ਸ਼੍ਰਾਵਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੇ ਵਿਪ੍ਰਾ ਯੇ ਚ ਸ਼੍ਰੋष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ। ਸਰ੍ਵਥਾ ਵਰ੍ਤਮਾਨਾ ਵੈ ਨ ਤੇ ਸ਼ੋਚ੍ਯਾਃ ਕृਤਾਕृਤੈਃ
ਜੋ ਵਿਪਰ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਾਉਣਗੇ ਤੇ ਜੋ ਲੋਕ ਸੁਣਨਗੇ—ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਕਰਮ ਕੀਤੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨਾ ਕੀਤੇ ਹੋਣ, ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ।
ਨਰੇਣ ਧਰ੍ਮਕਾਮੇਨ ਸਰ੍ਵਃ ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯ ਇਤ੍ਯਪਿ। ਨਿਖਿਲੇਨੇਤਿਹਾਸੋऽਯਂ ਤਤਃ ਸਿਦ੍ਧਿਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਸਫਲਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤਾਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਤਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤੁष੍ਟਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ। ਯਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਮਿਤਿਹਾਸਮੁਪਾਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਤੋਂ ਉਹ ਤਸੱਲੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ, ਜੋ ਇਸ ਮਹਾਨ ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ृਣ੍ਵਞ੍ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਃ ਪੁਣ੍ਯਸ਼ੀਲਃ ਸ਼੍ਰਾਵਯਂਸ਼੍ਚੇਦਮਦ੍ਭੁਤਮ੍। ਨਰਃ ਫਲਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਰਾਜਸੂਯਾਸ਼੍ਵਮੇਧਯੋਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਨੇਕ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਕਥਾ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜਸੂਯ ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਸਮੁਦ੍ਰੋ ਭਗਵਾਨ੍ਯਥਾ ਮੇਰੁਰ੍ਮਹਾਗਿਰਿਃ। ਉਭੌ ਖ੍ਯਾਤੌ ਰਤ੍ਨਨਿਧੀ ਤਥਾ ਭਾਰਤਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਮਹਾਂ ਪਹਾੜ ਮੇਰੂ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਖਜਾਨੇ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਐਸੇ ਹੀ ਭਾਰਤ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਦਂ ਹਿ ਵੇਦੈਃ ਸਮਿਤਂ ਪਵਿਤ੍ਰਮषਿ ਚੋਤ੍ਤਮਮ੍। ਸ਼੍ਰਾਵ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸੁਖਂ ਚੈਵ ਪਾਵਨਂ ਸ਼ੀਲਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਇਹ ਵੈਦਾਂ ਤੋਂ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠਾ, ਕੰਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖਦਾਈ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਗੁਣ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਯ ਇਦਂ ਭਾਰਤਂ ਰਾਜਨ੍ਵਾਚਕਾਯ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ। ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਾ ਮਹੀ ਦਤ੍ਤਾ ਭਵੇਤ੍ਸਾਗਰਮੇਖਲਾ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਕੋਈ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਵਾਚਕ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਾਰਿਕ੍ਸ਼ਿਤ ਕਥਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਪੁਣ੍ਯਾਯ ਵਿਜਯਾਯ ਚ। ਕਥ੍ਯਮਾਨਾਂ ਮਯਾ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਂ ਸ਼ृਣੁ ਹਰ੍षਕਰੀਮਿਮਾਮ੍
ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਦੀ ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਕਥਾ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਲਈ ਹੈ, ਪੂਰੀ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਸੁਣੋ।
ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਵਰ੍षੈਃ ਸਦੋਤ੍ਥਾਯੀ ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨੋ ਮੁਨਿਃ। ਮਹਾਭਾਰਤਮਾਖ੍ਯਾਨਂ ਕृਤਵਾਨਿਦਮਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਵੈਪਾਯਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਲਗਾਤਾਰ ਉੱਦਮ ਕਰਕੇ ਇਹ ਅਸਧਾਰਣ ਮਹਾਂਭਾਰਤ ਕਥਾ ਬਣਾਈ।
ਸ਼ृਣੁ ਕੀਰ੍ਤਯਤਸ੍ਤਨ੍ਮ ਇਤਿਹਾਸਂ ਪੁਰਾਤਨਮ੍
ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਇਹ ਪੁਰਾਣਾ ਇਤਿਹਾਸ ਸੁਣੋ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਪੂਰੋਰ੍ਵਂਸ਼ਮਹਂ ਧਨ੍ਯਂ ਰਾਜ੍ਞਾਮਮਿਤਤੇਜਸਾਮ੍। ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪਿਤॄਣਾਂ ਤੇ ਤੇषਾਂ ਨਾਮਾਨਿ ਮੇ ਸ਼ृਮੁ
ਮੈਂ ਪੁਰੂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ, ਅਣਗਣ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ, ਦੱਸਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸੁਣੋ।
ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਪ੍ਰਭਵੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੋ ਨਿਤ੍ਯ ਅਵ੍ਯਯਃ। ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਰੀਚਿਃ ਸਂਜਜ੍ਞੇ ਦਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੈ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਨਾਸ ਰਹਿਤ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਮਰੀਚੀ ਅਤੇ ਦਕਸ਼ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਜਨਮੇ।
ਅਙ੍ਗੁष੍ਠਾਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਮਸृਜਚ੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਭ੍ਯਾਂ ਚ ਮਰੀਚਿਨਮ੍। ਮਰੀਚੇਃ ਕਸ਼੍ਯਪਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਦੁਹਿਤਾऽऽਦਿਤਿਃ
ਉਸ ਦੀ ਅੰਗੂਠੀ ਤੋਂ ਦਕਸ਼, ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮਰੀਚੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਮਰੀਚੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਸ਼ਯਪ ਸੀ, ਦਕਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਅਦਿਤੀ ਸੀ।
ਅਦਿਤ੍ਯਾਂ ਕਸ਼੍ਯਪਾਦ੍ਵਿਵਸ੍ਥਾਨ੍। ਵਿਵਸ੍ਵਤੋ ਮਨੁਰ੍ਮਨੋਰਿਲਾ
ਕਸ਼ਯਪ ਅਤੇ ਅਦਿਤੀ ਤੋਂ ਵਿਵਸਵਾਨ, ਵਿਵਸਵਾਨ ਤੋਂ ਮਨੁ, ਮਨੁ ਤੋਂ ਇਲਾ।
ਇਲਾਯਾਃ ਪੁਰੂਰਵਾਃ। ਪੁਰੂਰਵਸ ਆਯੁਃ। ਆਯੁषੋ ਨਹੁषਃ। ਨਹੁषਸ੍ਯ ਯਯਾਤਿਃ
ਇਲਾ ਤੋਂ ਪੁਰੂਰਵ, ਪੁਰੂਰਵ ਤੋਂ ਆਯੁ, ਆਯੁ ਤੋਂ ਨਹੁਸ਼, ਨਹੁਸ਼ ਤੋਂ ਯਯਾਤੀ।
ਯਯਾਤੇਰ੍ਦ੍ਵੇ ਭਾਰ੍ਯੇ ਬਭੂਵਤੁਃ। ਉਸ਼ਨਸੋ ਦੁਹਿਤਾ ਦੇਵਯਾਨੀ ਵृषਪਰ੍ਵਣਸ਼੍ਚ ਦੁਹਿਤਾ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾ ਨਾਮ
ਯਯਾਤੀ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ: ਉਸ਼ਨਸ ਦੀ ਧੀ ਦੇਵਯਾਨੀ ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੀ ਧੀ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ।
ਤਤ੍ਰਾਨੁਵਂਸ਼ੋ ਭਵਤਿ। ਯਦੁਂ ਚ ਤੁਰ੍ਵਸੁਂ ਚੈਵ ਦੇਵਯਾਨੀ ਵ੍ਯਜਾਯਤ। ਦ੍ਰੁਹ੍ਯਂ ਚਾਨੁਂ ਚ ਪੂਰੁਂ ਚ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾ ਵਾਰ੍षਪਰ੍ਵਣੀ
ਵੰਸ਼ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਿਆ: ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੇ ਯਦੁ ਅਤੇ ਤੁਰਵਸੁ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੀ ਧੀ, ਨੇ ਦ੍ਰੁਹਯੁ, ਅਨੁ ਅਤੇ ਪੁਰੂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤ੍ਰ ਯਦੋਰ੍ਯਾਦਵਾਃ। ਪੂਰੋਃ ਪੌਰਵਾਃ। ਪੂਰੋਰ੍ਭਾਰ੍ਯਾ ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਬਭੂਵ। ਤਸ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞੇ ਜਨਮੇਜਯਃ
ਯਦੁ ਤੋਂ ਯਾਦਵ, ਪੁਰੂ ਤੋਂ ਪੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਚਲਿਆ। ਪੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੌਸਲਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਜਨਮੇਜਯ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਸ ਤ੍ਰੀਨ੍ਹਯਮੇਧਾਨਾਜਹਾਰ। ਵਿਸ਼੍ਵਜਿਤਾ ਚੇष੍ਟ੍ਵਾ ਵਨਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼
ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਕਰੇ; ਵਿਸ਼ਵਜਿਤ ਯਗ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ।
ਜਨਮੇਜਯਸ੍ਤੁ ਸੁਨਨ੍ਦਾਂ ਨਾਮੋਪਯੇਮੇ ਮਾਗਧੀਂ। ਤਸ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ੍ਵਾਨ੍
ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਮਾਗਧੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਸੁਨੰਦਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨਵਾਨ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਯਃ ਪ੍ਰਾਚੀਂ ਦਿਸ਼ਂ ਜਿਗਾਯ। ਯਾਵਤ੍ਸੂਰ੍ਯਾਦਯਾਤ੍ ਤਤ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਚੀਨਤ੍ਵਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ; ਜਿੱਥੇ ਤੱਕ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਤੱਕ ਉਸ ਦੀ ਪੂਰਬੀ ਹਕੂਮਤ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨ੍ਵਾਂਸ੍ਤੁ ਖਲ੍ਵਾਸ਼੍ਮਕੀਮੁਪਯੇਮੇ ਯਾਦਵੀਮ੍। ਤਸ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞੇ ਸ਼ਸ੍ਯਾਤਿਃ
ਪ੍ਰਾਚੀਨਵਾਨ ਨੇ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਆਸ਼ਮਕੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਤੋਂ ਸ਼ਸਯਾਤੀ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ਯ੍ਯਾਤਿਸ੍ਤੁ ਤ੍ਰਿਸ਼ਙ੍ਕੋਰ੍ਦੁਹਿਤਰਂ ਵਰਾਙ੍ਗੀਂ ਨਾਮੋਪਯੇਮੇ ਤਸ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞੇऽਹਂਯਾਤਿਃ
ਸ਼ਯਾਤੀ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੂ ਦੀ ਧੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵਰਾਂਗੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅਹੰਯਾਤੀ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ।
ਅਹਂਯਾਤਿਸ੍ਤੁ ਖਲੁ ਕृਤਵੀਰ੍ਯਦੁਹਿਤਰਂ ਭਾਨੁਮਤੀਂ ਨਾਮੋਪਯੇਮੇ। ਤਸ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞੇ ਸਾਰ੍ਵਭੌਮਃ
ਅਹੰਯਾਤੀ ਨੇ ਕ੍ਰਿਤਵੀਰਯ ਦੀ ਧੀ ਭਾਨੁਮਤੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰਵਭੌਮ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ।
ਸਾਰ੍ਵਭੌਮਸ੍ਤੁ ਖਲੁ ਜਿਤ੍ਵਾऽऽਜਹਾਰ ਕੈਕਯੀਂ ਸੁਨ੍ਦਰਾਂ ਨਾਮ ਤਾਮੁਪਯੇਮੇ। ਤਸ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞੇ ਜਯਤ੍ਸੇਨਃ
ਸਾਰਵਭੌਮ ਨੇ ਜਿੱਤ ਕੇ ਸੁੰਦਰ ਕੈਕਈ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜਯਤਸੇਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ।
ਜਯਤ੍ਸੇਨਸ੍ਤੁ ਖਲੁ ਵੈਦਰ੍ਭੀਮੁਪਯੇਮੇ ਸੁਸ਼੍ਰਵਾਂ ਨਾਮ। ਤਸ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞੇऽਪਰਾਚੀਨਃ
ਜਯਤਸੇਨ ਨੇ ਵਿਦਰਭ ਦੀ ਸੁਸ਼ਰਵਾ ਨਾਮ ਦੀ ਕਨਿਆ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅਪਰਾਚੀਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ।
ਅਪਰਾਚੀਨਸ੍ਤੁ ਖਲੁ ਵੈਦਰ੍ਭੀਮਪਰਾਮੁਪਯੇਮੇ ਮਰ੍ਯਾਦਾਂ ਨਾਮ। ਤਸ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞੇऽਰਿਹਃ
ਅਪਰਾਚੀਨ ਨੇ ਹੋਰ ਇਕ ਵਿਦਰਭ ਦੀ ਕੁੜੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਮਰਯਾਦਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅਰਿਹ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ।
ਅਰਿਹਃ ਖਲ੍ਵਾਙ੍ਗੀਮੁਪੇਯੇਮੇ। ਤਸ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞੇ ਮਹਾਭੌਮਃ
ਅਰਿਹ ਨੇ ਅੰਗ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਹਾਭੌਮ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ।
ਮਹਾਭੌਮਸ੍ਤੁ ਖਲੁ ਪ੍ਰਸੇਨਜਿਦ੍ਦੁਹਿਤਰਮੁਪਯੇਮੇ ਸੁਯਜ੍ਞਾਂ ਨਾਮ। ਤਸ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞੇ ਅਯੁਤਾਨਾਯੀ
ਮਹਾਭੌਮ ਨੇ ਪ੍ਰਸੇਨਜਿਤ ਦੀ ਧੀ ਸੁਯਜਨਾ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅਯੁਤਾਨਾਈ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ।
ਯਃ ਪੁਰੁषਮੇਧੇ ਪੁਰੁषਾਣਾਮਯੁਤਮਾਨਯਤ੍ਤਤ੍ਤਸ੍ਯਾਯੁਤਾਨਾਯਿਤ੍ਵਮ੍
ਉਹ ਜਿਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਯੱਗ ਵਿਚ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਮਨੁੱਖ ਲਿਆਂਦੇ, ਉਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਯੁਤਾਨਾਈ ਪਿਆ।