ਉਪਰਿष੍ਟਾਚ੍ਚ ਵृਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਬਲਾਕਾ ਸਂਨ੍ਯਲੀਯਤ। ਤਯਾ ਪੁਰੀषਮੁਤ੍ਸृष੍ਟਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਤਦੋਪਰਿ
ਉਸ ਰੁੱਖ ਦੇ ਉਪਰ ਇੱਕ ਬਗਲਾ ਆ ਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਗੰਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਸਮਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਮਮਧ੍ਯਾਯਤ ਦ੍ਵਿਜਃ। `ਤਾਂ ਬਲਕਾਂ ਮਹਾਰਾਜ ਨਿਲੀਨਾਂ ਨਗਮੂਰ੍ਧਨਿ
ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਰੁੱਖ ਉੱਤੇ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਬਗਲਾ ਨੂੰ ਤਾਕਣ ਲੱਗਾ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ।
ਭृਸ਼ਂ ਕ੍ਰੋਧਾਭਿਭੂਤੇਨ ਬਲਾਕਾ ਸਾ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾ। ਅਪਧ੍ਯਾਤਾ ਚ ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਨ੍ਯਪਤਦ੍ਧਰਣੀਤਲੇ
ਤੇਜ਼ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਬਗਲਾ ਨੂੰ ਤਾਕਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਬਲਾਕਾਂ ਪਤਿਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗਤਸਤ੍ਵਾਮਚੇਤਨਾਮ੍। ਕਾਰੁਣ੍ਯਾਦਭਿਸਂਤਪ੍ਤਃ ਪਰ੍ਯਸ਼ੋਚਤ ਤਾਂ ਦ੍ਵਿਜਃ। ਅਕਾਰ੍ਯਂ ਕृਤਵਾਨਸ੍ਮਿ ਦ੍ਵੇषਰਾਗਬਲਾਤ੍ਕृਤਃ
ਬਗਲਾ ਨੂੰ ਮਰੇ ਹੋਏ ਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਪਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿਲ ਵਿਚ ਪਛਤਾਵਾ ਤੇ ਦਇਆ ਆਈ, ਉਹ ਰੋਇਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਗਲਤ ਕੀਤਾ, ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਨਫ਼ਰਤ ਦੇ ਕਾਰਨ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾਵ ਬਹੁਸ਼ੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਗ੍ਰਾਮਂ ਭੈਕ੍ਸ਼ਾਯ ਸਂਸ਼੍ਰਿਤਃ। ਗ੍ਰਾਮੇ ਸ਼ੁਚੀਨਿ ਪ੍ਰਚਰਨ੍ਕੁਲਾਨਿ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਸੋਚ ਕੇ, ਗਿਆਨੀ ਵਿਅਕਤੀ ਭਿੱਖ ਲਈ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਗਿਆ, ਤੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਸਾਫ-ਸੁਥਰੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਭਿੱਖ ਮੰਗਦਾ ਫਿਰਿਆ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ।
ਦੇਹੀਤਿ ਯਾਚਮਾਨੋऽਸੌ ਤਿष੍ਠੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਤਤਃ। ਸ਼ੌਚਂ ਤੁ ਯਾਵਤ੍ਕੁਰੁਤੇ ਭਾਜਨਸ੍ਯ ਕੁਟੁਮ੍ਬਿਵੀ
ਜਦੋਂ ਉਹ 'ਦੇ' ਕਰਕੇ ਭਿੱਖ ਮੰਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਘਰਵਾਲੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਠਹਿਰੋ', ਤੇ ਉਹ ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ ਭਾਂਡਾ ਧੋ ਰਹੀ ਸੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਰਾਜਨ੍ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਸਂਪੀਡਿਤੋ ਭृਸ਼ਮ੍। ਭਰ੍ਤਾ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਃ ਸਹਸਾ ਤਸ੍ਯਾ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਭੁੱਖ ਨੇ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਅੰਦਰ ਆ ਗਿਆ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਸਾ ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਤਿਂ ਸਾਧ੍ਵੀ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਵ੍ਯਪਹਾਯ ਤਮ੍। ਪਾਦ੍ਯਮਾਚਮਨੀਯਂ ਵੈ ਦਦੌ ਭਰ੍ਤੁਸ੍ਤਥਾऽऽਸਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਭਰਮਣ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਮੂੰਹ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਅਸਥਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਹ੍ਵਾ ਪਰ੍ਯਚਰਚ੍ਚਾਪਿ ਭਰ੍ਤਾਰਮਸਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾ। ਆਹਾਰੇਣਾਥ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਵਾਕ੍ਯੈਃ ਸੁਮਧੁਰੈਸ੍ਤਥਾ
ਕਾਲੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਖਾਣਾ, ਸੁਆਦਲੇ ਪਦਾਰਥ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਦਿੰਦੀ।
ਉਚ੍ਛਿष੍ਟਂ ਭਾਵਿਤਾ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ। ਦੈਵਤਂ ਚ ਪਤਿਂ ਮੇਨੇ ਭਰ੍ਤੁਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਾਨੁਸਾਰਿਣੀ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਤੀ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਖਾਣੇ ਨੂੰ ਖਾਂਦੀ, ਪਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੇਵਤਾ ਮੰਨਦੀ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦੀ।
ਕਰ੍ਮਣਾ ਮਨਸਾ ਵਾਚਾ ਨਾਤ੍ਯਸ਼੍ਨਾਨ੍ਨਾਪਿ ਚਾਪਿਵਤ੍। ਤਂ ਸਰ੍ਵਭਾਵੋਪਗਤਾ ਪਤਿਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣੇ ਰਤਾ
ਕਰਮ, ਮਨ ਤੇ ਬੋਲ ਨਾਲ, ਉਹ ਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਖਾਂਦੀ ਸੀ ਨਾ ਘੱਟ, ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ।
ਸਾਧ੍ਵਾਚਾਰਾ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਾ ਕੁਟੁਮ੍ਬਸ੍ਯ ਹਿਤੈषਿਣੀ। ਭਰ੍ਤੁਸ਼੍ਚਾਪਿ ਹਿਤਂ ਯਤ੍ਤਤ੍ਸਤਤਂ ਸਾऽਨੁਵਰ੍ਤਤੇ
ਉਹ ਚੰਗੀ ਆਚਰਨ ਵਾਲੀ, ਪਵਿੱਤਰ, ਚਤੁਰ ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੀ ਸੀ; ਪਤੀ ਦੀ ਭਲਾਈ ਜੋ ਵੀ ਸੀ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੀ।
ਦੇਵਤਾਤਿਥਿਭृਤ੍ਯਾਨਾਂ ਸ਼੍ਵਸ਼੍ਰੂਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਯੋਸ੍ਤਥਾ। ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਪਰਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਤਤਂ ਸਂਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੀ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਹਿਮਾਨਾਂ, ਨੌਕਰਾਂ ਅਤੇ ਸੱਸ-ਸੁਰਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ।
ਸਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਤਦਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਂਸ੍ਥਿਤਂ ਭੈਕ੍ਸ਼ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍। ਕੁਰ੍ਵਤੀ ਪਤਿਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਂ ਸਸ੍ਮਾਰਾਥ ਸ਼ੁਭੇਕ੍ਸ਼ਣਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜਦ ਉਹ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਭਿਖਿਆ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਖੜਾ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਵ੍ਰੀਡਿਤਾ ਸਾऽਭਵਤ੍ਸਾਧ੍ਵੀ ਤਦਾ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ। ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਮਾਦਾਯ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ
ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਸਧਾਰਣ ਮਹਿਲਾ ਲਜਜਤ ਹੋਈ, ਭਿਖਿਆ ਲੈ ਕੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕੋਲ ਬਾਹਰ ਗਈ।
ਕਿਮਿਦਂ ਭਵਤਿ ਤ੍ਵਂ ਮਾਂ ਤਿष੍ਠੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਾਙ੍ਗਨੇ। ਉਪਰੋਧਂ ਕृਤਵਤੀ ਨ ਵਿਸਰ੍ਜਿਤਵਤ੍ਯਸਿ
ਉਸ ਨੇ ਕਹਿਆ, 'ਇਹ ਕੀ ਹੈ, ਮਹਿਲਾ? ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਰੁਕਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਨਾਂ ਮੈਨੂੰ ਰਵਾਨਾ ਕੀਤਾ, ਨਾਂ ਹੀ ਰੁਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕੀਤੀ।'
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਕ੍ਰੋਧਸਂਤਪ੍ਤਂ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤਮਿਵ ਤੇਜਸਾ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਮਨੁष੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਸਾਨ੍ਤ੍ਵਪੂਰ੍ਵਂ ਵਚੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਸਧਾਰਣ ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵਵਿਪ੍ਰਪ੍ਰਵਰ ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵ ਸ੍ਤ੍ਰੀਜਡਾਤ੍ਮਤਾਮ੍। ਪ੍ਰਸੀਦ ਭਗਵਨ੍ਮਹ੍ਯਂ ਕृਪਾਂ ਕੁਰੁ ਮਯਿ ਦ੍ਵਿਜ
ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ, ਮਹਿਲਾ ਦੀ ਮੰਦੀ ਸਮਝ ਨੂੰ; ਦਇਆ ਕਰ, ਭਗਵਾਨ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ।
ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਮੇ ਵਿਦ੍ਵਨ੍ਭਰ੍ਤਾ ਮੇ ਦੈਵਤਂ ਮਹਤ੍। ਸ ਚਾਪਿ ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤਃ ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਿਤੋਮਯਾ
ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ; ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਭੁੱਖਾ ਤੇ ਥਕਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਣੀ ਸੀ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਆ ਨ ਗਰੀਯਾਂਸੋ ਗਰੀਯਾਂਸ੍ਤੇ ਪਤਿਃ ਕृਤਃ। ਗृਹਸ੍ਥਧਰ੍ਮੇ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੀ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਵਮਨ੍ਯਸੇ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਤੀ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਨਹੀਂ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਪਤੀ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋऽਪ੍ਯੇषਾਂ ਪ੍ਰਣਮਤੇ ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਮਾਨਵੋ ਭੁਵਿ। ਅਵਲਿਪ੍ਤੇ ਨ ਜਾਨੀषੇ ਵृਦ੍ਧਾਨਾਂ ਨ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਇੰਦਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਕੀ ਗੱਲ? ਪਰ ਤੂੰ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਹ੍ਯਗ੍ਨਿਸਦृਸ਼ਾ ਦਹੇਯੁਃ ਪृਥਿਵੀਮਪਿ। `ਸਪਰ੍ਵਤਵਨਦ੍ਵੀਪਾਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮੇਵਾਵਮਾਨਿਤਾਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹਨ; ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਟਾਪੂਆਂ ਸਮੇਤ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਤੁਰੰਤ ਸਾੜ ਸਕਦੇ ਹਨ।
[ਨਾਹਂ ਬਲਾਕਾ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਤ੍ਯਜ ਕ੍ਰੋਧਂ ਤਪੋਧਨ। ਅਨਯਾ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਯਾ ਦृष੍ਟ੍ਯਾ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਕਿਂ ਮਾਂ ਕਰਿष੍ਯਸਿ]
ਮੈਂ ਬਲਾਕਾ ਪੰਛੀ ਨਹੀਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ; ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ ਛੱਡ, ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ। ਇਸ ਗੁੱਸੇ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਕੀ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ?
ਨਾਵਜਾਨਾਮ੍ਯਹਂ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਦੇਵੈਸ੍ਤੁਲ੍ਯਾਨ੍ਮਨਸ੍ਵਿਨਃ। ਅਪਰਾਧਮਿਮਂ ਵਿਪ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਮੇऽਨਘ
ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਘਟੀਆ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੀ, ਜੋ ਮਨ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ। ਇਹ ਗਲਤੀ ਮਾਫ ਕਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਜਾਨਾਮਿ ਤੇਜੋ ਵਿਪ੍ਰਾਣਆਂ ਮਹਾਭਾਗ੍ਯਂ ਚ ਧੀਮਤਾਮ੍। ਅਪੇਯਃ ਸਾਗਰਃ ਕ੍ਰੋਧਾਤ੍ਕृਤੋ ਹਿ ਲਵਣੋਦਕਃ
ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਸਮੁੰਦਰ, ਜੋ ਅਣਪਹੁੰਚ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਕਰਕੇ ਲਵਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਥੈਵ ਦੀਪ੍ਤਤਪਸਾਂ ਮੁਨੀਨਾਂ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਯੇषਾਂ ਕ੍ਰੋਧਾਗ੍ਨਿਰਦ੍ਯਾਪਿ ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਨੋਪਸ਼ਾਮ੍ਯਤਿ। `ਕਸ੍ਤਾਨ੍ਪਰਿਭਵੇਨ੍ਮੂਢੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਮਿਤੌਜਸਃ
ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉੱਚ ਤਪ ਕਰਦੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਅੱਗ ਅੱਜ ਵੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਠੰਡੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। ਕਿਹੜਾ ਮੂਰਖ ਅਣਗਣ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਿੰਦਿਆ ਕਰੇਗਾ?
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਪਰਿਭਵਾਦ੍ਵਾਤਾਪਿਃ ਸੁਦੁਰਾਤ੍ਮਵਾਨ੍। ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਮृषਿਮਾਸਾਦ੍ਯ ਜੀਰ੍ਣਃ ਕ੍ਰੂਰੋ ਮਹਾਸੁਰਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਕਰਕੇ, ਮੰਦਬੁਧੀ ਅਤੇ ਕਰੂੜ ਦੈਤ ਵਾਤਾਪੀ, ਅਗਸਤ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਬਹੁਪ੍ਰਭਾਵਾਃ ਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਕ੍ਰੋਧਃ ਸੁਵਿਪੁਲੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਪ੍ਰਸਾਦਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਅਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤ੍ਵਤਿਕ੍ਰਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਮੇऽਨਘ
ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਵੀ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਇਆ ਵੀ। ਮੇਰੇ ਇਸ ਉਲੰਘਣ ਨੂੰ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਮਾਫ ਕਰੋ।
ਪਤਿਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਯਾ ਧਰ੍ਮੋ ਯ ਸ ਮੇ ਰੋਚਤੇ ਦ੍ਵਿਜ। ਦੈਵਤੇष੍ਵਪਿ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਭਰ੍ਤਾ ਮੇ ਦੈਵਤਂ ਪਰਮ੍
ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਜੋ ਧਰਮ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਹੀ ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ।
ਅਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਤਸ੍ਯਾਹਂ ਕੁਰ੍ਯਾਂ ਧਰ੍ਮਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ। ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਯਾਃ ਫਲਂ ਪਸ਼੍ਯ ਪਤ੍ਯੁਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਯਾਦृਸ਼ਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਫਰਕ ਦੇ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ। ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦਾ ਫਲ ਵੇਖੋ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ।