ਤਾਵਕੈਰ੍ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਦਾਨਵਾਃ ਸ਼ਤਸਙ੍ਘਸ਼ਃ। ਅਜੇਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਰਣੇऽਰੀਣਾਮੁਮਾਪਤਿਰਿਵ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਤੇਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੇ ਹੋਰ ਕਈ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦੇ ਗਰੁੱਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਖਾ ਲਿਆ; ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਲਈ ਅਜੈਯ ਹੈਂ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਭੂ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਪ੍ਰਥਮਂ ਦੇਵ ਖ੍ਯਾਤਂ ਕਰ੍ਮ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਕੀਰ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਤਵਾਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਵਸ਼ਗਾਸ਼੍ਚ ਭਵਿष੍ਯਨਤਿ ਸੁਰਾਸ੍ਤਵ ਮਹਾਭੁਜ
ਇਹ ਤੇਰਾ ਪਹਿਲਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਰਤਬ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇਰੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਗੇ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ।
ਮਹਾਸੇਨਮੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਿਵृਤ੍ਤਃ ਸਹ ਦੈਵਤੈਃ। ਅਨੁਜ੍ਞਾਤੋ ਭਗਵਤਾ ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕੇਣ ਸ਼ਚੀਪਤਿਃ
ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਮਹਾਨ ਫੌਜ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ।
ਗਤੋ ਭਦ੍ਰਵਟਂਰੁਦ੍ਰੋ ਨਿਵृਤ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਦਿਵੌਕਸਃ। ਉਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਸ੍ਕਨ੍ਦਂ ਪਸ਼੍ਯਤ ਮਾਮਿਵ
ਰੁਦ੍ਰ ਭਦਰਵਟਾ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੀ ਵਾਪਸ ਹੋ ਗਏ। ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਸਕੰਦ ਨੂੰ ਵੀ ਮੇਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਵੇਖੋ।'
ਸ ਹਤ੍ਵਾ ਦਾਨਵਗਣਾਨ੍ਪੂਜ੍ਯਮਾਨੋ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ। ਏਕਾਹ੍ਨੈਵਾਜਯਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਵਹ੍ਨਿਨਨ੍ਦਨਃ
ਅੱਗ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾ ਕੇ, ਇਕ ਹੀ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਲਏ।
ਸ੍ਕਨ੍ਦਸ੍ ਯ ਇਦਂ ਵਿਪ੍ਰਃ ਪਠੇਜ੍ਜਨ੍ਮ ਸਮਾਹਿਤਃ। `ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਯਃ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ਵਾਵਿਚੇਤਨਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਹੜਾ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਸਕੰਦ ਦਾ ਜਨਮ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੋਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਸਮਝ ਨਾ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਧਨਮਾਯੁਰ੍ਯਸ਼ੋ ਦੀਪ੍ਤਿਂ ਪੁਤ੍ਰਾਞ੍ਸ਼ਤ੍ਰੁਜਯਂਤਥਾ'। ਸਪੁष੍ਟਿਮਿਹਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ੍ਕਨ੍ਦਸਾਲੋਕ੍ਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਹ ਇਥੇ ਧਨ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਇਜ਼ਤ, ਚਮਕ, ਪੁੱਤਰ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਕੰਦ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਭਗਵਞ੍ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਨਾਮਾਨਿ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਤਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਯਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾਨਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਉਹ ਨਾਮ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ऋषਿਸਨ੍ਨਿਧੌ। ਉਵਾਚ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯੋ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਪਾਂਡਵ ਵੰਸ਼ੀ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪੁੱਛਿਆ, ਤਾਂ ਭਗਵਾਨ ਮਾਰਕੰਡੇਯ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਪस्या ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਥੇ ਬੋਲਿਆ।
ਆਗੇਯਸ਼੍ਚੈਵ ਸ੍ਕਨਦਸ਼੍ਚ ਦੀਪ੍ਤਕੀਰ੍ਤਿਰਨਾਮਯਃ। ਮਯੂਰਕੇਤੁਰ੍ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਭੂਤੇਸ਼ੋ ਮਹਿषਾਰ੍ਦਨਃ
ਆਗੇਯ, ਸਕੰਦ, ਤੇਜਸਵੀ, ਰੋਗ ਰਹਿਤ, ਮਯੂਰਧਵਜ, ਧਰਮਵਾਨ, ਭੂਤਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਮਹਿਸ਼ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—
ਕਾਮਜਿਤ੍ਕਾਮਦਃ ਕਾਨ੍ਤਃ ਸਤ੍ਯਵਾਗ੍ਭੁਵਨੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਸ਼ਿਸ਼ੁਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਃ ਸ਼ੁਚਿਸ਼੍ਚਣ੍ਡੋ ਦੀਪ੍ਤਵਰ੍ਣਃ ਸ਼ੁਭਾਨਨਃ
ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪਿਆਰਾ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਬੱਚਾ, ਤੇਜ਼, ਪਵਿੱਤਰ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੰਗ, ਸੁਭ ਅੰਨ, ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰਾ—
ਅਮੋਘਸ੍ਤ੍ਵਨਘੋ ਰੌਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਨਨਸ੍ਤਥਾ। ਦੀਪ੍ਤਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਨਦ੍ਰਕੁਕ੍ਕੁਟਮੋਹਨਃ
ਅਫਲ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਭਯਾਨਕ, ਪਿਆਰਾ, ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ, ਤੇਜ਼ੀ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ, ਸ਼ਾਂਤ ਆਤਮਾ, ਮੋਰ ਤੇ ਕੂਕੜ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ—
षष੍ਠੀਪ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਪਵਿਤ੍ਰੋ ਮਾਤृਵਤ੍ਸਲਃ। ਕਨ੍ਯਾਭਰ੍ਤਾ ਵਿਭਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਾਹੇਯੋ ਰੇਵਤੀਸੁਤਃ
ਸ਼ਠੀ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਧਰਮਵਾਨ, ਪਵਿੱਤਰ, ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਕੁਆਰੀ ਦਾ ਪਤੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਹਵਨ ਦੇ ਯੋਗ, ਰੇਵਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ—
ਪ੍ਰਭੁਰ੍ਨੇਤਾ ਵਿਸ਼ਾਖਸ਼੍ਚ ਨੈਗਮੇਯਃ ਸੁਦੁਸ਼੍ਚਰਃ। ਸੁਵ੍ਰਤੋ ਲਲਿਤਸ਼੍ਚੈਵਬਾਲਕ੍ਰੀਡਨਕਪ੍ਰਿਯਃ
ਪ੍ਰਭੂ, ਨੇਤਾ, ਵਿਸ਼ਾਖਾ, ਨੈਗਮੇਯ, ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੀ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ, ਸੋਹਣਾ, ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਖਿਡੌਣਿਆਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—
ਖਚਾਰੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਚ ਸ਼ੂਰਃ ਸ਼ਰਵਣੋਦ੍ਭਵਃ। ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਪ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚੈਵ ਦੇਵਸੇਨਾਪ੍ਰਿਯਸ੍ਤਥਾ। ਵਾਸੁਦੇਵਪ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਿਯਃ ਪ੍ਰਿਯਕृਦੇਵ ਤੁ
ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਤੁਰਨ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਵੀਰ, ਸਰਵਣ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਦੇਵਸੇਨਾ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਤੇ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ—
ਨਾਮਾਨ੍ਯੇਤਾਨਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯਸ੍ਯ ਯਃ ਪਠੇਤ੍। ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਧਨਂ ਚੈਵ ਸ ਲਭੇਨ੍ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਦੇ ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਨਾਮ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਰਗ, ਇਜ਼ਤ ਤੇ ਧਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਸ੍ਤੋष੍ਯਾਮਿ ਦੇਵੈਰ੍ऋषਿਭਿਸ਼੍ਚ ਜੁष੍ਟਂ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗੁਹਂਨਾਮਭਿਰਪ੍ਰਮੇਯਮ੍। षਡਾਨਨਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਧਰਂ ਸੁਵੀਰਂ ਨਿਬੋਧ ਚੈਤਾਨਿ ਕੁਰੁਪ੍ਰਵੀਰ
ਮੈਂ ਗੁਹਾ, ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਅਣਮਾਪ ਹੈ, ਛੇ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਕਤੀ ਧਾਰੀ, ਮਹਾਨ ਵੀਰ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਾਂਗਾ। ਹੇ ਕੁਰੁਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਨ, ਇਹ ਨਾਮ ਸੁਣ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯੋ ਵੈ ਬ੍ਰਹਮਜੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਚ੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਤਾਂਵਰਿष੍ਠਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਪ੍ਰਿਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸਰ੍ਵਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂਚ ਨੇਤਾ
ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮਣ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਹਮਣ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਬ੍ਰਹਮਣ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਹਮਣ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਬ੍ਰਹਮਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਬ੍ਰਹਮਣ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਸਲਾਹਕਾਰ, ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮਣਾਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਨੇਤਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ੍ਵਧਾ ਤ੍ਵਂਪਰਮਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤੁਤਸ੍ਤ੍ਵਂਪ੍ਰਥਿਤਃ षਡਰ੍ਚਿਃ। ਸਂਵਤ੍ਸਰਸ੍ਤ੍ਵਮृਤਵਸ਼੍ਚ षਡ੍ਵੈ ਮਾਸਾਰ੍ਧਮਾਸਾਸ਼੍ਚਦਿਨਂ ਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚ
ਤੂੰ ਸਵਾਹਾ, ਸਵਧਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰੀ, ਛੇ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਸਾਲ, ਛੇ ਰੁੱਤਾਂ, ਮਹੀਨੇ, ਅੱਧ ਮਹੀਨੇ, ਦਿਨ ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂਪੁष੍ਕਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਰਵਿਨ੍ਦਵਕ੍ਰਃ ਸਹਸ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ੋਸਿ ਸਹਸ੍ਰਬਾਹੁਃ। ਤ੍ਵਂ ਲੋਕਪਾਲਃ ਪਰਮਂ ਹਵਿਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਂ ਭਾਵਨਃ ਸਰ੍ਵਸੁਰਾਸੁਰਾਣਾਮ੍
ਤੂੰ ਕਮਲ-ਆਖਾਂ, ਕਮਲ-ਚਿਹਰਾ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅੱਖਾਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਵਨ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਸੇਨਾਧਿਪਤਿਃ ਪ੍ਰਚਣ੍ਡਃ ਪ੍ਰਭੁਰ੍ਵਿਭੁਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਥ ਸ਼ਕ੍ਰਜੇਤਾ। ਸਹਸ੍ਰਪਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਧਰਣੀ ਤ੍ਵਮੇਵ ਸਹਸ੍ਰਤੁष੍ਟਿਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਭੁਕ੍ਵ
ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਫੌਜ ਦੇ ਤਗੜੇ ਸਰਦਾਰ ਹੋ, ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹੋ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਸੁਖ ਭੋਗਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹੋ।
ਸਹਸ੍ਰਸ਼ੀਰ੍षਸ੍ਤ੍ਵਮਨਨ੍ਤਰੂਪਃ। ਸਹਸ੍ਰਪਾਤ੍ਤ੍ਵਂਦਸ਼ਸ਼ਕ੍ਤਿਧਾਰੀ। ਗਙ੍ਗਾਸੁਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਮਤੇਨ ਦੇਵ ਸ੍ਵਾਹਾਮਹੀਕृਤ੍ਤਿਕਾਨਾਂ ਤਥੈਵ
ਤੁਸੀਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਦਸ ਤਾਕਤਾਂ ਦੇ ਧਾਰਕ ਹੋ। ਗੰਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੇਵਤਾ ਹੋ। ਸਵਾਹਾ ਤੇ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਦੇ ਭੇਟ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹੋ।
ਤ੍ਵਂ ਕ੍ਰੀਡਸੇ षਣ੍ਮੁਖ ਕੁਕ੍ਕੁਟੇਨ ਯਥੇष੍ਟਨਾਨਾਵਿਧਕਾਮਰੂਪੀ। ਦੀਕ੍ਸ਼ਾऽਸਿ ਸੋਮੋ ਮਰੁਤਃ ਸਦੈਵ ਧਰ੍ਮੋऽਸਿ ਵਾਯੁਰਚਲੇਨ੍ਦ੍ਰ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਤੁਸੀਂ ਛੇ-ਮੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਕੂਕੜ ਨਾਲ ਖੇਡਦੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੋ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਦীক্ষਾ, ਸੋਮ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਰੁਤ, ਧਰਮ, ਵਾਯੂ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਤੇ ਇੰਦਰ ਹੋ।
ਸਨਾਤਨਾਨਾਮਪਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਭੁਃ ਪ੍ਰਭੂਣਾਮਪਿ ਚੋਗ੍ਰਧਨ੍ਵਾ। ऋਤਸ੍ਯ ਕਰ੍ਤਾ ਦਿਤਿਜਾਨ੍ਤਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਜਤਾ ਰਿਪੂਣਾਂ ਪ੍ਰਵਰਃ ਸੁਰਾਣਾਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਦੀਵੀ ਹੋ, ਸਰਵਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੋ, ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਹਥਿਆਰ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸਚ ਦਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋ।
ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਤਪਸ੍ਤਤ੍ਪਰਮਂ ਤ੍ਵਮੇਵ ਪਰਾਵਰਜ੍ਞੋਸਿ ਪਰਾਵਰਸ੍ਤ੍ਵਮ੍। ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਕਾਮਸ੍ਯ ਪਰਸ੍ਯ ਚੈਵ ਤ੍ਵਤ੍ਤੇਜਸਾ ਕਤ੍ਸ੍ਨਮਿਦਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨ੍
ਸੂਖਮ ਤੇ ਉੱਚ ਤਪਸਿਆ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹੋ। ਉੱਚ-ਨੀਚ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਆਪ ਹੀ ਉੱਚ-ਨੀਚ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ, ਧਰਮ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਉੱਚਤਾ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਸੁਰਪ੍ਰਵੀਰ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਯਾ ਸਂਸ੍ਤੁਤ ਲੋਕਨਾਥ। ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਨੇਤ੍ਰਬਾਹੋ ਅਤਃ ਪਰਂ ਵੇਦ੍ਮਿ ਗਤਿਂ ਨ ਤੇऽਹਮ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਜਗਤ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਮੈਂ ਸਤਿ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ। ਤੇਰੇ ਬਾਰਹ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਬਾਰਹ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਸ੍ਕਨ੍ਦਸ੍ਯ ਯ ਇਦਂ ਵਿਪ੍ਰਃ ਪਠੇਜ੍ਜਨ੍ਮ ਸਮਾਹਿਤਃ। ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਯਃ ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜੇਰਿਤਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਸਕੰਦ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਦੁਜਾਤੀ ਦੀ ਬੋਲੀ ਵਿਚ ਸੁਣਦਾ ਹੈ—
ਧਨਮਾਯੁਰ੍ਯਸ਼ੋ ਦੀਪ੍ਤਂ ਪੁਤ੍ਰਾਞ੍ਸ਼ਤ੍ਰੁਜਯਂ ਤਥਾ। ਸ ਪੁष੍ਟਿਤੁष੍ਟੀ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ੍ਕਨ੍ਦਸਾਲੋਕ੍ਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਹ ਧਨ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਯਸ਼, ਪੁੱਤਰ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਤੇ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਖਰਕਾਰ ਸਕੰਦ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਉਪਾਸੀਨੇषੁ ਵਿਪ੍ਰੇषੁ ਪਾਣ੍ਡਵੇषੁ ਚ ਭਾਰਤ। ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਚ ਵਿਵਿਸ਼ਾਤੇ ਤਦਾ ਸਮਮ੍
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਪਾਂਡਵ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਭਾਰਤ, ਤਦੋਂ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਤੇ ਸਤਭਾਮਾ ਇਕੱਠੀਆਂ ਅੰਦਰ ਆ ਗਈਆਂ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਚਾਸ਼੍ਰਮਂ ਪੁਣ੍ਯਮੁਭੇ ਤੇ ਪਰਮਸ੍ਤ੍ਰਿਯੌ'। ਜਾਹਸ੍ਯਮਾਨੇ ਸੁਪ੍ਰੀਤੇ ਸੁਖਂ ਤਤ੍ਰ ਨਿषੀਦਤੁਃ
ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਵਧੀਆ ਔਰਤਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਥੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਈਆਂ।