ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਸਹ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾ ਜਤੁਗृਹੇ ਦਾਹਯਿਤੁਕਾਮੋ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਤ੍ਮਜੋऽਭੂਤ੍
ਫਿਰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਅਤੇ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਲੱਕੜ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਾੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।
ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਦੁਰੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ। ਤਤੋ ਭੀਮੋ ਹਿਡਿਮ੍ਬਂ ਹਤ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਮੁਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ਹਿਡਿਮ੍ਬਾਯਾਂ ਘਟੋਤ੍ਕਚਂ ਨਾਮ
ਪਰ ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਭੀਮ ਨੇ ਹਿੜਿੰਬਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਹਿੜਿੰਬਾ ਤੋਂ ਘਟੋਤਕਚਾ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।
ਤਤਸ਼੍ਚੈਕਚਕ੍ਰਾਂ ਜਗ੍ਮੁਃ ਕੁਸ਼ਲਿਨਃ। ਤਤਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲਵਿषਯਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਯਂਵਰੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾऽਰ੍ਧਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਨਿਵਾਸਿਨਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾਨੁਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸੁਰ੍ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਮ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਈਕਚਕਰਾ ਪਹੁੰਚੇ। ਫਿਰ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇਸ਼ ਜਾ ਕੇ, ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ, ਅੱਧਾ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
ਸ਼੍ਰੁਤਸੇਨਂ ਸਹਦੇਵ ਇਤਿ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸ੍ਰੁਤਸੇਨ ਅਤੇ ਸਹਦੇਵ ਸਨ।
ਸ਼ੈਵ੍ਯਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾਂ ਦੇਵਕੀਂ ਨਾਮੋਪਯੇਮੇ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਤਸ੍ਯਾਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਜਨਯਾਮਾਸ ਯੌਧੇਯਂ ਨਾਮ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਸ਼ੈਵਿਆ ਦੀ ਧੀ ਦੇਵਕੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਯੌਧੇਯਾ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਤੁ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਕਾਸ਼ਿਰਾਜਕਨ੍ਯਾਂ ਜਲਨ੍ਧਰਾਂ ਨਾਮੋਪਯੇਮੇ ਸ੍ਵਯਂਵਰਸ੍ਥਾਂ। ਤਸ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞੇ ਸ਼ਰ੍ਵਤ੍ਰਾਤਃ
ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਕਾਸ਼ੀ ਰਾਜ ਦੀ ਧੀ ਜਲੰਧਰਾ ਨਾਲ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਸ਼ਰਵਤ੍ਰਾਤਾ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਤੁ ਖਲੁ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀਂ ਗਤ੍ਵਾ ਭਗਵਤੋ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਭਗਿਨੀਂ ਸੁਭਦ੍ਰਾਂ ਨਾਮੋਦਵਹਦ੍ਭਾਰ੍ਯਾਂ। ਤਸ੍ਯਾਮਭਿਮਨ੍ਯੁਂ ਨਾਮ ਪੁਤ੍ਰਂ ਜਨਯਾਮਾਸ
ਅਰਜੁਨ ਦਵਾਰਕਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਭੈਣ ਸੁਭਦਰਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਅਭਿਮਨ्यु ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਨਕੁਲਸ੍ਤੁ ਖਲੁ ਚੈਦ੍ਯਾਂ ਰੇਣੁਮਤੀਂ ਨਾਮੋਦਵਹਤ੍। ਤਸ੍ਯਾਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਜਨਯਾਮਾਸ ਨਿਰਮਿਤ੍ਰਂ ਨਾਮ
ਨਕੁਲ ਨੇ ਚੇਦੀ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਰੇਣੁਮਤੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਨਿਰਮਿਤ੍ਰ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਸਹਦੇਵਸ੍ਤੁ ਖਲੁ ਮਾਦ੍ਰੀਮੇਵ ਸ੍ਵਯਂਵਰੇ ਵਿਜਯਾਂ ਨਾਮੋਦਵਹਦ੍ਭਾਰ੍ਯਾਮ੍। ਤਸ੍ਯਾਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਜਨਯਾਮਾਸ ਸੁਹੋਤ੍ਰਂ ਨਾਮ
ਸਹਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਮਾਦਰੀ ਦੀ ਧੀ ਵਿਜਯਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਸੁਹੋਤ੍ਰ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਭੀਮਸੇਨਸ਼੍ਚ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਹਿਡਿਮ੍ਬਾਯਾਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯਾਂ ਪੁਤ੍ਰਮੁਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ਘਟੋਤ੍ਕਚਂ ਨਾਮ। ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਤੁ ਨਾਗਕਨ੍ਯਾਯਾਮੁਲੂਪ੍ਯਾਮਿਰਾਵਨ੍ਤਂ ਨਾਮ ਪੁਤ੍ਰਂ ਜਨਯਾਮਾਸ
ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਹਿੜਿੰਬਾ ਤੋਂ ਘਟੋਤਕਚਾ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਨਾਗਕੰਨਿਆ ਉਲੂਪੀ ਤੋਂ ਇਰਾਵਤ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋ ਮਣਲੂਰੁਪਤਿਕਨ੍ਯਾਯਾਂ ਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਦਾਯਾਮਰ੍ਜੁਨਃ ਪੁਤ੍ਰਮੁਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ਬਭ੍ਰੁਵਾਹਨਂ ਨਾਮ। ਏਤੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਮ੍
ਫਿਰ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਮਣਲੂਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦਾ ਤੋਂ ਬਭ੍ਰੁਵਾਹਨ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਤੇਰਾਂ ਪੁੱਤਰ ਹਨ।
ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਦੁਹਿਤਰਮੁਤ੍ਤਰਾਂ ਨਾਮਾਭਿਮਨ੍ਯੁਰੁਪੇਯੇਮੇ। ਤਸ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਪਰਾਸੁਰ੍ਗਰ੍ਭੋऽਜਾਯਤ
ਵਿਰਾਟ ਦੀ ਧੀ ਉੱਤਰਾ ਨਾਲ ਅਭਿਮਨ्यु ਨੇ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਅਭਿਮਨ्यु ਦਾ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਤਮੁਤ੍ਸਙ੍ਗੇ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਪृਥਾ ਨਿਯੋਗਾਤ੍ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਸ੍ਯ। षਾਣ੍ਮਾਸਿਕਂ ਗਰ੍ਭਮਹਂ ਜੀਵਯਾਮਿ ਪਾਦਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਦਿਤਿ ਵਾਸੁਦੇਵ ਉਵਾਚ
ਪ੍ਰਿਥਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਲਿਆ, ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਗਰਭ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇਵਾਂਗਾ।"
ਅਹਂ ਜੀਵਯਾਮਿ ਕੁਮਾਰਮਨਨ੍ਤਵੀਰ੍ਯਂ ਜਾਤ ਏਵਾਯਮਜਾਯਤ। ਅਭਿਮਨ੍ਯੋਃ ਸਤ੍ਯੇਨ ਚੇਯਂ ਪृਥਿਵੀ ਧਾਰਯਤ੍ਵਿਤਿ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਪਾਦਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸਜੀਵੋऽਜਾਯਤ। ਨਾਮ ਤਸ੍ਯਾਕਰੋਤ੍ਸੁਭਦ੍ਰਾ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਇਸ ਅਨੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਇਹ ਹੁਣੇ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ।" "ਅਭਿਮਨ्यु ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਇਹ ਧਰਤੀ ਟਿਕੀ ਰਹੇ।" ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਪੈਰ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ ਉਹ ਜੀਵਤ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਸੁਭਦਰਾ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਰੱਖਿਆ।
ਪਰਿਕ੍ਸ਼ੀਣੇ ਕੁਲੇ ਜਾਤ ਉਤ੍ਤਰਾਯਾਂ ਪਰਂਤਪਃ। ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਦਭਵਤ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸੌਭਦ੍ਰਾਤ੍ਤੁ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਘਰਾਣਾ ਘੱਟ ਗਿਆ, ਉੱਤਰਾ ਤੋਂ ਅਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਪਰਿਖ਼ਿਤ ਨਾਮਕ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤ੍ਤੁ ਖਲੁ ਭਦ੍ਰਵਤੀਂ ਨਾਮੋਪਯੇਮੇ। ਤਸ੍ਯਾਂ ਤਤ੍ਰ ਭਵਾਞ੍ਜਨਮੇਜਯਃ
ਪਰਿਖ਼ਿਤ ਨੇ ਭਦਰਾਵਤੀ ਨਾਮ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਤੂੰ, ਜਨਮੇਜਯ, ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਜਨਮੇਜਯਾਤ੍ਤੁ ਭਵਤਃ ਖਲੁ ਵਪੁष੍ਟਮਾਯਾਂ ਪੁਤ੍ਰੌ ਦ੍ਵੌ ਸ਼ਤਾਨੀਕਃ ਸ਼ਙ੍ਕੁਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ
ਤੇਰੇ ਤੋਂ, ਜਨਮੇਜਯ, ਦੋ ਸੋਹਣੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਸ਼ਤਾਨੀਕ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕੁਕਰਨ।
ਸ਼ਤਾਨੀਕਸ੍ਤੁ ਖਲੁ ਵੈਦੇਹੀਮੁਪਯੇਮੇ। ਤਸ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞੇ ਪੁਤ੍ਰੋऽਸ਼੍ਵਮੇਧਦਤ੍ਤਃ
ਸ਼ਤਾਨੀਕ ਨੇ ਵੈਦੇਹ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਦੱਤ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਇਤ੍ਯੇष ਪੂਰੋਰ੍ਵਂਸ਼ਸ੍ਤੁ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਚ ਕੀਰ੍ਤਿਤਃ। ਪੂਰੋਰ੍ਵਂਸ਼ਮਿਮਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁਰੂਆਂ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ; ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਪੁਰੂਆਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਰਾਜੋਪਰਿਚਰੋ ਨਾਮ ਧਰ੍ਮਨਿਤ੍ਯੋ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਬਭੂਵ ਮृਗਯਾਸ਼ੀਲਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਵਾਞ੍ਛੁਚਿਃ
ਉਪਰਿਚਰ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ, ਸਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਤੇ ਸੁੱਚਾ ਸੀ।
ਸ ਚੇਦਿਵਿषਯਂ ਰਮ੍ਯਂ ਵਸੁਃ ਪੌਰਵਨਨ੍ਦਨਃ। ਇਨ੍ਦ੍ਰੋਪਦੇਸ਼ਾਜ੍ਜਗ੍ਰਾਹ ਰਮਣੀਯਂ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਉਹ ਵਸੁ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਪੌਰਵਾਂ ਦਾ ਗੌਰਵ ਸੀ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ ਚੇਦੀ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤਮਾਸ਼੍ਰਮੇ ਨ੍ਯਸ੍ਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਂ ਨਿਵਸਨ੍ਤਂ ਤਪੋਨਿਧਿਮ੍। ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰਪੁਰੋਗਾ ਵੈ ਰਾਜਾਨਮੁਪਤਸ੍ਥਿਰੇ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਰੱਖ ਕੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਤਪਸਵੀ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਆਏ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਤ੍ਵਮਰ੍ਹੋ ਰਾਜਾਯਂ ਤਪਸੇਤ੍ਯਨੁਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਵੈ। ਤਂ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵੇਨ ਨृਪਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਤਪਸਃ ਸਂਨ੍ਯਵਰ੍ਤਯਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਸੋਚਿਆ—'ਇਹ ਰਾਜਾ ਤਪ ਨਾਲ ਇੰਦਰਪਦ ਯੋਗ ਹੈ'—ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਤਪ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ।
ਨ ਸਂਕੀਰ੍ਯੇਤ ਧਰ੍ਮੋऽਯਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਪृਥਿਵੀਪਤੇ। ਤ੍ਵਯਾ ਹਿ ਧਰ੍ਮੋ ਵਿਧृਤਃ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਧਾਰਯਤੇ ਜਗਤ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਧਰਮ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਿਲਾਇਆ ਨਾ ਜਾਵੇ; ਤੂੰ ਹੀ ਧਰਮ ਨੂੰ ਥਾਮਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਇਹੀ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਨਹਂ ਪਾਲਯਿਤਾ ਪਾਲਯ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਮਾਨੁषਾਨ੍।' ਲੋਕੇ ਧਰ੍ਮਂ ਪਾਲਯ ਤ੍ਵਂ ਨਿਤ੍ਯਯੁਕ੍ਤਃ ਸਮਾਹਿਤਃ। ਧਰ੍ਮਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਤੋ ਲੋਕਾਨ੍ਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਾਨ੍
ਅਸੀਂ ਦੇਵਤੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗਾ।
ਦਿਵਿष੍ਠਸ੍ਯ ਭੁਵਿष੍ਠਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਖਾਭੂਤੋ ਮਮ ਪ੍ਰਿਯਃ। ਊਧਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਯੋ ਦੇਸ਼ਸ੍ਤਮਾਵਸ ਨਰਾਧਿਪ
ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈਂ; ਹੇ ਰਾਜਾ, ਪૃਥਵੀ ਉੱਤੇ ਜੋ ਊਧਾ ਨਾਮ ਦਾ ਦੇਸ਼ ਹੈ, ਉਥੇ ਵੱਸ।
ਪਸ਼ਵ੍ਯਸ਼੍ਚੈਵ ਪੁਣ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਭੂਤਧਨਧਾਨ੍ਯਵਾਨ੍। ਸ੍ਵਾਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸ਼੍ਚੈਵ ਸੌਮ੍ਯਸ਼੍ਚ ਭੋਗ੍ਯੈਰ੍ਭੂਮਿਗੁਣੈਰ੍ਯੁਤਃ
ਉਹ ਦੇਸ਼ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਹੈ, ਧਨ-ਧਾਨ ਦੀ ਕਮੀ ਨਹੀਂ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ, ਮਿੱਠੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੁਖ-ਸੌਖਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਅਰ੍ਥਵਾਨੇष ਦੇਸ਼ੋ ਹਿ ਧਨਰਤ੍ਨਾਦਿਭਿਰ੍ਯੁਤਃ। ਵਸੁਪੂਰ੍ਣਾ ਚ ਵਸੁਧਾ ਵਸ ਚੇਦਿषੁ ਚੇਦਿਪ
ਇਹ ਦੇਸ਼ ਵੱਡਾ ਸੋਭਾਵਾਨ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਧਨ, ਰਤਨ ਆਦਿਕ ਦੀ ਭਰਪੂਰੀ ਹੈ; ਧਰਤੀ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ—ਹੇ ਚੇਦੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਚੇਦੀਆਂ ਵਿਚ ਵੱਸ।
ਧਰ੍ਮਸ਼ੀਲਾ ਜਨਪਦਾਃ ਸੁਸਂਤੋषਾਸ਼੍ਚ ਸਾਧਵਃ। ਨ ਚ ਮਿਥ੍ਯਾ ਪ੍ਰਲਾਪੋऽਤ੍ਰ ਸ੍ਵੈਰੇष੍ਵਪਿ ਕੁਤੋऽਨ੍ਯਥਾ
ਉੱਥੇ ਲੋਕ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦੇ, ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਤਾਂ ਗੱਲ ਹੀ ਛੱਡੋ।
ਨ ਚ ਪਿਤ੍ਰਾ ਵਿਭਜ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾ ਗੁਰੁਹਿਤੇ ਰਤਾਃ। ਯੁਞ੍ਜਤੇ ਧੁਰਿ ਨੋ ਗਾਸ਼੍ਚ ਕृਸ਼ਾਨ੍ਸਂਧੁਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤਿ ਚ
ਉੱਥੇ ਪਿਉ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡਦੇ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਗਾਂ ਨੂੰ ਹਲ ਵਿਚ ਜੋੜਦੇ ਹਨ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।