ਸੂਰ੍ਯਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਸਮਾਨ੍ਸੋਮਕਲ੍ਪਾਨ੍ਮਹਾਰਥਾਨ੍। ਸੇਵੇ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਹਣਃ ਪਾਰ੍ਥਾਨੁਗ੍ਰਵੀਰ੍ਯਪ੍ਰਤਾਪਿਨਃ
ਮੈਂ ਪਾਰਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਹਨ, ਸੋਮ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਕਈ ਵਾਰ ਕਠੋਰ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਦੇਵੋ ਮਨੁष੍ਯੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੋ ਯੁਵਾ ਚਾਪਿ ਸ੍ਵਲਂਕृਤਃ। ਦ੍ਰਵ੍ਯਵਾਨਭਿਰੂਪੋ ਵਾ ਨ ਮੇऽਨ੍ਯਃ ਪੁਰੁषੋ ਮਤਃ
ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ, ਮਨੁੱਖ, ਗੰਧਰਵ, ਜਾਂ ਨੌਜਵਾਨ, ਸੋਹਣੇ, ਧਨਵਾਨ, ਸੁੰਦਰ ਵਿਅਕਤੀ — ਮੇਰੇ ਲਈ ਪਤੀਆਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਨ ਭੁਕ੍ਤਵਤਿ ਨ ਸ੍ਨਾਤੇ ਨਾਸਂਵਿष੍ਟੇ ਚ ਭਰ੍ਤਰਿ। ਨ ਸਂਵਿਸ਼ਾਮਿ ਨਾਸ਼੍ਨਾਮਿ ਨ ਸ੍ਨਾਯੇ ਕਰ੍ਮ ਕੁਰ੍ਵਤੀ
ਜੇ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਨਾ ਖਾਏ, ਨਾ ਨ੍ਹਾਏ, ਜਾਂ ਨਾ ਬੈਠੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਵੀ ਨਾ ਲੈਂਦੀ, ਨਾ ਖਾਂਦੀ, ਨਾ ਨ੍ਹਾਂਦੀ, ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੋਵਾਂ।
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਦ੍ਵਨਾਦ੍ਵਾ ਗ੍ਰਾਮਾਦ੍ਵਾ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਗੁਹਮਾਗਤਮ੍। ਅਭ੍ਯੁਤ੍ਥਾਯਾਭਿਨਨ੍ਦਾਮਿ ਆਸਨੇਨੋਦਕੇਨ ਚ
ਚਾਹੇ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਖੇਤ, ਜੰਗਲ ਜਾਂ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਘਰ ਆਵੇ, ਮੈਂ ਉਠ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੈਠਣ ਲਈ ਥਾਂ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਕੇ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਭਾਣ੍ਡਾ ਮृष੍ਟਾਨ੍ਨਾ ਕਾਲੇ ਭੋਜਨਦਾਯਿਨੀ। ਸਂਯਤਾ ਗੁਪ੍ਤਧਾਨ੍ਯਾ ਚ ਸੁਸਂਮृष੍ਟਨਿਵੇਸ਼ਨਾ
ਮੈਂ ਬਰਤਨ ਸਾਫ਼ ਰੱਖਦੀ ਹਾਂ, ਸਮੇਂ ਤੇ ਚੰਗਾ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੋਕੀ ਹੋਈ, ਅਨਾਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਘਰ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ਼ ਰੱਖਦੀ ਹਾਂ।
ਅਤਿਰਸ੍ਕृਤਸਂਭਾषਾ ਦੁਃਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਨਾਨੁਸੇਵਤੀ। ਅਨੁਕੂਲਵਤੀ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਵਾਮ੍ਯਨਲਸਾ ਸਦਾ
ਮੈਂ ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ ਜੋ ਬਦਤਮੀਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੀਆਂ ਜਾਂ ਮਾੜਾ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੁਸਤ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਦੀ ਹਾਂ।
ਅਨਰ੍ਮ ਚਾਪਿ ਹਸਿਤਂ ਦ੍ਵਾਰਿ ਸ੍ਥਾਨਮਭੀਕ੍ਸ਼੍ਣਸ਼ਃ। ਅਵਸ੍ਕਰੇ ਚਿਰਸ੍ਥਾਨਂ ਨਿष੍ਕੁਟੇषੁ ਚ ਵਰ੍ਜਯੇ
ਮਜ਼ਾਕੀ ਹਾਸਾ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਖੜ੍ਹਾ ਰਹਿਣਾ, ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਪਖਾਨੇ 'ਚ ਬਿਤਾਉਣਾ ਤੇ ਚੁੱਪ ਚੋਣਿਆਂ 'ਚ ਰਹਿਣਾ — ਇਹ ਸਭ ਤਿਆਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਤ੍ਯਾਲਾਪਮਸਨ੍ਤੋषਂ ਪਰਵ੍ਯਾਪਾਰਸਂਕਥਾਃ'। ਅਤਿਹਾਸਾਤਿਰੋषੌ ਚ ਕ੍ਰੋਧਸ੍ਥਾਨਂ ਚ ਵਰ੍ਜਯੇ
ਬਹੁਤ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨਾ, ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹਿਣਾ, ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਚਰਚਾ ਕਰਨਾ, ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੱਸਣਾ, ਜ਼ਿਆਦਾ ਗੁੱਸਾ ਕਰਨਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ — ਇਹਨਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਿਰਤਾऽਹਂ ਸਦਾ ਸਤ੍ਯੇ ਪਾਪਾਨਾਂ ਚ ਵਿਵਰ੍ਜਨੇ। ਸਰ੍ਵਥਾ ਭਰ੍ਤੁਰਹਿਤਂ ਨ ਮਮੇष੍ਟਂ ਕਥਂਚਨ
ਮੈਂ ਸਦਾ ਸੱਚ ਨੂੰ ਮੰਨਦੀ ਹਾਂ ਤੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਹਾਂ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।
ਯਦਾ ਪ੍ਰਵਸਤੇ ਭਰ੍ਤਾ ਕੁਟੁਮ੍ਬਾਰ੍ਥੇਨ ਕੇਨਚਿਤ੍। ਸੁਮਨੋਵਰ੍ਣਕਾਪੇਤਾ ਭਵਾਮਿ ਵ੍ਰਤਚਾਰਿਣੀ
ਜਦੋਂ ਵੀ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਕਿਸੇ ਜ਼ਰੂਰਤ ਲਈ ਘਰ ਤੋਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ਮਿਜਾਜ਼, ਸਾਫ-ਸੁਥਰੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵ੍ਰਤਾਂ 'ਚ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ।
ਯਚ੍ਚ ਭਰ੍ਤਾ ਨ ਪਿਬਤਿ ਯਚ੍ਚ ਭਰ੍ਤਾ ਨ ਸੇਵਤੇ। ਯਚ੍ਚ ਨਾਸ਼੍ਨਾਤਿ ਮੇ ਭਰ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਂ ਤਦ੍ਵਰ੍ਜਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਨਹੀਂ ਪੀਂਦਾ, ਜੋ ਨਹੀਂ ਵਰਤਦਾ, ਜੋ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ — ਉਹ ਸਭ ਮੈਂ ਵੀ ਛੱਡ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ।
ਯਥੋਪਦੇਸ਼ਂ ਨਿਯਤਾ ਵਰ੍ਤਮਾਨਾ ਵਰਾਙ੍ਗਨੇ। ਸ੍ਵਲਂਕृਤਾ ਸੁਪ੍ਰਯਤਾ ਭਰ੍ਤੁਃ ਪ੍ਰਿਯਹਿਤੇ ਰਤਾ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਦੇਸ਼ਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਨਿਯਮਤ ਰਹਿ ਕੇ, ਸੋਹਣੀ ਸਜੀ ਹੋਈ ਤੇ ਤਿਆਰ ਰਹਿ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ।
ਯੇ ਚ ਧਰ੍ਮਾਃ ਕੁਟੁਮ੍ਬੇषੁ ਸ਼੍ਵਸ਼੍ਰ੍ਵਾਮੇ ਕਥਿਤਾਃ ਪੁਰਾ। `ਅਨੁਤਿष੍ਠਾਮਿ ਤਾਨ੍ਸਤ੍ਯੇ ਨਿਤ੍ਯਕਾਲਮਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਾ
ਘਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਧਰਮ ਮੇਰੀ ਸਾਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਖਾਏ, ਮੈਂ ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਿਨਾ ਆਲਸ ਦੇ ਪੂਰੇ ਕਰਦੀ ਹਾਂ।
ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਬਲਿਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਵਿਧਿਸ੍ਥਾਲੀਪਾਕਾਸ਼੍ਚ ਪਰ੍ਵਸੁ। ਮਾਨ੍ਯਾਨਾਂ ਮਾਨਸਤ੍ਕਾਰਾ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਵਿਦਿਤਾ ਮਮ
ਭਿਖਿਆ, ਬਲੀ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰਸਮ, ਤਿਉਹਾਰਾਂ 'ਤੇ ਖਾਣਾ ਬਣਾਉਣਾ, ਤੇ ਮਾਣਯੋਗ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ — ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹਨ,
ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਨੁਵਰ੍ਤਾਮਿ ਦਿਵਾਰਾਤ੍ਰਮਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਾ। ਵਿਨਯਾਨਨਿਯਮਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸਦਾ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਸ਼੍ਰਿਤਾ
ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਆਲਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਪੂਰੇ ਕਰਦੀ ਹਾਂ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਮਰਤਾ ਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੰਨਦੀ ਹਾਂ।
ਮृਦੂਨ੍ਸਤਃ ਸਤ੍ਯਸ਼ੀਲਾਨ੍ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਾਨੁਪਾਲਿਨਃ। ਸ ਦੇਵਃ ਸਾ ਗਤਿਰ੍ਨਾਰ੍ਯਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕਾ ਵਿਪ੍ਰਿਯਂ ਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਮਰਦ ਨਰਮ ਦਿਲ, ਸਚੇ ਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਔਰਤ ਲਈ ਰੱਬ ਵਰਗਾ ਤੇ ਆਸਰਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ — ਫਿਰ ਕਿਹੜੀ ਔਰਤ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੰਮ ਕਰੇਗੀ?
ਪਤ੍ਯਾਸ਼੍ਰਯੋ ਹਿ ਮੇ ਧਰ੍ਮੋ ਮਤਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਸਨਾਤਨਃ। ਸ ਦੇਵਃ ਸਾ ਗਤਿਰ੍ਨਾਰ੍ਯਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕਾਵਿਪ੍ਰਿਯਂ ਚਰੇਤ੍
ਪਤੀ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰਤਾ ਹੀ, ਮੇਰੇ ਲਈ, ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਸਦਾ ਦਾ ਧਰਮ ਹੈ। ਉਹ ਰੱਬ ਵਰਗਾ ਤੇ ਆਸਰਾ ਹੈ — ਫਿਰ ਕਿਹੜੀ ਔਰਤ ਉਹਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚੱਲੇਗੀ?
ਅਹਂ ਪਤੀਨ੍ਨਾਤਿਸ਼ਯੇ ਨਾਤ੍ਯਸ਼੍ਨੇ ਨਾਤਿਭੂषਯੇ। ਨਾਪਿ ਸ਼੍ਵਸ਼੍ਰੂਂ ਪਰਿਵਦੇ ਸਰ੍ਵਦਾ ਪਰਿਯਨ੍ਤ੍ਰਿਤਾ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀਆਂ ਤੋਂ ਵਧ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ, ਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਖਾਂਦੀ ਹਾਂ, ਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਜਦੀ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਸਾਸ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੋਕੀ ਰੱਖਦੀ ਹਾਂ।
ਅਵਧਾਨੇਨ ਸੁਭਗੇ ਨਿਤ੍ਯੋਤ੍ਥਿਤਤਯੈਵ ਚ। ਭਰ੍ਤਾਰੋ ਵਸ਼ਗਾ ਮਹ੍ਯਂ ਗੁਰੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਯੈਵ ਚ
ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਮੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਨਿਤ੍ਯਮਾਰ੍ਯਾਮਹਂ ਕੁਨ੍ਤੀਂ ਵੀਰਸੂਂ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨੀਮ੍। ਸ੍ਵਯਂ ਪਰਿਚਰਾਮ੍ਯਤਾਂ ਪਾਨਾਚ੍ਛਾਦਨਭੋਜਨੈਃ
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀ, ਸਚੀ ਤੇ ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਪਾਣੀ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਖਾਣਾ ਦੇ ਕੇ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ।
ਨੈਤਾਮਤਿਸ਼ਯੇ ਜਾਤੁ ਵਸ੍ਤ੍ਰਭੂषਣਭੋਜਨੈਃ। ਨ ਵਦੇ ਚਾਪ੍ਯਤਿਵਾਚਾ ਤਾਂ ਪृਥਾਂ ਪृਥਿਵੀਸਮਾਮ੍
ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਪ੍ਰਿਥਾ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ ਜਾਂ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੀ। ਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਧਰਤੀ ਵਰਗੀ ਪ੍ਰਿਥਾ ਨਾਲ ਰੁੱਖੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।
ਅष੍ਟਾਵਗ੍ਰੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ੍ਮ ਨਿਤ੍ਯਦਾ। ਭੁਞ੍ਜਤੇ ਰੁਕ੍ਮਪਾਤ੍ਰੀषੁ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਨਿਵੇਸ਼ਨੇ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਠ ਹਜ਼ਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਰਤਨਾਂ 'ਚ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅष੍ਟਾਸ਼ੀਤਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ੍ਨਾਤਕਾ ਗृਹਮੇਧਿਨਃ। ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਦਾਸੀਕ ਏਕੈਕੋ ਯਾਨ੍ਵਿਭਰ੍ਤਿ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਅਠਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਗ੍ਰਿਹਸਥ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਤੀਹ ਦਾਸੀਆਂ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਪਾਲਦੇ ਹਨ।
ਦਸ਼ਾਨ੍ਯਾਨਿ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਯੇषਾਮਨ੍ਨਂ ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍। ਹ੍ਰਿਯਤੇ ਰੁਕ੍ਮਪਾਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ਯਤੀਨਾਮੂਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਸਾਮ੍
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹੋਰ, ਜੋ ਸਾਫ-ਸੁਥਰੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਰਤਨਾਂ 'ਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਗ੍ਰਹਾਰੇਣ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਵੇਦਵਾਦਿਨਃ। ਯਥਾਰ੍ਹਂ ਪੂਜਯਾਮਿ ਸ੍ਮ ਪਾਨਾਚ੍ਛਾਦਨਭੋਜਨੈਃ
ਮੈਂ ਪਿੰਡ ਦੇ ਸਭ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਉਚਿਤ ਸੀ, ਪਾਣੀ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਕੇ ਆਦਰ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਸ਼ਤਂ ਦਾਸੀਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਕਮ੍ਬੁਕੇਯੂਰਧਾਰਿਣ੍ਯੋ ਨਿष੍ਕਕਣ੍ਠ੍ਯਃ ਸ੍ਵਲਂਕृਤਾਃ
ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਮਨ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਕੋਲ ਲੱਖ ਦਾਸੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਕੰਡੇ ਤੇ ਗਲ ਵਿਚ ਗਹਿਣੇ ਪਾਈ ਹੋਈਆਂ, ਸੋਹਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜੀ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਮਹਾਰ੍ਹਮਾਲ੍ਯਾਭਰਣਾਃ ਸੁਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚਨ੍ਦਨੋਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ। ਮਣੀਨ੍ਹੇਮ ਚ ਵਿਭ੍ਰਤ੍ਯੋ ਨृਤ੍ਤਗੀਤਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਉਹ ਮਹਿੰਗੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਪਾਈ ਹੋਈਆਂ, ਚੰਦਨ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਲਪੇਟੀਆਂ, ਮਣਕਿਆਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਨੱਚਣ ਤੇ ਗਾਉਣ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ।
ਤਾਸਾਂ ਨਾਮ ਚ ਰੂਪਂਚ ਭੋਜਨਾਚ੍ਛਾਦਨਾਨਿ ਚ। ਸਰ੍ਵਾਸਾਮੇਵ ਵੇਦਾਹਂ ਕਰ੍ਮ ਚੈਵ ਕृਤਾਕृਤਮ੍
ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਦਾਸੀਆਂ ਦੇ ਨਾਂ, ਰੂਪ, ਭੋਜਨ, ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ, ਕੀਤੇ ਤੇ ਨਾ ਕੀਤੇ, ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼ਤਂ ਦਾਸੀਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਪਾਤ੍ਰੀਪਸ੍ਤਾ ਦਿਵਾਰਾਤ੍ਰਮਤਿਥੀਨ੍ਭੋਜਯਨ੍ਤ੍ਯੁਤ
ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਲੱਖ ਦਾਸੀਆਂ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਪਾਤਰ ਲੈ ਕੇ, ਦਿਨ ਰਾਤ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਪਰੋਸਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ਤਮਸ਼੍ਵਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਸ਼ਨਾਗਾਯੁਤਾਨਿ ਚ। ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯਾਨੁਯਾਤ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਨਿਵਾਸਿਨਃ
ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਨਾਲ ਲੱਖ ਘੋੜੇ ਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀ ਚਲਦੇ ਸਨ।