ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਨ੍ਤਂ ਵਨਦ੍ਵਾਰਿ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਸਮਵਾਰਯਨ੍। ਤਤ੍ਰ ਗਨ੍ਧਰ਼੍ਵਰਾਜੋ ਵੈ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਕੁਬੇਰਭਵਨਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ਨਾਜਗਾਮ ਗਣਾਵृਤਃ
ਜਦ ਉਹ ਜੰਗਲ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਰਾਹ ਰੋਕ ਲਿਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ।
ਗਣੈਰਪ੍ਸਰਸਾਂ ਚੈਵ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਨਾਂ ਤਥਾऽऽਤ੍ਮਜੈਃ। ਵਿਹਾਰਸ਼ੀਲੈਃ ਕ੍ਰੀਡਾਰ੍ਥਂ ਤੇਨ ਤਤ੍ਸਂਵृਤਂ ਸਰਃ
ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਗਰੁੱਪ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਖੇਡ-ਮੌਜ ਦੇ ਸ਼ੌਕੀਨ ਸਨ, ਉਸ ਸਰੋਵਰ ਨੂੰ ਖੇਡਣ ਲਈ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਤੇਨ ਤਤ੍ਸਂਵृਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੇ ਰਾਜਪਰਿਚਾਰਕਾਃ। ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਤੋ ਰਾਜਨ੍ਯਤ੍ਰ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਨृਪਃ
ਉਹ ਸਰੋਵਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘਿਰਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਨੌਕਰ ਮੁੜ ਗਏ ਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ।
ਸ ਤੁ ਤੇषਾਂ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੈਨਿਕਾਨ੍ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਾਨ੍। ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਕੌਰਵ੍ਯ ਉਤ੍ਸਾਰਯਤ ਤਾਨਿਤਿ
ਪਰ ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਦੁਰਯੋਧਨ, ਲੜਾਈ ਲਈ ਉਤਸੁਕ, ਆਪਣੇ ਫੌਜੀਆਂ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿਓ!'
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸੇਨਾਗ੍ਰਯਾਯਿਨਃ। ਸਰੋ ਦ੍ਵੈਨਵਨਂ ਗਤ੍ਵਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਨਿਦਮਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦਵੈਵਨ ਝੀਲ 'ਤੇ ਗਿਆ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਆਖਿਆ:
ਰਾਜਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਨਾਮ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸੁਤੋ ਬਲੀ। ਚਿਕ੍ਰੀਡਿषੁਰਿਹਾਯਾਤਿ ਤਦਰ੍ਥਮਪਸਰ੍ਪਤ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਨਾਂ ਦਾ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਜਾ, ਇੱਥੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ ਖੇਡਣ ਲਈ; ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਲਈ ਰਸਤਾ ਖਾਲੀ ਕਰੋ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਰਪ੍ਰਹਸਨ੍ਤੋ ਵਿਸ਼ਾਂਮਪਤੇ। ਪ੍ਰਤ੍ਯਬ੍ਰੁਵਂਸ੍ਤਾਨ੍ਪੁਰੁषਾਨਿਦਂ ਹਿ ਪਰੁषਂ ਵਚਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੰਧਰਵ ਹੱਸ ਪਏ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਆਦਮੀਆਂ ਨੂੰ ਕੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿ ਕੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ:
ਨ ਚੇਤਯਤਿ ਵੋ ਰਾਜਾ ਮਨ੍ਦਬੁਦ੍ਧਿਃ ਸੁਯੋਧਨਃ। ਯੋऽਸ੍ਮਾਨਾਜ੍ਞਾਪਯਤ੍ਯੇਵਂ ਵਸ਼੍ਯਾਨਿਵ ਦਿਵੌਕਸਃ
ਤੁਹਾਡਾ ਰਾਜਾ, ਮੱਤ-ਹੀਣ ਸੁਯੋਧਨ, ਸੋਚਦਾ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਸਮਝ ਕੇ ਹੁਕਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ।
ਯੂਯਂ ਮੁਮੂਰ੍षਵਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮਨ੍ਦਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਯੇ ਤਸ੍ ਵਚਨਾਦੇਵਮਸ੍ਮਾਨ੍ਬ੍ਰੂਥ ਵਿਚੇਤਸਃ
ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਮੱਤ-ਹੀਣ ਹੋ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ 'ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੋ।
ਗਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਤ੍ਵਰਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਸ ਕੌਰਵਃ। ਨ ਚੇਦਦ੍ਯੈਵ ਗਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਜਲਦੀ ਜਾਓ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਕੌਰਵ ਰਾਜਾ ਹੈ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਅੱਜ ਹੀ ਧਰਮਰਾਜ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲੇ ਜਾਓ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸੇਨਾਗ੍ਰਯਾਯਿਨਃ। ਸਂਪ੍ਰਾਦ੍ਰਵਨ੍ਯਤੋ ਰਾਜਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸੁਤੋऽਭਵਤ੍
ਗੰਧਰਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉਥੋਂ ਭੱਜ ਕੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੁਰ੍ਯਾਧਨਮੁਪਾਗਮਨ੍। ਅਬ੍ਰੁਵਂਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਾਜ ਯਦੂਚੁਃ ਕੌਰਵਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਕੋਲ ਆਏ ਅਤੇ ਕੌਰਵ ਨੂੰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ਵਾਰਿਤੇ ਸੈਨ੍ਯੇ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਅਮਰ੍षਪੂਰ੍ਣਃ ਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ ਭਾਰਤ
ਜਦੋਂ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ, ਤਾਕਤਵਰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਹੇ ਭਾਰਤ:
ਸ਼ਾਸਤੈਨਾਨਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾਨ੍ਮਮ ਵਿਪ੍ਰਿਯਕਾਰਿਣਃ। ਯਦਿ ਪ੍ਰਕ੍ਰੀਡਤੇ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਦੇਵੈਃ ਸਹ ਸ਼ਚੀਪਤਿਃ। `ਵਯਮਤ੍ਰ ਯਥਾ ਪ੍ਰੀਤਾ ਕ੍ਰੀਡਿष੍ਯਾਮੋ ਨਿਰਙ੍ਕੁਸ਼ਂ
ਇਹ ਅਧਰਮੀ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦਿਓ! ਜੇ ਸ਼ਚੀਪਤੀ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਖੇਡਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਵੀ ਇੱਥੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਖੇਡਾਂਗੇ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾ ਮਹਾਬਲਾਃ। ਸਰ੍ਵ ਏਵਾਭਿਸਨ੍ਨਦ੍ਧਾ ਯੋਧਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤਾਕਤਵਰ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯੋਧੇ ਆਪਣਾ ਹਥਿਆਰ ਪਾ ਲਏ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਮਥ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਾਂਸ੍ਤਦ੍ਵਨਂ ਵਿਵਿਸ਼ੁਰ੍ਬਲਾਤ੍। ਸਿਂਹਨਾਦੇਨ ਮਹਤਾ ਪੂਰਯਨ੍ਤੋ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼
ਫਿਰ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਜਬਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਬਰ ਨਾਲ ਘੁਸ ਗਏ ਅਤੇ ਦਸੋਂ ਪਾਸੇ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗੂ ਗੂੰਜ ਉਠੀ।
ਤਤੋऽਪਰੈਰਵਾਰ੍ਯਨ੍ਤ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਃ ਕੁਰੁਸੈਨਿਕਾਃ। `ਸਾਮ੍ਨੈਵ ਰਤਤ੍ਰ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਮਾ ਸਾਹਸਮਿਤਿ ਪ੍ਰਭੋ
ਫਿਰ, ਹੋਰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਕੁਰੂ ਫੌਜ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਅਤੇ ਨਰਮ ਬੋਲ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਸਵਾਮੀ, ਜਬਰ ਨਾ ਕਰੋ।'
ਤੇ ਵਾਰ੍ਯਮਾਣਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਃ ਸਾਮ੍ਨੈਵ ਵਸੁਧਾਯਿਪ। ਤਾਨਨਾਦृਤ੍ਯ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਦ੍ਵਨਂ ਵਿਵਿਸ਼ੁਰ੍ਮਹਤ੍
ਗੰਧਰਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਰਮ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਰੋਕੇ ਜਾਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾ ਮੰਨ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਘੁਸ ਗਏ।
ਯਦਿ ਵਾਤਾ ਨ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਃ ਸਰਾਜਕਾਃ। ਤਤਸ੍ਤੇ ਖੇਚਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨੇ ਨ੍ਯਵੇਦਯਨ੍
ਜਦੋਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਰੁਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉੱਡਣ ਵਾਲੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਚਿਤਰਰਥ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਰਾਜਸ੍ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕੌਰਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ। ਅਨਾਰ੍ਯਾਞ੍ਸ਼ਾਸਤੇਤ੍ਯੇਤਾਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਸੇਨੋऽਤ੍ਯਮਰ੍षਣਃ
ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਚਿਤਰਰਥ ਨੇ ਸਾਰੇ ਕੌਰਵਾਂ ਬਾਰੇ ਆਖਿਆ: 'ਇਹ ਅਨਾਰੀ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦਿਓ!'—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਿਤਰਰਥ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਇਆ।
ਅਨੁਜ੍ਞਾਤਾਸ਼੍ਚ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਸੇਨੇਨ ਭਾਰਤ। ਪ੍ਰਗृਹੀਤਾਯੁਧਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨਭਿਦ੍ਰਵਨ੍
ਚਿਤਰਰਥ ਵੱਲੋਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਸਾਰੇ ਗੰਧਰਵ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਗਏ।
ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽऽਪਤਤਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਾਨ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਨੁਦ੍ਯਤਾਯੁਧਾਨ੍। ਪ੍ਰਾਦ੍ਰਵਂਸ੍ਤੇ ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵੇ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਗਏ।
ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦ੍ਰਵਤਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਪਰਾਙ੍ਮੁਖਾਨ੍। ਰਾਧੇਯਸ੍ਤੁ ਤਦਾ ਵੀਰੋ ਨਾਸੀਤ੍ਤਤ੍ਰਪਰਾਙ੍ਮੁਖਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਜਦੋਂ ਡਰ ਕੇ ਪਿੱਠ ਕਰਕੇ ਭੱਜ ਗਏ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਾਧੇਯਾ ਹੀ ਇੱਕਲਾ ਵਿਰੋਧੀ ਵੱਲੋਂ ਪਿੱਠ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਆਪਤਨ੍ਤੀਂ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਮਹਾਚਮੂਮ੍। ਮਹਤਾ ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਰਾਧੇਯਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਾਰਯਤ੍
ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਆਉਂਦੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਧੇਯਾ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ੁਰਪ੍ਰੈਰ੍ਵਿਸ਼ਿਖੈਰ੍ਭਲ੍ਲੈਰ੍ਵਤ੍ਸਦਨ੍ਤੈਸ੍ਤਥਾऽऽਯਸੈਃ। ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਞ੍ਸ਼ਤਸ਼ੋऽਭਿਘ੍ਨਁਲ੍ਲਘੁਤ੍ਵਾਤ੍ਸੂਤਨਨ੍ਦਨਃ
ਸੂਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰ, ਚੌੜੇ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਬਾਣ, ਲੋਹੇ ਦੇ ਬਾਣ ਤੇ ਕਟਾਰਾਂ ਨਾਲ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੂੰ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਸੀ।
ਪਾਤਯਨ੍ਨੁਤ੍ਤਮਾਙ੍ਗਾਨਿ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਮਹਾਰਥਃ। ਕ੍ਸ਼ਣਏਨ ਵ੍ਯਧਮਤ੍ਸਰ੍ਵਾਂ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਸ੍ਯ ਵਾਹਿਨੀਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਨੂੰ ਗਿਰਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਗਿਆ।
ਤੇ ਵਧ੍ਯਮਾਨਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰੇਣ ਧੀਮਤਾ। ਭੂਯ ਏਵਾਭ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਸ਼ਤਤਸ਼ੋऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਸੂਤ ਦੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਪੁੱਤਰ ਵਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਫਿਰ ਵੀ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਭੂਤਾ ਪृਥਿਵੀ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਸਮਪਦ੍ਯਤ। ਆਪਤਦ੍ਭਿਰ੍ਮਹਾਵੇਗੈਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਸ੍ਯ ਸੈਨਿਕੈਃ
ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਦੇ ਸੈਨਿਕ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ ਲੜਾਈ ਵੱਲ ਵਧੇ।
ਅਥ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਸ਼ਕੁਨਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸੌਬਲਃ। ਦੁਃਸ਼ਾਸਨੋ ਵਿਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਜਾਃ। ਨ੍ਯਹਨਂਸ੍ਤਤ੍ਤਦਾ ਸੈਨ੍ਯਂ ਰਥੈਰ੍ਗਰੁਡਨਿਃਖਨੈਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਸੌਬਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕੁਨੀ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ, ਵਿਕਰਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਗਰੁੜ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸੈਨ੍ਯਮਾਯੋਧਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਕਰ੍ਣੋ ਰਾਜਨ੍ਨ ਮृष੍ਯਤ
ਰਾਜਾ, ਫੌਜ ਨੂੰ ਹਮਲਾ ਹੋਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਕਰਣ ਇਸ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ।