ਸ਼੍ਰੁਤਿਪ੍ਰਮਾਣੋ ਧਰ੍ਮਃ ਸ੍ਯਾਦਿਤਿ ਵृਦ੍ਧਾਨੁਸ਼ਾਸਨਮ੍। ਬਹੁਧਾ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਧਰ੍ਮਃ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮ ਏਵ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਵੱਡੇ ਲੋਕ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਧਰਮ ਦਾ ਮਾਪਦੰਡ ਸ਼ਾਸਤਰ ਹਨ। ਧਰਮ ਬਹੁਤ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਤੇ ਇਹ ਬਹੁਤ ਨਾਜੁਕ ਹੈ।
ਭਗਵਾਨਪਿ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਸ੍ਵਾਦ੍ਯਾਯਨਿਰਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ। ਨ ਤੁ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਭਗਵਨ੍ਦਰ੍ਮਂ ਵੇਤ੍ਸੀਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਧਰਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਸਵਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਪਰ ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਹੈ ਕਿ ਭਗਵਾਨ ਵੀ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਯਦਿ ਵਿਪ੍ਰ ਨ ਜਾਨੀषੇ ਧਰ੍ਮਂ ਪਰਮਕਂ ਦ੍ਵਿਜ। ਧਰ੍ਮਵ੍ਯਾਧਂ ਤਤ ਪृਚ੍ਛ ਗਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਿਥਿਲਾਂ ਪੁਰੀਮ੍
ਜੇਕਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਤਾਂ ਮਿਥਿਲਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਤੋਂ ਪੁੱਛੋ।
ਮਾਤਾਪਿਤृਭ੍ਯਾਂ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂਪੁਃ ਸਤ੍ਯਵਾਦੀ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ। ਮਿਥਿਲਾਯਾਂ ਵਸੇਦ੍ਵ੍ਯਾਧਃ ਸ ਤੇ ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ
ਮਿਥਿਲਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਾਂ-ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਵੇਗਾ।
ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਸ੍ਵ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਯਥਾਕਾਮਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ। `ਵ੍ਯਾਧਃ ਪਰਮਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸ ਤੇ ਛੇਤ੍ਸ੍ਯਤਿ ਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਉਥੇ ਜਾਓ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਹੋਵੇ; ਉਹ ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਉੱਚੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰੇਗਾ।
ਅਤ੍ਯੁਕ੍ਤਮਪਿ ਮੇ ਸਰ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸ੍ਯਨਿਨ੍ਦਿਤ। ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਹ੍ਯਵਧ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਯੇ ਧਰ੍ਮਮਭਿਵਿਨ੍ਦਤੇ
ਜੇ ਮੈਂ ਕੁਝ ਵਧੇਰੇ ਤੇਜ਼ ਬੋਲ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਜੀ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰਨਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰੀਤੋਸ੍ਮਿ ਤਵ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਗਤਃ ਕ੍ਰੋਧਸ਼੍ਚ ਸ਼ੋਭਨੇ। ਉਪਾਲਮ੍ਭਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਮਮ ਨਿਸ਼੍ਰੇਯਸਂ ਪਰਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਸੋਹਣੀਏ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਹੋਵੇ; ਮੇਰਾ ਗੁੱਸਾ ਮੁੱਕ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਤਨਕ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾ ਮਿਲਿਆ ਹੈ।
ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਸਾਧਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ੋਭਨੇ। `ਧਨ੍ਯਾ ਤ੍ਵਮਸਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਯਸ੍ਯਾਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵृਤ੍ਤਮੀਦृਸ਼ਮ੍
ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਹੋਵੇ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਜਾ ਕੇ ਇਹ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਸੋਹਣੀਏ; ਤੂੰ ਵਾਕਈ ਧਨਵੰਤ ਅਤੇ ਨੇਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਲਣ ਇੰਝ ਹੈ।
ਤਯਾ ਵਿਸृष੍ਟੋ ਨਿਰ੍ਗਤ੍ਯ ਸ੍ਵਮੇਵ ਭਵਨਂ ਯਯੌ। ਵਿਨਿਨ੍ਦਨ੍ਸ ਸ੍ਵਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਕੌਸ਼ਿਕੋ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ ।। ਵਸ੍ਤ੍ਰਿਣੋ ਵਸ੍ਤ੍ਰਦਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਅਵਸ੍ਤ੍ਰਾ ਯਾਨ੍ਤ੍ਯਵਸ੍ਤ੍ਰਦਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ ਕੌਸ਼ਿਕ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਲਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਕੱਪੜੇ ਹਨ, ਉਹ ਨੰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਨੰਗੇ ਕੱਪੜੇ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਚਿਨ੍ਤਯਿਤ੍ਵਾ ਤਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਸ਼ੇਪਤਃ। ਵਿਨਿਨ੍ਦਨ੍ਸ ਦ੍ਵਿਜੋऽऽਤ੍ਮਾਨਮਾਗਸ੍ਕृਤ ਇਵਾਬਭੌ
ਉਸ ਔਰਤ ਦੇ ਅਜੋਕੇ ਬੋਲਾਂ ਨੂੰ ਸੋਚ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਲਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਕਰ ਲਈ ਹੋਵੇ।
ਚਿਨ੍ਤਯਾਨਃ ਸ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਂ ਗਤਿਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨੇਨ ਵੈ ਭਾਵ੍ਯੇ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਮਿਥਿਲਾਮਹਮ੍
ਧਰਮ ਦੇ ਨਾਜ਼ੁਕ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਸੋਚਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਮਿਥਿਲਾ ਜਾਵਾਂਗਾ।'
ਕृਤਾਤ੍ਮਾ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਾਧੋ ਨਿਵਸਤੇ ਕਿਲ। ਤਂ ਗਚ੍ਚਾਮ੍ਯਹਮਦ੍ਯੈਵ ਧਰ੍ਮਂ ਪ੍ਰष੍ਟੁਂ ਤਪੋਧਨਮ੍
ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ ਜੋ ਧਰਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਅੱਜ ਮੈਂ ਉਸ ਤਪਸਵੀ ਕੋਲ ਧਰਮ ਪੁੱਛਣ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਇਤਿਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਮਨਸਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਵਚਃ। ਬਲਾਕਾਪ੍ਰਤ੍ਯਯੇਨਾਸੌ ਧਰ੍ਮ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਵਚਨੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਔਰਤ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਤੇ ਬਲਾਕਾ ਦੇ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਸੋਚਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਧਰਮ ਵੱਲ ਲਾ ਲਿਆ।
ਸਂਪ੍ਰਤਸ੍ਥੇ ਸ ਮਿਥਿਲਾਂ ਕੌਤੂਹਲਸਮਨ੍ਵਿਤਃ। ਅਤਿਕ੍ਰਾਮਨ੍ਨਰਣ੍ਯਾਨਿ ਗ੍ਰਾਮਾਂਸ਼੍ਚ ਨਗਰਾਣਿ ਚ
ਉਹ ਮਿਥਿਲਾ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੰਗਲਾਂ, ਪਿੰਡਾਂ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ।
ਤਤੋ ਜਗਾਮ ਮਿਥਿਲਾਂ ਜਨਕੇਨ ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਮ੍। ਧਰ੍ਮਸੇਤੁਸਮਾਕੀਰ੍ਣਾਂ ਯਜ੍ਞੋਤ੍ਸਵਵਤੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਮਿਥਿਲਾ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਜੋ ਜਨਕ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਸੀ, ਧਰਮ ਦੇ ਪੁਲ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇ ਯਜਨ ਤੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ।
ਗੋਪੁਰਾਟ੍ਟਾਲਕਵਤੀਂ ਹਰ੍ਮ੍ਯਪ੍ਰਾਕਾਰਸ਼ੋਭਨਾਮ੍। ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਨਗਰੀਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਵਿਮਾਨੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਯੁਤਾਮ੍
ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਦਰਵਾਜਿਆਂ, ਮਿਨਾਰਾਂ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਮਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਕਈ ਹਵੈਲੀਅਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪਣ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਬਹੁਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾਂ ਸੁਵਿਭਕ੍ਤਮਹਾਪਥਾਮ੍। ਅਸ਼੍ਵੈ ਰਥੈਸ੍ਤਥਾ ਨਾਗੈਰ੍ਯੋਧੈਸ਼੍ਚ ਬਹੁਭਿਰ੍ਯੁਤਾਮ੍
ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਕਈ ਵਸਤਾਂ ਵੇਚਣ ਲਈ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਵੱਡੇ ਰਸਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੰਡੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਘੋੜੇ, ਰਥ, ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਕਈ ਸਿਪਾਹੀ ਭਰਪੂਰ ਸਨ।
ਹृष੍ਟਪੁष੍ਟਜਨਾਕੀਰ੍ਣਾਂ ਨਿਤ੍ਯੋਤ੍ਸਵਸਮਾਕੁਲਾਮ੍। ਸੋऽਪਸ੍ਯਦ੍ਬਹੁਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸਮਤਿਕ੍ਰਮਨ੍
ਉਹ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਰੌਲਾ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਕਈ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵੇਖੀਆਂ।
ਧਰ੍ਮਵ੍ਯਾਧਮਪृਚ੍ਛਚ੍ਚ ਸ ਚਾਸ੍ਯ ਕਥਿਤੋ ਦ੍ਵਿਜੈਃ। ਅਪਸ਼੍ਯਤ੍ਤਤ੍ਰਗਤ੍ਵਾ ਤਂ ਸੂਨਾਮਧ੍ਯੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਤੇ ਉਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ; ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਵੇਖਿਆ।
ਮਾਰ੍ਗਮਾਹਿਪਮਾਂਸਾਨਿ ਵਿਕ੍ਰੀਣਨ੍ਤਂ ਤਪਸ੍ਵਿਨਮ੍। ਆਕੁਲਤ੍ਵਾਚ੍ਚ ਕ੍ਰੇਤृਣਾਮੇਕਾਨ੍ਤੇ ਸਂਸ੍ਥਿਤੋ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਉਸ ਨੇ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ ਸੱਪਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਵੇਚਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਖਰੀਦਦਾਰਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਹੋ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ ਤੁ ਜ੍ਞਾਤਾ ਦ੍ਵਿਜਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸਹਸਾ ਸਂਭ੍ਰਮੋਤ੍ਥਿਤਃ। ਆਜਗਾਮ ਯਤੋ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸ੍ਥਿਤ ਏਕਾਨ੍ਤਆਸਨੇ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਉਠ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਕੱਲਾ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ।
ਅਭਿਵਾਦਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਭਗਵਨ੍ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਤੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ। ਅਹਂ ਵ੍ਯਾਧੋ ਹਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਕਿਂ ਕਰੋਮਿ ਪ੍ਰਸ਼ਾਧਿ ਮਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਭਗਵਾਨ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ! ਮੈਂ ਇਕ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਹਾਂ — ਤੁਹਾਡੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਹੋਵੇ। ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?'
ਏਕਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਯਦੁਕ੍ਤੋਸਿ ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਮਿਥਿਲਾਮਿਤਿ। ਜਾਨਾਮ੍ਯੇਤਦਹਂ ਸਰ੍ਵਂ ਯਦਰ੍ਥਂ ਤ੍ਵਮਿਹਾਗਤਃ
ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਮਿਥਿਲਾ ਜਾਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹੋ, ਉਹ ਵੀ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚ ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ ਵਿਪ੍ਰੋ ਭृਸ਼ਵਿਸ੍ਮਿਤਃ। ਦ੍ਵਿਤੀਯਮਿਦਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮਿਤ੍ਯਚਿਨ੍ਤਯਤ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਇਹ ਤਾਂ ਹੋਰ ਅਜੀਬ ਚੀਜ਼ ਹੈ!'
ਅਦੇਸ਼ਸ੍ਥਂ ਹਿ ਤੇ ਸ੍ਤਾਨਮਿਤਿ ਵ੍ਯਾਘੋऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਦ੍ਵਿਜਮ੍। ਗृਹਂ ਗਚ੍ਛਾਵ ਭਗਵਨ੍ਯਦਿ ਤੇ ਰੋਚਤੇऽਨਘ
ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਥਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਚਲੋ ਮੇਰੇ ਘਰ, ਭਗਵਾਨ।'
ਬਾਢਮਿਤ੍ਯੇਵ ਤਂ ਵਿਪ੍ਰੋ ਹृष੍ਟੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਅਗ੍ਰਤਸ੍ਤੁ ਦ੍ਵਿਜਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ ਜਗਾਮ ਗृਹਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਠੀਕ ਹੈ।' ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਚ ਗृਹਂਰਮ੍ਯਮਾਸਨੇਨਾਭਿਪੂਜਿਤਃ। `ਅਰ੍ਧ੍ਯੇਣ ਚ ਸ ਵੈ ਤੇਨ ਵ੍ਯਾਧੇਨ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੁਹਣਾ ਘਰ ਅੰਦਰ ਗਿਆ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਆਸਨ ਤੇ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦੇ ਕੇ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪਾਦ੍ਯਮਾਚਮਨੀਯਂ ਚ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ। ਤਤਃ ਸੁਖੋਪਵਿष੍ਸ੍ਤਂ ਵ੍ਯਾਧਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਪੈਰ ਧੋਣ ਤੇ ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਿਆ ਤੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਕਰ੍ਮੈਤਦ੍ਵੈ ਨ ਸਦृਸ਼ਂ ਭਵਤਃ ਪ੍ਰਤਿਭਾਤਿ ਮੇ। ਅਨੁਤਪ੍ਯੇ ਭृਸ਼ਂ ਤਾਤ ਤਵ ਘੋਰੇਣ ਕਰ੍ਮਣਾ
'ਇਹ ਕੰਮ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ। ਦੋਸਤ, ਤੁਹਾਡਾ ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਕੰਮ ਦੇਖ ਕੇ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹਾਂ।'
ਕੁਲੋਚਿਤਮਿਦਂ ਕਰ੍ਮ ਪਿਤृਪੈਤਾਮਹਂ ਪਰਮ੍। ਵਰ੍ਤਮਾਨਸ੍ਯ ਮੇ ਧਰ੍ਮੇ ਸ੍ਵੇ ਮਨ੍ਯੁਂ ਮਾ ਕृਥਾ ਦ੍ਵਿਜ
'ਇਹ ਕੰਮ ਮੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਹੈ, ਪਿਤਾ ਤੇ ਦਾਦਾ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਨਿਭਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਕਰੋ।'