ਤੇ ਵਯਂ ਪृਥਿਵੀ ਰਾਜਨ੍ਨਿਖਿਲਾ ਸਾਗਰਾਮ੍ਬਰਾ। ਸਪਰ੍ਵਤਵਨਾ ਦੇਵੀ ਸਗ੍ਰਾਮਨਗਰਾਕਰਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜੇ, ਅਸੀਂ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ, ਫੌਜਾਂ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਸਮੇਤ, ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਈ ਹੈ।
ਨਾਨਾਵਨੋਦ੍ਦੇਸ਼ਵਤੀ ਪਤ੍ਤਨੈਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਾ। `ਨਾਨਾਜਨਪਦਾਕੀਰ੍ਣਾ ਸ੍ਫੀਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾ ਮਹਾਹਲਾ
ਧਰਤੀ, ਜੋ ਕਈ ਕਿਲਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਕਈ ਜੰਗਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਵੱਡੀਆਂ ਰਿਆਸਤਾਂ ਤੇ ਭਰਪੂਰ ਫਸਲਾਂ ਨਾਲ ਮਾਲਾਮਾਲ ਹੈ।
ਨਨ੍ਦ੍ਯਮਾਨੋ ਦ੍ਵਿਜੈ ਰਾਜਨ੍ਭਾਸਿ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਰਾਡਿਵ। ਪੌਰੁषਾਦ੍ਦਿਵਿ ਦੇਵੇषੁ ਭ੍ਰਾਜਸੇ ਰਸ਼੍ਮਿਵਾਨਿਵ
ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਤ, ਰਾਜੇ, ਤੂੰ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ; ਤੇਰੀ ਵਿਰਤਾ ਨਾਲ ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੈਂ।
ਰੁਦ੍ਰੈਰਿਵ ਯਮੋ ਰਾਜਾ ਮਰੁਦ੍ਭਿਰਿਵ ਵਾਸਵਃ। ਕੁਰੁਭਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵृਤੋ ਰਾਜਨ੍ਭਾਸਿ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਰਾਡਿਵ
ਰੁਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਯਮ ਵਾਂਗ, ਮਰੁਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਸਵ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਕੁਰੁਆਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਜੇ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ।
ਯੈਃ ਸ੍ਮ ਤੇ ਨਾਦ੍ਰਿਯੇਤਾਜ੍ਞਾ ਨ ਚ ਯੇ ਸ਼ਾਸਨੇ ਸ੍ਥਿਤਾਃ। ਪਸ਼੍ਯਾਮਸ੍ਤਾਞ੍ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਹੀਨਾਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਵਨਵਾਸਿਨਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਣਦੇਖਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹੇ—ਹੁਣ ਉਹ ਪਾਂਡਵ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਖੋ ਗਈ ਹੈ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖੋ।
ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਹਿ ਮਹਾਰਾਜਸਰੋ ਦ੍ਵੈਤਵਨਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਵਸਨ੍ਤਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰ੍ਵਨਵਾਸਿਭਿਃ
ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਾਂਡਵ ਦਵੈਤ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੰਗਲ ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿ ਰਹੇ ਹਨ।
ਸਪ੍ਰਯਾਹਿ ਮਹਾਰਾਜ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਤਃ। ਤਾਪਯਨ੍ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਰਸ਼੍ਮਿਵਾਨਿਵ ਤੇਜਸਾ
ਤੁਸੀਂ, ਰਾਜਾ, ਵਧੀਆ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋ ਕੇ ਜਾਓ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰੋ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਆਪਣੀ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਤਪਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤਿਤੋਰਾਜ੍ਯੇऽਚ੍ਯੁਤਾਨ੍ਰਾਜ੍ਯਾਚ੍ਛਿਯਾਹੀਨਾਞ੍ਛ੍ਰਿਯਾਵृਤਃ ਅਸਮृਦ੍ਧਾਨ੍ਸਮृਦ੍ਧਾਰ੍ਥਃ ਪਸ਼੍ਯ ਪਾਣ੍ਡੁਸੁਤਾਨ੍ਨृਪ
ਤੁਸੀਂ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਪੱਕੇ ਹੋ, ਰਾਜ ਤੋਂ ਹਿਲੇ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋ—ਹੁਣ, ਰਾਜਾ, ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖੋ, ਜੋ ਚਮਕ ਤੋਂ ਵੰਝੇ ਹਨ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਅਮਿਰ ਹੋ ਕੇ ਗਰੀਬਾਂ ਵਿਚ ਰਾਜ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।
ਮਹਾਭਿਜਨਸਂਪਨ੍ਨਂ ਭਦ੍ਰੇ ਮਹਤਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ੍ਤ੍ਵਾऽਭਿਵੀਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁ ਯਯਾਤਿਮਿਵ ਨਾਹੁषਾਂ
ਭਾਗਵਾਨ, ਪਾਂਡਵ ਜੋ ਉੱਚ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਵੱਡੀ ਹਾਲਤ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖਣ, ਜਿਵੇਂ ਨਾਹੁਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਯਯਾਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਸਨ।
ਯਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਸੁਹृਦਸ਼੍ਚੈਵ ਦੁਰ੍ਹृਦਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਪੌਰੁषੈਰ੍ਦੀਪ੍ਤਾਂ ਸਾ ਸਮਰ੍ਥਾ ਭਵਤ੍ਯੁਤ
ਜਿਸ ਚਮਕ ਨੂੰ ਦੋਸਤ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੋਵੇਂ ਤੇਰੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਚਮਕ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੀ।
ਸਮਸ੍ਥੋ ਵਿषਮਸ੍ਥਾਨ੍ਹਿ ਦੁਰ੍ਹृਦੋ ਯੋऽਭਿਵੀਕ੍ਸ਼ਤੇ। ਜਗਤੀਸ੍ਥਨਿਵਾਦ੍ਰਿਸ੍ਥਃ ਕਿਮਤਃ ਪਰਮਂ ਸੁਖਮ੍
ਜੋ ਵਿਘਨ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੋਰ ਕੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਨ ਪੁਤ੍ਰਧਨਲਾਭੇਨ ਨ ਰਾਜ੍ਯੇਨਾਪਿ ਵਿਨ੍ਦਤਿ। ਪ੍ਰੀਤਿਂ ਨृਪਤਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਯਾਮਮਿਤ੍ਰਾਧਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਵੇਖਣ ਦੀ ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਧਨ ਜਾਂ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਕਿਂਨੁ ਤਸ੍ਯ ਸੁਖਂ ਨ ਸ੍ਯਾਦਾਸ਼੍ਰਮੇ ਯੋ ਧਨਂਜਯਮ੍। ਅਭਿਵੀਕ੍ਸ਼ੇਤ ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥੋ ਵਲ੍ਕਲਾਜਿਨਵਾਸਸਮ੍
ਜੋ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੋਏ ਧਨੰਜਯ ਨੂੰ, ਜੋ ਕਾਮਯਾਬ ਹੈ ਪਰ ਛਾਲ ਤੇ ਚਮੜੇ ਦੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਵੇਖ ਸਕੇ—ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ?
ਸੁਵਾਸਸੋ ਹਿ ਤੇ ਭਾਰ੍ਯਾ ਵਲ੍ਕਲਾਜਿਨਸਂਵृਤਾਮ੍। ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੁ ਦੁਃਖਿਤਾਂ ਕृष੍ਣਾਂ ਸਾ ਚ ਨਿਰ੍ਵਿਦ੍ਯਤਾਂ ਪੁਨਃ
ਤੇਰੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਜੋ ਸੋਹਣੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੁੱਖੀ ਹੈ ਤੇ ਛਾਲ ਤੇ ਚਮੜੇ ਵਿੱਚ ਲਪਟੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਵੇਖਣ; ਤੇ ਉਹ ਮੁੜ ਨਿਰਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਵਿਨਿਨ੍ਦਤਾਂ ਤਥਾऽਤ੍ਮਾਨਂ ਜੀਵਿਤਂ ਚ ਧਨਚ੍ਯੁਤਮ੍। `ਦਾਰਾਣਾਂ ਤੇ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੀਪ੍ਤਾਮਦ੍ਯ ਜਨਾਧਿਪਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਹੁਣ ਧਨ ਤੋਂ ਵੰਝੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਦੋਸ਼ਣ; ਤੇਰੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਚਮਕ ਵੇਖ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਨ ਤਥਾ ਹਿ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਤਸ੍ਯਾ ਭਵਿਤੁਮਰ੍ਹਤਿ। ਵੈਮਨਸ੍ਯਂ ਯਥਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਵ ਭਾਰ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਲਂਕृਤਾਃ
ਸਭਾ ਵਿਚ ਉਸ ਦਾ ਦੁੱਖ ਇੰਨਾ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਜਿੰਨਾ ਤੇਰੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸੋਹਣੇ ਗਹਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖਣ ਤੇ ਹੋਵੇਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜਾਨਂ ਕਰ੍ਣਃ ਸ਼ਕੁਨਿਨਾ ਸਹ। ਤੂष੍ਣੀਂ ਬਭੂਵਤੁਰੁਭੌ ਵਾਕ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਜਨਮੇਜਯ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਕਰਣ ਅਤੇ ਸ਼ਕੁਨੀ ਦੋਵੇਂ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ, ਜਨਮੇਜਯ।
ਕਰ੍ਣਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਤਤਃ। ਹृष੍ਟੋ ਭੂਤ੍ਵਾਪੁਨਰ੍ਦੀਨੋ ਰਾਧੇਯਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਕਰਣ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਪਹਿਲਾਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਫਿਰ ਮੁੜ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਰਾਧੇਯਾ ਨੂੰ ਇਹ ਬੋਲ ਕਿਹਾ।
ਬ੍ਰਵੀषਿ ਯਦਿਦਂ ਕਰ੍ਣ ਸਰ੍ਵਂ ਮਨਸਿ ਮੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਨ ਤ੍ਵਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਂ ਲਪ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਗਮਨੇ ਯਤ੍ਰਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਕਰਣ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਹੈ; ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ।
ਪਰਿਦੇਵਤਿ ਤਾਨ੍ਵੀਰਾਨ੍ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਮਨ੍ਯਤੇऽਭ੍ਯਧਿਕਾਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਪੋਯੋਗੇਨ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਰਾਜਾ ਉਹ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਰੋਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਾਂਡਵ ਤਪ ਤੇ ਜੋਗ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਏ ਹਨ।
ਅਥਵਾऽਪ੍ਯਨੁਬੁਧ੍ਯੇਤ ਨृਪੋऽਸ੍ਮਾਕਂ ਚਿਕੀਰ੍षਿਤਮ੍। ਏਤਾਮਪ੍ਯਾਯਤਿਂ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਨਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤੁਮਰ੍ਹਤਿ
ਜਾਂ ਰਾਜਾ ਸਾਡਾ ਇਰਾਦਾ ਸਮਝ ਲਵੇ, ਤੇ ਇਸ ਸਾਂਝ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ, ਸਾਨੂੰ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾ ਦੇਵੇ।
ਨ ਹਿ ਦ੍ਵੈਤਵਨੇ ਕਿਂਚਿਦ੍ਵਿਦ੍ਯਤੇऽਨ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰਯੋਜਨਮ੍। ਉਨ੍ਮਾਥਨਮृਤੇ ਤੇषਾਂ ਵਨਸ੍ਥਾਨਾਮਪਿ ਦ੍ਵਿषਾਮ੍
ਦਵੈਤ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮਕਸਦ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਸਾਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ।
ਜਾਨਾਸਿਹਿ ਯਥਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਾ ਦ੍ਯੂਤਕਾਲ ਉਪਸ੍ਥਿਤੇ। ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ਯਚ੍ਚ ਮਾਂ ਤ੍ਵਾਂ ਚ ਸੌਬਲਂ ਵਚਨਂ ਤਦਾ
ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਜਦੋਂ ਜੂਏ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਥੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ, ਤੈਨੂੰ ਤੇ ਸੌਬਲ ਨੂੰ ਜੋ ਗੱਲ ਆਖੀ ਸੀ।
ਤਾਨਿਸਰ੍ਵਾਣਿ ਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਪਰਿਦੇਵਿਤਮ੍। ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਨਿਸ਼੍ਚਯ ਗਚ੍ਛੇ ਗਮਨਾਯੇਤਰਾਯ ਵਾ
ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਵੀ ਦੁੱਖ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਹੋਈਆਂ, ਉਹ ਸਭ ਸੋਚ ਕੇ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਕਿ ਜਾਣਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।
ਮਮਾਪਿ ਹਿਮਹਾਨ੍ਹਰ੍षੋ ਯਦਹਂ ਭੀਮਫਲ੍ਗੁਨੌ। ਕ੍ਲਿष੍ਟਾਵਰਣ੍ਯੇ ਪਸ਼੍ਯੇਯਂ ਕृष੍ਣਯਾ ਸਹਿਤਾਵਿਤਿ
ਮੈਨੂੰ ਹਿਮਾਲੇ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ, ਜਿੰਨੀ ਖੁਸ਼ੀ ਭੀਮ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਵੇਖ ਕੇ ਮਿਲਦੀ।
ਨ ਤਥਾ ਹ੍ਯਾਪ੍ਨੁਯਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਮਵਾਪ੍ਯ ਵਸੁਧਾਮਿਮਾਮ੍। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯਥਾ ਪਾਣ੍ਡੁਸੁਤਾਨ੍ਵਲ੍ਕਲਾਜਿਨਵਾਸਸਃ
ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਮਿਲਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹ ਆਨੰਦ ਨਹੀਂ, ਜਿੰਨਾ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਛਾਲਾ ਤੇ ਮ੍ਰਿਗਛਾਲ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਕਿਂਨੁ ਸ੍ਯਾਦਧਿਕਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯਦਹਂ ਦ੍ਰੁਪਦਾਤ੍ਮਜਾਮ੍। ਦ੍ਰੌਪਦੀਂ ਕਰ੍ਣ ਪਸ਼੍ਯੇਯਂ ਕਾषਾਯਵਸਨਾਂ ਵਨੇ
ਕਰਨ, ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਧੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗੇਰੂਏ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਵੇਖਾਂ?
ਯਦਿ ਮਾਂ ਦਰ੍ਮਰਾਜਸ਼੍ਚ ਭੀਮਸੇਨਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। ਯੁਕ੍ਤਂ ਰਪਰਮਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਪਸ਼੍ਯੇਤਾਂ ਜੀਵਿਤਂ ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਧਰਮਰਾਜ ਤੇ ਭੀਮਸੇਨ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਕismet ਵਾਲੇ ਹਨ, ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਣ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਜੀਉਣਾ ਹੀ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਉਪਾਯਂ ਨ ਤੁ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯੇਨ ਗਚ੍ਛੇਮ ਤਦ੍ਵਨਮ੍। ਯਥਾਚਾਭ੍ਯਨੁਜਾਨੀਯਾਦ੍ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਂ ਮਾਂ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਐਸਾ ਤਰੀਕਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਉਸ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਜਾ ਸਕੀਏ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਮੈਨੂੰ ਜਾਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇਵੇ।
ਸ ਸੌਬਲੇਨ ਸਹਿਤਸ੍ਤਥਾ ਦੁਃਸ਼ਾਸਨੇਨ ਚ। ਉਪਾਯਂ ਪਸ਼੍ਯ ਰਨਿਪੁਣਂ ਯੇਨ ਗਚ੍ਛੇਮ ਤਦ੍ਵਨਮ੍
ਤੂੰ ਸੌਬਲ ਤੇ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕੋਈ ਢੰਗ ਸੋਚ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਉਸ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਜਾ ਸਕੀਏ।