ਸ ਤੁ ਜ੍ਞਾਤਾ ਦ੍ਵਿਜਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸਹਸਾ ਸਂਭ੍ਰਮੋਤ੍ਥਿਤਃ। ਆਜਗਾਮ ਯਤੋ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸ੍ਥਿਤ ਏਕਾਨ੍ਤਆਸਨੇ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਉਠ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਕੱਲਾ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ।
ਅਭਿਵਾਦਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਭਗਵਨ੍ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਤੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ। ਅਹਂ ਵ੍ਯਾਧੋ ਹਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਕਿਂ ਕਰੋਮਿ ਪ੍ਰਸ਼ਾਧਿ ਮਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਭਗਵਾਨ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ! ਮੈਂ ਇਕ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਹਾਂ — ਤੁਹਾਡੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਹੋਵੇ। ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?'
ਏਕਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਯਦੁਕ੍ਤੋਸਿ ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਮਿਥਿਲਾਮਿਤਿ। ਜਾਨਾਮ੍ਯੇਤਦਹਂ ਸਰ੍ਵਂ ਯਦਰ੍ਥਂ ਤ੍ਵਮਿਹਾਗਤਃ
ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਮਿਥਿਲਾ ਜਾਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹੋ, ਉਹ ਵੀ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚ ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ ਵਿਪ੍ਰੋ ਭृਸ਼ਵਿਸ੍ਮਿਤਃ। ਦ੍ਵਿਤੀਯਮਿਦਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮਿਤ੍ਯਚਿਨ੍ਤਯਤ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਇਹ ਤਾਂ ਹੋਰ ਅਜੀਬ ਚੀਜ਼ ਹੈ!'
ਅਦੇਸ਼ਸ੍ਥਂ ਹਿ ਤੇ ਸ੍ਤਾਨਮਿਤਿ ਵ੍ਯਾਘੋऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਦ੍ਵਿਜਮ੍। ਗृਹਂ ਗਚ੍ਛਾਵ ਭਗਵਨ੍ਯਦਿ ਤੇ ਰੋਚਤੇऽਨਘ
ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਥਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਚਲੋ ਮੇਰੇ ਘਰ, ਭਗਵਾਨ।'
ਬਾਢਮਿਤ੍ਯੇਵ ਤਂ ਵਿਪ੍ਰੋ ਹृष੍ਟੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਅਗ੍ਰਤਸ੍ਤੁ ਦ੍ਵਿਜਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ ਜਗਾਮ ਗृਹਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਠੀਕ ਹੈ।' ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਚ ਗृਹਂਰਮ੍ਯਮਾਸਨੇਨਾਭਿਪੂਜਿਤਃ। `ਅਰ੍ਧ੍ਯੇਣ ਚ ਸ ਵੈ ਤੇਨ ਵ੍ਯਾਧੇਨ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੁਹਣਾ ਘਰ ਅੰਦਰ ਗਿਆ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਆਸਨ ਤੇ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦੇ ਕੇ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪਾਦ੍ਯਮਾਚਮਨੀਯਂ ਚ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ। ਤਤਃ ਸੁਖੋਪਵਿष੍ਸ੍ਤਂ ਵ੍ਯਾਧਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਪੈਰ ਧੋਣ ਤੇ ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਿਆ ਤੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਕਰ੍ਮੈਤਦ੍ਵੈ ਨ ਸਦृਸ਼ਂ ਭਵਤਃ ਪ੍ਰਤਿਭਾਤਿ ਮੇ। ਅਨੁਤਪ੍ਯੇ ਭृਸ਼ਂ ਤਾਤ ਤਵ ਘੋਰੇਣ ਕਰ੍ਮਣਾ
'ਇਹ ਕੰਮ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ। ਦੋਸਤ, ਤੁਹਾਡਾ ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਕੰਮ ਦੇਖ ਕੇ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹਾਂ।'
ਕੁਲੋਚਿਤਮਿਦਂ ਕਰ੍ਮ ਪਿਤृਪੈਤਾਮਹਂ ਪਰਮ੍। ਵਰ੍ਤਮਾਨਸ੍ਯ ਮੇ ਧਰ੍ਮੇ ਸ੍ਵੇ ਮਨ੍ਯੁਂ ਮਾ ਕृਥਾ ਦ੍ਵਿਜ
'ਇਹ ਕੰਮ ਮੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਹੈ, ਪਿਤਾ ਤੇ ਦਾਦਾ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਨਿਭਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਕਰੋ।'
ਵਿਧਾਤ੍ਰਾ ਵਿਹਿਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕਰ੍ਮ ਸ੍ਵਮਨੁਪਾਲਯਨ੍। ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਾਚ੍ਚ ਗੁਰੂ ਵृਦ੍ਧੌ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषੇऽਹਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
'ਜੋ ਕੰਮ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਦਿੱਤਾ, ਮੈਂ ਉਹ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵੱਡਿਆਂ ਤੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ।'
ਸਤ੍ਯਂ ਵਦੇ ਨਾਭ੍ਯਸੂਯੇ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਦਦਾਮਿ ਚ। ਦੇਵਤਾਤਿਥਿਭृਤ੍ਯਾਨਾਮਵਸ਼ਿष੍ਟੇਨ ਵਰ੍ਤਯੇ
'ਮੈਂ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਈਰਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਬਚ ਜਾਂਦਾ, ਉਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ, ਮਹਿਮਾਨ ਤੇ ਨੌਕਰਾਂ ਦੀ ਰੋਟੀ ਚਲਦਾ ਹੈ।'
ਨ ਕੁਤ੍ਸਯਾਮ੍ਯਹਂ ਕਿਂਚਿਨ੍ਨ ਗਰ੍ਹੇ ਬਲਵਤ੍ਤਰਮ੍। ਕृਤਮਨ੍ਵੇਤਿ ਕਰ੍ਤਾਰਂ ਪੁਰਾ ਕਰ੍ਮ ਦ੍ਵਿਜੇਤ੍ਤਮ
'ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਘਟੀਆ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ, ਤੇ ਜੋ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ ਕੰਮ, ਉਹ ਕਰਤਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ।'
ਕृषਿਗੋਰਕ੍ਸ਼੍ਯਵਾਣਿਜ੍ਯਮਿਹ ਲੋਕਸ੍ਯ ਜੀਵਨਮ੍। ਦਣ੍ਡਨੀਤਿਸ੍ਤ੍ਰਯੋ ਵਿਦ੍ਯਾ ਤੇਨ ਲੋਕੋ ਭਵਤ੍ਯੁਤ
'ਇੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜੀਵਨ-ਵਿਧੀ ਖੇਤੀ, ਪਸ਼ੂ-ਪਾਲਣ ਤੇ ਵਪਾਰ ਹੈ। ਇਹ ਤਿੰਨ, ਤੇ ਸਜ਼ਾ ਦੀ ਵਿਦਿਆ, ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।'
ਕਰ੍ਮ ਸ਼ੂਦ੍ਰੇ ਕृषਿਰ੍ਵੈਸ਼੍ਯੇ ਸਂਗ੍ਰਾਮਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੇ ਸ੍ਮृਤਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਤਪੋਮਨ੍ਤ੍ਰਾਃ ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇ ਸਦਾ
'ਖੇਤੀ ਸ਼ੂਦਰ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ, ਵਪਾਰ ਵੈਸ਼ ਦਾ, ਲੜਾਈ ਕਸ਼ਤਰੀ ਦਾ; ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ, ਤਪ, ਮੰਤ੍ਰ ਤੇ ਸੱਚ ਹੈ।'
ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸ੍ਤਿ ਧਰ੍ਮੇਣ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਨਿਰਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ। ਵਿਕਰ੍ਮਾਣਸ਼੍ਚ ਯੇ ਕੇਚਿਤ੍ਤਾਨ੍ਯੁਨਕ੍ਤਿ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ
'ਰਾਜਾ ਧਰਮ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਜੋ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਰੋਕਦਾ ਹੈ।'
ਭੇਤਵ੍ਯਂ ਹਿ ਸਦਾ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਪ੍ਰਜਾਨਾਮਧਿਪਾ ਹਿਤੇ। ਮਾਰਯਨ੍ਤਿ ਵਿਕਰ੍ਮਸ੍ਥਂ ਲੁਬ੍ਧਾ ਮृਗਮਿਵੇषੁਭਿਃ
'ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜਿਆਂ ਤੋਂ ਡਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਲਾਲਚੀ ਨੂੰ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਵਾਂਗ ਪਸ਼ੂ ਨੂੰ ਤੀਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।'
ਜਨਕਸ੍ਯੇਹ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਵਿਕਰ੍ਮਸ੍ਥੋ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਨਿਰਤਾ ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰੋਪਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
'ਜਨਕ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ, ਕੋਈ ਗਲਤ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਚਾਰਾਂ ਵਰਗ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹਨ।'
ਸ ਏष ਜਨਕੋ ਰਾਜਾ ਦੁਰ੍ਵृਤ੍ਤਮਪਿ ਚੇਤ੍ਸੁਤਮ੍। ਦਣ੍ਡ੍ਯਂ ਦਣ੍ਡੇ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪਤਿ ਯਥਾ ਨ ਗ੍ਲਾਤਿ ਧਾਰ੍ਮਿਕਮ੍
ਇਹ ਰਾਜਾ ਜਨਕ, ਜੇ ਉਸਦਾ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਬੁਰਾ ਕੰਮ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨ ਅਨੁਸਾਰ ਸਜ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਸੁਯੁਕ੍ਤਚਾਰੋ ਨृਪਤਿਃ ਸਰ੍ਵਂ ਧਰ੍ਮੇਣ ਪਸ਼੍ਯਤਿ। ਸ਼੍ਰੀਸ਼੍ਚ ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਦਣ੍ਡਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਰਾਜਾ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਹਰ ਕੰਮ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਦੌਲਤ, ਰਾਜ ਅਤੇ ਸਜ਼ਾ—all ਕੁਲਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਹੱਕ ਹਨ, ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਰਾਜਾਨੋ ਹਿ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮੇਣ ਸ਼੍ਰਿਯਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਭੂਯਸੀਮ੍। ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਤ੍ਰਾਤਾ ਰਾਜਾ ਭਵਤ੍ਯੁਤ
ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਫਰਜ਼ ਤੇ ਚੱਲ ਕੇ ਵਧੀਆ ਸੁੱਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਰਾਜਾ ਸਾਰੇ ਵਰਗਾਂ ਦਾ ਰਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਰੇਣ ਹਿ ਹਤਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਵਰਾਹਮਹਿषਾਨਹਮ੍। ਨ ਸ੍ਵਯਂ ਹਨ੍ਮਿ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਵਿਕ੍ਰੀਣਾਮਿ ਸਦਾ ਤ੍ਵਹਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਆਪ ਸੂਰ ਜਾਂ ਮਹੀਂਦੇ ਨਹੀਂ ਮਾਰਦਾ, ਪਰ ਹੋਰਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮਰਵਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਚਦਾ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ।
ਨ ਭਕ੍ਸ਼ਯਾਮਿ ਮਾਂਸਾਨਿ ऋਤੁਗਾਮੀ ਤਥਾਹ੍ਯਹਮ੍। ਸਦੋਪਵਾਸੀ ਚ ਤਥਾ ਨਕ੍ਤਭੋਜੀ ਸਦਾ ਦ੍ਵਿਜ
ਮੈਂ ਮਾਸ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ। ਮੈਂ ਰੁੱਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦਾ ਹਾਂ, ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ।
ਅਸ਼ੀਲਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪੁਰੁषੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਭਵਤਿ ਸ਼ੀਲਵਾਨ੍। ਪ੍ਰਾਣਿਹਿਂਸਾਰਤਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਭਵਤੇ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ ਪੁਨਃ
ਕੋਈ ਬੰਦਾ ਜੇਕਰ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਚੰਗਾ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਮੁੜ ਧਰਮੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਭਿਚਾਰਾਨਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਧਰ੍ਮਃ ਸਂਕੀਰ੍ਯਤੇ ਮਹਾਨ੍। ਅਧਰ੍ਮੋ ਵਰ੍ਤਤੇ ਚਾਪਿ ਸਂਕੀਰ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਤਃ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਜਦੋਂ ਰਾਜੇ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਧਰਮ ਬਹੁਤ ਹੀ ਖ਼ਰਾਬ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਧਰਮ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਲੋਕ ਵੀ ਖ਼ਰਾਬ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭੇਰੁਣ੍ਡਾ ਵਾਮਨਾਃ ਕੁਬ੍ਜਾਃ ਸ੍ਥੂਲਸ਼ੀਰ੍षਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ। ਕ੍ਲੀਬਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਬਧਿਰਾ ਜਾਯਨ੍ਤੇऽਤ੍ਯੁਚ੍ਚਲੋਚਨਾਃ
ਬੇਰੂੰਡ, ਬੌਨੇ, ਕੁਬੜ, ਵੱਡੇ ਸਿਰ ਵਾਲੇ, ਨਪੁੰਸਕ, ਅੰਨੇ, ਬਹਿਰੇ ਅਤੇ ਉੱਚੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨਾਮਧਰ੍ਮਤ੍ਵਾਤ੍ਪ੍ਰਜਾਨਾਮਭਵਃ ਸਦਾ। ਸ ਏष ਰਾਜਾ ਜਨਕਃ ਪ੍ਰਜਾ ਧਰ੍ਮੇਣ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਅਧਰਮ ਕਰਕੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖ਼ਾਮੀਆਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਰਾਜਾ ਜਨਕ ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਅਨੁਗृਹ੍ਣਨ੍ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਨਿਰਤਾਃ ਸਦਾ। `ਪਾਤ੍ਯੇष ਰਾਜਾ ਜਨਕਃ ਪਿਤृਵਦ੍ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਪ੍ਰਜਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਫਰਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰਾਜਾ ਜਨਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਚ ਕੋਟਿ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਯੇਚੈਵ ਮਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਨ੍ਤਿ ਯੇਚ ਨਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ। ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸੁਪਰਿਣੀਤੇਨ ਕਰ੍ਮਾਣਾ ਤੋषਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਮੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ—ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯੇ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮੇਣ ਸਂਯੁਞ੍ਜਨ੍ਤਿ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ। ਨ ਕਿਂਚਿਦੁਪਜੀਵਨਤਿ ਦਾਨ੍ਤਾ ਉਤ੍ਥਾਨਸੀਲਿਨਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਫਰਜ਼ ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ ਤੇ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਉਹ ਸਿਆਣੇ ਤੇ ਮਿਹਨਤੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।