈਰ੍ਭਲ੍ਲੈਰ੍ਵਤ੍ਸਦਨ੍ਤੈਸ੍ਤਥਾऽऽਯਸੈਃ। ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਞ੍ਸ਼ਤਸ਼ੋऽਭਿਘ੍ਨਁਲ੍ਲਘੁਤ੍ਵਾਤ੍ਸੂਤਨਨ੍ਦਨਃ
ਸੂਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰ, ਚੌੜੇ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਬਾਣ, ਲੋਹੇ ਦੇ ਬਾਣ ਤੇ ਕਟਾਰਾਂ ਨਾਲ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੂੰ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਸੀ।
ਪਾਤਯਨ੍ਨੁਤ੍ਤਮਾਙ੍ਗਾਨਿ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਮਹਾਰਥਃ। ਕ੍ਸ਼ਣਏਨ ਵ੍ਯਧਮਤ੍ਸਰ੍ਵਾਂ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਸ੍ਯ ਵਾਹਿਨੀਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਨੂੰ ਗਿਰਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਗਿਆ।
ਤੇ ਵਧ੍ਯਮਾਨਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰੇਣ ਧੀਮਤਾ। ਭੂਯ ਏਵਾਭ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਸ਼ਤਤਸ਼ੋऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਸੂਤ ਦੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਪੁੱਤਰ ਵਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਫਿਰ ਵੀ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਭੂਤਾ ਪृਥਿਵੀ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਸਮਪਦ੍ਯਤ। ਆਪਤਦ੍ਭਿਰ੍ਮਹਾਵੇਗੈਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਸ੍ਯ ਸੈਨਿਕੈਃ
ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਦੇ ਸੈਨਿਕ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ ਲੜਾਈ ਵੱਲ ਵਧੇ।
ਅਥ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਸ਼ਕੁਨਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸੌਬਲਃ। ਦੁਃਸ਼ਾਸਨੋ ਵਿਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਜਾਃ। ਨ੍ਯਹਨਂਸ੍ਤਤ੍ਤਦਾ ਸੈਨ੍ਯਂ ਰਥੈਰ੍ਗਰੁਡਨਿਃਖਨੈਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਸੌਬਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕੁਨੀ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ, ਵਿਕਰਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਗਰੁੜ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸੈਨ੍ਯਮਾਯੋਧਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਕਰ੍ਣੋ ਰਾਜਨ੍ਨ ਮृष੍ਯਤ
ਰਾਜਾ, ਫੌਜ ਨੂੰ ਹਮਲਾ ਹੋਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਕਰਣ ਇਸ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ।
ਮਹਤਾ ਰਥਸਙ੍ਘੇਨ ਰਥਚਾਰੇਣ ਚਾਪ੍ਯੁਤ। ਵੈਕਰ੍ਤਨਂ ਪਰੀਪ੍ਸਨ੍ਤੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਾਰਯਨ੍। ਤਤਃ ਸਂਨ੍ਯਪਤਨ੍ਸਰ੍ਵੇ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਕੌਰਵਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਰਥਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਅਤੇ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਦੀ ਕਲਾ ਨਾਲ ਵੈਕਾਰਤਨ ਨੂੰ ਫੜਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਕੌਰਵਾਂ ਉੱਤੇ ਟੁੱਟ ਪਏ।
ਤਦਾ ਸੁਤੁਮੁਲਂ ਯੁਦ੍ਧਮਭਵਦ੍ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍। ਤਤਸ੍ਤੇ ਮृਦਵੋऽਭੂਵਨਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਸ਼ਰਪੀਡਿਤਾਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਰੋਮਾਂਚਕ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ; ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਮਾਰ ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਏ।
ਉਚ੍ਚੁਕ੍ਰੁਸ਼ੁਸ਼੍ਚ ਕੌਰਵ੍ਯਾਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਨ੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪੀਡਿਤਾਨ੍
ਕੌਰਵਾਂ ਨੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੂੰ ਪੀੜਤ ਦੇਖ ਕੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰੀ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤ੍ਰਾਸਿਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨੋ ਹ੍ਯਮਰ੍षਣਃ। ਉਤ੍ਪਪਾਤਾਸਨਾਤ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਵਧੇ ਤੇषਾਂ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੂੰ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸੀਟ ਤੋਂ ਉਠਿਆ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਸ਼ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਮਾਯਾਸ੍ਤ੍ਰਮਾਸ੍ਥਾਯ ਯੁਯੁਧੇ ਚਿਤ੍ਰਮਾਰ੍ਗਵਿਤ੍। `ਵਿਯਤ੍ਸਂਛਾਦਯਾਮਾਸ ਨ ਵਵੌ ਤਤ੍ਰ ਮਾਰੁਤਃ
ਫਿਰ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ, ਜੋ ਮਾਇਆ ਦੇ ਮਾਹਰ ਸੀ, ਮਾਇਆ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤ ਕੇ ਲੜਿਆ ਤੇ ਆਸਮਾਨ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ, ਉਥੇ ਹਵਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵਗਦੀ ਸੀ।
ਹਸ੍ਤ੍ਯਾਰੋਹਾ ਹਤਾਃ ਪੇਤੁਰ੍ਹਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਹ ਭਾਰਤ। ਹਯਾਰੋਹਾਃ ਸਹ ਹਯੈ ਰਥੈਸ਼੍ਚ ਰਥਿਨਸ੍ਤਦਾ
ਹਾਥੀ ਚੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਹਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਘੋੜੇ ਚੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਤੇ ਰਥੀ ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਸਮੇਤ ਢੇਰ ਹੋ ਗਏ।
ਪਤ੍ਤਯਸ਼੍ਚ ਤਥਾਪੇਤੁਰ੍ਵਿਸ਼ਸ੍ਤਾਃ ਸ਼ਰਵृष੍ਟਿਭਿਃ'। ਤਯਾऽਮੁਹ੍ਯਨ੍ਤ ਕੌਰਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਸ੍ਯ ਮਾਯਯਾ
ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ ਵੀ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਕੱਟੇ ਗਏ; ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਦੀ ਮਾਇਆ ਕਰਕੇ ਕੌਰਵਾਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ।
ਏਕੈਕੋ ਹਿ ਤਦਾ ਯੋਧੋ ਧਾਰ੍ਤਾਰष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਭਾਰਤ। ਪਰ੍ਯਵਾਰ੍ਯਤ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਯੁਧਿ
ਭਾਰਤ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਹਰ ਇੱਕ ਯੋਧਾ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਦਸ-ਦਸ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਸਂਪੀਡ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤੇ ਬਲੇਨ ਮਹਤਾ ਤਦਾ। ਪ੍ਰਾਦ੍ਰਵਨ੍ਤ ਰਣੇ ਭੀਤਾ ਯਤ੍ਰਰਾਜਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਵਲੋਂ ਦਬਾਏ ਜਾਣ ਕਰਕੇ, ਡਰ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੱਜਦੇ ਹੋਏ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਸੀ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਭਜ੍ਯਮਾਨੇष੍ਵਨੀਕੇषੁ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇषੁ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਕਰ੍ਣੋ ਵੈਕਰ੍ਤਨੋ ਰਾਜਂਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਗਿਰਿਰਿਵਾਚਲਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦਲ ਜਦੋਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਟੁੱਟ ਰਹੇ ਸਨ, ਵੈਕਾਰਤਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਰਣ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਅਡੋਲ ਖੜਾ ਰਿਹਾ।