ਸਵਰਣਸ੍ਤੁ ਵੈਵਸ੍ਵਤੀਂ ਤਪਤੀਂ ਨਾਮੋਪਯੇਮੇ। ਤਸ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞੇ ਕੁਰੁਃ
ਸੰਵਰਨ ਨੇ ਵੈਵਸਵਤ ਦੀ ਧੀ ਤਪਤੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਰੂ ਨਾਂਕਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ।
ਕੁਰੁਸ੍ਤੁ ਖਲੁ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹੀਮੁਪਯੇਮੇ ਸ਼ੁਭਾਙ੍ਗੀਂ ਨਾਮ। ਤਸ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞੇ ਵਿਦੂਰਥਃ
ਕੁਰੂ ਨੇ ਦਾਸਾਰ੍ਹਾ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸੁਭਾਂਗੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਦੂਰਥ ਨਾਂਕਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ।
ਵਿਦੂਰਥਸ੍ਤੁ ਖਲੁ ਮਾਗਧੀਮੁਪਯੇਮੇ ਸਂਪ੍ਰਿਯਾਂ ਨਾਮ। ਤਸ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞੇऽਨਸ਼੍ਵਾਨ੍
ਵਿਦੂਰਥ ਨੇ ਮਗਧ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸੰਪ੍ਰਿਆ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅਨਸ਼ਵਾਨ ਨਾਂਕਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ।
ਅਨਸ਼੍ਵਾਂਸ੍ਤੁ ਖਲੁ ਮਾਗਧੀਮੁਪਯੇਮੇऽਮृਤਾਂ ਨਾਮ। ਤਸ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞੇ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਤ੍
ਅਨਸ਼ਵਾਨ ਨੇ ਮਗਧ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਅਮ੍ਰਿਤਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਨਾਂਕਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ।
ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਤ੍ਖਲੁ ਬਾਹੁਕਾਮੁਪਯੇਮੇ ਸੁਵੇषਾਂ ਨਾਮ। ਤਸ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞੇ ਭੀਮਸੇਨਃ
ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਨੇ ਬਾਹੁਕਾ ਨਾਂਕਣੀ ਸੁਵੇਸ਼ਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਭੀਮਸੇਨ ਨਾਂਕਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ।
ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਤੁ ਖਲੁ ਕੈਕਯੀਮੁਪਯੇਮੇ ਸੁਕੁਮਾਰੀਂ ਨਾਮ। ਤਸ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞੇ ਪਰਿਸ਼੍ਰਵਾਃ
ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਕੈਕਈ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸੁਕੁਮਾਰੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਿਸ਼ਰਵਾ ਨਾਂਕਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ।
ਯਮਾਹੁਃ ਪ੍ਰਤੀਪ ਇਤਿ। ਪ੍ਰਤੀਪਸ੍ਤੁ ਖਲੁ ਸ਼ੈਬ੍ਯਾਮੁਪਯੇਮੇ ਸੁਨਨ੍ਦੀਂ ਨਾਮ। ਤਸ੍ਯਾਂ ਤ੍ਰੀਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾਨੁਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ਦੇਵਾਪਿਂ ਸ਼ਨ੍ਤਨੁਂ ਬਾਹ੍ਲੀਕਂ ਚੇਤਿ
ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਪ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਤੀਪ ਨੇ ਸ਼ੈਬਿਆ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸੁਨੰਦੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਦੇਵਾਪੀ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਤੇ ਬਾਹਲੀਕ।
ਦੇਵਾਪਿਸ੍ਤੁ ਖਲੁ ਬਾਲ ਏਵਾਰਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼। ਸ਼ਨ੍ਤਨੁਸ੍ਤੁ ਮਹੀਪਾਲੋऽਭਵਤ੍
ਦੇਵਾਪੀ ਛੋਟੇ ਹੀ ਜੰਗਲ ਵਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਪਰ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਲੋਕੋ ਭਵਤਿ। ਯਂ ਯਂ ਕਰਾਭ੍ਯਾਂ ਸ੍ਪृਸ਼ਤਿ ਜੀਰ੍ਣਂ ਸ ਸੁਖਮਸ਼੍ਨੁਤੇ। ਪੁਨਰ੍ਯੁਵਾ ਚ ਭਵਤਿ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਂ ਸ਼ਨ੍ਤਨੁਂ ਵਿਦੁਃ
ਇਸ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਆਉਂਦਾ ਹੈ: ਉਹ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਪੁਰਾਣੀ ਚੀਜ਼ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਛੂਹਦਾ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦਿੰਦੀ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਮੁੜ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਦਸ੍ਯ ਸ਼ਨ੍ਤਨੁਤ੍ਵਂ। ਸ਼ਨ੍ਤਨੁਸ੍ਤੁ ਖਲੁ ਗਙ੍ਗਾਂ ਭਾਗੀਰਥੀਮੁਪਯੇਮੇ ਤਸ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞੇ ਦੇਵਵ੍ਰਤਃ। ਯਮਾਹੁਰ੍ਭੀष੍ਮ ਇਤਿ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਪਿਆ। ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨੇ ਭਾਗੀਰਥ ਦੀ ਧੀ ਗੰਗਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਜੰਮਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਭੀਸ਼ਮ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਭੀष੍ਮਸ੍ਤੁ ਖਲੁ ਪਿਤੁਃ ਪ੍ਰਿਯਚਿਕੀਰ੍षਯਾ ਸਤ੍ਯਵਤੀਮਾਨਯਾਮਾਸ ਮਾਤਰਂ। ਯਾਮਾਹੁਃ ਕਾਲੀਤਿ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ ਕਾਲੀ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਵਜੋਂ ਲਿਆਇਆ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪੁਰਾਸ਼ਰਾਤ੍ਕਨ੍ਯਾਗਰ੍ਭੋ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨਃ। ਤਸ੍ਯਾਮੇਵ ਸ਼ਨ੍ਤਨੋਰ੍ਦ੍ਵੌ ਪੁਤ੍ਰੌ ਬਭੂਵਤੁਃ ਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਦੋ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਸ਼੍ਚ
ਉਸ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਪਰਾਸ਼ਰ ਰਿਸ਼ੀ ਤੋਂ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨ ਜੰਮਿਆ। ਫਿਰ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਤੋਂ ਉਸੇ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੇ ਗਰਭੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦ ਤੇ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ।
ਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਦਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਰਾਜ੍ਯ ਏਵ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੇਣ ਨਿਹृਤਃ। ਤਤੋ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯੋ ਰਾਜਾ ਬਭੂਵ
ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦ ਨੂੰ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਗੰਧਰਵ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਸ੍ਤੁ ਖਲੁਕਾਸ਼ਿਰਾਜਸ੍ਯ ਸੁਤੇ ਅਮ੍ਬਿਕਾਮ੍ਬਾਲਿਕੇ ਉਦਵਹਤ੍। ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯੋऽਨੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾਪਤ੍ਯ ਏਵ ਵਿਦੇਹਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ
ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ ਨੇ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਦੋ ਧੀਆਂ, ਅੰਬਿਕਾ ਤੇ ਅੰਬਾਲਿਕਾ, ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ ਬਿਨਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ ਹੀ ਮਰ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਕਥਂ ਨੁ ਖਲੁ ਸ਼ਨ੍ਤਨੋਃ ਪਿਣ੍ਡਵਿਚ੍ਛੇਦੋ ਨ ਸ੍ਯਾਦਿਤਿ
ਫਿਰ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਈ ਕਿ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਲੜੀ ਨਾ ਟੁੱਟੇ।
ਸਾਥ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨਂ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਸੋऽਗ੍ਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ ਕਿਂ ਕਰਵਾਣੀਤਿ। ਤਂ ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਭ੍ਰਾਤਾ ਤੇऽਨਪਤ੍ਯ ਏਵ ਸ੍ਵਰ੍ਗਤਃ ਤਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇऽਪਤ੍ਯਮੁਤ੍ਪਾਦਯੇਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ। ਉਹ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਕੀ ਕਰਾਂ?' ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਬਿਨਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ ਸਵਰਗ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਖਾਤਰ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰ।'
ਸ ਪਰਮਿਤ੍ਯੁਵਾਚ ਸ ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਰੀਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾਨੁਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਪਾਣ੍ਡੁਂ ਵਿਦੁਰਂ ਚੇਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ—ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਪਾਂਡੂ ਤੇ ਵਿਦੁਰ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਤ੍ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਬਭੂਵ ਗਾਨ੍ਧਾਰ੍ਯਾਂ ਵਰਦਾਨਾਦ੍ਦ੍ਵੈਪਾਯਨਸ੍ਯ ਤੇषਾਂ ਚ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਾਂ ਚਤ੍ਵਾਰਃ ਪ੍ਰਧਾਨਾਃ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਦੁਸ਼੍ਸ਼ਾਸਨੋ ਵਿਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਸ਼੍ਚੇਤਿ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਤੋਂ, ਗਾਂਧਾਰੀ ਰਾਹੀਂ ਤੇ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ, ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚਾਰ ਮੁੱਖ ਸਨ: ਦੁਰਯੋਧਨ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ, ਵਿਕਰਨ ਤੇ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ।
ਪਾਣ੍ਡੋਸ੍ਤੁ ਕੁਨ੍ਤੀ ਮਾਦ੍ਰੀਤਿ ਸ੍ਤ੍ਰੀਰਤ੍ਨੇ ਬਭੂਵਤੁਃ। ਸ ਮृਗਯਾਂ ਚਰਨ੍ਮੈਥੁਨਗਤਮृषਿਂ ਮृਗਚਾਰਿਣਂ ਬਾਣੇਨ ਜਘਾਨ
ਪਾਂਡੂ ਨੂੰ ਦੋ ਵਧੀਆ ਪਤਨੀਆਂ ਮਿਲੀਆਂ—ਕੁੰਤੀ ਤੇ ਮਾਦਰੀ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਹਿਰਣ ਬਣ ਕੇ ਮੇਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਬਾਣਵਿਦ੍ਧ ਉਵਾਚ ਪਾਣ੍ਡੁਮ੍। ਅਤ੍ਰ ਸ਼੍ਲੋਕੋ ਭਵਤਿ
ਤੀਰ ਲੱਗਣ ਤੇ ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਪਾਂਡੂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ। ਇਸ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਵੀ ਹੈ।
ਯੋऽਕृਤਾਰ੍ਥਂ ਹਿ ਮਾਂ ਗ੍ਰੂਰ ਬਾਣੇਨਾਘ੍ਨਾ ਮृਗਵ੍ਰਤਮ੍। ਤ੍ਵਾਮਪ੍ਯੇਤਾਦृਸ਼ੋ ਭਾਵਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮੇਵਾਗਮਿष੍ਯਤਿ
ਹੇ ਨਿਰਦਈ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ ਸੀ, ਹਿਰਣ ਵਾਂਗ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੀਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹਾਲ ਤੇਰਾ ਵੀ ਜਲਦੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਇਤਿ ਮृਗਵ੍ਰਤਚਾਰਿਣਾ ऋषਿਣਾ ਸ਼ਪ੍ਤਃ। ਸ ਵਿषਣ੍ਣਰੂਪਃ ਪਾਣ੍ਡੁਸ੍ਤਂ ਸ਼ਾਪਂ ਪਰਿਹਰਨ੍ਨੋਪਸਰ੍ਪਤਿ ਭਾਰ੍ਯੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਿਰਣ ਵਾਂਗ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵਲੋਂ ਸ਼ਾਪ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਪਾਂਡੂ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਗਿਆ।
ਕਦਾਚਿਤ੍ਸ ਆਹ। ਸ੍ਵਚਾਪਲ੍ਯਾਦਿਦਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨਹਮ੍। ਪੁਰਾਣੇषੁ ਪਠ੍ਯਮਾਨਂ ਸ਼ृਣੋਮਿ ਨਾਨਪਤ੍ਯਸ੍ਯ ਲੋਕਾਃ ਸਨ੍ਤੀਤਿ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਆਪਣੀ ਬੇਸਮਝੀ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਇਹ ਹਾਲ ਕਰ ਲਿਆ। ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਲੋਕ ਨਹੀਂ।'
ਸਾ ਤ੍ਵਂ ਮਦਰ੍ਥੇ ਪੁਤ੍ਰਾਨੁਤ੍ਪਾਦਯੇਤਿ ਕੁਨ੍ਤੀਮੁਵਾਚ
ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰ,' ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸਾ ਕੁਨ੍ਤੀ ਪੁਤ੍ਰਾਨੁਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ਧਰ੍ਮਾਦ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਮਾਰੁਤਾਦ੍ਭੀਮਸੇਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਦਰ੍ਜੁਨਮਿਤਿ। ਸ ਹृष੍ਟਰੂਪਃ ਪਾਣ੍ਡੁਰੁਵਾਚ। ਇਯਂ ਤੇ ਸਪਤ੍ਨੀ ਭਵਤਿ ਮਾਦ੍ਰ੍ਯਨਪਤ੍ਯਾ ਵ੍ਰੀਡਿਤਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਅਸ੍ਯਾਮਪਤ੍ਯਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯਤਾਮਿਤਿ
ਫਿਰ ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਧਰਮ ਰਾਹੀਂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਵਾਯੂ ਰਾਹੀਂ ਭੀਮ ਤੇ ਇੰਦਰ ਰਾਹੀਂ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਜੰਮਿਆ। ਪਾਂਡੂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਤੇਰੀ ਸਹੇਲੀ ਮਾਦਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਬਿਨਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਲਜਜਤ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।'
ਸਾ ਕੁਨ੍ਤੀ ਤਸ੍ਯੈ ਮਾਦ੍ਰ੍ਯੈ ਤਥੇਤਿ ਵ੍ਰਤਮਾਦਿਦੇਸ਼। ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਨਕੁਲਸਹਦੇਵੌ ਯਮਾਵਸ਼੍ਵਿਭ੍ਯਾਂ ਜਜ੍ਞਾਤੇ
ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਮਾਦਰੀ ਲਈ ਇਹ ਗੱਲ ਮਨ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰਤ ਸਿਖਾਇਆ। ਫਿਰ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕਮਾਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮਾਦਰੀ ਨੂੰ ਨਕੁਲ ਤੇ ਸਹਦੇਵ ਜੰਮੇ।
ਮਾਦ੍ਰੀਂ ਤੁ ਖਲੁ ਸ੍ਵਲਙ੍ਕृਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਾਣ੍ਡੁਰ੍ਭਾਵਂ ਚਕ੍ਰੇ। ਸ ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯੈਵ ਵਿਦੇਹਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ
ਮਾਦਰੀ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜੀ-ਸਵਾਰੀ ਦੇਖ ਕੇ ਪਾਂਡੂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਪਾਂਡੂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।
ਤਤਸ੍ਤੇਨ ਸਹ ਚਿਤਾਮਨ੍ਵਾਰੁਰੋਹ ਮਾਦ੍ਰੀ। ਕੁਨ੍ਤੀਂ ਚੋਵਾਚ ਯਮਯੋਰਾਰ੍ਯਯਾऽਪ੍ਰਮਤ੍ਤਯਾ ਭਵਿਤਵ੍ਯਮਿਤਿ
ਫਿਰ ਮਾਦਰੀ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਨਾਲ ਚਿਤਾ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਇਕ ਉੱਚੀ ਅਤੇ ਸਾਵਧਾਨ ਮਾਤਾ ਬਣੀ ਰਹੇ।
ਤਤਃ ਪਞ੍ਚਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਸਹ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾ ਹਾਸ੍ਤਿਨਪੁਰਂ ਨਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤਪਸਵੀ ਪੰਜ ਪਾਂਡਵਾਂ ਅਤੇ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਹਾਸਤਿਨਾਪੁਰ ਲੈ ਗਏ।
ਤਤ੍ਰ ਭੀष੍ਮਾਯ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਵਿਦੁਰਯੋਃ ਪਾਣ੍ਡੋਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਮਨਂ ਯਾਥਾਤਥ੍ਯਂ ਨਿਵੇਦਯਨ੍ਤਿਸ੍ਮ ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ
ਉਥੇ ਤਪਸਵੀ ਭੀਸ਼ਮ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਵਿਦੁਰ ਨੂੰ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਸਵਰਗ ਜਾਂਣ ਦੀ ਸੱਚੀ ਖਬਰ ਦਿੱਤੀ।