ਅਰਜੇ ਵਾਸਸੀ ਰਕ੍ਤੇ ਵਸਾਨਃ ਪਾਵਕਾਤ੍ਮਜਃ। ਭਾਤਿ ਦੀਪ੍ਤਵਪੁਃ ਸ਼੍ਰਮਾਨ੍ਰਕ੍ਤਾਭ੍ਰਾਭ੍ਯਾਮਿਵਾਂਸ਼ੁਮਾਨ੍
ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਲਾਲ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਅੱਗ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਜੋਤ ਵਾਲੀ ਦੇਹ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਲਾਲ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਣ।
ਕੁਕ੍ਕੁਟਸ਼੍ਚਾਗ੍ਨਿਨਾ ਦਤ੍ਤਸ੍ਤਸ੍ ਕੇਤੁਰਲਂਕृਤਃ। ਰਥੇ ਸਮੁਚ੍ਛਿਤੋ ਭਾਤਿ ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਰਵ ਲੋਹਿਤਃ
ਅੱਗ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਕੁੱਕੜ ਉਸ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣਿਆ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਕਾਲੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਤਿੱਖਾ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਯਾ ਚੇष੍ਟਾ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਬਲਂ ਤਥਾ। ਅਗ੍ਰਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਦੇਵਾਨਾਂ ਜਯਵਰ੍ਧਨੀ
ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਚਾਲ, ਜੋਤ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਬਲ—ਇਹ ਸਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉਸਦੇ ਅੱਗੇ ਖੜੀ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਵਿਵੇਸ਼ ਕਵਚਂ ਚਾਸ੍ਯ ਸ਼ਰੀਰਂ ਸਹਜਂ ਤਥਾ। ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਵਤਿ ਤਤ੍ਸਦਾ
ਉਸ ਦੀ ਕਵਚ ਤੇ ਜਨਮਜਾਤ ਦੇਹ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਗਈ। ਜਦ ਵੀ ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਲੜਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਧਰ੍ਮੋ ਬਲਂ ਤੇਜਃ ਕਾਨ੍ਤਤ੍ਵਂ ਸਤ੍ਯਮੁਨ੍ਨਤਿਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਤ੍ਵਮਸਂਮੋਹੋ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਤਾਕਤ, ਧਰਮ, ਬਲ, ਜੋਤ, ਸੋਹਣਾਪਣ, ਸਚ, ਉੱਚਾਈ, ਬ੍ਰਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ, ਸਾਫ ਦਿਲ ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ—
ਨਿਕृਨ੍ਤਨਂ ਚ ਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਂ ਲੋਕਾਨਾਂ ਚਾਭਿਰਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਸ੍ਕਨ੍ਦੇਨ ਸਹ ਜਾਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯੇਵ ਜਨਾਧਿਪ
ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸਕੰਦ ਦੇ ਜਨਮ ਨਾਲ ਹੀ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਏਵਂ ਦੇਵਗਣੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸੋऽਭਿषਿਕ੍ਤਃ ਸ੍ਵਲਂਕृਤਃ। ਬਭੌ ਪ੍ਰਤੀਤਃ ਸੁਮਨਾਃ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣੇਨ੍ਦੁਦਰ੍ਸ਼ਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਭਿੇਕ ਕਰਕੇ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾ ਕੇ, ਉਹ ਪੂਰਨ ਚੰਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਿੜਿਆ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਹੋਇਆ।
ਇष੍ਟੈਃ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਘੋषੈਸ਼੍ਚ ਦੇਵਤੂਰ੍ਯਵਰੈਰਪਿ। ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਗੀਤੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੈਰਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣੈਃ
ਪਸੰਦੀਦਾ ਪਾਠਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਾਜਿਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਗਾਣਿਆਂ ਨਾਲ,
ਏਤੈਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਬਹੁਭਿਸ੍ਤੁष੍ਟੈਰ੍ਹृष੍ਟੈਃ ਸ੍ਵਲਂਕृਤਃ। [ਸੁਸਂਵृਤਃ ਪਿਸ਼ਾਚਾਨਾਂ ਗਣੈਰ੍ਦੇਵਗਣੈਸ੍ਤਥਾ।] ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਭਾਤਿ ਤਦਾ ਦੇਵੈਰਭਿषਿਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਪਾਵਕਿਃ
ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਪਹਿਨਾਵੇ ਨਾਲ, ਪਿਸਾਚਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗਿਰੋਹਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਖੇਡਦਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਅਭਿੇਕਤ ਹੋਇਆ ਅੱਗ ਦਾ ਪੁੱਤਰ।
ਅਭਿषਿਕ੍ਤਂ ਮਹਾਸੇਨਮਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਦਿਵੌਕਸਃ। ਵਿਨਿਹਤ੍ਯ ਤਮਃ ਸੂਰ੍ਯਂ ਯਥੈਵਾਭ੍ਯੁਦਿਤਂ ਤਥਾ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮਹਾਸੇਨਾ ਨੂੰ ਅਭਿੇਕਤ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਥੈਨਮਭ੍ਯਯੁਃ ਸਰ੍ਵਾ ਦੇਵਸੇਨਾਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਤ੍ਵਂ ਪਤਿਰਿਤਿ ਬ੍ਰੁਵਾਣਾਃ ਸਰ੍ਵਤੋ ਦਿਸ਼ਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਆਈਆਂ ਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੀਆਂ, 'ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਮਾਲਕ ਹੋ।'
ਤਾਃ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਭਗਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਭੂਤਗਣੈਰ੍ਵृਤਃ। ਅਰ੍ਚਿਤਸ੍ਤੁ ਸ੍ਤੁਤਸ਼੍ਚੈਵ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਾਮਾਸ ਤਾ ਅਪਿ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਗਿਰੋਹ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਪੂਜੇ ਤੇ ਸਲਾਹੀਏ ਗਏ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਵੀ ਦਿੱਤੀ।
ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਸ਼੍ਚਾਭਿषਿਚ੍ਯ ਸ੍ਕਨ੍ਦਂ ਸੇਨਾਪਤਿਂ ਤਦਾ। ਸਸ੍ਮਾਰ ਤਾਂ ਦੇਵਸੇਨਾਂ ਯਾ ਸਾ ਤੇਨ ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਿਤਾ
ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸਕੰਦ ਨੂੰ ਫੌਜ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਉਸ ਦਿਵਿਆ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਛੁਡਾਇਆ ਸੀ।
ਅਯਂ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪਤਿਰ੍ਨੂਨਂ ਵਿਹਿਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸ੍ਵਯਮ੍। ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਤ੍ਵਾਨਯਾਮਾਸ ਦੇਵਸੇਨਾਂ ਹ੍ਯਲਂਕृਤਾਮ੍
ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਹਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪ ਨੇ ਹੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਹ ਸਜੀ-ਸਵਾਰੀ ਹੋਈ ਦੇਵਸੇਨਾ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲੈ ਆਇਆ।
ਸ੍ਕਨ੍ਦਂ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਬਲਭਿਦਿਯਂ ਕਨ੍ਯਾ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮ। ਅਜਾਤੇ ਤ੍ਵਯਿ ਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਾ ਤਵ ਪਤ੍ਨੀ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਾ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਸਕੰਦ ਨੂੰ, ਜੋ ਬਲ ਦਾ ਤੋੜਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਕੁੜੀ ਤੇਰੇ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਵੈੰਭੂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।'
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਸ੍ਯਾ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪਾਣਿਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੁਰਸ੍ਕृਤਮ੍। ਗृਹਾਣ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪਾਣਿਨਾ ਪਦ੍ਮਵਰ੍ਚਸਾ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਇਸ ਦੇਵੀ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਫੜ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਜਗ੍ਰਾਹ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪਾਣਿਂ ਯਥਾਵਿਧਿ। ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਦ੍ਧਿ ਜਜਾਪ ਚ ਜੁਹਾਵ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਜੋ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਜਪਿਆ ਤੇ ਹਵਨ ਕੀਤਾ।
ਏਵਂ ਸ੍ਕਨ੍ਦਸ੍ਯ ਮਹਿषੀਂ ਦੇਵਸੇਨਾਂ ਵਿਦੁਰ੍ਜਨਾਃ। षष੍ਠੀਂ ਯਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਮਾਸਾਂ ਸੁਖਪ੍ਰਦਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੋਕ ਦੇਵਸੇਨਾ ਨੂੰ ਸਕੰਦ ਦੀ ਰਾਣੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਛਠੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸਿਨੀਬਾਲੀਂ ਕੁਹੂਂ ਚੈਵ ਸਦ੍ਵृਤ੍ਤਿਮਪਰਾਜਿਤਾਮ੍। `ਇਤ੍ਯੇਵਮਾਦਿਭਿਰ੍ਦੇਵੀ ਨਾਮਭਿਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ
ਉਹਨੂੰ ਸਿਨੀਬਾਲੀ, ਕੁਹੂ, ਸਦਵ੍ਰਿੱਤੀ ਅਤੇ ਅਪਰਾਜਿਤਾ ਆਦਿ ਹੋਰ ਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦਾ ਸ੍ਕਨ੍ਦਃ ਪਤਿਰ੍ਲਬ੍ਧਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੋ ਦੇਵਸੇਨਯਾ। ਤਦਾ ਤਮਾਸ਼੍ਰਯਲ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸ੍ਵਯਂ ਦੇਵੀ ਸ਼ਰੀਰਿਣੀ
ਜਦੋਂ ਸਕੰਦ ਸਦਾ ਲਈ ਦੇਵਸੇਨਾ ਦਾ ਪਤੀ ਬਣਿਆ, ਤਾਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੀਵਨ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਆਪ ਉਸ ਵਿੱਚ ਆ ਵੱਸ ਗਈ।
ਸ਼੍ਰੀਜੁष੍ਟਃ ਪਞ੍ਚਮੀਸ੍ਕਨ੍ਦਸ੍ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛ੍ਰੀਃ ਪਞ੍ਚਮੀ ਸ੍ਮृਤਾ। षष੍ਠ੍ਯਾਂ ਕृਤਾਰ੍ਥੋऽਭੂਦ੍ਯਸ੍ਥਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍षष੍ਠੀ ਮਹਾਤਿਧਿਃ
ਸਕੰਦ, ਜੋ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਾਲਾ ਪੰਜਵਾਂ ਦਿਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ ਸਫਲ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਹ ਛਠੀ ਮਹਾਨ ਤਿਥੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਜੁष੍ਟਂ ਮਹਾਸੇਨਂ ਦੇਵਸੇਨਾਪਤੀਕृਤਮ੍। ਸਪ੍ਤਰ੍षਿਪਤ੍ਨਯਃ षਡ੍ ਦੇਵ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਸਕਾਸ਼ਮਥਾਗਮਨ੍
ਮਹਾਸੇਨ, ਜੋ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਦੇਵਸੇਨਾ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਬਣਿਆ, ਉਸ ਕੋਲ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਛੇ ਪਤਨੀਆਂ ਆਈਆਂ।
ऋषਿਭਿਃ ਸਂਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਧਰ੍ਮਯੁਕ੍ਤਾ ਮਹਾਵ੍ਰਤਾਃ। ਦ੍ਰੁਤਮਾਗਮ੍ਯ ਚੋਚੁਸ੍ਤਾ ਦੇਵਸੇਨਾਪਤਿਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਛੱਡੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਧਰਮ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਵਰਤ ਵਾਲੀਆਂ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਆਈਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੀਆਂ।
ਵਯਂ ਪੁਤ੍ਰ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਾਂ ਭਰ੍ਤृਭਿਰ੍ਦੇਵਸਂਮਿਤੈਃ। ਅਕਾਰਣਾਦ੍ਰੁषਾ ਤੈਸ੍ਤੁ ਪੁਣ੍ਯਸ੍ਥਾਨਾਤ੍ਪਰਿਚ੍ਯੁਤਾਃ
'ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਲੋਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਾਂ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਕੱਢ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਾਂ।'
ਅਸ੍ਮਾਭਿਃ ਕਿਲ ਜਾਤਸ੍ਤ੍ਵਮਿਤਿ ਕੇਨਾਪ੍ਯੁਦਾਹृਤਮ੍। ਤਤ੍ਸਤ੍ਯਮੇਤਤ੍ਸਂਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਸ੍ਤ੍ਰਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
'ਕਿਸੇ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਵਲੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੱਚ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਉਂਣ ਜੋਗਾ ਹੈ।'
ਅਕ੍ਸ਼ਯਸ਼੍ਚ ਭਵੇਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਧਿ ਨਃ ਪ੍ਰਭੋ। ਤ੍ਵਾਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਚਾਪ੍ਯਭੀਪ੍ਸਾਮਃ ਕृਤ੍ਵੈਤਦਨृਣੋ ਭਵ
'ਤੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਵਰਗ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ—ਇਹ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਤੇ ਕਰਜ਼ਾ ਮੁਕਾ।'
ਮਾਤਰੋ ਹਿ ਭਵਤ੍ਯੋ ਮੇ ਸੁਤੋ ਵੋऽਹਮਨਿਨ੍ਦਿਤਾਃ। ਯਦ੍ਵਾਪੀਚ੍ਛਤ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸਂਭਵਿष੍ਯਤਿ ਵਸ੍ਤਥਾ
'ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਮਾਵਾਂ ਹੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਹਾਂ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ੋ। ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਚਾਹੋਗੇ, ਉਹ ਸਭ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਂ ਤਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਮਿਤਿ ਸੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਉਕ੍ਤਃ ਸ੍ਕਨ੍ਦੇਨ ਬ੍ਰੂਹਿਤਿ ਸੋऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਾਸਵਸ੍ਤਤਃ
ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਇੰਦਰ ਕੁਝ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਸਕੰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?' ਸਕੰਦ ਵਲੋਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਵਾਸਵ ਨੇ ਆਖਿਆ।
ਅਭਿਜਿਤ੍ਸ੍ਪਰ੍ਧਮਾਨਾ ਤੁ ਰੋਹਿਣ੍ਯਾ ਕਨ੍ਯਸੀ ਸ੍ਵਸਾ। ਇਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਜ੍ਯੇष੍ਠਤਾਂ ਦੇਵੀ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤੁਂ ਵਨਂ ਗਤਾ
'ਅਭਿਜਿਤ, ਜੋ ਰੋਹਣੀ ਦੀ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਵੱਡੀ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ, ਤਪ ਕਰਣ ਲਈ ਜੰਗਲ ਚਲੀ ਗਈ।'
ਤਤ੍ਰ ਮੂਢੋਸ੍ਮਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਗਗਨਾਚ੍ਚ੍ਯੁਤਮ੍। ਕਾਲਂ ਤ੍ਵਿਮਂ ਪਰਂ ਸ੍ਕਨ੍ਦ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਹ ਚਿਨ੍ਤਯ
'ਉੱਥੇ ਮੈਂ ਹੈਰਾਨ ਹਾਂ, ਹੇ ਭਲੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਤਾਰਾ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੋਚ।'