ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਮੇ ਸਰ੍ਵਮਿਤਿ ਚੋਕ੍ਤੋ ਮਯਾ ਮੁਨਿਃ
ਮੈਂ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੇਰੀ ਸਾਰੀ ਗਲਤੀ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿਓ।'
ਤਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਾਕ੍ਯਮृषਿਰ੍ਮਾਂ ਕ੍ਰੋਧਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਃ। ਵ੍ਯਾਧਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭਵਿਤਾ ਕ੍ਰੂਰ ਸ਼ੂਦ੍ਰਯੋਨਾਵਿਤਿ ਦ੍ਵਿਜ
ਫਿਰ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਕ੍ਰੂਰ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਬਣੇਗਾ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਜਾਤਿ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਹੇ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ।'
ਏਵਂ ਸ਼ਪ੍ਤੋऽਹਮृषਿਣਾ ਤਦਾ ਦ੍ਵਿਜਬਰੋਤ੍ਤਮ। ਅਹਂ ਪ੍ਰਾਸਾਦਯਮृषਿਂ ਗਿਰਾ ਵਾਕ੍ਯਵਿਸ਼ਾਰਦਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਵਲੋਂ ਸ਼ਾਪ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੇ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਮੈਂ ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਬੋਲਣ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਅਜਾਨਤਾ ਮਯਾऽਕਾਰ੍ਯਮਿਦਮਦ੍ਯ ਕृਤਂ ਮੁਨੇ। ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਸੀਦ ਭਗਵਨ੍ਨਿਤਿ
ਮੈਂ ਕਿਹਾ, 'ਮੁਨੇ, ਇਹ ਗਲਤ ਕੰਮ ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਅਣਜਾਣੇ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿਓ, ਹੇ ਭਗਵਾਨ।'
ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਭਵਿਤਾ ਸ਼ਾਪ ਏਵਮੇਤਦਸਂਸ਼ਯਮ੍। ਆਨृਸ਼ਂਸ੍ਯਾਤ੍ਤ੍ਵਂਹਕਿਂਚਿਤ੍ਕਰ੍ਤਾऽਨੁਗ੍ਰਹਮਦ੍ਯ ਤੇ
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਸ਼ਾਪ ਹੋਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ; ਇਹ ਪੱਕਾ ਹੈ। ਪਰ ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕੁਝ ਵਡਿਆਈ ਦੇਵਾਂਗਾ।'
ਸ਼ੂਦ੍ਰਯੋਨ੍ਯਾਂ ਵਰ੍ਤਮਾਨੋ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਹਿ ਭਵਿष੍ਯਸਿ। ਮਾਤਾਪਿਤ੍ਰੋਸ਼੍ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਂ ਕਰਿष੍ਯਸਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਤੂੰ ਸ਼ੂਦਰ ਜਾਤਿ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਂਗਾ। ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇਗਾ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤਯੋਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਯਾ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਮਹਤੀਂ ਸਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ। ਜਾਤਿਸ੍ਮਰਸ਼੍ ਭਵਿਤਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਚੈਵ ਗਮਿष੍ਯਸਿ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਵੱਡੀ ਸਫਲਤਾ ਪਾਵੇਗਾ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਂਗਾ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਵੀ ਜਾਵੇਗਾ।
ਭੂਤ੍ਵਾਚ ਧਾਰ੍ਮਿਕੋ ਵ੍ਯਾਧਃ ਪਿਤ੍ਰੋਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣੇ ਰਤਃ। ਸ਼ਾਪਕ੍ਸ਼ਯੇ ਤੁ ਨਿਰ੍ਵृਤ੍ਤੇ ਭਵਿਤਾऽਸਿ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਵਿਜਃ
ਧਰਮਕਾਰੀ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਬਣ ਕੇ, ਮਾਂ-ਪਿਓ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇਗਾ। ਜਦ ਸ਼ਾਪ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਤੂੰ ਮੁੜ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ।
ਏਵਂ ਸ਼ਪ੍ਤਃ ਪੁਰਾ ਤੇਨ ऋषਿਣਾऽਸ੍ਮ੍ਯੁਗ੍ਰਤੇਜਸਾ। ਪ੍ਰਸਾਦਸ਼੍ਚ ਕृਤਸ੍ਤੇਨ ਮਮੈਵ ਦ੍ਵਿਪਦਾਂਵਰ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਵਲੋਂ, ਜੋ ਭਾਰੀ ਤਪ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਸ਼ਾਪਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਵਡਿਆਈ ਵੀ ਦਿੱਤੀ, ਹੇ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ।
ਸ਼ਰਂ ਚੋਦ੍ਧृਤਵਾਨਸ੍ਮਿ ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ। ਆਸ਼੍ਰਮਂ ਚ ਮਯਾ ਨੀਤੋ ਨ ਚ ਪ੍ਰਾਣੈਰ੍ਵ੍ਯਯੁਜ੍ਯਤ
ਮੈਂ ਉਸ ਤੋਂ ਤੀਰ ਵੀ ਕੱਢ ਲਿਆ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ। ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਲੈ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਨਹੀਂ ਗਵਾਈ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਯਥਾ ਮਮ ਪੁਰਾऽਭਵਤ੍। ਅਭਿਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯੋ ਮਯਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਹੁਣ, ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮੈਂ ਵੀ ਇੱਥੋਂ ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਹੈ।
ਏਵਮੇਤਾਨਿ ਪੁਰੁषਾ ਦੁਃਖਾਨਿ ਚ ਸੁਖਾਨਿ ਚ। ਆਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਮਹਾਬੁਦ੍ਧੇ ਨੋਤ੍ਕਣ੍ਠਾਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਲੋਕ ਦੁੱਖ ਤੇ ਸੁਖ ਦੋਵੇਂ ਭੋਗਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਹੌਸਲਾ ਨਾ ਹਾਰੀਂ।
ਦੁष੍ਕਰਂ ਹਿ ਕृਤਂਕਰ੍ਮ ਜਾਨਤਾ ਜਾਤਿਮਾਤ੍ਮਨਃ। [ਲੋਕਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞ ਨਿਤ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣ ।।]
ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਜਾਤੀ ਜਾਣ ਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸਮਝ ਰੱਖ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਦੋषਾਚ੍ਚ ਵੈ ਵਿਦ੍ਵਨ੍ਨਾਤ੍ਮਜਾਤਿਕृਤੇਨ ਵੈ। ਕਂਚਿਤ੍ਕਾਲਂ ਮृष੍ਯਤਾਂ ਵੈ ਤਤੋਸਿ ਭਵਿਤਾ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਵਿਦਵਾਨ, ਤੇਰੇ ਕਰਮ ਦੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ, ਜਾਤੀ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਤੈਨੂੰ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਸਹਿਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਚ ਮਤੋ ਮੇऽਸਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੈਂ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਪਤਨੀਯੇषੁ ਵਰ੍ਤਮਾਨੋ ਵਿਕਰ੍ਮਸੁ। ਦਾਮ੍ਭਿਕ੍ਵੋ ਦੁष੍ਕृਤਪ੍ਰਾਯਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰੇਣ ਸਦृਸ਼ੋ ਭਵੇਤ੍
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਾਪੀ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗ ਜਾਵੇ, ਝੂਠ ਤੇ ਮੰਦੇ ਕਰਮ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼ੂਦਰ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤੁ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਦਮੇ ਸਤ੍ਯੇ ਧਰ੍ਮੇ ਚ ਸਤਤੋਤ੍ਥਿਤਃ। ਤਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਮਹਂ ਮਨ੍ਯੇ ਵृਤ੍ਤੇਨ ਹਿ ਭਵੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਃ
ਪਰ ਜੋ ਸ਼ੂਦਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ, ਸਚ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਨਾਲ ਹੀ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਦੋषੇਣ ਵਿषਮਾਂ ਗਤਿਮਾਪ੍ਤੋਸਿ ਦਾਰੁਣਾਮ੍। ਕ੍ਸ਼ੀਣਦੋषਮਹਂ ਮਨ੍ਯੇ ਚਾਭਿਤਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਨਰੋਤ੍ਤਮ
ਤੇਰੇ ਕਰਮ ਦੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਔਖੀ ਤੇ ਕਠਿਨ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਰ, ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਹੁਣ ਤੂੰ ਗਲਤੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਨੋਤ੍ਕਣ੍ਠਾਂ ਤ੍ਵਦ੍ਵਿਧਾ ਹ੍ਯਵਿषਾਦਿਨਃ। ਲੋਕਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਤਤ੍ਵਜ੍ਞਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਾਃ
ਤੂੰ ਹੌਸਲਾ ਨਾ ਹਾਰੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਵਰਗੇ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸਮਝ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਦੇ ਹੌਸਲਾ ਨਹੀਂ ਹਾਰਦੇ।
ਪ੍ਰਜ੍ਞਯਾ ਮਾਨਸਂ ਦੁਃਖਂ ਹਨ੍ਯਾਚ੍ਛਾਰੀਰਮੌषਧੈਃ। ਏਤਦ੍ਵਿਜ੍ਞਾਨਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯਂ ਨ ਬਾਲੈ ਸਮਤਾਮਿਯਾਤ੍
ਅਕਲ ਨਾਲ ਮਨ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦਵਾਈ ਨਾਲ ਸਰੀਰਕ ਪੀੜ। ਇਹ ਗਿਆਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਜੋ ਮੂਰਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦੀ।
ਅਨਿष੍ਟਸਂਪ੍ਰਯੋਗਾਚ੍ਚ ਵਿਪ੍ਰਯੋਗਾਤ੍ਪ੍ਰਯਿਸ੍ਯ ਚ। ਮਨੁष੍ਯਾ ਮਾਨਸੈਰ੍ਦੁਃਖੈਰ੍ਯੁਜ੍ਯਨ੍ਤੇ ਚਾਲ੍ਪਬੁਦ੍ਧਯਃ
ਜੋ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਤੇ ਜੋ ਚਾਹੀਦੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੱਖ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਘੱਟ ਸਮਝ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਮਨ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਫਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗੁਣੈਰ੍ਭੂਤਾਨਿ ਯੁਜ੍ਯਨ੍ਤੇ ਵਿਯੁਜ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਥੈਵ ਚ। ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਨੈਤਦੇਕਸ੍ਯ ਸ਼ੋਕਸ੍ਥਾਨਂ ਹਿ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਜੀਵ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਤੇ ਵੱਖ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਦੁੱਖ ਦਾ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ।
ਅਨਿष੍ਟਨਾਨ੍ਵਿਤਂ ਪਸ਼੍ਯਂਸ੍ਤਥਾ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਵਿਰਜ੍ਯਤੇ। ਤਤਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਤਿਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਯਦਿ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤ੍ਯੁਪਕ੍ਰਮਮ੍
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮੰਦ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਵਿਰਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜੇ ਉਹ ਕੋਈ ਉਪਾਅ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਅਮਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੋਚਤੋ ਨ ਭਵੇਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਕੇਵਲਂ ਪਰਿਤਪ੍ਯਤੇ। ਪਰਿਤ੍ਯਜਨ੍ਤਿ ਯੇ ਦੁਃਖਂ ਸੁਖਂ ਵਾऽਪ੍ਯੁਭਯਂ ਨਰਾਃ
ਰੋਣ ਨਾਲ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਸਿਰਫ਼ ਹੋਰ ਪੀੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਦੁੱਖ ਤੇ ਸੁਖ ਦੋਵੇਂ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਮਝਦਾਰ ਹਨ।
ਤ ਏਵ ਸੁਖਮੇਧਨ੍ਤੇ ਜ੍ਞਾਨਤृਪ੍ਤਾ ਮਨੀषਿਣਃ। ਅਸਂਤੋषਪਰਾ ਮੂਢਾਃ ਸਂਤੋषਂ ਯਾਨਤਿ ਪਣ੍ਡਿਤਾਃ
ਜੋ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਰੱਜੇ ਹੋਏ ਸਮਝਦਾਰ ਹਨ, ਉਹੀ ਸੁਖ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਮੂਰਖ ਅਸੰਤੋਖ ਪਿੱਛੇ ਦੌੜਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਪੰਡਿਤ ਸੰਤੋਖ ਲੱਭਦੇ ਹਨ।
ਅਸਂਤੋषਸ੍ਯ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਨ੍ਤਸ੍ਤੁष੍ਟਿਸ੍ਤੁ ਪਰਮਂ ਸੁਖਮ੍। ਨ ਸ਼ੋਚਨ੍ਤਿ ਗਤਾਧ੍ਵਾਨਃ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਃ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਂ
ਅਸੰਤੋਖ ਦਾ ਕੋਈ ਅੰਤ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਸੰਤੋਖ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ, ਉਹ ਪਰਮ ਲਕੜੀ ਵੇਖ ਕੇ ਰੋਦੇ ਨਹੀਂ।
ਨ ਵਿषਾਦੇ ਮਨਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵਿषਾਦੋ ਵਿषਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਮਾਰਯਤ੍ਯਕृਤਪ੍ਰਜ੍ਞਂ ਬਾਲਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧ ਇਵੋਰਗਃ
ਮਨ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਹਾਰਣ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਹੌਸਲਾ ਹਾਰਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜ਼ਹਿਰ ਹੈ। ਇਹ ਮੂਰਖ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਸੱਪ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਂਵਿषਾਦੋऽਭਿਭਵਤਿ ਵਿषਮੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ। ਤੇਜਸਾ ਤਸ੍ ਹੀਨਸ੍ਯ ਪੁਰੁषਾਰ੍ਥੋ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਜਦੋਂ ਹੌਸਲਾ ਹਾਰਨਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਔਖੇ ਵੇਲੇ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਕੋਈ ਮਕਸਦ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਕ੍ਰਿਯਮਾਣਸ੍ ਕਰ੍ਮਣੋ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਫਲਮ੍। ਨ ਹਿ ਨਿਰ੍ਵੇਦਮਾਗਮ੍ਯ ਕਿਂਚਿਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਕਰਮ ਦਾ ਫਲ ਜਰੂਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਹੌਸਲਾ ਹਾਰ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਚੰਗੀ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਅਥਾਪ੍ਯੁਪਾਯਂ ਪਸ਼੍ਯੇਤ ਦੁਃਖਸ੍ ਪਰਿਮੋਕ੍ਸ਼ਣੇ। ਅਸ਼ੋਚਨ੍ਨਾਰਭੇਤੈਵ ਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚਾਵ੍ਯਸਨੀ ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਵੇਖ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਬਿਨਾ ਗਮ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰੇ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਿਲੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹੇ।