ਸਏਵ ਦੁष੍ਯਨ੍ਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਦੁਹਿਤਰਂ ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਲਾਂ ਨਾਮੋਪਯੇਮੇ। ਤਸ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞੇ ਭਰਤਃ
ਉਹੀ ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਧੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਸੀ, ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਨਾਂਕਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ।
ਤਤ੍ਰੇਮੌ ਸ਼੍ਲੋਕੌ ਭਵਤਃ। ਮਾਤਾ ਭਸ੍ਤ੍ਰਾ ਪਿਤੁਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਯਸ੍ਮਾਜ੍ਜਾਤਃ ਸ ਏਵ ਸਃ। ਭਰਸ੍ਵ ਪੁਤ੍ਰਂ ਦੌष੍ਯਨ੍ਤਿਂ ਸਤ੍ਯਮਾਹ ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਲਾ
ਉਥੇ ਇਹ ਦੋ ਸ਼ਲੋਕ ਉਚਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: "ਮਾਂ ਫੂਕਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਪਿਉ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਜੰਮਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹੀ ਅਸਲ ਪਿਉ ਹੈ। ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰ, ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਸੱਚ ਬੋਲਦੀ ਹੈ।"
ਰੇਤੋਧਾਃ ਪੁਤ੍ਰ ਉਨ੍ਨਯਤਿ ਨਰਦੇਵ ਯਮਕ੍ਸ਼ਯਾਤ੍। ਤ੍ਵਂ ਚਾਸ੍ਯ ਧਾਤਾ ਗਰ੍ਭਸ੍ਯ ਸਤ੍ਯਮਾਹ ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਲਾ
"ਜੋ ਬੀਜ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਰਾਜਨ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਤੂੰ ਹੀ ਉਸ ਗਰਭ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ ਹੈਂ। ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਸੱਚ ਬੋਲਦੀ ਹੈ।"
ਤਤੋऽਸ੍ਯ ਭਰਤਤ੍ਵਮ੍। ਭਰਤਸ੍ਤੁ ਖਲੁ ਕਾਸ਼ੇਯੀਂ ਸਾਰ੍ਵਸੇਨੀਮੁਪਯੇਮੇ ਸੁਨਨ੍ਦਾਂ ਨਾਮ। ਤਸ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞੇ ਭੁਮਨ੍ਯੁਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸਦਾ ਨਾਂ ਭਾਰਤ ਪਿਆ। ਭਾਰਤ ਨੇ ਸਾਰਵਸੇਨ ਦੀ ਧੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਸੁਨੰਦਾ ਸੀ, ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਭੂਮਨਯੁ ਨਾਂਕਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ।
ਭੁਮਨ੍ਯੁਸ੍ਤੁ ਖਲੁ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹੀਮੁਪਯੇਮੇ ਸੁਵਰ੍ਣਾਂ ਨਾਮ। ਤਸ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞੇ ਸੁਹੋਤ੍ਰਃ
ਭੂਮਨਯੁ ਨੇ ਦਾਸਾਰ੍ਹਾ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸੁਵਰਣਾ ਨਾਂਕਣੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਹੋਤ੍ਰ ਨਾਂਕਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ।
ਸੁਹੋਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਖਲ੍ਵੈਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੀਮੁਪਯੇਮੇ ਜਯਨ੍ਤੀਂ ਨਾਮ। ਤਸ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞੇ ਹਸ੍ਤੀ। ਯ ਇਦਂ ਪੁਰਂ ਨਿਰ੍ਮਾਪਯਾਮਾਸ
ਸੁਹੋਤ੍ਰ ਨੇ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਜਯੰਤੀ ਨਾਂਕਣੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਹਸਤੀ ਨਾਂਕਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਬਣਾਇਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਾਸ੍ਤਿਨਪੁਰਤ੍ਵਮ੍। ਹਸ੍ਤੀ ਖਲੁ ਤ੍ਰੈਗਰ੍ਤੀਮੁਪਯੇਮੇ ਯਸ਼ੋਦਾਂ ਨਾਮ ਤਸ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞੇ ਵਿਕੁਞ੍ਜਤਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਨਾਂ ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਪਿਆ। ਹਸਤੀ ਨੇ ਤ੍ਰਿਗਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਯਸ਼ੋਦਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਕੁੰਜਨ ਨਾਂਕਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ।
ਵਿਕੁਞ੍ਜਨਸ੍ਤੁ ਖਲੁ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹੀਮੁਪਯੇਮੇ ਸੁਨ੍ਦਰਾਂ ਨਾਮ। ਤਸ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞੇऽਜਮੀਢਃ
ਵਿਕੁੰਜਨ ਨੇ ਦਾਸਾਰ੍ਹਾ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸੁੰਦਰਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅਜਮੀਢ ਨਾਂਕਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ।
ਅਜਮੀਢਸ੍ਯ ਤੁ ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਤਿਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਬਭੂਵ। ਕੈਕਯ੍ਯਾਂ ਨਾਗਾਯਾਂ ਗਾਨ੍ਧਾਰ੍ਯਾਂ ਵਿਮਲਾਯਾਮृਕ੍ਸ਼ਾਯਾਮਿਤਿ
ਅਜਮੀਢ ਦੇ ਕੈਕਈ, ਨਾਗਾ, ਗਾਂਧਾਰੀ, ਵਿਮਲਾ ਤੇ ਕਸ਼ਾ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸੌ ਚੌਵੀ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ।
ਪृਥਗ੍ਵਂਸ਼ਕਰ੍ਤਾਰੋ ਨृਪਤਯਃ। ਤਤ੍ਰ ਅਜਮੀਢਾਦृਕ੍ਸ਼ਾਯਾਂ ਸਂਵਰਣੋ ਜਜ੍ਞੇ ਸ ਵਂਸ਼ਕਰਃ
ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਜਮੀਢ ਤੇ ਕਸ਼ਾ ਤੋਂ ਸੰਵਰਨ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਵੰਸ਼ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਸਵਰਣਸ੍ਤੁ ਵੈਵਸ੍ਵਤੀਂ ਤਪਤੀਂ ਨਾਮੋਪਯੇਮੇ। ਤਸ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞੇ ਕੁਰੁਃ
ਸੰਵਰਨ ਨੇ ਵੈਵਸਵਤ ਦੀ ਧੀ ਤਪਤੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਰੂ ਨਾਂਕਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ।
ਕੁਰੁਸ੍ਤੁ ਖਲੁ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹੀਮੁਪਯੇਮੇ ਸ਼ੁਭਾਙ੍ਗੀਂ ਨਾਮ। ਤਸ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞੇ ਵਿਦੂਰਥਃ
ਕੁਰੂ ਨੇ ਦਾਸਾਰ੍ਹਾ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸੁਭਾਂਗੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਦੂਰਥ ਨਾਂਕਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ।
ਵਿਦੂਰਥਸ੍ਤੁ ਖਲੁ ਮਾਗਧੀਮੁਪਯੇਮੇ ਸਂਪ੍ਰਿਯਾਂ ਨਾਮ। ਤਸ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞੇऽਨਸ਼੍ਵਾਨ੍
ਵਿਦੂਰਥ ਨੇ ਮਗਧ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸੰਪ੍ਰਿਆ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅਨਸ਼ਵਾਨ ਨਾਂਕਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ।
ਅਨਸ਼੍ਵਾਂਸ੍ਤੁ ਖਲੁ ਮਾਗਧੀਮੁਪਯੇਮੇऽਮृਤਾਂ ਨਾਮ। ਤਸ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞੇ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਤ੍
ਅਨਸ਼ਵਾਨ ਨੇ ਮਗਧ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਅਮ੍ਰਿਤਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਨਾਂਕਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ।
ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਤ੍ਖਲੁ ਬਾਹੁਕਾਮੁਪਯੇਮੇ ਸੁਵੇषਾਂ ਨਾਮ। ਤਸ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞੇ ਭੀਮਸੇਨਃ
ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਨੇ ਬਾਹੁਕਾ ਨਾਂਕਣੀ ਸੁਵੇਸ਼ਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਭੀਮਸੇਨ ਨਾਂਕਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ।
ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਤੁ ਖਲੁ ਕੈਕਯੀਮੁਪਯੇਮੇ ਸੁਕੁਮਾਰੀਂ ਨਾਮ। ਤਸ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞੇ ਪਰਿਸ਼੍ਰਵਾਃ
ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਕੈਕਈ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸੁਕੁਮਾਰੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਿਸ਼ਰਵਾ ਨਾਂਕਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ।
ਯਮਾਹੁਃ ਪ੍ਰਤੀਪ ਇਤਿ। ਪ੍ਰਤੀਪਸ੍ਤੁ ਖਲੁ ਸ਼ੈਬ੍ਯਾਮੁਪਯੇਮੇ ਸੁਨਨ੍ਦੀਂ ਨਾਮ। ਤਸ੍ਯਾਂ ਤ੍ਰੀਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾਨੁਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ਦੇਵਾਪਿਂ ਸ਼ਨ੍ਤਨੁਂ ਬਾਹ੍ਲੀਕਂ ਚੇਤਿ
ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਪ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਤੀਪ ਨੇ ਸ਼ੈਬਿਆ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸੁਨੰਦੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਦੇਵਾਪੀ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਤੇ ਬਾਹਲੀਕ।
ਦੇਵਾਪਿਸ੍ਤੁ ਖਲੁ ਬਾਲ ਏਵਾਰਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼। ਸ਼ਨ੍ਤਨੁਸ੍ਤੁ ਮਹੀਪਾਲੋऽਭਵਤ੍
ਦੇਵਾਪੀ ਛੋਟੇ ਹੀ ਜੰਗਲ ਵਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਪਰ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਲੋਕੋ ਭਵਤਿ। ਯਂ ਯਂ ਕਰਾਭ੍ਯਾਂ ਸ੍ਪृਸ਼ਤਿ ਜੀਰ੍ਣਂ ਸ ਸੁਖਮਸ਼੍ਨੁਤੇ। ਪੁਨਰ੍ਯੁਵਾ ਚ ਭਵਤਿ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਂ ਸ਼ਨ੍ਤਨੁਂ ਵਿਦੁਃ
ਇਸ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਆਉਂਦਾ ਹੈ: ਉਹ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਪੁਰਾਣੀ ਚੀਜ਼ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਛੂਹਦਾ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦਿੰਦੀ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਮੁੜ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਦਸ੍ਯ ਸ਼ਨ੍ਤਨੁਤ੍ਵਂ। ਸ਼ਨ੍ਤਨੁਸ੍ਤੁ ਖਲੁ ਗਙ੍ਗਾਂ ਭਾਗੀਰਥੀਮੁਪਯੇਮੇ ਤਸ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞੇ ਦੇਵਵ੍ਰਤਃ। ਯਮਾਹੁਰ੍ਭੀष੍ਮ ਇਤਿ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਪਿਆ। ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨੇ ਭਾਗੀਰਥ ਦੀ ਧੀ ਗੰਗਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਜੰਮਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਭੀਸ਼ਮ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਭੀष੍ਮਸ੍ਤੁ ਖਲੁ ਪਿਤੁਃ ਪ੍ਰਿਯਚਿਕੀਰ੍षਯਾ ਸਤ੍ਯਵਤੀਮਾਨਯਾਮਾਸ ਮਾਤਰਂ। ਯਾਮਾਹੁਃ ਕਾਲੀਤਿ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ ਕਾਲੀ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਵਜੋਂ ਲਿਆਇਆ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪੁਰਾਸ਼ਰਾਤ੍ਕਨ੍ਯਾਗਰ੍ਭੋ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨਃ। ਤਸ੍ਯਾਮੇਵ ਸ਼ਨ੍ਤਨੋਰ੍ਦ੍ਵੌ ਪੁਤ੍ਰੌ ਬਭੂਵਤੁਃ ਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਦੋ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਸ਼੍ਚ
ਉਸ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਪਰਾਸ਼ਰ ਰਿਸ਼ੀ ਤੋਂ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨ ਜੰਮਿਆ। ਫਿਰ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਤੋਂ ਉਸੇ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੇ ਗਰਭੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦ ਤੇ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ।
ਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਦਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਰਾਜ੍ਯ ਏਵ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੇਣ ਨਿਹृਤਃ। ਤਤੋ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯੋ ਰਾਜਾ ਬਭੂਵ
ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦ ਨੂੰ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਗੰਧਰਵ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਸ੍ਤੁ ਖਲੁਕਾਸ਼ਿਰਾਜਸ੍ਯ ਸੁਤੇ ਅਮ੍ਬਿਕਾਮ੍ਬਾਲਿਕੇ ਉਦਵਹਤ੍। ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯੋऽਨੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾਪਤ੍ਯ ਏਵ ਵਿਦੇਹਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ
ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ ਨੇ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਦੋ ਧੀਆਂ, ਅੰਬਿਕਾ ਤੇ ਅੰਬਾਲਿਕਾ, ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ ਬਿਨਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ ਹੀ ਮਰ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਕਥਂ ਨੁ ਖਲੁ ਸ਼ਨ੍ਤਨੋਃ ਪਿਣ੍ਡਵਿਚ੍ਛੇਦੋ ਨ ਸ੍ਯਾਦਿਤਿ
ਫਿਰ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਈ ਕਿ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਲੜੀ ਨਾ ਟੁੱਟੇ।
ਸਾਥ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨਂ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਸੋऽਗ੍ਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ ਕਿਂ ਕਰਵਾਣੀਤਿ। ਤਂ ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਭ੍ਰਾਤਾ ਤੇऽਨਪਤ੍ਯ ਏਵ ਸ੍ਵਰ੍ਗਤਃ ਤਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇऽਪਤ੍ਯਮੁਤ੍ਪਾਦਯੇਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ। ਉਹ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਕੀ ਕਰਾਂ?' ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਬਿਨਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ ਸਵਰਗ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਖਾਤਰ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰ।'
ਸ ਪਰਮਿਤ੍ਯੁਵਾਚ ਸ ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਰੀਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾਨੁਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਪਾਣ੍ਡੁਂ ਵਿਦੁਰਂ ਚੇਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ—ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਪਾਂਡੂ ਤੇ ਵਿਦੁਰ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਤ੍ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਬਭੂਵ ਗਾਨ੍ਧਾਰ੍ਯਾਂ ਵਰਦਾਨਾਦ੍ਦ੍ਵੈਪਾਯਨਸ੍ਯ ਤੇषਾਂ ਚ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਾਂ ਚਤ੍ਵਾਰਃ ਪ੍ਰਧਾਨਾਃ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਦੁਸ਼੍ਸ਼ਾਸਨੋ ਵਿਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਸ਼੍ਚੇਤਿ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਤੋਂ, ਗਾਂਧਾਰੀ ਰਾਹੀਂ ਤੇ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ, ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚਾਰ ਮੁੱਖ ਸਨ: ਦੁਰਯੋਧਨ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ, ਵਿਕਰਨ ਤੇ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ।
ਪਾਣ੍ਡੋਸ੍ਤੁ ਕੁਨ੍ਤੀ ਮਾਦ੍ਰੀਤਿ ਸ੍ਤ੍ਰੀਰਤ੍ਨੇ ਬਭੂਵਤੁਃ। ਸ ਮृਗਯਾਂ ਚਰਨ੍ਮੈਥੁਨਗਤਮृषਿਂ ਮृਗਚਾਰਿਣਂ ਬਾਣੇਨ ਜਘਾਨ
ਪਾਂਡੂ ਨੂੰ ਦੋ ਵਧੀਆ ਪਤਨੀਆਂ ਮਿਲੀਆਂ—ਕੁੰਤੀ ਤੇ ਮਾਦਰੀ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਹਿਰਣ ਬਣ ਕੇ ਮੇਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਬਾਣਵਿਦ੍ਧ ਉਵਾਚ ਪਾਣ੍ਡੁਮ੍। ਅਤ੍ਰ ਸ਼੍ਲੋਕੋ ਭਵਤਿ
ਤੀਰ ਲੱਗਣ ਤੇ ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਪਾਂਡੂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ। ਇਸ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਵੀ ਹੈ।