ਯਚ੍ਚ ਭਰ੍ਤਾ ਨ ਪਿਬਤਿ ਯਚ੍ਚ ਭਰ੍ਤਾ ਨ ਸੇਵਤੇ। ਯਚ੍ਚ ਨਾਸ਼੍ਨਾਤਿ ਮੇ ਭਰ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਂ ਤਦ੍ਵਰ੍ਜਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਨਹੀਂ ਪੀਂਦਾ, ਜੋ ਨਹੀਂ ਵਰਤਦਾ, ਜੋ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ — ਉਹ ਸਭ ਮੈਂ ਵੀ ਛੱਡ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ।
ਯਥੋਪਦੇਸ਼ਂ ਨਿਯਤਾ ਵਰ੍ਤਮਾਨਾ ਵਰਾਙ੍ਗਨੇ। ਸ੍ਵਲਂਕृਤਾ ਸੁਪ੍ਰਯਤਾ ਭਰ੍ਤੁਃ ਪ੍ਰਿਯਹਿਤੇ ਰਤਾ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਦੇਸ਼ਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਨਿਯਮਤ ਰਹਿ ਕੇ, ਸੋਹਣੀ ਸਜੀ ਹੋਈ ਤੇ ਤਿਆਰ ਰਹਿ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ।
ਯੇ ਚ ਧਰ੍ਮਾਃ ਕੁਟੁਮ੍ਬੇषੁ ਸ਼੍ਵਸ਼੍ਰ੍ਵਾਮੇ ਕਥਿਤਾਃ ਪੁਰਾ। `ਅਨੁਤਿष੍ਠਾਮਿ ਤਾਨ੍ਸਤ੍ਯੇ ਨਿਤ੍ਯਕਾਲਮਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਾ
ਘਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਧਰਮ ਮੇਰੀ ਸਾਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਖਾਏ, ਮੈਂ ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਿਨਾ ਆਲਸ ਦੇ ਪੂਰੇ ਕਰਦੀ ਹਾਂ।
ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਬਲਿਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਵਿਧਿਸ੍ਥਾਲੀਪਾਕਾਸ਼੍ਚ ਪਰ੍ਵਸੁ। ਮਾਨ੍ਯਾਨਾਂ ਮਾਨਸਤ੍ਕਾਰਾ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਵਿਦਿਤਾ ਮਮ
ਭਿਖਿਆ, ਬਲੀ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰਸਮ, ਤਿਉਹਾਰਾਂ 'ਤੇ ਖਾਣਾ ਬਣਾਉਣਾ, ਤੇ ਮਾਣਯੋਗ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ — ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹਨ,
ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਨੁਵਰ੍ਤਾਮਿ ਦਿਵਾਰਾਤ੍ਰਮਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਾ। ਵਿਨਯਾਨਨਿਯਮਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸਦਾ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਸ਼੍ਰਿਤਾ
ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਆਲਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਪੂਰੇ ਕਰਦੀ ਹਾਂ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਮਰਤਾ ਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੰਨਦੀ ਹਾਂ।
ਮृਦੂਨ੍ਸਤਃ ਸਤ੍ਯਸ਼ੀਲਾਨ੍ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਾਨੁਪਾਲਿਨਃ। ਸ ਦੇਵਃ ਸਾ ਗਤਿਰ੍ਨਾਰ੍ਯਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕਾ ਵਿਪ੍ਰਿਯਂ ਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਮਰਦ ਨਰਮ ਦਿਲ, ਸਚੇ ਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਔਰਤ ਲਈ ਰੱਬ ਵਰਗਾ ਤੇ ਆਸਰਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ — ਫਿਰ ਕਿਹੜੀ ਔਰਤ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੰਮ ਕਰੇਗੀ?
ਪਤ੍ਯਾਸ਼੍ਰਯੋ ਹਿ ਮੇ ਧਰ੍ਮੋ ਮਤਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਸਨਾਤਨਃ। ਸ ਦੇਵਃ ਸਾ ਗਤਿਰ੍ਨਾਰ੍ਯਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕਾਵਿਪ੍ਰਿਯਂ ਚਰੇਤ੍
ਪਤੀ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰਤਾ ਹੀ, ਮੇਰੇ ਲਈ, ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਸਦਾ ਦਾ ਧਰਮ ਹੈ। ਉਹ ਰੱਬ ਵਰਗਾ ਤੇ ਆਸਰਾ ਹੈ — ਫਿਰ ਕਿਹੜੀ ਔਰਤ ਉਹਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚੱਲੇਗੀ?
ਅਹਂ ਪਤੀਨ੍ਨਾਤਿਸ਼ਯੇ ਨਾਤ੍ਯਸ਼੍ਨੇ ਨਾਤਿਭੂषਯੇ। ਨਾਪਿ ਸ਼੍ਵਸ਼੍ਰੂਂ ਪਰਿਵਦੇ ਸਰ੍ਵਦਾ ਪਰਿਯਨ੍ਤ੍ਰਿਤਾ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀਆਂ ਤੋਂ ਵਧ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ, ਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਖਾਂਦੀ ਹਾਂ, ਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਜਦੀ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਸਾਸ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੋਕੀ ਰੱਖਦੀ ਹਾਂ।
ਅਵਧਾਨੇਨ ਸੁਭਗੇ ਨਿਤ੍ਯੋਤ੍ਥਿਤਤਯੈਵ ਚ। ਭਰ੍ਤਾਰੋ ਵਸ਼ਗਾ ਮਹ੍ਯਂ ਗੁਰੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਯੈਵ ਚ
ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਮੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਨਿਤ੍ਯਮਾਰ੍ਯਾਮਹਂ ਕੁਨ੍ਤੀਂ ਵੀਰਸੂਂ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨੀਮ੍। ਸ੍ਵਯਂ ਪਰਿਚਰਾਮ੍ਯਤਾਂ ਪਾਨਾਚ੍ਛਾਦਨਭੋਜਨੈਃ
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀ, ਸਚੀ ਤੇ ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਪਾਣੀ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਖਾਣਾ ਦੇ ਕੇ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ।
ਨੈਤਾਮਤਿਸ਼ਯੇ ਜਾਤੁ ਵਸ੍ਤ੍ਰਭੂषਣਭੋਜਨੈਃ। ਨ ਵਦੇ ਚਾਪ੍ਯਤਿਵਾਚਾ ਤਾਂ ਪृਥਾਂ ਪृਥਿਵੀਸਮਾਮ੍
ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਪ੍ਰਿਥਾ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ ਜਾਂ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੀ। ਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਧਰਤੀ ਵਰਗੀ ਪ੍ਰਿਥਾ ਨਾਲ ਰੁੱਖੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।
ਅष੍ਟਾਵਗ੍ਰੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ੍ਮ ਨਿਤ੍ਯਦਾ। ਭੁਞ੍ਜਤੇ ਰੁਕ੍ਮਪਾਤ੍ਰੀषੁ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਨਿਵੇਸ਼ਨੇ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਠ ਹਜ਼ਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਰਤਨਾਂ 'ਚ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅष੍ਟਾਸ਼ੀਤਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ੍ਨਾਤਕਾ ਗृਹਮੇਧਿਨਃ। ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਦਾਸੀਕ ਏਕੈਕੋ ਯਾਨ੍ਵਿਭਰ੍ਤਿ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਅਠਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਗ੍ਰਿਹਸਥ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਤੀਹ ਦਾਸੀਆਂ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਪਾਲਦੇ ਹਨ।
ਦਸ਼ਾਨ੍ਯਾਨਿ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਯੇषਾਮਨ੍ਨਂ ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍। ਹ੍ਰਿਯਤੇ ਰੁਕ੍ਮਪਾਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ਯਤੀਨਾਮੂਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਸਾਮ੍
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹੋਰ, ਜੋ ਸਾਫ-ਸੁਥਰੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਰਤਨਾਂ 'ਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਗ੍ਰਹਾਰੇਣ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਵੇਦਵਾਦਿਨਃ। ਯਥਾਰ੍ਹਂ ਪੂਜਯਾਮਿ ਸ੍ਮ ਪਾਨਾਚ੍ਛਾਦਨਭੋਜਨੈਃ
ਮੈਂ ਪਿੰਡ ਦੇ ਸਭ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਉਚਿਤ ਸੀ, ਪਾਣੀ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਕੇ ਆਦਰ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਸ਼ਤਂ ਦਾਸੀਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਕਮ੍ਬੁਕੇਯੂਰਧਾਰਿਣ੍ਯੋ ਨਿष੍ਕਕਣ੍ਠ੍ਯਃ ਸ੍ਵਲਂਕृਤਾਃ
ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਮਨ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਕੋਲ ਲੱਖ ਦਾਸੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਕੰਡੇ ਤੇ ਗਲ ਵਿਚ ਗਹਿਣੇ ਪਾਈ ਹੋਈਆਂ, ਸੋਹਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜੀ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਮਹਾਰ੍ਹਮਾਲ੍ਯਾਭਰਣਾਃ ਸੁਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚਨ੍ਦਨੋਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ। ਮਣੀਨ੍ਹੇਮ ਚ ਵਿਭ੍ਰਤ੍ਯੋ ਨृਤ੍ਤਗੀਤਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਉਹ ਮਹਿੰਗੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਪਾਈ ਹੋਈਆਂ, ਚੰਦਨ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਲਪੇਟੀਆਂ, ਮਣਕਿਆਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਨੱਚਣ ਤੇ ਗਾਉਣ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ।
ਤਾਸਾਂ ਨਾਮ ਚ ਰੂਪਂਚ ਭੋਜਨਾਚ੍ਛਾਦਨਾਨਿ ਚ। ਸਰ੍ਵਾਸਾਮੇਵ ਵੇਦਾਹਂ ਕਰ੍ਮ ਚੈਵ ਕृਤਾਕृਤਮ੍
ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਦਾਸੀਆਂ ਦੇ ਨਾਂ, ਰੂਪ, ਭੋਜਨ, ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ, ਕੀਤੇ ਤੇ ਨਾ ਕੀਤੇ, ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼ਤਂ ਦਾਸੀਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਪਾਤ੍ਰੀਪਸ੍ਤਾ ਦਿਵਾਰਾਤ੍ਰਮਤਿਥੀਨ੍ਭੋਜਯਨ੍ਤ੍ਯੁਤ
ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਲੱਖ ਦਾਸੀਆਂ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਪਾਤਰ ਲੈ ਕੇ, ਦਿਨ ਰਾਤ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਪਰੋਸਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ਤਮਸ਼੍ਵਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਸ਼ਨਾਗਾਯੁਤਾਨਿ ਚ। ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯਾਨੁਯਾਤ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਨਿਵਾਸਿਨਃ
ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਨਾਲ ਲੱਖ ਘੋੜੇ ਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀ ਚਲਦੇ ਸਨ।
ਏਤਦਾਸੀਤ੍ਤਦਾ ਰਾਜ੍ਞੋ ਯਨ੍ਮਹੀਂ ਪਰ੍ਯਪਾਲਯਤ੍। ਯੇषਾਂ ਸਙ੍ਖ੍ਯਾਵਿਧਿਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਾਮਿ ਸ਼ृਣੋਮਿ ਚ
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਮੇਂ ਇਹ ਸਭ ਵਸਾਏ ਹੋਏ ਸੀ; ਮੈਂ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਤੇ ਵਿਵਸਥਾ ਜਾਣਦਾ ਤੇ ਦੱਸ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਅਨ੍ਤਃਪੂਰਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਭृਤ੍ਯਾਨਾਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਆਗੋਪਾਲਾਵਿਪਾਲੇਭ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਂ ਵੇਦ ਕृਤਾਕृਤਮ੍
ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲਾਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਨੌਕਰਾਂ, ਗੋਆਲਿਆਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਭੇੜ-ਬੱਕਰੀਆਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਤੱਕ, ਸਭ ਦੇ ਕੀਤੇ ਤੇ ਨਾ ਕੀਤੇ ਕੰਮ ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।
ਸਰ੍ਵਂ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਮੁਦਯਮਾਯਂ ਚ ਵ੍ਯਯਮੇਵ ਚ। ਏਕਾऽਹਂਵੇਦ੍ਮਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਿ
ਕਲਿਆਣਵਤੀ, ਮੈਂ ਹੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦੀ ਆਮਦਨ, ਖਰਚ ਤੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ।
ਮਯਿ ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਾਸਜ੍ਯਕੁਟੁਮ੍ਬਂ ਭਰਤਰ੍षਭਾਃ। ਉਪਾਸਨਰਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਘਟਯਨ੍ਤਿ ਵਰਾਨਨੇ
ਭਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਸਾਰਾ ਘਰ-ਗ੍ਰਿਹਸਤ ਮੇਰੇ ਹਵਾਲੇ ਹੈ; ਸਭ ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਸੋਹਣੀ।
ਤਮਹਂ ਭਾਰਮਾਸਕ੍ਤਮਨਾਧृष੍ਯਂ ਦੁਰਾਤ੍ਮਭਿਃ। ਸੁਖਂ ਸਰ੍ਵਂਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯਰਾਤ੍ਰ੍ਯਹਾਨਿ ਘਟਾਮਿ ਵੈ
ਮੈਂ ਉਹ ਭਾਰ ਅਟੱਲ ਮਨ ਨਾਲ, ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਅਡੋਲ ਰਹਿ ਕੇ, ਦਿਨ ਰਾਤ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਆਰਾਮ ਛੱਡ ਕੇ।
ਅਧृष੍ਯਂ ਵਰੁਣਸ੍ਯੇਵ ਨਿਧਿਪੂਰ੍ਣਮਿਵੋਦਧਿਮ੍। ਏਕਾਹਂ ਵੇਦ੍ਮਿ ਕੋਸ਼ਂ ਵੈ ਪਤੀਨਾਂ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣਾਮ੍
ਮੈਂ ਹੀ ਆਪਣੇ ਧਰਮਵਾਨ ਪਤੀ ਦੀ ਖਜਾਨਾ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਵਰੁਣ ਦੇ ਧਨ ਜਾਂ ਖਜਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਅਡੋਲ ਹੈ।
ਅਨਿਸ਼ਾਯਾਂ ਨਿਸ਼ਾਯਾਂ ਚ ਵਿਹਾਯ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਿਪਾਸਯੋਃ। ਆਰਾਧਯਨ੍ਤ੍ਯਾਃ ਕੌਰਵ੍ਯਾਂਸ੍ਤੁਲ੍ਯਾ ਰਾਤ੍ਰਿਰਹਸ਼੍ਚ ਮੇ
ਮੈਂ ਦਿਨ ਰਾਤ, ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਛੱਡ ਕੇ, ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਥਮਂ ਪ੍ਰਤਿਬੁਧ੍ਯਾਮਿ ਚਰਮਂ ਸਂਵਿਸ਼ਾਮਿ ਚ। ਨਿਤ੍ਯਕਾਲਮਹਂ ਸਤ੍ਯੇ ਏਤਤ੍ਸਂਵਨਨਂ ਮਮ
ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਠਦੀ ਹਾਂ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਆਖਿਰ ਵਿਚ ਸੌਂਦੀ ਹਾਂ; ਹਮੇਸ਼ਾ, ਹਰ ਵੇਲੇ, ਮੈਂ ਸਚ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ—ਇਹ ਮੇਰਾ ਚਲਣ ਹੈ।
ਏਤਜ੍ਜਾਨਾਮ੍ਯਹਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਭਰ੍ਤृਸਂਵਨਨਂ ਮਹਤ੍। ਅਸਤ੍ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਸਮਾਚਾਰਂ ਨਾਹਂ ਕੁਰ੍ਯਾਂ ਨ ਕਾਮਯੇ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸੇਵਾ ਕਰਣ ਦਾ ਢੰਗ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ; ਮੰਦ عورتਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਨਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਨਾ ਹੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਸਹਿਤਂ ਵ੍ਯਾਹृਤਂ ਕृष੍ਣਯਾ ਤਦਾ। ਉਵਾਚ ਸਤ੍ਯਾ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਪਾਞ੍ਚਾਲੀਂ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣੀਂ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਤਭਾਮਾ ਨੇ ਧਰਮਵਾਨ ਪਾਂਚਾਲੀ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।