ਰਾਜਾਨੋ ਹਿ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮੇਣ ਸ਼੍ਰਿਯਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਭੂਯਸੀਮ੍। ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਤ੍ਰਾਤਾ ਰਾਜਾ ਭਵਤ੍ਯੁਤ
ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਫਰਜ਼ ਤੇ ਚੱਲ ਕੇ ਵਧੀਆ ਸੁੱਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਰਾਜਾ ਸਾਰੇ ਵਰਗਾਂ ਦਾ ਰਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਰੇਣ ਹਿ ਹਤਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਵਰਾਹਮਹਿषਾਨਹਮ੍। ਨ ਸ੍ਵਯਂ ਹਨ੍ਮਿ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਵਿਕ੍ਰੀਣਾਮਿ ਸਦਾ ਤ੍ਵਹਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਆਪ ਸੂਰ ਜਾਂ ਮਹੀਂਦੇ ਨਹੀਂ ਮਾਰਦਾ, ਪਰ ਹੋਰਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮਰਵਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਚਦਾ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ।
ਨ ਭਕ੍ਸ਼ਯਾਮਿ ਮਾਂਸਾਨਿ ऋਤੁਗਾਮੀ ਤਥਾਹ੍ਯਹਮ੍। ਸਦੋਪਵਾਸੀ ਚ ਤਥਾ ਨਕ੍ਤਭੋਜੀ ਸਦਾ ਦ੍ਵਿਜ
ਮੈਂ ਮਾਸ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ। ਮੈਂ ਰੁੱਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦਾ ਹਾਂ, ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ।
ਅਸ਼ੀਲਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪੁਰੁषੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਭਵਤਿ ਸ਼ੀਲਵਾਨ੍। ਪ੍ਰਾਣਿਹਿਂਸਾਰਤਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਭਵਤੇ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ ਪੁਨਃ
ਕੋਈ ਬੰਦਾ ਜੇਕਰ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਚੰਗਾ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਮੁੜ ਧਰਮੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਭਿਚਾਰਾਨਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਧਰ੍ਮਃ ਸਂਕੀਰ੍ਯਤੇ ਮਹਾਨ੍। ਅਧਰ੍ਮੋ ਵਰ੍ਤਤੇ ਚਾਪਿ ਸਂਕੀਰ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਤਃ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਜਦੋਂ ਰਾਜੇ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਧਰਮ ਬਹੁਤ ਹੀ ਖ਼ਰਾਬ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਧਰਮ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਲੋਕ ਵੀ ਖ਼ਰਾਬ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭੇਰੁਣ੍ਡਾ ਵਾਮਨਾਃ ਕੁਬ੍ਜਾਃ ਸ੍ਥੂਲਸ਼ੀਰ੍षਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ। ਕ੍ਲੀਬਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਬਧਿਰਾ ਜਾਯਨ੍ਤੇऽਤ੍ਯੁਚ੍ਚਲੋਚਨਾਃ
ਬੇਰੂੰਡ, ਬੌਨੇ, ਕੁਬੜ, ਵੱਡੇ ਸਿਰ ਵਾਲੇ, ਨਪੁੰਸਕ, ਅੰਨੇ, ਬਹਿਰੇ ਅਤੇ ਉੱਚੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨਾਮਧਰ੍ਮਤ੍ਵਾਤ੍ਪ੍ਰਜਾਨਾਮਭਵਃ ਸਦਾ। ਸ ਏष ਰਾਜਾ ਜਨਕਃ ਪ੍ਰਜਾ ਧਰ੍ਮੇਣ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਅਧਰਮ ਕਰਕੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖ਼ਾਮੀਆਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਰਾਜਾ ਜਨਕ ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਅਨੁਗृਹ੍ਣਨ੍ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਨਿਰਤਾਃ ਸਦਾ। `ਪਾਤ੍ਯੇष ਰਾਜਾ ਜਨਕਃ ਪਿਤृਵਦ੍ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਪ੍ਰਜਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਫਰਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰਾਜਾ ਜਨਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਚ ਕੋਟਿ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਯੇਚੈਵ ਮਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਨ੍ਤਿ ਯੇਚ ਨਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ। ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸੁਪਰਿਣੀਤੇਨ ਕਰ੍ਮਾਣਾ ਤੋषਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਮੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ—ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯੇ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮੇਣ ਸਂਯੁਞ੍ਜਨ੍ਤਿ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ। ਨ ਕਿਂਚਿਦੁਪਜੀਵਨਤਿ ਦਾਨ੍ਤਾ ਉਤ੍ਥਾਨਸੀਲਿਨਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਫਰਜ਼ ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ ਤੇ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਉਹ ਸਿਆਣੇ ਤੇ ਮਿਹਨਤੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾऽਨ੍ਨਦਾਨਂ ਸਤਤਂ ਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ਾ ਧਰ੍ਮਨਿਤ੍ਯਤਾ। ਯਥਾਰ੍ਹਂ ਪ੍ਰਤਿਪੂਜਾ ਚ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਵੈ ਦਯਾ
ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਕਰਨਾ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ, ਧਰਮ ਵਿਚ ਲਗਨ, ਯੋਗ ਆਦਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ—ਇਹ ਸਭ ਗੁਣ ਹਨ।
ਤ੍ਯਾਗਾਨ੍ਨਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨਾਂ ਗੁਣਾਸ੍ਤਿष੍ਠਾਨ੍ਤਿ ਪੂਰੁषੇ। ਮृषਾਵਾਦਂ ਪਰਿਹਰੇਤ੍ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਿਯਮਯਾਚਿਤਃ
ਤਿਆਗ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਗੁਣ ਮਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕਦੇ ਨਹੀਂ। ਝੂਠੀ ਗੱਲ ਤੋਂ ਬਚੋ ਤੇ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮੰਗੇ ਤਾਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰੋ।
ਨ ਚ ਕਾਮਾਨ੍ਨ ਸਂਰਮ੍ਭਾਨ੍ਨ ਦ੍ਵੇषਾਦ੍ਧਰ੍ਮਮੁਤ੍ਸृਜੇਤ੍। ਪ੍ਰਿਯੇ ਨਾਤਿਭृਸ਼ਂ ਹृष੍ਯੇਦਪ੍ਰਿਯੇ ਨ ਚ ਸਂਜ੍ਵਰੇਤ੍
ਇੱਛਾ, ਗੁੱਸੇ ਜਾਂ ਵੈਰ ਕਰਕੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਛੱਡੋ। ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾ ਮਨਾਓ ਤੇ ਮਾੜੀ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖੀ ਨਾ ਹੋਵੋ।
ਨ ਮੁਹ੍ਯੇਦਰ੍ਥਕृਚ੍ਛ੍ਰੇषੁ ਨ ਚ ਧਰ਼੍ਮਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍। ਕਰ੍ਮ ਚੇਤ੍ਕਿਂਚਿਦਨ੍ਯਤ੍ਸ੍ਯਾਦਿਤਰਨ੍ਨ ਤਦਾਚਰੇਤ੍
ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਮੇਂ ਵੀ ਮਨ ਘਬਰਾਓ ਨਾ ਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡੋ। ਜੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਕੰਮ ਹੋਵੇ ਜੋ ਠੀਕ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਾ ਕਰੋ।
ਯਤ੍ਕਲ੍ਯਾਣਮਭਿਧ੍ਯਾਯੇਤ੍ਤਤ੍ਰਾਤ੍ਮਾਨਂ ਨਿਯੋਜਯੇਤ੍। ਨ ਪਾਪਂ ਪ੍ਰਤਿ ਪਾਪਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਾਧੁਰੇਵ ਸਦਾ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਉਸ ਵੱਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲਗਾਓ। ਮਾੜੇ ਨਾਲ ਮਾੜਾ ਨਾ ਬਣੋ, ਸਦਾ ਚੰਗੇ ਹੀ ਰਹੋ।
ਆਤ੍ਮਨੈਵ ਹਤਃ ਪਾਪੋ ਯਃ ਪਾਪਂ ਕਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਤਿ। ਕਰ੍ਮ ਚੈਤਦਸਾਧੂਨਾਂ ਵृਜਿਨਾਨਾਮਸਾਧੁਕਮ੍
ਜੋ ਬੰਦਾ ਮਾੜਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਕਰਮ ਮਾੜੇ ਤੇ ਪਾਪੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੀ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਨ ਧਰ੍ਮੋਸ੍ਤੀਤਿ ਮਨ੍ਵਾਨਾਃ ਸ਼ੁਚੀਨਵਹਸਨ੍ਤਿ ਯੇ। ਅਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨਾ ਧਰ੍ਮਸ੍ ਤੇ ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਇਹ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਹੰਸੀ ਉਡਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਅਧਰਮ ਕਰਕੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਮਹਾਦृਤਿਰਿਵਾਧ੍ਮਾਤਃ ਪਾਪੋ ਭਵਤਿ ਨਿਤ੍ਯਦਾ। `ਸਾਧੁਃ ਸਨ੍ਨਤਿਮਾਨੇਵ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਘਮੰਡ ਨਾਲ ਫੂਲਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਾਪੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੋ ਭਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਮੂਢਾਨਾਮਵਲਿਪ੍ਤਾਨਾਮਸਾਰਂ ਭਾषਿਤਂ ਭਵੇਤ੍। ਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤ੍ਯਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਾਨਂ ਦਿਵਾ ਰੂਪਮਿਵਾਂਸ਼ੁਮਾਨ੍
ਮੂਰਖ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਖਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅਸਲ ਅੰਦਰਲੀ ਹਸਤੀ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦਿਨ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਖਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਨ ਲੋਕੇ ਰਾਜਤੇ ਮੂਰ੍ਖਃ ਕੇਵਲਾਤ੍ਮਪ੍ਰਸ਼ਂਸਯਾ। ਅਪਿਚੇਹ ਮृਜਾਹੀਨਃ ਕृਤਵਿਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤੇ
ਮੂਰਖ ਮਨੁੱਖ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਕੇ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਨਹੀਂ। ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਦਵਾਨ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਇਥੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਅਬ੍ਰੁਵਨ੍ਕਸ੍ਯਚਿਨ੍ਨਿਨ੍ਦਾਮਾਤ੍ਮਪੂਜਾਮਵਰ੍ਣਯਨ੍। ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਗੁਣਸਂਪਨ੍ਨਃ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ੋ ਭੁਵਿ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਜਿਹਾ ਕੋਈ ਵੀ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਵਿਕਰ੍ਮਣਾ ਤਪ੍ਯਮਾਨਃ ਪਾਪਾਦ੍ਵਿਪਰਿਮੁਚ੍ਯਤੇ। ਨ ਤਤ੍ਕੁਰ੍ਯਾਂ ਪੁਨਰਿਤਿ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਤ੍ਪਰਿਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਪਛਤਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਦਿਲੋਂ ਨਿਸਚਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਕਿ 'ਮੈਂ ਇਹ ਫੇਰ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ', ਤਾਂ ਉਹ ਦੂਜੀ ਵਾਰੀ ਵੀ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਣਾ ਯੇਨ ਕੇਨਾਪਿ ਪਾਪਾਤ੍ਮਾ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ। ਏਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਰਿਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਧਰ੍ਮੇषੁ ਪ੍ਰਤਿਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜੇ ਕੋਈ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਗੱਲ ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਾਪਨਿ ਬੁਦ੍ਧ੍ਵੇਹ ਪੁਰਾ ਕृਤਾਨਿ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਸ਼ੀਲੋ ਵਿਨਿਹਨ੍ਤਿ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍। ਧਰ੍ਮੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨੁਦਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਯਤ੍ਕੁਰ੍ਵਤੇ ਪਾਪਮਿਹ ਪ੍ਰਮਾਦਾਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਕੇ ਉਹ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਦੋਂ ਇੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਣਜਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਾਪ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਧਰਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।
ਪਾਪਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਹਿ ਮਨ੍ਯੇਤ ਨਾਹਮਸ੍ਮੀਤਿ ਪੂਰੁषਃ। [ਤਂ ਤੁ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਵਸ੍ਯੈਵਾਨ੍ਤਰਪੂਰੁषਃ]
ਪਾਪ ਕਰ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸੋਚ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ 'ਮੈਂ ਉਹ ਨਹੀਂ ਹਾਂ', ਪਰ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਅੰਦਰਲੀ ਹਸਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਚਿਕੀਰ੍षੇਦੇਵ ਕਲ੍ਯਾਯਣਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨੋऽਨਸੂਯਕਃ
ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਤੇ ਬਿਨਾ ਈਰਖਾ ਦੇ।
ਵਸਨਸ੍ਯੇਵ ਚ੍ਛਿਦ੍ਰਾਣਇ ਸਾਧੂਨਾਂ ਵਿਵृਣੋਤਿ ਯਃ। `ਅਪਸ਼੍ਯਨ੍ਨਾਤ੍ਮਨੋ ਦੋषਾਨ੍ਸ ਪਾਪਃ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਜਿਵੇਂ ਕੱਪੜੇ ਦੇ ਛੇਦ ਅੰਦਰ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਵਿਖਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਆਖਰ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਪਂ ਚੇਤ੍ਪੁਰੁषਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਲ੍ਯਾਣਮਭਿਪਦ੍ਯਤੇ। ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਮਹਾਭ੍ਰੇਣੇਵ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾਃ
ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ ਕਰ ਕੇ ਚੰਗਾਈ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਨ ਵੱਡੇ ਬੱਦਲ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾऽऽਦਿਤ੍ਯਃ ਸਮੁਦ੍ਯਨ੍ਵੈ ਤਮਃ ਸਰ੍ਵਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ। ਏਵਂ ਕਲ੍ਯਾਣਮਾਤਿष੍ਠਨ੍ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਚੜ੍ਹਦਾ ਸੂਰਜ ਸਾਰੀ ਹਨੇਰੀ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਪਾਨਾਂ ਵਿਦ੍ਧ੍ਯਧਿष੍ਠਾਨਂ ਲੋਭਮੋਹੌ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ। `ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੌ ਵਿਦੁषਾ ਵਿਪ੍ਰ ਵਰ੍ਜਨੀਯੌ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਲਾਲਚ ਤੇ ਮੋਹ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਸਮਝਦਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਛੱਡ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।