ਚਿਨ੍ਤਯਾਨਃ ਸ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਂ ਗਤਿਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨੇਨ ਵੈ ਭਾਵ੍ਯੇ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਮਿਥਿਲਾਮਹਮ੍
ਧਰਮ ਦੇ ਨਾਜ਼ੁਕ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਸੋਚਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਮਿਥਿਲਾ ਜਾਵਾਂਗਾ।'
ਕृਤਾਤ੍ਮਾ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਾਧੋ ਨਿਵਸਤੇ ਕਿਲ। ਤਂ ਗਚ੍ਚਾਮ੍ਯਹਮਦ੍ਯੈਵ ਧਰ੍ਮਂ ਪ੍ਰष੍ਟੁਂ ਤਪੋਧਨਮ੍
ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ ਜੋ ਧਰਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਅੱਜ ਮੈਂ ਉਸ ਤਪਸਵੀ ਕੋਲ ਧਰਮ ਪੁੱਛਣ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਇਤਿਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਮਨਸਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਵਚਃ। ਬਲਾਕਾਪ੍ਰਤ੍ਯਯੇਨਾਸੌ ਧਰ੍ਮ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਵਚਨੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਔਰਤ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਤੇ ਬਲਾਕਾ ਦੇ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਸੋਚਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਧਰਮ ਵੱਲ ਲਾ ਲਿਆ।
ਸਂਪ੍ਰਤਸ੍ਥੇ ਸ ਮਿਥਿਲਾਂ ਕੌਤੂਹਲਸਮਨ੍ਵਿਤਃ। ਅਤਿਕ੍ਰਾਮਨ੍ਨਰਣ੍ਯਾਨਿ ਗ੍ਰਾਮਾਂਸ਼੍ਚ ਨਗਰਾਣਿ ਚ
ਉਹ ਮਿਥਿਲਾ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੰਗਲਾਂ, ਪਿੰਡਾਂ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ।
ਤਤੋ ਜਗਾਮ ਮਿਥਿਲਾਂ ਜਨਕੇਨ ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਮ੍। ਧਰ੍ਮਸੇਤੁਸਮਾਕੀਰ੍ਣਾਂ ਯਜ੍ਞੋਤ੍ਸਵਵਤੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਮਿਥਿਲਾ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਜੋ ਜਨਕ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਸੀ, ਧਰਮ ਦੇ ਪੁਲ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇ ਯਜਨ ਤੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ।
ਗੋਪੁਰਾਟ੍ਟਾਲਕਵਤੀਂ ਹਰ੍ਮ੍ਯਪ੍ਰਾਕਾਰਸ਼ੋਭਨਾਮ੍। ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਨਗਰੀਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਵਿਮਾਨੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਯੁਤਾਮ੍
ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਦਰਵਾਜਿਆਂ, ਮਿਨਾਰਾਂ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਮਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਕਈ ਹਵੈਲੀਅਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪਣ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਬਹੁਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾਂ ਸੁਵਿਭਕ੍ਤਮਹਾਪਥਾਮ੍। ਅਸ਼੍ਵੈ ਰਥੈਸ੍ਤਥਾ ਨਾਗੈਰ੍ਯੋਧੈਸ਼੍ਚ ਬਹੁਭਿਰ੍ਯੁਤਾਮ੍
ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਕਈ ਵਸਤਾਂ ਵੇਚਣ ਲਈ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਵੱਡੇ ਰਸਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੰਡੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਘੋੜੇ, ਰਥ, ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਕਈ ਸਿਪਾਹੀ ਭਰਪੂਰ ਸਨ।
ਹृष੍ਟਪੁष੍ਟਜਨਾਕੀਰ੍ਣਾਂ ਨਿਤ੍ਯੋਤ੍ਸਵਸਮਾਕੁਲਾਮ੍। ਸੋऽਪਸ੍ਯਦ੍ਬਹੁਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸਮਤਿਕ੍ਰਮਨ੍
ਉਹ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਰੌਲਾ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਕਈ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵੇਖੀਆਂ।
ਧਰ੍ਮਵ੍ਯਾਧਮਪृਚ੍ਛਚ੍ਚ ਸ ਚਾਸ੍ਯ ਕਥਿਤੋ ਦ੍ਵਿਜੈਃ। ਅਪਸ਼੍ਯਤ੍ਤਤ੍ਰਗਤ੍ਵਾ ਤਂ ਸੂਨਾਮਧ੍ਯੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਤੇ ਉਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ; ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਵੇਖਿਆ।
ਮਾਰ੍ਗਮਾਹਿਪਮਾਂਸਾਨਿ ਵਿਕ੍ਰੀਣਨ੍ਤਂ ਤਪਸ੍ਵਿਨਮ੍। ਆਕੁਲਤ੍ਵਾਚ੍ਚ ਕ੍ਰੇਤृਣਾਮੇਕਾਨ੍ਤੇ ਸਂਸ੍ਥਿਤੋ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਉਸ ਨੇ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ ਸੱਪਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਵੇਚਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਖਰੀਦਦਾਰਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਹੋ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ ਤੁ ਜ੍ਞਾਤਾ ਦ੍ਵਿਜਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸਹਸਾ ਸਂਭ੍ਰਮੋਤ੍ਥਿਤਃ। ਆਜਗਾਮ ਯਤੋ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸ੍ਥਿਤ ਏਕਾਨ੍ਤਆਸਨੇ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਉਠ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਕੱਲਾ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ।
ਅਭਿਵਾਦਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਭਗਵਨ੍ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਤੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ। ਅਹਂ ਵ੍ਯਾਧੋ ਹਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਕਿਂ ਕਰੋਮਿ ਪ੍ਰਸ਼ਾਧਿ ਮਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਭਗਵਾਨ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ! ਮੈਂ ਇਕ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਹਾਂ — ਤੁਹਾਡੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਹੋਵੇ। ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?'
ਏਕਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਯਦੁਕ੍ਤੋਸਿ ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਮਿਥਿਲਾਮਿਤਿ। ਜਾਨਾਮ੍ਯੇਤਦਹਂ ਸਰ੍ਵਂ ਯਦਰ੍ਥਂ ਤ੍ਵਮਿਹਾਗਤਃ
ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਮਿਥਿਲਾ ਜਾਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹੋ, ਉਹ ਵੀ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚ ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ ਵਿਪ੍ਰੋ ਭृਸ਼ਵਿਸ੍ਮਿਤਃ। ਦ੍ਵਿਤੀਯਮਿਦਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮਿਤ੍ਯਚਿਨ੍ਤਯਤ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਇਹ ਤਾਂ ਹੋਰ ਅਜੀਬ ਚੀਜ਼ ਹੈ!'
ਅਦੇਸ਼ਸ੍ਥਂ ਹਿ ਤੇ ਸ੍ਤਾਨਮਿਤਿ ਵ੍ਯਾਘੋऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਦ੍ਵਿਜਮ੍। ਗृਹਂ ਗਚ੍ਛਾਵ ਭਗਵਨ੍ਯਦਿ ਤੇ ਰੋਚਤੇऽਨਘ
ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਥਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਚਲੋ ਮੇਰੇ ਘਰ, ਭਗਵਾਨ।'
ਬਾਢਮਿਤ੍ਯੇਵ ਤਂ ਵਿਪ੍ਰੋ ਹृष੍ਟੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਅਗ੍ਰਤਸ੍ਤੁ ਦ੍ਵਿਜਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ ਜਗਾਮ ਗृਹਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਠੀਕ ਹੈ।' ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਚ ਗृਹਂਰਮ੍ਯਮਾਸਨੇਨਾਭਿਪੂਜਿਤਃ। `ਅਰ੍ਧ੍ਯੇਣ ਚ ਸ ਵੈ ਤੇਨ ਵ੍ਯਾਧੇਨ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੁਹਣਾ ਘਰ ਅੰਦਰ ਗਿਆ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਆਸਨ ਤੇ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦੇ ਕੇ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪਾਦ੍ਯਮਾਚਮਨੀਯਂ ਚ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ। ਤਤਃ ਸੁਖੋਪਵਿष੍ਸ੍ਤਂ ਵ੍ਯਾਧਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਪੈਰ ਧੋਣ ਤੇ ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਿਆ ਤੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਕਰ੍ਮੈਤਦ੍ਵੈ ਨ ਸਦृਸ਼ਂ ਭਵਤਃ ਪ੍ਰਤਿਭਾਤਿ ਮੇ। ਅਨੁਤਪ੍ਯੇ ਭृਸ਼ਂ ਤਾਤ ਤਵ ਘੋਰੇਣ ਕਰ੍ਮਣਾ
'ਇਹ ਕੰਮ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ। ਦੋਸਤ, ਤੁਹਾਡਾ ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਕੰਮ ਦੇਖ ਕੇ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹਾਂ।'
ਕੁਲੋਚਿਤਮਿਦਂ ਕਰ੍ਮ ਪਿਤृਪੈਤਾਮਹਂ ਪਰਮ੍। ਵਰ੍ਤਮਾਨਸ੍ਯ ਮੇ ਧਰ੍ਮੇ ਸ੍ਵੇ ਮਨ੍ਯੁਂ ਮਾ ਕृਥਾ ਦ੍ਵਿਜ
'ਇਹ ਕੰਮ ਮੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਹੈ, ਪਿਤਾ ਤੇ ਦਾਦਾ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਨਿਭਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਕਰੋ।'
ਵਿਧਾਤ੍ਰਾ ਵਿਹਿਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕਰ੍ਮ ਸ੍ਵਮਨੁਪਾਲਯਨ੍। ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਾਚ੍ਚ ਗੁਰੂ ਵृਦ੍ਧੌ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषੇऽਹਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
'ਜੋ ਕੰਮ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਦਿੱਤਾ, ਮੈਂ ਉਹ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵੱਡਿਆਂ ਤੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ।'
ਸਤ੍ਯਂ ਵਦੇ ਨਾਭ੍ਯਸੂਯੇ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਦਦਾਮਿ ਚ। ਦੇਵਤਾਤਿਥਿਭृਤ੍ਯਾਨਾਮਵਸ਼ਿष੍ਟੇਨ ਵਰ੍ਤਯੇ
'ਮੈਂ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਈਰਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਬਚ ਜਾਂਦਾ, ਉਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ, ਮਹਿਮਾਨ ਤੇ ਨੌਕਰਾਂ ਦੀ ਰੋਟੀ ਚਲਦਾ ਹੈ।'
ਨ ਕੁਤ੍ਸਯਾਮ੍ਯਹਂ ਕਿਂਚਿਨ੍ਨ ਗਰ੍ਹੇ ਬਲਵਤ੍ਤਰਮ੍। ਕृਤਮਨ੍ਵੇਤਿ ਕਰ੍ਤਾਰਂ ਪੁਰਾ ਕਰ੍ਮ ਦ੍ਵਿਜੇਤ੍ਤਮ
'ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਘਟੀਆ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ, ਤੇ ਜੋ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ ਕੰਮ, ਉਹ ਕਰਤਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ।'
ਕृषਿਗੋਰਕ੍ਸ਼੍ਯਵਾਣਿਜ੍ਯਮਿਹ ਲੋਕਸ੍ਯ ਜੀਵਨਮ੍। ਦਣ੍ਡਨੀਤਿਸ੍ਤ੍ਰਯੋ ਵਿਦ੍ਯਾ ਤੇਨ ਲੋਕੋ ਭਵਤ੍ਯੁਤ
'ਇੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜੀਵਨ-ਵਿਧੀ ਖੇਤੀ, ਪਸ਼ੂ-ਪਾਲਣ ਤੇ ਵਪਾਰ ਹੈ। ਇਹ ਤਿੰਨ, ਤੇ ਸਜ਼ਾ ਦੀ ਵਿਦਿਆ, ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।'
ਕਰ੍ਮ ਸ਼ੂਦ੍ਰੇ ਕृषਿਰ੍ਵੈਸ਼੍ਯੇ ਸਂਗ੍ਰਾਮਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੇ ਸ੍ਮृਤਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਤਪੋਮਨ੍ਤ੍ਰਾਃ ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇ ਸਦਾ
'ਖੇਤੀ ਸ਼ੂਦਰ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ, ਵਪਾਰ ਵੈਸ਼ ਦਾ, ਲੜਾਈ ਕਸ਼ਤਰੀ ਦਾ; ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ, ਤਪ, ਮੰਤ੍ਰ ਤੇ ਸੱਚ ਹੈ।'
ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸ੍ਤਿ ਧਰ੍ਮੇਣ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਨਿਰਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ। ਵਿਕਰ੍ਮਾਣਸ਼੍ਚ ਯੇ ਕੇਚਿਤ੍ਤਾਨ੍ਯੁਨਕ੍ਤਿ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ
'ਰਾਜਾ ਧਰਮ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਜੋ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਰੋਕਦਾ ਹੈ।'
ਭੇਤਵ੍ਯਂ ਹਿ ਸਦਾ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਪ੍ਰਜਾਨਾਮਧਿਪਾ ਹਿਤੇ। ਮਾਰਯਨ੍ਤਿ ਵਿਕਰ੍ਮਸ੍ਥਂ ਲੁਬ੍ਧਾ ਮृਗਮਿਵੇषੁਭਿਃ
'ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜਿਆਂ ਤੋਂ ਡਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਲਾਲਚੀ ਨੂੰ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਵਾਂਗ ਪਸ਼ੂ ਨੂੰ ਤੀਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।'
ਜਨਕਸ੍ਯੇਹ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਵਿਕਰ੍ਮਸ੍ਥੋ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਨਿਰਤਾ ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰੋਪਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
'ਜਨਕ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ, ਕੋਈ ਗਲਤ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਚਾਰਾਂ ਵਰਗ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹਨ।'
ਸ ਏष ਜਨਕੋ ਰਾਜਾ ਦੁਰ੍ਵृਤ੍ਤਮਪਿ ਚੇਤ੍ਸੁਤਮ੍। ਦਣ੍ਡ੍ਯਂ ਦਣ੍ਡੇ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪਤਿ ਯਥਾ ਨ ਗ੍ਲਾਤਿ ਧਾਰ੍ਮਿਕਮ੍
ਇਹ ਰਾਜਾ ਜਨਕ, ਜੇ ਉਸਦਾ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਬੁਰਾ ਕੰਮ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨ ਅਨੁਸਾਰ ਸਜ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਸੁਯੁਕ੍ਤਚਾਰੋ ਨृਪਤਿਃ ਸਰ੍ਵਂ ਧਰ੍ਮੇਣ ਪਸ਼੍ਯਤਿ। ਸ਼੍ਰੀਸ਼੍ਚ ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਦਣ੍ਡਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਰਾਜਾ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਹਰ ਕੰਮ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਦੌਲਤ, ਰਾਜ ਅਤੇ ਸਜ਼ਾ—all ਕੁਲਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਹੱਕ ਹਨ, ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।