ਇਨ੍ਦ੍ਰੋऽਪ੍ਯੇषਾਂ ਪ੍ਰਣਮਤੇ ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਮਾਨਵੋ ਭੁਵਿ। ਅਵਲਿਪ੍ਤੇ ਨ ਜਾਨੀषੇ ਵृਦ੍ਧਾਨਾਂ ਨ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਇੰਦਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਕੀ ਗੱਲ? ਪਰ ਤੂੰ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਹ੍ਯਗ੍ਨਿਸਦृਸ਼ਾ ਦਹੇਯੁਃ ਪृਥਿਵੀਮਪਿ। `ਸਪਰ੍ਵਤਵਨਦ੍ਵੀਪਾਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮੇਵਾਵਮਾਨਿਤਾਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹਨ; ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਟਾਪੂਆਂ ਸਮੇਤ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਤੁਰੰਤ ਸਾੜ ਸਕਦੇ ਹਨ।
[ਨਾਹਂ ਬਲਾਕਾ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਤ੍ਯਜ ਕ੍ਰੋਧਂ ਤਪੋਧਨ। ਅਨਯਾ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਯਾ ਦृष੍ਟ੍ਯਾ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਕਿਂ ਮਾਂ ਕਰਿष੍ਯਸਿ]
ਮੈਂ ਬਲਾਕਾ ਪੰਛੀ ਨਹੀਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ; ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ ਛੱਡ, ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ। ਇਸ ਗੁੱਸੇ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਕੀ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ?
ਨਾਵਜਾਨਾਮ੍ਯਹਂ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਦੇਵੈਸ੍ਤੁਲ੍ਯਾਨ੍ਮਨਸ੍ਵਿਨਃ। ਅਪਰਾਧਮਿਮਂ ਵਿਪ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਮੇऽਨਘ
ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਘਟੀਆ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੀ, ਜੋ ਮਨ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ। ਇਹ ਗਲਤੀ ਮਾਫ ਕਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਜਾਨਾਮਿ ਤੇਜੋ ਵਿਪ੍ਰਾਣਆਂ ਮਹਾਭਾਗ੍ਯਂ ਚ ਧੀਮਤਾਮ੍। ਅਪੇਯਃ ਸਾਗਰਃ ਕ੍ਰੋਧਾਤ੍ਕृਤੋ ਹਿ ਲਵਣੋਦਕਃ
ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਸਮੁੰਦਰ, ਜੋ ਅਣਪਹੁੰਚ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਕਰਕੇ ਲਵਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਥੈਵ ਦੀਪ੍ਤਤਪਸਾਂ ਮੁਨੀਨਾਂ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਯੇषਾਂ ਕ੍ਰੋਧਾਗ੍ਨਿਰਦ੍ਯਾਪਿ ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਨੋਪਸ਼ਾਮ੍ਯਤਿ। `ਕਸ੍ਤਾਨ੍ਪਰਿਭਵੇਨ੍ਮੂਢੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਮਿਤੌਜਸਃ
ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉੱਚ ਤਪ ਕਰਦੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਅੱਗ ਅੱਜ ਵੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਠੰਡੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। ਕਿਹੜਾ ਮੂਰਖ ਅਣਗਣ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਿੰਦਿਆ ਕਰੇਗਾ?
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਪਰਿਭਵਾਦ੍ਵਾਤਾਪਿਃ ਸੁਦੁਰਾਤ੍ਮਵਾਨ੍। ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਮृषਿਮਾਸਾਦ੍ਯ ਜੀਰ੍ਣਃ ਕ੍ਰੂਰੋ ਮਹਾਸੁਰਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਕਰਕੇ, ਮੰਦਬੁਧੀ ਅਤੇ ਕਰੂੜ ਦੈਤ ਵਾਤਾਪੀ, ਅਗਸਤ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਬਹੁਪ੍ਰਭਾਵਾਃ ਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਕ੍ਰੋਧਃ ਸੁਵਿਪੁਲੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਪ੍ਰਸਾਦਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਅਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤ੍ਵਤਿਕ੍ਰਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਮੇऽਨਘ
ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਵੀ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਇਆ ਵੀ। ਮੇਰੇ ਇਸ ਉਲੰਘਣ ਨੂੰ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਮਾਫ ਕਰੋ।
ਪਤਿਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਯਾ ਧਰ੍ਮੋ ਯ ਸ ਮੇ ਰੋਚਤੇ ਦ੍ਵਿਜ। ਦੈਵਤੇष੍ਵਪਿ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਭਰ੍ਤਾ ਮੇ ਦੈਵਤਂ ਪਰਮ੍
ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਜੋ ਧਰਮ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਹੀ ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ।
ਅਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਤਸ੍ਯਾਹਂ ਕੁਰ੍ਯਾਂ ਧਰ੍ਮਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ। ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਯਾਃ ਫਲਂ ਪਸ਼੍ਯ ਪਤ੍ਯੁਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਯਾਦृਸ਼ਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਫਰਕ ਦੇ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ। ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦਾ ਫਲ ਵੇਖੋ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ।
ਬਲਾਕਾ ਹਿ ਤ੍ਵਯਾ ਦਗ੍ਧਾ ਰੋषਾਤ੍ਤਦ੍ਵਿਦਿਤਂ ਮਯਾ। ਕ੍ਰੋਧਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਃ ਸ਼ਰੀਰਸ੍ਥੋ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਬਲਾਕਾ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ। ਗੁੱਸਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀ ਵਜੋਂ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ।
ਮਾਸ੍ਮ ਕ੍ਰੁਧ੍ਯੋ ਬਲਾਕੇਵ ਨ ਵਧ੍ਯਾऽਸ੍ਮਿ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ'। ਯਃ ਕ੍ਰੋਧਮੋਹੌ ਤ੍ਯਜਤਿ ਤਂ ਦੇਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਵਿਦੁਃ
ਬਲਾਕਾ ਵਾਂਗ ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਕਰੋ; ਮੈਂ ਪਤੀਵਰਤਾ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਜੋ ਗੁੱਸਾ ਤੇ ਮੋਹ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਯੋ ਵਦੇਦਿਹ ਸਤ੍ਯਾਨਿ ਗੁਰੁਂ ਸਂਤੋषਯੇਤ ਚ। ਹਿਂਸਿਤਸ਼੍ਚ ਤ ਹਿਂਸੇਤ ਤਂ ਦੇਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਵਿਦੁਃ
ਜੋ ਇੱਥੇ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ—ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੋ ਧਰ੍ਮਪਰਃ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਨਿਰਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ। ਕਾਮਕ੍ਰੋਧੌ ਵਸ਼ੌ ਯਸ੍ਯ ਤਂ ਦੇਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਵਿਦੁਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਸਵਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਹਨ—ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਸਮੋ ਲੋਕੋ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਸ੍ਯ ਮਨਸ੍ਵਿਨਃ। ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮੇषੁ ਚਰਤਸ੍ਤਂ ਦੇਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਵਿਦੁਃ
ਜਿਸ ਲਈ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਆਪਣੀ ਜਿਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਯੋऽਧ੍ਯਾਪਯੇਦਧੀਯੀਤ ਯਜੇਦ੍ਵਾ ਯਾਜਯੀਤ ਵਾ। ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਾऽਪਿ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਤਂ ਦੇਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਵਿਦੁਃ
ਜੋ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਯਜਨ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਚਾਰੀ ਵਦਾਨ੍ਯੋ ਯੋਪ੍ਯਧੀਯਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਪੁਙ੍ਗਵਃ। ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਵਾਨਮਤ੍ਤੋ ਵੈ ਤਂ ਦੇਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਵਿਦੁਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਦਾਨੀ, ਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੈ, ਸਵਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ—ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਯਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਕੁਸ਼ਲਂ ਤਦੇषਾਂ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਯੇਤ੍। ਸਤ੍ਯਂ ਤਥਾ ਵ੍ਯਾਹਰਤਾਂ ਨਾਨृਤੇ ਰਮਤੇ ਮਨਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਜੋ ਭਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਦੱਸਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਝੂਠ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਧਨਂ ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯਾਹੁਃ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਂ ਦਮਮਾਰ੍ਜਵਮ੍। ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਨਿਗ੍ਰਹਂ ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਧਨ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਸਵਧਿਆਇ, ਸੰਜਮ, ਤੇ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਹੈ; ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਦੀ ਸਦਾ ਨਿਗਰਾਨੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ।
ਸਤ੍ਯਾਰ੍ਜਵੇ ਧਰ੍ਮਮਾਹੁਃ ਪਰਂ ਧਰ੍ਮਵਿਦੋ ਜਨਾਃ। ਦੁਰ੍ਜ੍ਞੇਯਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੋ ਧਰ੍ਮਃ ਸ ਚ ਸਤ੍ਯੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ
ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਸੱਚ ਤੇ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਧਰਮ ਸਮਝਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤਿਪ੍ਰਮਾਣੋ ਧਰ੍ਮਃ ਸ੍ਯਾਦਿਤਿ ਵृਦ੍ਧਾਨੁਸ਼ਾਸਨਮ੍। ਬਹੁਧਾ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਧਰ੍ਮਃ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮ ਏਵ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਵੱਡੇ ਲੋਕ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਧਰਮ ਦਾ ਮਾਪਦੰਡ ਸ਼ਾਸਤਰ ਹਨ। ਧਰਮ ਬਹੁਤ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਤੇ ਇਹ ਬਹੁਤ ਨਾਜੁਕ ਹੈ।
ਭਗਵਾਨਪਿ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਸ੍ਵਾਦ੍ਯਾਯਨਿਰਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ। ਨ ਤੁ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਭਗਵਨ੍ਦਰ੍ਮਂ ਵੇਤ੍ਸੀਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਧਰਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਸਵਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਪਰ ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਹੈ ਕਿ ਭਗਵਾਨ ਵੀ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਯਦਿ ਵਿਪ੍ਰ ਨ ਜਾਨੀषੇ ਧਰ੍ਮਂ ਪਰਮਕਂ ਦ੍ਵਿਜ। ਧਰ੍ਮਵ੍ਯਾਧਂ ਤਤ ਪृਚ੍ਛ ਗਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਿਥਿਲਾਂ ਪੁਰੀਮ੍
ਜੇਕਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਤਾਂ ਮਿਥਿਲਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਤੋਂ ਪੁੱਛੋ।
ਮਾਤਾਪਿਤृਭ੍ਯਾਂ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂਪੁਃ ਸਤ੍ਯਵਾਦੀ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ। ਮਿਥਿਲਾਯਾਂ ਵਸੇਦ੍ਵ੍ਯਾਧਃ ਸ ਤੇ ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ
ਮਿਥਿਲਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਾਂ-ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਵੇਗਾ।
ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਸ੍ਵ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਯਥਾਕਾਮਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ। `ਵ੍ਯਾਧਃ ਪਰਮਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸ ਤੇ ਛੇਤ੍ਸ੍ਯਤਿ ਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਉਥੇ ਜਾਓ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਹੋਵੇ; ਉਹ ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਉੱਚੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰੇਗਾ।
ਅਤ੍ਯੁਕ੍ਤਮਪਿ ਮੇ ਸਰ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸ੍ਯਨਿਨ੍ਦਿਤ। ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਹ੍ਯਵਧ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਯੇ ਧਰ੍ਮਮਭਿਵਿਨ੍ਦਤੇ
ਜੇ ਮੈਂ ਕੁਝ ਵਧੇਰੇ ਤੇਜ਼ ਬੋਲ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਜੀ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰਨਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰੀਤੋਸ੍ਮਿ ਤਵ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਗਤਃ ਕ੍ਰੋਧਸ਼੍ਚ ਸ਼ੋਭਨੇ। ਉਪਾਲਮ੍ਭਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਮਮ ਨਿਸ਼੍ਰੇਯਸਂ ਪਰਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਸੋਹਣੀਏ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਹੋਵੇ; ਮੇਰਾ ਗੁੱਸਾ ਮੁੱਕ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਤਨਕ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾ ਮਿਲਿਆ ਹੈ।
ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਸਾਧਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ੋਭਨੇ। `ਧਨ੍ਯਾ ਤ੍ਵਮਸਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਯਸ੍ਯਾਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵृਤ੍ਤਮੀਦृਸ਼ਮ੍
ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਹੋਵੇ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਜਾ ਕੇ ਇਹ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਸੋਹਣੀਏ; ਤੂੰ ਵਾਕਈ ਧਨਵੰਤ ਅਤੇ ਨੇਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਲਣ ਇੰਝ ਹੈ।
ਤਯਾ ਵਿਸृष੍ਟੋ ਨਿਰ੍ਗਤ੍ਯ ਸ੍ਵਮੇਵ ਭਵਨਂ ਯਯੌ। ਵਿਨਿਨ੍ਦਨ੍ਸ ਸ੍ਵਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਕੌਸ਼ਿਕੋ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ ।। ਵਸ੍ਤ੍ਰਿਣੋ ਵਸ੍ਤ੍ਰਦਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਅਵਸ੍ਤ੍ਰਾ ਯਾਨ੍ਤ੍ਯਵਸ੍ਤ੍ਰਦਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ ਕੌਸ਼ਿਕ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਲਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਕੱਪੜੇ ਹਨ, ਉਹ ਨੰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਨੰਗੇ ਕੱਪੜੇ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਚਿਨ੍ਤਯਿਤ੍ਵਾ ਤਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਸ਼ੇਪਤਃ। ਵਿਨਿਨ੍ਦਨ੍ਸ ਦ੍ਵਿਜੋऽऽਤ੍ਮਾਨਮਾਗਸ੍ਕृਤ ਇਵਾਬਭੌ
ਉਸ ਔਰਤ ਦੇ ਅਜੋਕੇ ਬੋਲਾਂ ਨੂੰ ਸੋਚ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਲਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਕਰ ਲਈ ਹੋਵੇ।