ਭੀष੍ਮਸ੍ਤੁ ਖਲੁ ਪਿਤੁਃ ਪ੍ਰਿਯਚਿਕੀਰ੍षਯਾ ਸਤ੍ਯਵਤੀਮਾਨਯਾਮਾਸ ਮਾਤਰਂ। ਯਾਮਾਹੁਃ ਕਾਲੀਤਿ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ ਕਾਲੀ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਵਜੋਂ ਲਿਆਇਆ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪੁਰਾਸ਼ਰਾਤ੍ਕਨ੍ਯਾਗਰ੍ਭੋ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨਃ। ਤਸ੍ਯਾਮੇਵ ਸ਼ਨ੍ਤਨੋਰ੍ਦ੍ਵੌ ਪੁਤ੍ਰੌ ਬਭੂਵਤੁਃ ਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਦੋ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਸ਼੍ਚ
ਉਸ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਪਰਾਸ਼ਰ ਰਿਸ਼ੀ ਤੋਂ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨ ਜੰਮਿਆ। ਫਿਰ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਤੋਂ ਉਸੇ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੇ ਗਰਭੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦ ਤੇ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ।
ਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਦਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਰਾਜ੍ਯ ਏਵ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੇਣ ਨਿਹृਤਃ। ਤਤੋ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯੋ ਰਾਜਾ ਬਭੂਵ
ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦ ਨੂੰ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਗੰਧਰਵ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਸ੍ਤੁ ਖਲੁਕਾਸ਼ਿਰਾਜਸ੍ਯ ਸੁਤੇ ਅਮ੍ਬਿਕਾਮ੍ਬਾਲਿਕੇ ਉਦਵਹਤ੍। ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯੋऽਨੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾਪਤ੍ਯ ਏਵ ਵਿਦੇਹਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ
ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ ਨੇ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਦੋ ਧੀਆਂ, ਅੰਬਿਕਾ ਤੇ ਅੰਬਾਲਿਕਾ, ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ ਬਿਨਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ ਹੀ ਮਰ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਕਥਂ ਨੁ ਖਲੁ ਸ਼ਨ੍ਤਨੋਃ ਪਿਣ੍ਡਵਿਚ੍ਛੇਦੋ ਨ ਸ੍ਯਾਦਿਤਿ
ਫਿਰ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਈ ਕਿ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਲੜੀ ਨਾ ਟੁੱਟੇ।
ਸਾਥ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨਂ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਸੋऽਗ੍ਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ ਕਿਂ ਕਰਵਾਣੀਤਿ। ਤਂ ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਭ੍ਰਾਤਾ ਤੇऽਨਪਤ੍ਯ ਏਵ ਸ੍ਵਰ੍ਗਤਃ ਤਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇऽਪਤ੍ਯਮੁਤ੍ਪਾਦਯੇਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ। ਉਹ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਕੀ ਕਰਾਂ?' ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਬਿਨਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ ਸਵਰਗ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਖਾਤਰ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰ।'
ਸ ਪਰਮਿਤ੍ਯੁਵਾਚ ਸ ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਰੀਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾਨੁਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਪਾਣ੍ਡੁਂ ਵਿਦੁਰਂ ਚੇਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ—ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਪਾਂਡੂ ਤੇ ਵਿਦੁਰ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਤ੍ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਬਭੂਵ ਗਾਨ੍ਧਾਰ੍ਯਾਂ ਵਰਦਾਨਾਦ੍ਦ੍ਵੈਪਾਯਨਸ੍ਯ ਤੇषਾਂ ਚ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਾਂ ਚਤ੍ਵਾਰਃ ਪ੍ਰਧਾਨਾਃ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਦੁਸ਼੍ਸ਼ਾਸਨੋ ਵਿਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਸ਼੍ਚੇਤਿ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਤੋਂ, ਗਾਂਧਾਰੀ ਰਾਹੀਂ ਤੇ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ, ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚਾਰ ਮੁੱਖ ਸਨ: ਦੁਰਯੋਧਨ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ, ਵਿਕਰਨ ਤੇ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ।
ਪਾਣ੍ਡੋਸ੍ਤੁ ਕੁਨ੍ਤੀ ਮਾਦ੍ਰੀਤਿ ਸ੍ਤ੍ਰੀਰਤ੍ਨੇ ਬਭੂਵਤੁਃ। ਸ ਮृਗਯਾਂ ਚਰਨ੍ਮੈਥੁਨਗਤਮृषਿਂ ਮृਗਚਾਰਿਣਂ ਬਾਣੇਨ ਜਘਾਨ
ਪਾਂਡੂ ਨੂੰ ਦੋ ਵਧੀਆ ਪਤਨੀਆਂ ਮਿਲੀਆਂ—ਕੁੰਤੀ ਤੇ ਮਾਦਰੀ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਹਿਰਣ ਬਣ ਕੇ ਮੇਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਬਾਣਵਿਦ੍ਧ ਉਵਾਚ ਪਾਣ੍ਡੁਮ੍। ਅਤ੍ਰ ਸ਼੍ਲੋਕੋ ਭਵਤਿ
ਤੀਰ ਲੱਗਣ ਤੇ ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਪਾਂਡੂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ। ਇਸ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਵੀ ਹੈ।
ਯੋऽਕृਤਾਰ੍ਥਂ ਹਿ ਮਾਂ ਗ੍ਰੂਰ ਬਾਣੇਨਾਘ੍ਨਾ ਮृਗਵ੍ਰਤਮ੍। ਤ੍ਵਾਮਪ੍ਯੇਤਾਦृਸ਼ੋ ਭਾਵਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮੇਵਾਗਮਿष੍ਯਤਿ
ਹੇ ਨਿਰਦਈ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ ਸੀ, ਹਿਰਣ ਵਾਂਗ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੀਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹਾਲ ਤੇਰਾ ਵੀ ਜਲਦੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਇਤਿ ਮृਗਵ੍ਰਤਚਾਰਿਣਾ ऋषਿਣਾ ਸ਼ਪ੍ਤਃ। ਸ ਵਿषਣ੍ਣਰੂਪਃ ਪਾਣ੍ਡੁਸ੍ਤਂ ਸ਼ਾਪਂ ਪਰਿਹਰਨ੍ਨੋਪਸਰ੍ਪਤਿ ਭਾਰ੍ਯੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਿਰਣ ਵਾਂਗ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵਲੋਂ ਸ਼ਾਪ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਪਾਂਡੂ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਗਿਆ।
ਕਦਾਚਿਤ੍ਸ ਆਹ। ਸ੍ਵਚਾਪਲ੍ਯਾਦਿਦਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨਹਮ੍। ਪੁਰਾਣੇषੁ ਪਠ੍ਯਮਾਨਂ ਸ਼ृਣੋਮਿ ਨਾਨਪਤ੍ਯਸ੍ਯ ਲੋਕਾਃ ਸਨ੍ਤੀਤਿ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਆਪਣੀ ਬੇਸਮਝੀ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਇਹ ਹਾਲ ਕਰ ਲਿਆ। ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਲੋਕ ਨਹੀਂ।'
ਸਾ ਤ੍ਵਂ ਮਦਰ੍ਥੇ ਪੁਤ੍ਰਾਨੁਤ੍ਪਾਦਯੇਤਿ ਕੁਨ੍ਤੀਮੁਵਾਚ
ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰ,' ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸਾ ਕੁਨ੍ਤੀ ਪੁਤ੍ਰਾਨੁਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ਧਰ੍ਮਾਦ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਮਾਰੁਤਾਦ੍ਭੀਮਸੇਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਦਰ੍ਜੁਨਮਿਤਿ। ਸ ਹृष੍ਟਰੂਪਃ ਪਾਣ੍ਡੁਰੁਵਾਚ। ਇਯਂ ਤੇ ਸਪਤ੍ਨੀ ਭਵਤਿ ਮਾਦ੍ਰ੍ਯਨਪਤ੍ਯਾ ਵ੍ਰੀਡਿਤਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਅਸ੍ਯਾਮਪਤ੍ਯਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯਤਾਮਿਤਿ
ਫਿਰ ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਧਰਮ ਰਾਹੀਂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਵਾਯੂ ਰਾਹੀਂ ਭੀਮ ਤੇ ਇੰਦਰ ਰਾਹੀਂ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਜੰਮਿਆ। ਪਾਂਡੂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਤੇਰੀ ਸਹੇਲੀ ਮਾਦਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਬਿਨਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਲਜਜਤ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।'
ਸਾ ਕੁਨ੍ਤੀ ਤਸ੍ਯੈ ਮਾਦ੍ਰ੍ਯੈ ਤਥੇਤਿ ਵ੍ਰਤਮਾਦਿਦੇਸ਼। ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਨਕੁਲਸਹਦੇਵੌ ਯਮਾਵਸ਼੍ਵਿਭ੍ਯਾਂ ਜਜ੍ਞਾਤੇ
ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਮਾਦਰੀ ਲਈ ਇਹ ਗੱਲ ਮਨ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰਤ ਸਿਖਾਇਆ। ਫਿਰ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕਮਾਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮਾਦਰੀ ਨੂੰ ਨਕੁਲ ਤੇ ਸਹਦੇਵ ਜੰਮੇ।
ਮਾਦ੍ਰੀਂ ਤੁ ਖਲੁ ਸ੍ਵਲਙ੍ਕृਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਾਣ੍ਡੁਰ੍ਭਾਵਂ ਚਕ੍ਰੇ। ਸ ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯੈਵ ਵਿਦੇਹਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ
ਮਾਦਰੀ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜੀ-ਸਵਾਰੀ ਦੇਖ ਕੇ ਪਾਂਡੂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਪਾਂਡੂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।
ਤਤਸ੍ਤੇਨ ਸਹ ਚਿਤਾਮਨ੍ਵਾਰੁਰੋਹ ਮਾਦ੍ਰੀ। ਕੁਨ੍ਤੀਂ ਚੋਵਾਚ ਯਮਯੋਰਾਰ੍ਯਯਾऽਪ੍ਰਮਤ੍ਤਯਾ ਭਵਿਤਵ੍ਯਮਿਤਿ
ਫਿਰ ਮਾਦਰੀ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਨਾਲ ਚਿਤਾ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਇਕ ਉੱਚੀ ਅਤੇ ਸਾਵਧਾਨ ਮਾਤਾ ਬਣੀ ਰਹੇ।
ਤਤਃ ਪਞ੍ਚਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਸਹ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾ ਹਾਸ੍ਤਿਨਪੁਰਂ ਨਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤਪਸਵੀ ਪੰਜ ਪਾਂਡਵਾਂ ਅਤੇ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਹਾਸਤਿਨਾਪੁਰ ਲੈ ਗਏ।
ਤਤ੍ਰ ਭੀष੍ਮਾਯ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਵਿਦੁਰਯੋਃ ਪਾਣ੍ਡੋਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਮਨਂ ਯਾਥਾਤਥ੍ਯਂ ਨਿਵੇਦਯਨ੍ਤਿਸ੍ਮ ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ
ਉਥੇ ਤਪਸਵੀ ਭੀਸ਼ਮ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਵਿਦੁਰ ਨੂੰ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਸਵਰਗ ਜਾਂਣ ਦੀ ਸੱਚੀ ਖਬਰ ਦਿੱਤੀ।
ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਸਹ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾ ਜਤੁਗृਹੇ ਦਾਹਯਿਤੁਕਾਮੋ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਤ੍ਮਜੋऽਭੂਤ੍
ਫਿਰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਅਤੇ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਲੱਕੜ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਾੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।
ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਦੁਰੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ। ਤਤੋ ਭੀਮੋ ਹਿਡਿਮ੍ਬਂ ਹਤ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਮੁਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ਹਿਡਿਮ੍ਬਾਯਾਂ ਘਟੋਤ੍ਕਚਂ ਨਾਮ
ਪਰ ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਭੀਮ ਨੇ ਹਿੜਿੰਬਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਹਿੜਿੰਬਾ ਤੋਂ ਘਟੋਤਕਚਾ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।
ਤਤਸ਼੍ਚੈਕਚਕ੍ਰਾਂ ਜਗ੍ਮੁਃ ਕੁਸ਼ਲਿਨਃ। ਤਤਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲਵਿषਯਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਯਂਵਰੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾऽਰ੍ਧਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਨਿਵਾਸਿਨਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾਨੁਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸੁਰ੍ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਮ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਈਕਚਕਰਾ ਪਹੁੰਚੇ। ਫਿਰ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇਸ਼ ਜਾ ਕੇ, ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ, ਅੱਧਾ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
ਸ਼੍ਰੁਤਸੇਨਂ ਸਹਦੇਵ ਇਤਿ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸ੍ਰੁਤਸੇਨ ਅਤੇ ਸਹਦੇਵ ਸਨ।
ਸ਼ੈਵ੍ਯਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾਂ ਦੇਵਕੀਂ ਨਾਮੋਪਯੇਮੇ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਤਸ੍ਯਾਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਜਨਯਾਮਾਸ ਯੌਧੇਯਂ ਨਾਮ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਸ਼ੈਵਿਆ ਦੀ ਧੀ ਦੇਵਕੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਯੌਧੇਯਾ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਤੁ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਕਾਸ਼ਿਰਾਜਕਨ੍ਯਾਂ ਜਲਨ੍ਧਰਾਂ ਨਾਮੋਪਯੇਮੇ ਸ੍ਵਯਂਵਰਸ੍ਥਾਂ। ਤਸ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞੇ ਸ਼ਰ੍ਵਤ੍ਰਾਤਃ
ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਕਾਸ਼ੀ ਰਾਜ ਦੀ ਧੀ ਜਲੰਧਰਾ ਨਾਲ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਸ਼ਰਵਤ੍ਰਾਤਾ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਤੁ ਖਲੁ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀਂ ਗਤ੍ਵਾ ਭਗਵਤੋ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਭਗਿਨੀਂ ਸੁਭਦ੍ਰਾਂ ਨਾਮੋਦਵਹਦ੍ਭਾਰ੍ਯਾਂ। ਤਸ੍ਯਾਮਭਿਮਨ੍ਯੁਂ ਨਾਮ ਪੁਤ੍ਰਂ ਜਨਯਾਮਾਸ
ਅਰਜੁਨ ਦਵਾਰਕਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਭੈਣ ਸੁਭਦਰਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਅਭਿਮਨ्यु ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਨਕੁਲਸ੍ਤੁ ਖਲੁ ਚੈਦ੍ਯਾਂ ਰੇਣੁਮਤੀਂ ਨਾਮੋਦਵਹਤ੍। ਤਸ੍ਯਾਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਜਨਯਾਮਾਸ ਨਿਰਮਿਤ੍ਰਂ ਨਾਮ
ਨਕੁਲ ਨੇ ਚੇਦੀ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਰੇਣੁਮਤੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਨਿਰਮਿਤ੍ਰ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਸਹਦੇਵਸ੍ਤੁ ਖਲੁ ਮਾਦ੍ਰੀਮੇਵ ਸ੍ਵਯਂਵਰੇ ਵਿਜਯਾਂ ਨਾਮੋਦਵਹਦ੍ਭਾਰ੍ਯਾਮ੍। ਤਸ੍ਯਾਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਜਨਯਾਮਾਸ ਸੁਹੋਤ੍ਰਂ ਨਾਮ
ਸਹਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਮਾਦਰੀ ਦੀ ਧੀ ਵਿਜਯਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਸੁਹੋਤ੍ਰ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਭੀਮਸੇਨਸ਼੍ਚ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਹਿਡਿਮ੍ਬਾਯਾਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯਾਂ ਪੁਤ੍ਰਮੁਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ਘਟੋਤ੍ਕਚਂ ਨਾਮ। ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਤੁ ਨਾਗਕਨ੍ਯਾਯਾਮੁਲੂਪ੍ਯਾਮਿਰਾਵਨ੍ਤਂ ਨਾਮ ਪੁਤ੍ਰਂ ਜਨਯਾਮਾਸ
ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਹਿੜਿੰਬਾ ਤੋਂ ਘਟੋਤਕਚਾ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਨਾਗਕੰਨਿਆ ਉਲੂਪੀ ਤੋਂ ਇਰਾਵਤ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।