ਨੈਤਾਮਤਿਸ਼ਯੇ ਜਾਤੁ ਵਸ੍ਤ੍ਰਭੂषਣਭੋਜਨੈਃ। ਨ ਵਦੇ ਚਾਪ੍ਯਤਿਵਾਚਾ ਤਾਂ ਪृਥਾਂ ਪृਥਿਵੀਸਮਾਮ੍
ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਪ੍ਰਿਥਾ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ ਜਾਂ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੀ। ਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਧਰਤੀ ਵਰਗੀ ਪ੍ਰਿਥਾ ਨਾਲ ਰੁੱਖੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।
ਅष੍ਟਾਵਗ੍ਰੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ੍ਮ ਨਿਤ੍ਯਦਾ। ਭੁਞ੍ਜਤੇ ਰੁਕ੍ਮਪਾਤ੍ਰੀषੁ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਨਿਵੇਸ਼ਨੇ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਠ ਹਜ਼ਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਰਤਨਾਂ 'ਚ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅष੍ਟਾਸ਼ੀਤਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ੍ਨਾਤਕਾ ਗृਹਮੇਧਿਨਃ। ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਦਾਸੀਕ ਏਕੈਕੋ ਯਾਨ੍ਵਿਭਰ੍ਤਿ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਅਠਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਗ੍ਰਿਹਸਥ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਤੀਹ ਦਾਸੀਆਂ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਪਾਲਦੇ ਹਨ।
ਦਸ਼ਾਨ੍ਯਾਨਿ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਯੇषਾਮਨ੍ਨਂ ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍। ਹ੍ਰਿਯਤੇ ਰੁਕ੍ਮਪਾਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ਯਤੀਨਾਮੂਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਸਾਮ੍
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹੋਰ, ਜੋ ਸਾਫ-ਸੁਥਰੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਰਤਨਾਂ 'ਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਗ੍ਰਹਾਰੇਣ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਵੇਦਵਾਦਿਨਃ। ਯਥਾਰ੍ਹਂ ਪੂਜਯਾਮਿ ਸ੍ਮ ਪਾਨਾਚ੍ਛਾਦਨਭੋਜਨੈਃ
ਮੈਂ ਪਿੰਡ ਦੇ ਸਭ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਉਚਿਤ ਸੀ, ਪਾਣੀ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਕੇ ਆਦਰ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਸ਼ਤਂ ਦਾਸੀਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਕਮ੍ਬੁਕੇਯੂਰਧਾਰਿਣ੍ਯੋ ਨਿष੍ਕਕਣ੍ਠ੍ਯਃ ਸ੍ਵਲਂਕृਤਾਃ
ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਮਨ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਕੋਲ ਲੱਖ ਦਾਸੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਕੰਡੇ ਤੇ ਗਲ ਵਿਚ ਗਹਿਣੇ ਪਾਈ ਹੋਈਆਂ, ਸੋਹਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜੀ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਮਹਾਰ੍ਹਮਾਲ੍ਯਾਭਰਣਾਃ ਸੁਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚਨ੍ਦਨੋਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ। ਮਣੀਨ੍ਹੇਮ ਚ ਵਿਭ੍ਰਤ੍ਯੋ ਨृਤ੍ਤਗੀਤਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਉਹ ਮਹਿੰਗੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਪਾਈ ਹੋਈਆਂ, ਚੰਦਨ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਲਪੇਟੀਆਂ, ਮਣਕਿਆਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਨੱਚਣ ਤੇ ਗਾਉਣ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ।
ਤਾਸਾਂ ਨਾਮ ਚ ਰੂਪਂਚ ਭੋਜਨਾਚ੍ਛਾਦਨਾਨਿ ਚ। ਸਰ੍ਵਾਸਾਮੇਵ ਵੇਦਾਹਂ ਕਰ੍ਮ ਚੈਵ ਕृਤਾਕृਤਮ੍
ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਦਾਸੀਆਂ ਦੇ ਨਾਂ, ਰੂਪ, ਭੋਜਨ, ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ, ਕੀਤੇ ਤੇ ਨਾ ਕੀਤੇ, ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼ਤਂ ਦਾਸੀਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਪਾਤ੍ਰੀਪਸ੍ਤਾ ਦਿਵਾਰਾਤ੍ਰਮਤਿਥੀਨ੍ਭੋਜਯਨ੍ਤ੍ਯੁਤ
ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਲੱਖ ਦਾਸੀਆਂ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਪਾਤਰ ਲੈ ਕੇ, ਦਿਨ ਰਾਤ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਪਰੋਸਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ਤਮਸ਼੍ਵਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਸ਼ਨਾਗਾਯੁਤਾਨਿ ਚ। ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯਾਨੁਯਾਤ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਨਿਵਾਸਿਨਃ
ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਨਾਲ ਲੱਖ ਘੋੜੇ ਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀ ਚਲਦੇ ਸਨ।
ਏਤਦਾਸੀਤ੍ਤਦਾ ਰਾਜ੍ਞੋ ਯਨ੍ਮਹੀਂ ਪਰ੍ਯਪਾਲਯਤ੍। ਯੇषਾਂ ਸਙ੍ਖ੍ਯਾਵਿਧਿਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਾਮਿ ਸ਼ृਣੋਮਿ ਚ
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਮੇਂ ਇਹ ਸਭ ਵਸਾਏ ਹੋਏ ਸੀ; ਮੈਂ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਤੇ ਵਿਵਸਥਾ ਜਾਣਦਾ ਤੇ ਦੱਸ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਅਨ੍ਤਃਪੂਰਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਭृਤ੍ਯਾਨਾਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਆਗੋਪਾਲਾਵਿਪਾਲੇਭ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਂ ਵੇਦ ਕृਤਾਕृਤਮ੍
ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲਾਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਨੌਕਰਾਂ, ਗੋਆਲਿਆਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਭੇੜ-ਬੱਕਰੀਆਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਤੱਕ, ਸਭ ਦੇ ਕੀਤੇ ਤੇ ਨਾ ਕੀਤੇ ਕੰਮ ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।
ਸਰ੍ਵਂ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਮੁਦਯਮਾਯਂ ਚ ਵ੍ਯਯਮੇਵ ਚ। ਏਕਾऽਹਂਵੇਦ੍ਮਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਿ
ਕਲਿਆਣਵਤੀ, ਮੈਂ ਹੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦੀ ਆਮਦਨ, ਖਰਚ ਤੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ।
ਮਯਿ ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਾਸਜ੍ਯਕੁਟੁਮ੍ਬਂ ਭਰਤਰ੍षਭਾਃ। ਉਪਾਸਨਰਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਘਟਯਨ੍ਤਿ ਵਰਾਨਨੇ
ਭਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਸਾਰਾ ਘਰ-ਗ੍ਰਿਹਸਤ ਮੇਰੇ ਹਵਾਲੇ ਹੈ; ਸਭ ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਸੋਹਣੀ।
ਤਮਹਂ ਭਾਰਮਾਸਕ੍ਤਮਨਾਧृष੍ਯਂ ਦੁਰਾਤ੍ਮਭਿਃ। ਸੁਖਂ ਸਰ੍ਵਂਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯਰਾਤ੍ਰ੍ਯਹਾਨਿ ਘਟਾਮਿ ਵੈ
ਮੈਂ ਉਹ ਭਾਰ ਅਟੱਲ ਮਨ ਨਾਲ, ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਅਡੋਲ ਰਹਿ ਕੇ, ਦਿਨ ਰਾਤ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਆਰਾਮ ਛੱਡ ਕੇ।
ਅਧृष੍ਯਂ ਵਰੁਣਸ੍ਯੇਵ ਨਿਧਿਪੂਰ੍ਣਮਿਵੋਦਧਿਮ੍। ਏਕਾਹਂ ਵੇਦ੍ਮਿ ਕੋਸ਼ਂ ਵੈ ਪਤੀਨਾਂ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣਾਮ੍
ਮੈਂ ਹੀ ਆਪਣੇ ਧਰਮਵਾਨ ਪਤੀ ਦੀ ਖਜਾਨਾ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਵਰੁਣ ਦੇ ਧਨ ਜਾਂ ਖਜਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਅਡੋਲ ਹੈ।
ਅਨਿਸ਼ਾਯਾਂ ਨਿਸ਼ਾਯਾਂ ਚ ਵਿਹਾਯ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਿਪਾਸਯੋਃ। ਆਰਾਧਯਨ੍ਤ੍ਯਾਃ ਕੌਰਵ੍ਯਾਂਸ੍ਤੁਲ੍ਯਾ ਰਾਤ੍ਰਿਰਹਸ਼੍ਚ ਮੇ
ਮੈਂ ਦਿਨ ਰਾਤ, ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਛੱਡ ਕੇ, ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਥਮਂ ਪ੍ਰਤਿਬੁਧ੍ਯਾਮਿ ਚਰਮਂ ਸਂਵਿਸ਼ਾਮਿ ਚ। ਨਿਤ੍ਯਕਾਲਮਹਂ ਸਤ੍ਯੇ ਏਤਤ੍ਸਂਵਨਨਂ ਮਮ
ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਠਦੀ ਹਾਂ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਆਖਿਰ ਵਿਚ ਸੌਂਦੀ ਹਾਂ; ਹਮੇਸ਼ਾ, ਹਰ ਵੇਲੇ, ਮੈਂ ਸਚ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ—ਇਹ ਮੇਰਾ ਚਲਣ ਹੈ।
ਏਤਜ੍ਜਾਨਾਮ੍ਯਹਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਭਰ੍ਤृਸਂਵਨਨਂ ਮਹਤ੍। ਅਸਤ੍ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਸਮਾਚਾਰਂ ਨਾਹਂ ਕੁਰ੍ਯਾਂ ਨ ਕਾਮਯੇ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸੇਵਾ ਕਰਣ ਦਾ ਢੰਗ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ; ਮੰਦ عورتਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਨਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਨਾ ਹੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਸਹਿਤਂ ਵ੍ਯਾਹृਤਂ ਕृष੍ਣਯਾ ਤਦਾ। ਉਵਾਚ ਸਤ੍ਯਾ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਪਾਞ੍ਚਾਲੀਂ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣੀਂ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਤਭਾਮਾ ਨੇ ਧਰਮਵਾਨ ਪਾਂਚਾਲੀ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਅਭਿਪਨ੍ਨਾऽਸ੍ਮਿ ਪਾਞ੍ਚਾਲਿ ਯਾਜ੍ਞਸੇਨਿ ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵ ਮੇ। ਕਾਮਕਾਰਃ ਸਖੀਨਂ ਹਿ ਸੋਪਹਾਸਂ ਪ੍ਰਭਾषਿਤਮ੍
ਪਾਂਚਾਲੀ, ਯਜਨਸੇਨੀ, ਮੈਂ ਗਲਤੀ ਕਰ ਬੈਠੀ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ। ਦੋਸਤਾਂ ਵਿਚ ਮਨ ਚਾਹੀ ਗੱਲ ਹਾਸੇ-ਮਜ਼ਾਕ ਵਿਚ ਕਹਿ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
ਇਮਂ ਤੁ ਤੇ ਮਾਰ੍ਗਮਪੇਤਦੋषਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਚਿਤ੍ਤਗ੍ਰਹਣਾਯ ਭਰ੍ਤੁਃ। ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਯਥਾਵਤ੍ਸਖਿ ਵਰ੍ਤਮਾਨਾ ਭਰ੍ਤਾਰਮਾਚ੍ਛੇਤ੍ਸ੍ਯਸਿ ਕਾਮਿਨੀਭ੍ਯਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਤੀ ਦਾ ਮਨ ਜਿੱਤਣ ਦਾ ਨਿਖੁੰਨ ਰਾਹ ਦੱਸਾਂਗੀ; ਜੇ ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਪਣਾਵੇਂ, ਦੋਸਤ, ਤਾਂ ਪਤੀ ਨੂੰ ਹੋਰ عورتਾਂ ਤੋਂ ਰੱਖ ਸਕੇਂਗੀ।
ਨੈਤਾਦृਸ਼ਂ ਦੈਵਤਮਸ੍ਤਿ ਕਿਂਚਿ- ਤ੍ਸਰ੍ਵੇषੁਲੋਕੇषੁ ਸਦੇਵਕੇषੁ। ਯਥਾ ਪਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤੁ ਸਰ੍ਵਕਾਮਾ ਲਭ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਸਾਦੇ ਕੁਪਿਤਸ਼੍ ਹਨ੍ਯਾਤ੍
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਦੈਵੀ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਪਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਵੇ। ਪਤੀ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦਪਤ੍ਯਂ ਵਿਵਿਧਾਸ਼੍ ਭੋਗਾਃ ਸ਼ਯ੍ਯਾਸਨਾਨ੍ਯਦ੍ਭੁਤਦਰ੍ਸ਼ਨਾਨਿ। ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਮਾਲ੍ਯਾਨਿ ਤਥੈਵ ਗਨ੍ਧਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ਼੍ਚਲੋਕੋ ਵਿਪੁਲਾ ਚ ਕੀਰ੍ਤਿਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਬੱਚੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਖ, ਅਜੀਬ-ਅਜੀਬ ਵਿਖਣ ਵਾਲੀਆਂ ਖਟੀਆਂ ਤੇ ਬੈਠਕਾਂ, ਕੱਪੜੇ, ਹਾਰ, ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ, ਸਵਰਗ ਦੇ ਲੋਕ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸੁਖਂ ਸੁਖਨੇਹ ਨ ਜਾਤੁ ਲਭ੍ਯਂ ਦੁਃਖੇਨ ਸਾਧ੍ਵੀ ਲਭਤੇ ਸੁਖਾਨਿ। ਸਾ ਕृष੍ਣਮਾਰਾਧਯ ਸੌਹृਦੇਨ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿਕਰ੍ਮਣਾ ਚ
ਇੱਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਸਿਰਫ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ; ਚੰਗੀ ਔਰਤ ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਹਾਸਲ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ, ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ।
ਸ੍ਨਾਨਾਸਨੈਸ਼੍ਚਾਰੁਭਿਰਗ੍ਰਮਾਲ੍ਯੈ- ਰ੍ਦਾਕ੍ਸ਼ਿਣ੍ਯਯੋਗੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਸ਼੍ਚ ਗਨ੍ਧੈਃ। ਅਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਿਯੋਸ੍ਮੀਤਿ ਯਥਾ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਾਮੇਵ ਸਂਸ਼੍ਲਿष੍ਯਤਿ ਸਰ੍ਵਭਾਵੈਃ
ਸੁੰਦਰ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਬੈਠਕਾਂ, ਵਧੀਆ ਹਾਰ, ਦਇਆ ਦੇ ਕੰਮ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ ਨਾਲ, ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਕਿ 'ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹਾਂ', ਉਹ ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰਂ ਦ੍ਵਾਰਗਤਸ੍ ਭਰ੍ਤੁਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਤ੍ਥਿਤਾ ਤਿष੍ਠ ਗृਹਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਂ ਤ੍ਵਰਿਤਾऽਸਨੇਨ ਪਾਦ੍ਯੇਨ ਚੈਨਂ ਪ੍ਰਤਿਪੂਜਯਸ੍ਵ
ਜਦੋਂ ਪਤੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਸੁਣਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਠ ਕੇ ਘਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪਤੀ ਨੂੰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਉਸ ਨੂੰ ਬੈਠਣ ਲਈ ਥਾਂ ਅਤੇ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦੇ ਕੇ ਆਦਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸਂਪ੍ਰੇषਿਤਾਯਾਮਥ ਚੈਵ ਦਾਸ੍ਯਾ- ਮੁਤ੍ਥਾਯ ਸਰ੍ਵਂ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਕਾਰ੍ਯਮ੍। ਜਾਨਾਤੁ ਕृष੍ਣਸ੍ਤਵ ਭਾਵਮੇਤਂ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਮਾਂ ਭਜਤੀਤਿ ਸਤ੍ਯੇ
ਜੇ ਦਾਸੀ ਭੇਜੀ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਖੁਦ ਉਠ ਕੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਇਹ ਭਾਵਨਾ ਪਤਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਤੂੰ ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ।
ਤ੍ਵਤ੍ਸਂਨਿਧੌ ਯਤ੍ਕਥਯੇਤ੍ਪਤਿਸ੍ਤੇ ਯਦ੍ਯਪ੍ਯਗੁਹ੍ਯਂ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤਵ੍ਯਮ੍। ਕਾਚਿਤ੍ਸਪਤ੍ਨੀ ਤਵ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਦਿਸ਼ੇਤ੍ਤੇਨ ਭਵੇਦ੍ਵਿਰਾਗਃ
ਪਤੀ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜੋ ਵੀ ਗੱਲ ਕਰੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਗੁਪਤ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਹਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖ। ਜੇ ਕੋਈ ਸਹੇਲੀ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਵਾਸੁਦੇਵ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਆ ਕੇ ਦੱਸੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਨਾਲ ਦਿਲ ਵਿਚ ਦੂਰਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਿਯਾਂਸ਼੍ਚ ਰਮ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਹਿਤਾਂਸ਼੍ ਭਰ੍ਤੁ- ਸ੍ਤਾਨ੍ਭੋਜਯੇਥਾ ਰਵਿਵਿਧੈਰੁਪਾਯੈਃ। ਦ੍ਵੇष੍ਯੈਰੁਪੇਕ੍ਸ਼੍ਯੈਰਹਿਤੈਸ਼੍ ਤਸ੍ਯ ਭਿਦ੍ਸ੍ਵਨਿਤ੍ਯਂ ਕੁਹਕੋਦ੍ਧਤੈਸ਼੍ਚ
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਸੁਹਣੇ ਅਤੇ ਭਲੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਖਵਾਏ। ਪਰ ਜੋ ਨਫਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਬੇਪਰਵਾਹ, ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਫੁਟ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ।