ਯੋऽਕृਤਾਰ੍ਥਂ ਹਿ ਮਾਂ ਗ੍ਰੂਰ ਬਾਣੇਨਾਘ੍ਨਾ ਮृਗਵ੍ਰਤਮ੍। ਤ੍ਵਾਮਪ੍ਯੇਤਾਦृਸ਼ੋ ਭਾਵਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮੇਵਾਗਮਿष੍ਯਤਿ
ਹੇ ਨਿਰਦਈ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ ਸੀ, ਹਿਰਣ ਵਾਂਗ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੀਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹਾਲ ਤੇਰਾ ਵੀ ਜਲਦੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਇਤਿ ਮृਗਵ੍ਰਤਚਾਰਿਣਾ ऋषਿਣਾ ਸ਼ਪ੍ਤਃ। ਸ ਵਿषਣ੍ਣਰੂਪਃ ਪਾਣ੍ਡੁਸ੍ਤਂ ਸ਼ਾਪਂ ਪਰਿਹਰਨ੍ਨੋਪਸਰ੍ਪਤਿ ਭਾਰ੍ਯੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਿਰਣ ਵਾਂਗ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵਲੋਂ ਸ਼ਾਪ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਪਾਂਡੂ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਗਿਆ।
ਕਦਾਚਿਤ੍ਸ ਆਹ। ਸ੍ਵਚਾਪਲ੍ਯਾਦਿਦਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨਹਮ੍। ਪੁਰਾਣੇषੁ ਪਠ੍ਯਮਾਨਂ ਸ਼ृਣੋਮਿ ਨਾਨਪਤ੍ਯਸ੍ਯ ਲੋਕਾਃ ਸਨ੍ਤੀਤਿ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਆਪਣੀ ਬੇਸਮਝੀ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਇਹ ਹਾਲ ਕਰ ਲਿਆ। ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਲੋਕ ਨਹੀਂ।'
ਸਾ ਤ੍ਵਂ ਮਦਰ੍ਥੇ ਪੁਤ੍ਰਾਨੁਤ੍ਪਾਦਯੇਤਿ ਕੁਨ੍ਤੀਮੁਵਾਚ
ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰ,' ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸਾ ਕੁਨ੍ਤੀ ਪੁਤ੍ਰਾਨੁਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ਧਰ੍ਮਾਦ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਮਾਰੁਤਾਦ੍ਭੀਮਸੇਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਦਰ੍ਜੁਨਮਿਤਿ। ਸ ਹृष੍ਟਰੂਪਃ ਪਾਣ੍ਡੁਰੁਵਾਚ। ਇਯਂ ਤੇ ਸਪਤ੍ਨੀ ਭਵਤਿ ਮਾਦ੍ਰ੍ਯਨਪਤ੍ਯਾ ਵ੍ਰੀਡਿਤਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਅਸ੍ਯਾਮਪਤ੍ਯਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯਤਾਮਿਤਿ
ਫਿਰ ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਧਰਮ ਰਾਹੀਂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਵਾਯੂ ਰਾਹੀਂ ਭੀਮ ਤੇ ਇੰਦਰ ਰਾਹੀਂ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਜੰਮਿਆ। ਪਾਂਡੂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਤੇਰੀ ਸਹੇਲੀ ਮਾਦਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਬਿਨਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਲਜਜਤ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।'
ਸਾ ਕੁਨ੍ਤੀ ਤਸ੍ਯੈ ਮਾਦ੍ਰ੍ਯੈ ਤਥੇਤਿ ਵ੍ਰਤਮਾਦਿਦੇਸ਼। ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਨਕੁਲਸਹਦੇਵੌ ਯਮਾਵਸ਼੍ਵਿਭ੍ਯਾਂ ਜਜ੍ਞਾਤੇ
ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਮਾਦਰੀ ਲਈ ਇਹ ਗੱਲ ਮਨ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰਤ ਸਿਖਾਇਆ। ਫਿਰ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕਮਾਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮਾਦਰੀ ਨੂੰ ਨਕੁਲ ਤੇ ਸਹਦੇਵ ਜੰਮੇ।
ਮਾਦ੍ਰੀਂ ਤੁ ਖਲੁ ਸ੍ਵਲਙ੍ਕृਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਾਣ੍ਡੁਰ੍ਭਾਵਂ ਚਕ੍ਰੇ। ਸ ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯੈਵ ਵਿਦੇਹਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ
ਮਾਦਰੀ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜੀ-ਸਵਾਰੀ ਦੇਖ ਕੇ ਪਾਂਡੂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਪਾਂਡੂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।
ਤਤਸ੍ਤੇਨ ਸਹ ਚਿਤਾਮਨ੍ਵਾਰੁਰੋਹ ਮਾਦ੍ਰੀ। ਕੁਨ੍ਤੀਂ ਚੋਵਾਚ ਯਮਯੋਰਾਰ੍ਯਯਾऽਪ੍ਰਮਤ੍ਤਯਾ ਭਵਿਤਵ੍ਯਮਿਤਿ
ਫਿਰ ਮਾਦਰੀ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਨਾਲ ਚਿਤਾ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਇਕ ਉੱਚੀ ਅਤੇ ਸਾਵਧਾਨ ਮਾਤਾ ਬਣੀ ਰਹੇ।
ਤਤਃ ਪਞ੍ਚਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਸਹ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾ ਹਾਸ੍ਤਿਨਪੁਰਂ ਨਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤਪਸਵੀ ਪੰਜ ਪਾਂਡਵਾਂ ਅਤੇ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਹਾਸਤਿਨਾਪੁਰ ਲੈ ਗਏ।
ਤਤ੍ਰ ਭੀष੍ਮਾਯ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਵਿਦੁਰਯੋਃ ਪਾਣ੍ਡੋਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਮਨਂ ਯਾਥਾਤਥ੍ਯਂ ਨਿਵੇਦਯਨ੍ਤਿਸ੍ਮ ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ
ਉਥੇ ਤਪਸਵੀ ਭੀਸ਼ਮ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਵਿਦੁਰ ਨੂੰ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਸਵਰਗ ਜਾਂਣ ਦੀ ਸੱਚੀ ਖਬਰ ਦਿੱਤੀ।
ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਸਹ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾ ਜਤੁਗृਹੇ ਦਾਹਯਿਤੁਕਾਮੋ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਤ੍ਮਜੋऽਭੂਤ੍
ਫਿਰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਅਤੇ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਲੱਕੜ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਾੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।
ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਦੁਰੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ। ਤਤੋ ਭੀਮੋ ਹਿਡਿਮ੍ਬਂ ਹਤ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਮੁਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ਹਿਡਿਮ੍ਬਾਯਾਂ ਘਟੋਤ੍ਕਚਂ ਨਾਮ
ਪਰ ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਭੀਮ ਨੇ ਹਿੜਿੰਬਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਹਿੜਿੰਬਾ ਤੋਂ ਘਟੋਤਕਚਾ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।
ਤਤਸ਼੍ਚੈਕਚਕ੍ਰਾਂ ਜਗ੍ਮੁਃ ਕੁਸ਼ਲਿਨਃ। ਤਤਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲਵਿषਯਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਯਂਵਰੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾऽਰ੍ਧਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਨਿਵਾਸਿਨਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾਨੁਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸੁਰ੍ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਮ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਈਕਚਕਰਾ ਪਹੁੰਚੇ। ਫਿਰ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇਸ਼ ਜਾ ਕੇ, ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ, ਅੱਧਾ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
ਸ਼੍ਰੁਤਸੇਨਂ ਸਹਦੇਵ ਇਤਿ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸ੍ਰੁਤਸੇਨ ਅਤੇ ਸਹਦੇਵ ਸਨ।
ਸ਼ੈਵ੍ਯਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾਂ ਦੇਵਕੀਂ ਨਾਮੋਪਯੇਮੇ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਤਸ੍ਯਾਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਜਨਯਾਮਾਸ ਯੌਧੇਯਂ ਨਾਮ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਸ਼ੈਵਿਆ ਦੀ ਧੀ ਦੇਵਕੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਯੌਧੇਯਾ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਤੁ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਕਾਸ਼ਿਰਾਜਕਨ੍ਯਾਂ ਜਲਨ੍ਧਰਾਂ ਨਾਮੋਪਯੇਮੇ ਸ੍ਵਯਂਵਰਸ੍ਥਾਂ। ਤਸ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞੇ ਸ਼ਰ੍ਵਤ੍ਰਾਤਃ
ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਕਾਸ਼ੀ ਰਾਜ ਦੀ ਧੀ ਜਲੰਧਰਾ ਨਾਲ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਸ਼ਰਵਤ੍ਰਾਤਾ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਤੁ ਖਲੁ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀਂ ਗਤ੍ਵਾ ਭਗਵਤੋ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਭਗਿਨੀਂ ਸੁਭਦ੍ਰਾਂ ਨਾਮੋਦਵਹਦ੍ਭਾਰ੍ਯਾਂ। ਤਸ੍ਯਾਮਭਿਮਨ੍ਯੁਂ ਨਾਮ ਪੁਤ੍ਰਂ ਜਨਯਾਮਾਸ
ਅਰਜੁਨ ਦਵਾਰਕਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਭੈਣ ਸੁਭਦਰਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਅਭਿਮਨ्यु ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਨਕੁਲਸ੍ਤੁ ਖਲੁ ਚੈਦ੍ਯਾਂ ਰੇਣੁਮਤੀਂ ਨਾਮੋਦਵਹਤ੍। ਤਸ੍ਯਾਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਜਨਯਾਮਾਸ ਨਿਰਮਿਤ੍ਰਂ ਨਾਮ
ਨਕੁਲ ਨੇ ਚੇਦੀ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਰੇਣੁਮਤੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਨਿਰਮਿਤ੍ਰ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਸਹਦੇਵਸ੍ਤੁ ਖਲੁ ਮਾਦ੍ਰੀਮੇਵ ਸ੍ਵਯਂਵਰੇ ਵਿਜਯਾਂ ਨਾਮੋਦਵਹਦ੍ਭਾਰ੍ਯਾਮ੍। ਤਸ੍ਯਾਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਜਨਯਾਮਾਸ ਸੁਹੋਤ੍ਰਂ ਨਾਮ
ਸਹਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਮਾਦਰੀ ਦੀ ਧੀ ਵਿਜਯਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਸੁਹੋਤ੍ਰ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਭੀਮਸੇਨਸ਼੍ਚ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਹਿਡਿਮ੍ਬਾਯਾਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯਾਂ ਪੁਤ੍ਰਮੁਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ਘਟੋਤ੍ਕਚਂ ਨਾਮ। ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਤੁ ਨਾਗਕਨ੍ਯਾਯਾਮੁਲੂਪ੍ਯਾਮਿਰਾਵਨ੍ਤਂ ਨਾਮ ਪੁਤ੍ਰਂ ਜਨਯਾਮਾਸ
ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਹਿੜਿੰਬਾ ਤੋਂ ਘਟੋਤਕਚਾ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਨਾਗਕੰਨਿਆ ਉਲੂਪੀ ਤੋਂ ਇਰਾਵਤ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋ ਮਣਲੂਰੁਪਤਿਕਨ੍ਯਾਯਾਂ ਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਦਾਯਾਮਰ੍ਜੁਨਃ ਪੁਤ੍ਰਮੁਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ਬਭ੍ਰੁਵਾਹਨਂ ਨਾਮ। ਏਤੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਮ੍
ਫਿਰ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਮਣਲੂਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦਾ ਤੋਂ ਬਭ੍ਰੁਵਾਹਨ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਤੇਰਾਂ ਪੁੱਤਰ ਹਨ।
ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਦੁਹਿਤਰਮੁਤ੍ਤਰਾਂ ਨਾਮਾਭਿਮਨ੍ਯੁਰੁਪੇਯੇਮੇ। ਤਸ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਪਰਾਸੁਰ੍ਗਰ੍ਭੋऽਜਾਯਤ
ਵਿਰਾਟ ਦੀ ਧੀ ਉੱਤਰਾ ਨਾਲ ਅਭਿਮਨ्यु ਨੇ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਅਭਿਮਨ्यु ਦਾ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਤਮੁਤ੍ਸਙ੍ਗੇ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਪृਥਾ ਨਿਯੋਗਾਤ੍ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਸ੍ਯ। षਾਣ੍ਮਾਸਿਕਂ ਗਰ੍ਭਮਹਂ ਜੀਵਯਾਮਿ ਪਾਦਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਦਿਤਿ ਵਾਸੁਦੇਵ ਉਵਾਚ
ਪ੍ਰਿਥਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਲਿਆ, ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਗਰਭ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇਵਾਂਗਾ।"
ਅਹਂ ਜੀਵਯਾਮਿ ਕੁਮਾਰਮਨਨ੍ਤਵੀਰ੍ਯਂ ਜਾਤ ਏਵਾਯਮਜਾਯਤ। ਅਭਿਮਨ੍ਯੋਃ ਸਤ੍ਯੇਨ ਚੇਯਂ ਪृਥਿਵੀ ਧਾਰਯਤ੍ਵਿਤਿ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਪਾਦਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸਜੀਵੋऽਜਾਯਤ। ਨਾਮ ਤਸ੍ਯਾਕਰੋਤ੍ਸੁਭਦ੍ਰਾ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਇਸ ਅਨੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਇਹ ਹੁਣੇ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ।" "ਅਭਿਮਨ्यु ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਇਹ ਧਰਤੀ ਟਿਕੀ ਰਹੇ।" ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਪੈਰ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ ਉਹ ਜੀਵਤ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਸੁਭਦਰਾ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਰੱਖਿਆ।
ਪਰਿਕ੍ਸ਼ੀਣੇ ਕੁਲੇ ਜਾਤ ਉਤ੍ਤਰਾਯਾਂ ਪਰਂਤਪਃ। ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਦਭਵਤ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸੌਭਦ੍ਰਾਤ੍ਤੁ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਘਰਾਣਾ ਘੱਟ ਗਿਆ, ਉੱਤਰਾ ਤੋਂ ਅਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਪਰਿਖ਼ਿਤ ਨਾਮਕ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤ੍ਤੁ ਖਲੁ ਭਦ੍ਰਵਤੀਂ ਨਾਮੋਪਯੇਮੇ। ਤਸ੍ਯਾਂ ਤਤ੍ਰ ਭਵਾਞ੍ਜਨਮੇਜਯਃ
ਪਰਿਖ਼ਿਤ ਨੇ ਭਦਰਾਵਤੀ ਨਾਮ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਤੂੰ, ਜਨਮੇਜਯ, ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਜਨਮੇਜਯਾਤ੍ਤੁ ਭਵਤਃ ਖਲੁ ਵਪੁष੍ਟਮਾਯਾਂ ਪੁਤ੍ਰੌ ਦ੍ਵੌ ਸ਼ਤਾਨੀਕਃ ਸ਼ਙ੍ਕੁਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ
ਤੇਰੇ ਤੋਂ, ਜਨਮੇਜਯ, ਦੋ ਸੋਹਣੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਸ਼ਤਾਨੀਕ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕੁਕਰਨ।
ਸ਼ਤਾਨੀਕਸ੍ਤੁ ਖਲੁ ਵੈਦੇਹੀਮੁਪਯੇਮੇ। ਤਸ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞੇ ਪੁਤ੍ਰੋऽਸ਼੍ਵਮੇਧਦਤ੍ਤਃ
ਸ਼ਤਾਨੀਕ ਨੇ ਵੈਦੇਹ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਦੱਤ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਇਤ੍ਯੇष ਪੂਰੋਰ੍ਵਂਸ਼ਸ੍ਤੁ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਚ ਕੀਰ੍ਤਿਤਃ। ਪੂਰੋਰ੍ਵਂਸ਼ਮਿਮਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁਰੂਆਂ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ; ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਪੁਰੂਆਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਰਾਜੋਪਰਿਚਰੋ ਨਾਮ ਧਰ੍ਮਨਿਤ੍ਯੋ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਬਭੂਵ ਮृਗਯਾਸ਼ੀਲਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਵਾਞ੍ਛੁਚਿਃ
ਉਪਰਿਚਰ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ, ਸਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਤੇ ਸੁੱਚਾ ਸੀ।