ਭਵਸ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਨਃ ਸੁਖਾਵਹਃ। ਅਭਿषਿਚ੍ਯਸ੍ਵ ਚੈਵਾਦ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਰੂਪੋऽਸਿ ਸਤ੍ਤਮ
ਤੂੰ ਹੀ ਇੰਦਰ ਬਣ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਸੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ। ਅੱਜ ਹੀ ਰਾਜ ਅਭਿੇਕ ਕਰਵਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਹੈਂ।
ਸ਼ਾਧਿ ਤ੍ਵਮੇਵ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਵ੍ਯਾਗ੍ਰੇ ਨਿਜਯੇ ਰਤਃ। ਅਹਂ ਤੇ ਕਿਂਕਰਃ ਸ਼ਕ੍ਰ ਨ ਮਮੇਨ੍ਦ੍ਰਤ੍ਵਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਸ਼ਚਲ ਤੇ ਜਿੱਤ ਲਈ ਤਤਪਰ ਰਹਿ। ਹੇ ਸ਼ਕਰ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸੇਵਕ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਇੰਦਰ ਪਦ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ।
ਬਲਂਤਵਾਦ੍ਭੁਤਂ ਵੀਰ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਾਨਾਮਰੀਞ੍ਜਹਿ। ਅਵਜ੍ਞਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਂ ਲੋਕਾ ਵੀਰ੍ਯਣ ਤਵ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਃ
ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਅਜੋਕੇ ਹੈ, ਹੇ ਵੀਰ। ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ। ਜਗਤ ਤੇਰੇ ਜੋਸ਼ ਤੋਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਅਣਦੇਖਾ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਤ੍ਵੇ ਤੁ ਸ੍ਥਿਤਂ ਵੀਰ ਬਲਹੀਨਂ ਪਰਾਜਿਤਮ੍। `ਤ੍ਵਤ੍ਤੇਜਸਾऽਵਮਂਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਲੋਕਾ ਮਾਂ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮ
ਜੇ ਕੋਈ ਨਿਰਬਲ ਤੇ ਹਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਇੰਦਰ ਦੇ ਪਦ ਤੇ ਬੈਠੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤਾਂ ਲੋਕ ਤੇਰੀ ਜੋਤ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੈਨੂੰ ਘੱਟ ਸਮਝਣਗੇ।
ਆਵਯੋਸ਼੍ਚ ਮਿਥੋ ਭੇਦੇ ਪ੍ਰਯਤਿष੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਾਃ। ਭੇਦਿਤੇ ਚ ਤ੍ਵਯਿ ਵਿਭੋ ਲੋਕੋ ਦ੍ਵੈਧਮੁਪੇष੍ਯਤਿ
ਜੇ ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਫੁੱਟ ਪੈ ਗਈ, ਤਾਂ ਮਿਹਨਤੀ ਲੋਕ ਵੰਡ ਪਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨਗੇ। ਤੇ ਜੇ ਤੂੰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਦੋਫਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਦ੍ਵਿਧਾਭੂਤੇषੁ ਲੋਕੇषੁ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤੇष੍ਵਾਵਯੋਸ੍ਤਥਾ। ਵਿਗ੍ਰਹਃ ਸਂਪ੍ਰਵਰ੍ਤੇਤ ਭੂਤਭੇਦਾਨ੍ਮਹਾਬਲ
ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਜਾਣ ਤੇ ਸਾਡੀਆਂ ਥਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਵੰਡ ਤੋਂ ਲੜਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਮਾਂ ਰਣੇ ਤਾਤ ਯਥਾਸ਼੍ਰਦ੍ਧਂ ਵਿਜੇष੍ਯਸਿ। ਤਸ੍ਮਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਭਵਾਨੇਵ ਭਵਿਤਾ ਮਾ ਵਿਚਾਰਯ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਪਿਆਰੇ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹਰਾ ਦੇਵੇਂਗਾ। ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਹੀ ਇੰਦਰ ਬਣ, ਕੋਈ ਸ਼ੰਕਾ ਨਾ ਕਰ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਰਾਜਾ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸ੍ਯ ਮਮੈਵ ਚ। ਕਰੋਮਿ ਕਿਂ ਚ ਤੇਸ਼ਕ੍ਰ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍ਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਹਿ ਮੇ
ਤੂੰ ਹੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਮੇਰਾ ਵੀ ਰਾਜਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਲਾ ਹੋਵੇ। ਦੱਸ, ਹੇ ਸ਼ਕਰ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰਾਂ?
ਅਹਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਤਵ ਵਾਕ੍ਯਾਨ੍ਮਹਾਬਲ। ਯਦਿ ਸਤ੍ਯਮਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਨਿਸ਼੍ਚਯਾਦ੍ਭਾषਿਤਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਅਨੁਸਾਰ ਇੰਦਰ ਬਣਾਂਗਾ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਜੇ ਇਹ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਪੱਕੇ ਨਿਸਚੇ ਨਾਲ ਸੱਚੀ ਕਹੀ ਹੈ।
ਯਦਿ ਵਾ ਸ਼ਾਸਨਂ ਸ੍ਕਨ੍ਦ ਕਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ ਮੇ ਸ਼ृਣੁ। ਅਭਿषਿਚ੍ਯਸ੍ਵ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸੈਨਾਪਤ੍ਯੇ ਮਹਾਬਲ
ਜਾਂ, ਹੇ ਸਕੰਦ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਹੁਕਮ ਮੰਨਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਸੁਣ: ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਬਣ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ।
ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਦੇਵਾਨਾਮਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ। ਗੋਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਸੈਨਾਪਤ੍ਯੇऽਭਿषਿਞ੍ਚ ਮਾਮ੍
ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਸਿਰੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਲਈ, ਤੇ ਗਊਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਫੌਜ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਬਣਾਉ।
ਸੋऽਭਿषਿਕ੍ਤੋ ਮਘਵਤਾ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਦੇਵਗਣੈਃ ਸਹ। ਅਤੀਵ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਤਤ੍ਰ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨੋ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਘਵਾਨ ਨੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਦਾ ਅਭਿੇਕ ਕੀਤਾ। ਉੱਥੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚਮਕਿਆ, ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ।
ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਛਤ੍ਰਂ ਧ੍ਰਿਯਮਾਣਂ ਵ੍ਯਰੋਚਤ। ਤਥੈਵ ਸੁਸਮਿਦ੍ਧਸ੍ਯ ਪਾਵਕਸ੍ਯਾਤ੍ਮਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਉੱਥੇ, ਉਸ ਦੇ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਛਤਰੀ ਸਜੀ ਹੋਈ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਜ਼ ਅੱਗ ਦਾ ਆਪਣਾ ਚਾਨਣ।
ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਕृਤਾ ਚਾਸ੍ਯ ਦਿਵ੍ਯਾ ਮਾਲਾ ਹਿਰਣ੍ਮਯੀ। ਆਬਦ੍ਧਾ ਤ੍ਰਿਪੁਰਘ੍ਨੇਨ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਵਲੋਂ ਬਣਾਈ ਸੋਨੇ ਦੀ ਦਿਵਿਆ ਮਾਲਾ ਵੀ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਨੇ ਆਪ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਪਾਈ।
ਆਗਮ੍ਯ ਮਨੁਜਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਸਹ ਦੇਵ੍ਯਾ ਪਰਂਤਪ। ਅਰ੍ਚਯਾਮਾਸ ਸੁਪ੍ਰੀਤੋ ਭਗਵਾਨ੍ਗੋਵृषਧ੍ਵਜਃ
ਮਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗੇ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੀ ਰਾਣੀ ਦੇ ਨਾਲ ਆਏ ਅਤੇ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗੋਵਰਧਨ ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ ਨੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਰੁਦ੍ਰਮਗ੍ਨਿਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਪ੍ਰਾਹੂ ਰੁਦ੍ਰਸੂਨੁਸ੍ਤਤਸ੍ਤੁ ਸਃ। `ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ ਸੁਮਹਾਤੇਜਾਃ ਕੁਮਾਰੋऽਦ੍ਭੁਤਦਰ੍ਸ਼ਨਃ
ਦੁਜਿਆਂ ਨੇ ਰੁਦਰ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸੱਦਿਆ। ਫਿਰ ਰੁਦਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬੜੀ ਜੋਤ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਜੋਕੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਮਾਰਾ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਸ਼ੁਕ੍ਰਮੁਤ੍ਸृष੍ਟਂ ਤਚ੍ਛ੍ਵੇਤਃ ਪਰ੍ਵਤੋऽਭਵਤ੍। ਪਾਵਕਸ੍ਯੇਨਦ੍ਰਿਯਂ ਸ਼੍ਵੇਤੇ ਕृਤ੍ਤਿਕਾਭਿਃ ਕृਤਂ ਨਗੇ
ਰੁਦਰ ਵਲੋਂ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ ਬੀਜ ਚਿੱਟਾ ਪਹਾੜ ਬਣ ਗਿਆ। ਅੱਗ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਦਾ ਵਾਸ ਉਸ ਚਿੱਟੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾਵਾਂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ।
ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਂ ਤੁ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵੇਦਿਵੌਕਸਃ। ਰੁਦ੍ਰਸੂਨੁਂ ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ਗੁਹਂ ਗੁਣਵਤਾਂਵਰਮ੍
ਜਦ ਰੁਦਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਗੁਹਾ ਆਖਿਆ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ।
ਅਨੁਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਵਹ੍ਨਿਂ ਜਾਤੋ ਹ੍ਯਯਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਃ। ਤਤ੍ਰ ਜਾਤਸ੍ਤਤਃ ਸ੍ਕਨ੍ਦੋ ਰੁਦ੍ਰਸੂਨੁਸ੍ਤਤੋऽਭਵਤ੍
ਰੁਦਰ ਨੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਬੱਚਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਉੱਥੇ ਸਕੰਦ ਜੰਮਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਰੁਦਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਿਆ।
ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਹ੍ਨੇਃ ਸ੍ਵਾਹਾਯਾਃ षਣ੍ਣਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਚ ਤੇਜਸਾ। ਜਾਤਃ ਸ੍ਕਨ੍ਦਃ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਰੁਦ੍ਰਸੂਨੁਸ੍ਤਤੋऽਭਵਤ੍
ਰੁਦਰ, ਅੱਗ, ਸਵਾਹਾ ਅਤੇ ਛੇ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਜੋਤ ਤੋਂ ਸਕੰਦ ਜੰਮਿਆ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਰੁਦਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਿਆ।
ਅਰਜੇ ਵਾਸਸੀ ਰਕ੍ਤੇ ਵਸਾਨਃ ਪਾਵਕਾਤ੍ਮਜਃ। ਭਾਤਿ ਦੀਪ੍ਤਵਪੁਃ ਸ਼੍ਰਮਾਨ੍ਰਕ੍ਤਾਭ੍ਰਾਭ੍ਯਾਮਿਵਾਂਸ਼ੁਮਾਨ੍
ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਲਾਲ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਅੱਗ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਜੋਤ ਵਾਲੀ ਦੇਹ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਲਾਲ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਣ।
ਕੁਕ੍ਕੁਟਸ਼੍ਚਾਗ੍ਨਿਨਾ ਦਤ੍ਤਸ੍ਤਸ੍ ਕੇਤੁਰਲਂਕृਤਃ। ਰਥੇ ਸਮੁਚ੍ਛਿਤੋ ਭਾਤਿ ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਰਵ ਲੋਹਿਤਃ
ਅੱਗ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਕੁੱਕੜ ਉਸ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣਿਆ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਕਾਲੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਤਿੱਖਾ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਯਾ ਚੇष੍ਟਾ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਬਲਂ ਤਥਾ। ਅਗ੍ਰਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਦੇਵਾਨਾਂ ਜਯਵਰ੍ਧਨੀ
ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਚਾਲ, ਜੋਤ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਬਲ—ਇਹ ਸਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉਸਦੇ ਅੱਗੇ ਖੜੀ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਵਿਵੇਸ਼ ਕਵਚਂ ਚਾਸ੍ਯ ਸ਼ਰੀਰਂ ਸਹਜਂ ਤਥਾ। ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਵਤਿ ਤਤ੍ਸਦਾ
ਉਸ ਦੀ ਕਵਚ ਤੇ ਜਨਮਜਾਤ ਦੇਹ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਗਈ। ਜਦ ਵੀ ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਲੜਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਧਰ੍ਮੋ ਬਲਂ ਤੇਜਃ ਕਾਨ੍ਤਤ੍ਵਂ ਸਤ੍ਯਮੁਨ੍ਨਤਿਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਤ੍ਵਮਸਂਮੋਹੋ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਤਾਕਤ, ਧਰਮ, ਬਲ, ਜੋਤ, ਸੋਹਣਾਪਣ, ਸਚ, ਉੱਚਾਈ, ਬ੍ਰਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ, ਸਾਫ ਦਿਲ ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ—
ਨਿਕृਨ੍ਤਨਂ ਚ ਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਂ ਲੋਕਾਨਾਂ ਚਾਭਿਰਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਸ੍ਕਨ੍ਦੇਨ ਸਹ ਜਾਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯੇਵ ਜਨਾਧਿਪ
ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸਕੰਦ ਦੇ ਜਨਮ ਨਾਲ ਹੀ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਏਵਂ ਦੇਵਗਣੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸੋऽਭਿषਿਕ੍ਤਃ ਸ੍ਵਲਂਕृਤਃ। ਬਭੌ ਪ੍ਰਤੀਤਃ ਸੁਮਨਾਃ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣੇਨ੍ਦੁਦਰ੍ਸ਼ਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਭਿੇਕ ਕਰਕੇ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾ ਕੇ, ਉਹ ਪੂਰਨ ਚੰਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਿੜਿਆ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਹੋਇਆ।
ਇष੍ਟੈਃ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਘੋषੈਸ਼੍ਚ ਦੇਵਤੂਰ੍ਯਵਰੈਰਪਿ। ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਗੀਤੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੈਰਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣੈਃ
ਪਸੰਦੀਦਾ ਪਾਠਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਾਜਿਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਗਾਣਿਆਂ ਨਾਲ,
ਏਤੈਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਬਹੁਭਿਸ੍ਤੁष੍ਟੈਰ੍ਹृष੍ਟੈਃ ਸ੍ਵਲਂਕृਤਃ। [ਸੁਸਂਵृਤਃ ਪਿਸ਼ਾਚਾਨਾਂ ਗਣੈਰ੍ਦੇਵਗਣੈਸ੍ਤਥਾ।] ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਭਾਤਿ ਤਦਾ ਦੇਵੈਰਭਿषਿਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਪਾਵਕਿਃ
ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਪਹਿਨਾਵੇ ਨਾਲ, ਪਿਸਾਚਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗਿਰੋਹਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਖੇਡਦਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਅਭਿੇਕਤ ਹੋਇਆ ਅੱਗ ਦਾ ਪੁੱਤਰ।
ਅਭਿषਿਕ੍ਤਂ ਮਹਾਸੇਨਮਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਦਿਵੌਕਸਃ। ਵਿਨਿਹਤ੍ਯ ਤਮਃ ਸੂਰ੍ਯਂ ਯਥੈਵਾਭ੍ਯੁਦਿਤਂ ਤਥਾ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮਹਾਸੇਨਾ ਨੂੰ ਅਭਿੇਕਤ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।