ਯੂਯਂਚਾਪ੍ਯਪਰਾਧ੍ਯੇਯੁਰ੍ਦਰ੍ਪਮੋਹਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ। ਤਤੋ ਵਿਨਿਰ੍ਦਹੇਯੁਸ੍ਤੇ ਤਪਸਾ ਹਿ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਭੁਲੇਖੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਓ, ਤਾਂ ਉਹ ਤਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਣਗੇ।
ਅਥਵਾ ਸਾਯੁਧਾਵੀਰਾ ਮਨ੍ਯੁਨਾऽਭਿਪਰਿਪ੍ਲੁਤਾਃ। ਸਹਿਤਾ ਬਦ੍ਧਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ਾ ਦਹੇਯੁਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਤੇਜਸਾ
ਜਾਂ, ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਤੇ ਵੀਰ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਇਕੱਠੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਕੱਢ ਕੇ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾੜ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਅਥ ਯੂਯਂ ਬਹੁਤ੍ਵਾਤ੍ਤਾਨ੍ਨਾਰਭਧ੍ਵਂ ਕਥਂਚਨ। ਅਨਾਰ੍ਯਂ ਪਰਮਂ ਤਤ੍ਸ੍ਯਾਦਸ਼ਕ੍ਯਂ ਤਚ੍ਚ ਵੈ ਮਤਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵੱਧ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਨਾ ਕਰੋ; ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਅਨਾਚਾਰਤਾ ਹੋਵੇਗੀ ਤੇ ਇਹ ਹੋ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ—ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਿਚਾਰ ਹੈ।
ਉषਿਤੋ ਹਿ ਮਹਾਬਾਹੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਲੋਕੇ ਧਨਂਜਯਃ। ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਵਾਪ੍ਯਾਥ ਤਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਗਤੋ ਵਨਂ
ਕਿਉਂਕਿ ਧਨੰਜਯ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ ਤੇ ਉਥੇ ਦਿਵਿਆ ਹਥਿਆਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ, ਫਿਰ ਵਾਪਸ ਜੰਗਲ ਆ ਗਿਆ।
ਅਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪृਥਿਵੀ ਜਿਤਾ ਬੀਭਤ੍ਸੁਨਾ ਪੁਰਾ। ਕਿਂ ਪੁਨਃ ਸਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰੋऽਦ੍ਯ ਨ ਹਨ੍ਯਾਦ੍ਵੋ ਮਹਾਰਥਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਵੀਭਤਸੁ ਨੇ ਬਿਨਾ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਧਰਤੀ ਜਿੱਤੀ ਸੀ; ਹੁਣ ਜਦ ਉਹ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਰਥੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਮਾਰੇਗਾ?
ਅਥਵਾ ਮਦ੍ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਤਾ ਭਵਿष੍ਯਥ। ਉਦ੍ਵਿਗ੍ਰਵਾਸਾ ਵਿਸ੍ਰਬ੍ਧਾ ਦੁਃਖਂ ਤਤ੍ਰਗਮਿष੍ਯਥ
ਜਾਂ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਕੇ ਉਥੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਥੇ ਚਿੰਤਤ ਤੇ ਅਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਕੇ ਦੁਖ ਭੋਗੋਗੇ।
ਅਥਵਾ ਸੈਨਿਕਾਃ ਕੇਚਿਦਪਕੁਰ੍ਯੁਰ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੇ। ਤਦਬੁਦ੍ਧਿਕृਤਂਕਰ੍ਮ ਦੋषਮੁਤ੍ਪਾਦਯੇਚ੍ਚ ਵਃ
ਜਾਂ, ਕੁਝ ਸੈਨਿਕ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਕਰ ਬੈਠਣ; ਉਹ ਅਣਜਾਣੇ ਕੀਤਾ ਕੰਮ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਦੋਸ਼ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦਨ੍ਯੇ ਨਰਾ ਯਾਨ੍ਤੁ ਸ੍ਮਾਰਣਾਯਾਪ੍ਤਕਾਰਿਣਃ। ਨ ਸ੍ਵਯਂ ਤਤ੍ਰਗਮਨਂ ਰੋਚਯੇ ਤਵ ਭਾਰਤ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੋਰ ਲੋਕ ਉਥੇ ਜਾਣ ਤੇ ਕੰਮ ਨਿਭਾ ਕੇ ਯਾਦ ਕਰਾਉਣ; ਭਾਰਤ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਆਪ ਉਥੇ ਜਾਣ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਪਾਣ੍ਡਵੋ ਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਂ ਚ ਸਂਸਦਿ। ਤੇਨ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਰ੍षਾਣਿ ਵਸ੍ਤਵ੍ਯਾਨੀਤਿ ਭਾਰਤ
ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ, ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਗੇ।
ਅਨੁਵृਤ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਰਤਂ ਸਰ੍ਵੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣਃ। ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਤੁ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋ ਨ ਨਃ ਕੋਪਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਸਾਰੇ ਪਾਂਡਵ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨਦੇ ਹਨ; ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।
ਮृਗਯਾਂ ਚੈਵ ਨੋ ਗਨ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਾ ਸਂਵਰ੍ਧਤੇ ਭृਸ਼ਮ੍। ਸ੍ਮਾਰਣਂ ਤੁ ਚਿਕੀਰ੍षਾਮੋ ਨ ਤੁ ਪਾਣ੍ਡਵਦਰ੍ਸਨਮ੍
ਸਾਡੀ ਸ਼ਿਕਾਰ ਤੇ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਬਹੁਤ ਵਧ ਗਈ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ।
ਨ ਚਾਨਾਰ੍ਯਸਮਾਚਾਰਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਤ੍ਰ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਨ ਚ ਤਤ੍ਰ ਗਮਿष੍ਯਾਮੋ ਯਤ੍ਰ ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰਯਃ
ਉਥੇ ਕੋਈ ਗਲਤ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗੇ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਰਹਿ ਰਹੇ ਹਨ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ਼ਕੁਨਿਨਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯਮਨੁਜਜ੍ਞੇ ਨ ਕਾਮਤਃ
ਸ਼ਕੁਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਨ ਤੋਂ ਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਆਗਿਆ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਅਨੁਜ੍ਞਾਤਸ੍ਤੁ ਗਾਨ੍ਧਾਰਿਃ ਕਰ੍ਣੇਨ ਸਹਿਤਸ੍ਤਦਾ। ਨਿਰ੍ਯਯੌ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਬਲੇਨ ਮਹਤਾ ਵृਤਃ
ਫਿਰ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਗਾਂਧਾਰੀ ਅਤੇ ਕਰਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਦੁਃਸ਼ਾਸਨੇਨ ਚ ਤਥਾ ਸੌਬਲੇਨ ਚ ਧੀਮਤਾ। ਸਂਵृਤੋ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੈਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਹ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਅਤੇ ਸੁਬਲ ਦੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਹੋਰ ਭਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਤਂ ਨਿਰ੍ਯਾਨ੍ਤਂ ਮਹਾਬਾਹੁਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਦ੍ਵੈਤਵਨਂ ਸਰਃ। ਪੌਰਾਸ਼੍ਚਾਨੁਯਯੁਃ ਸਰ੍ਵੇਸਹਦਾਰਾ ਵਨਂ ਚ ਤਤ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਵਿਰਲਾ ਦਵੈਤ ਜੰਗਲ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਚਲਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਨਗਰ ਵਾਸੀ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਉਸ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ।
ਅष੍ਟੌ ਰਥਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤ੍ਰੀਣਿ ਨਾਗਾਯੁਤਾਨਿ ਚ। ਪਤ੍ਤਯੋ ਬਹੁਸਾਹਸ੍ਰਾ ਹਯਾਸ਼੍ਚ ਨਵਤਿਃ ਸ਼ਤਾਃ
ਉਥੇ ਅਠ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥ, ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀ, ਬੇਅੰਤ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ ਅਤੇ ਨੌ ਸੌ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਟੋਲੀਆਂ ਸਨ।
ਸ਼ਕਟਾਪਣਵੇਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਵਣਿਜੋ ਵਨ੍ਦਿਨਸ੍ਤਥਾ। ਨਰਾਸ਼੍ਚ ਮृਗਯਾਸ਼ੀਲਾਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਥੇ ਰਥਾਂ, ਹਟੀਆਂ, ਵਪਾਰੀ, ਗਾਇਕ ਅਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ-ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੇ ਸ਼ੌਕੀਨ ਲੋਕ ਵੀ ਸਨ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਯਾਣੇ ਨृਪਤੇਃ ਸੁਮਹਾਨਭਵਤ੍ਸ੍ਵਨਃ। ਪ੍ਰਾਵृषੀਵ ਮਹਾਵਾਯੋਰੁਤ੍ਥਿਤਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੂਫਾਨੀ ਹਵਾ ਦੀ ਗੂੰਜ ਹੋਵੇ।
ਗਵ੍ਯੂਤਿਮਾਤ੍ਰੇਨ੍ਯਵਸਦ੍ਰਾਜਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਤਦਾ। ਪ੍ਰਯਾਤੋ ਵਾਹਨੈਃ ਸਰ੍ਵੈਸ੍ਤਤੋ ਦ੍ਵੈਤਵਨਂ ਸਰਃ
ਦੁਰਯੋਧਨ ਰਾਜਾ, ਸਾਰੇ ਵਾਹਨਾਂ ਸਮੇਤ, ਦਵੈਤ ਜੰਗਲ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਤੋਂ ਗਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਦੇ ਫਾਸਲੇ 'ਤੇ ਡੇਰਾ ਲਾ ਲਿਆ।
ਅਥ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਵਨੇ ਵਸਨ੍। ਜਗਾਮ ਘੋषਾਨਭਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚਕ੍ਰੇ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਫਿਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਰਾਜਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕਈ ਥਾਂ ਵੱਸਦਾ ਹੋਇਆ, ਗੋਸ਼ਾਲਿਆਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਥੇ ਆਪਣਾ ਡੇਰਾ ਲਾ ਲਿਆ।
ਰਮਣੀਯੇ ਸਮਾਜ੍ਞਾਤੇ ਸੋਦਕੇ ਸਮਹੀਰੁਹੇ। ਦੇਸ਼ੇ ਸਰ੍ਵਗੁਣੋਪੇਤੇ ਚਕ੍ਰੁਰਾਵਸਥਾਨ੍ਨਰਾਃ
ਜਿੱਥੇ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਰੁੱਖ ਸਨ, ਸੁਹਣਾ ਅਤੇ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਥਾਂ ਸੀ, ਉਥੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਗਿਆ ਮੁਤਾਬਕ ਆਪਣੇ ਵਾਸਤੇ ਥਾਂ ਬਣਾਈ।
ਤਥੈਵ ਤਤ੍ਸਮੀਪਸ੍ਥਾਨ੍ਪृਥਗਾਵਸਥਾਨ੍ਬਹੂਨ੍। ਕਰ੍ਣਸ੍ਯ ਸ਼ਕੁਨੇਸ਼੍ਚੈਵ ਭ੍ਰਾਤॄਣਾਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਰਣ, ਸ਼ਕੁਨੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਲਈ ਨੇੜੇ-ਨੇੜੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਂਵਾਂ ਵੀ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ।
ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਸ੍ਤੇ ਤਦਾ ਗਾਵਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਅਙ੍ਕਰ੍ਲਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਉਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ-ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਾਂ ਵੇਖੀਆਂ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੱਖਾਂ ਦੇ ਗਰੁੱਪਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਣਿਆ।
ਅਙ੍ਕਯਾਮਾਸ ਵਤ੍ਸਾਂਸ਼੍ਚ ਜਜ੍ਞੇ ਚੋਪਸृਤਾਂਸ੍ਤ੍ਵਪਿ। ਬਾਲਵਤ੍ਸਾਸ਼੍ਚ ਯਾਂ ਗਾਵਃ ਕਾਲਯਾਮਾਸ ਤਾ ਅਪਿ
ਉਸਨੇ ਵੱਝਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਗਿਣਿਆ, ਜੋ ਨੇੜੇ ਆ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਜਿਹੜੀਆਂ ਗਾਂ ਦੇ ਛੋਟੇ ਵੱਝੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਗਿਣਿਆ।
ਅਥ ਸ ਸ੍ਮਾਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਹਾਯਨਾਨ੍। ਵृਤੋ ਗੋਪਾਲਕੈਃ ਪ੍ਰੀਤੋ ਵ੍ਯਾਹਰਤ੍ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਫਿਰ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾ ਕੇ ਅਤੇ ਗਿਣ ਕੇ, ਗੋਪਾਲਾਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵਾਰਿਸ਼ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ।
ਸ ਚ ਪੌਰਜਨਃ ਸਰ੍ਵਃ ਸਰ੍ਵਃ ਸੈਨਿਕਾਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਯਥੋਪਜੋषਂ ਚਿਕ੍ਰੀਡੁਰ੍ਵਨੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਯਥਾऽਮਰਾਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਿੰਡਵਾਸੀ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਫੌਜੀ, ਆਪਣੇ ਮਨਮਤਾਬਕ, ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦੇ ਰਹੇ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਖੇਡਦੇ ਹਨ।
ਤਤੋऽਧ੍ਵਗਮਨਾਚ੍ਛ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਕੁਸ਼ਲਾ ਨृਤ੍ਯਵਾਦਿਤੈਃ। ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਮੁਪਾਤਿष੍ਠਨ੍ਕਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸ੍ਵਲਂਕृਤਾਃ
ਫਿਰ, ਜਦ ਧਰਤਰਾਸ਼ਟਰ ਯਾਤਰਾ ਕਰਕੇ ਥੱਕ ਗਿਆ, ਨਿਪੁੰਨ ਨਾਚਣ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਵਾਜਾ ਵਜਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਸੋਹਣੇ ਸਿੰਗਾਰ ਕੀਤੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਸ ਸ੍ਤ੍ਰੀਗਣਵृਤੋ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਃ ਪ੍ਰਦਦੌ ਵਸੁ। ਤੇਭ੍ਯੋ ਯਥਾਰ੍ਹਮਨ੍ਨਾਨਿ ਪਾਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਗਰੁੱਪ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਾਇਕ ਅਨੁਸਾਰ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਰਕ੍ਸ਼ੂਨ੍ਮਹਿषਾਨ੍ਮृਗਾਨ੍। ਗਵਯਰ੍ਕ੍ਸ਼ਵਰਾਹਾਂਸ਼੍ਚ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਫਿਰ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ, ਜੰਗਲੀ ਬਲਦ, ਭੈਂਸਾਂ, ਹਿਰਣ, ਗਵਯ, ਰੀਛ ਤੇ ਸੂਰਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲਿਆ।