ਮਾਤਰਂਸ਼੍ਰੇਯਸੀਂ ਤਾਤ ਪਿਤृਨਨ੍ਯੇ ਤੁ ਮੇਨਿਰੇ। ਦੁष੍ਕਰਂ ਕੁਰੁਤੇ ਮਾਤਾ ਵਿਵਰ੍ਧਯਤਿ ਯਾ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਮਾਂ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੇ ਹੋਰ ਪਿਤਾ ਨੂੰ। ਮਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਕੰਮ ਹੈ।
ਤਪਸਾ ਦੇਵਤੇਜ੍ਯਾਭਿਰ੍ਵਨ੍ਦਨੇਨ ਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ਯਾ। ਸੁਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤੈਰੁਪਾਯੈਸ਼੍ਚਾਪੀਹਨ੍ਤੇ ਪਿਤਰਃ ਸੁਤਾਨ੍
ਤਪ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਆਦਰ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੰਗੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪਿਤਾ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਕृਚ੍ਛ੍ਰੇਣ ਮਹਤਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍। ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਤਿ ਸਦਾ ਵੀਰ ਕੀਦृਸ਼ੋऽਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਡੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ, ਮਾਪੇ ਸਦਾ ਸੋਚਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਵੀਰ, ਕਿ ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਬਣੇਗਾ।
ਆਸ਼ਂਸਤੇ ਹਿ ਪੁਤ੍ਰੇषੁ ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਚ ਭਾਰਤ। ਯਸ਼ਃ ਕੀਰ੍ਤਿਮਥੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਤੇਜੋ ਧਰ੍ਮਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ, ਮਾਪੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਯਸ਼, ਇਜ਼ਤ, ਧਨ, ਚਮਕ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਆਸ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਮਾਤੁਃ ਪਿਤੁਸ਼੍ਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਤਤਂ ਹਿਤਕਾਰਿਂਣੋਃ'। ਤਯੋਰਾਸ਼ਾਂ ਤੁ ਸਫਲਾਂ ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਸ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਾਂ-ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਸੱਚਾ ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੁष੍ਯਤੋ ਯਸ੍ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ। ਇਹ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਚ ਤਸ੍ਯਾਥ ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਰ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਃ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਿਸਦੇ ਮਾਂ-ਪਿਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਸਦੀਵੀ ਇਜ਼ਤ ਤੇ ਧਰਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨੈਵ ਯਜ੍ਞਕ੍ਰਿਯਾਃ ਕਾਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਨੋਪਵਾਸਕਮ੍। ਯਾ ਤੁ ਭਰ੍ਤਰਿ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾ ਤਯਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਜਯਤ੍ਯੁਤ
ਕੋਈ ਵੀ ਯਜਨ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਜਾਂ ਉਪਵਾਸ — ਇਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ — ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲੋਂ ਵਧ ਕੇ ਸੁਰਗ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ।
ਏਤਤ੍ਪ੍ਰਕਰਣਂ ਰਾਜਨ੍ਨਧਿਕृਤ੍ਯ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ। ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਨਿਯਤਂ ਧਰ੍ਮਂ ਚਾਵਾਹਿਤਃ ਸ਼ृਣੁ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਪਤਿਵਰਤਾ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਨਿਸਚਿਤ ਧਰਮ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੜੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ।
ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਪ੍ਰਵਰੋ ਵੇਦਾਧ੍ਯਾਯੀ ਤਪੋਧਨਃ। ਤਪਸ੍ਵੀ ਧਰ੍ਮਸ਼ੀਲਸ਼੍ਚ ਕੌਸ਼ਿਕੋ ਨਾਮ ਭਾਰਤ
ਕਦੇ ਇੱਕ ਉੱਚ ਜਾਤੀ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਤਪ ਵਿਚ ਧਨਵਾਨ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਕਉਸ਼ਿਕ ਨਾਮ ਦਾ, ਜੋ ਤਪ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਅਡੋਲ ਸੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ।
ਸਾਙ੍ਗੋਪਨਿषਦਾਨ੍ਵੇਦਾਨਧੀਤੇ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ। ਸਵृਕ੍ਸ਼ਮੂਲੇ ਕਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵੇਦਾਨੁਚ੍ਚਾਰਯਨ੍ਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਵਧੀਆ ਜਾਤੀ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਵੇਦਾਂ, ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਉਪਰਿष੍ਟਾਚ੍ਚ ਵृਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਬਲਾਕਾ ਸਂਨ੍ਯਲੀਯਤ। ਤਯਾ ਪੁਰੀषਮੁਤ੍ਸृष੍ਟਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਤਦੋਪਰਿ
ਉਸ ਰੁੱਖ ਦੇ ਉਪਰ ਇੱਕ ਬਗਲਾ ਆ ਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਗੰਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਸਮਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਮਮਧ੍ਯਾਯਤ ਦ੍ਵਿਜਃ। `ਤਾਂ ਬਲਕਾਂ ਮਹਾਰਾਜ ਨਿਲੀਨਾਂ ਨਗਮੂਰ੍ਧਨਿ
ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਰੁੱਖ ਉੱਤੇ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਬਗਲਾ ਨੂੰ ਤਾਕਣ ਲੱਗਾ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ।
ਭृਸ਼ਂ ਕ੍ਰੋਧਾਭਿਭੂਤੇਨ ਬਲਾਕਾ ਸਾ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾ। ਅਪਧ੍ਯਾਤਾ ਚ ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਨ੍ਯਪਤਦ੍ਧਰਣੀਤਲੇ
ਤੇਜ਼ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਬਗਲਾ ਨੂੰ ਤਾਕਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਬਲਾਕਾਂ ਪਤਿਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗਤਸਤ੍ਵਾਮਚੇਤਨਾਮ੍। ਕਾਰੁਣ੍ਯਾਦਭਿਸਂਤਪ੍ਤਃ ਪਰ੍ਯਸ਼ੋਚਤ ਤਾਂ ਦ੍ਵਿਜਃ। ਅਕਾਰ੍ਯਂ ਕृਤਵਾਨਸ੍ਮਿ ਦ੍ਵੇषਰਾਗਬਲਾਤ੍ਕृਤਃ
ਬਗਲਾ ਨੂੰ ਮਰੇ ਹੋਏ ਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਪਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿਲ ਵਿਚ ਪਛਤਾਵਾ ਤੇ ਦਇਆ ਆਈ, ਉਹ ਰੋਇਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਗਲਤ ਕੀਤਾ, ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਨਫ਼ਰਤ ਦੇ ਕਾਰਨ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾਵ ਬਹੁਸ਼ੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਗ੍ਰਾਮਂ ਭੈਕ੍ਸ਼ਾਯ ਸਂਸ਼੍ਰਿਤਃ। ਗ੍ਰਾਮੇ ਸ਼ੁਚੀਨਿ ਪ੍ਰਚਰਨ੍ਕੁਲਾਨਿ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਸੋਚ ਕੇ, ਗਿਆਨੀ ਵਿਅਕਤੀ ਭਿੱਖ ਲਈ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਗਿਆ, ਤੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਸਾਫ-ਸੁਥਰੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਭਿੱਖ ਮੰਗਦਾ ਫਿਰਿਆ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ।
ਦੇਹੀਤਿ ਯਾਚਮਾਨੋऽਸੌ ਤਿष੍ਠੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਤਤਃ। ਸ਼ੌਚਂ ਤੁ ਯਾਵਤ੍ਕੁਰੁਤੇ ਭਾਜਨਸ੍ਯ ਕੁਟੁਮ੍ਬਿਵੀ
ਜਦੋਂ ਉਹ 'ਦੇ' ਕਰਕੇ ਭਿੱਖ ਮੰਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਘਰਵਾਲੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਠਹਿਰੋ', ਤੇ ਉਹ ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ ਭਾਂਡਾ ਧੋ ਰਹੀ ਸੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਰਾਜਨ੍ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਸਂਪੀਡਿਤੋ ਭृਸ਼ਮ੍। ਭਰ੍ਤਾ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਃ ਸਹਸਾ ਤਸ੍ਯਾ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਭੁੱਖ ਨੇ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਅੰਦਰ ਆ ਗਿਆ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਸਾ ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਤਿਂ ਸਾਧ੍ਵੀ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਵ੍ਯਪਹਾਯ ਤਮ੍। ਪਾਦ੍ਯਮਾਚਮਨੀਯਂ ਵੈ ਦਦੌ ਭਰ੍ਤੁਸ੍ਤਥਾऽऽਸਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਭਰਮਣ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਮੂੰਹ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਅਸਥਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਹ੍ਵਾ ਪਰ੍ਯਚਰਚ੍ਚਾਪਿ ਭਰ੍ਤਾਰਮਸਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾ। ਆਹਾਰੇਣਾਥ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਵਾਕ੍ਯੈਃ ਸੁਮਧੁਰੈਸ੍ਤਥਾ
ਕਾਲੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਖਾਣਾ, ਸੁਆਦਲੇ ਪਦਾਰਥ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਦਿੰਦੀ।
ਉਚ੍ਛਿष੍ਟਂ ਭਾਵਿਤਾ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ। ਦੈਵਤਂ ਚ ਪਤਿਂ ਮੇਨੇ ਭਰ੍ਤੁਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਾਨੁਸਾਰਿਣੀ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਤੀ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਖਾਣੇ ਨੂੰ ਖਾਂਦੀ, ਪਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੇਵਤਾ ਮੰਨਦੀ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦੀ।
ਕਰ੍ਮਣਾ ਮਨਸਾ ਵਾਚਾ ਨਾਤ੍ਯਸ਼੍ਨਾਨ੍ਨਾਪਿ ਚਾਪਿਵਤ੍। ਤਂ ਸਰ੍ਵਭਾਵੋਪਗਤਾ ਪਤਿਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣੇ ਰਤਾ
ਕਰਮ, ਮਨ ਤੇ ਬੋਲ ਨਾਲ, ਉਹ ਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਖਾਂਦੀ ਸੀ ਨਾ ਘੱਟ, ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ।
ਸਾਧ੍ਵਾਚਾਰਾ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਾ ਕੁਟੁਮ੍ਬਸ੍ਯ ਹਿਤੈषਿਣੀ। ਭਰ੍ਤੁਸ਼੍ਚਾਪਿ ਹਿਤਂ ਯਤ੍ਤਤ੍ਸਤਤਂ ਸਾऽਨੁਵਰ੍ਤਤੇ
ਉਹ ਚੰਗੀ ਆਚਰਨ ਵਾਲੀ, ਪਵਿੱਤਰ, ਚਤੁਰ ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੀ ਸੀ; ਪਤੀ ਦੀ ਭਲਾਈ ਜੋ ਵੀ ਸੀ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੀ।
ਦੇਵਤਾਤਿਥਿਭृਤ੍ਯਾਨਾਂ ਸ਼੍ਵਸ਼੍ਰੂਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਯੋਸ੍ਤਥਾ। ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਪਰਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਤਤਂ ਸਂਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੀ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਹਿਮਾਨਾਂ, ਨੌਕਰਾਂ ਅਤੇ ਸੱਸ-ਸੁਰਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ।
ਸਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਤਦਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਂਸ੍ਥਿਤਂ ਭੈਕ੍ਸ਼ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍। ਕੁਰ੍ਵਤੀ ਪਤਿਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਂ ਸਸ੍ਮਾਰਾਥ ਸ਼ੁਭੇਕ੍ਸ਼ਣਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜਦ ਉਹ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਭਿਖਿਆ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਖੜਾ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਵ੍ਰੀਡਿਤਾ ਸਾऽਭਵਤ੍ਸਾਧ੍ਵੀ ਤਦਾ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ। ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਮਾਦਾਯ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ
ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਸਧਾਰਣ ਮਹਿਲਾ ਲਜਜਤ ਹੋਈ, ਭਿਖਿਆ ਲੈ ਕੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕੋਲ ਬਾਹਰ ਗਈ।
ਕਿਮਿਦਂ ਭਵਤਿ ਤ੍ਵਂ ਮਾਂ ਤਿष੍ਠੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਾਙ੍ਗਨੇ। ਉਪਰੋਧਂ ਕृਤਵਤੀ ਨ ਵਿਸਰ੍ਜਿਤਵਤ੍ਯਸਿ
ਉਸ ਨੇ ਕਹਿਆ, 'ਇਹ ਕੀ ਹੈ, ਮਹਿਲਾ? ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਰੁਕਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਨਾਂ ਮੈਨੂੰ ਰਵਾਨਾ ਕੀਤਾ, ਨਾਂ ਹੀ ਰੁਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕੀਤੀ।'
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਕ੍ਰੋਧਸਂਤਪ੍ਤਂ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤਮਿਵ ਤੇਜਸਾ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਮਨੁष੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਸਾਨ੍ਤ੍ਵਪੂਰ੍ਵਂ ਵਚੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਸਧਾਰਣ ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵਵਿਪ੍ਰਪ੍ਰਵਰ ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵ ਸ੍ਤ੍ਰੀਜਡਾਤ੍ਮਤਾਮ੍। ਪ੍ਰਸੀਦ ਭਗਵਨ੍ਮਹ੍ਯਂ ਕृਪਾਂ ਕੁਰੁ ਮਯਿ ਦ੍ਵਿਜ
ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ, ਮਹਿਲਾ ਦੀ ਮੰਦੀ ਸਮਝ ਨੂੰ; ਦਇਆ ਕਰ, ਭਗਵਾਨ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ।
ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਮੇ ਵਿਦ੍ਵਨ੍ਭਰ੍ਤਾ ਮੇ ਦੈਵਤਂ ਮਹਤ੍। ਸ ਚਾਪਿ ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤਃ ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਿਤੋਮਯਾ
ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ; ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਭੁੱਖਾ ਤੇ ਥਕਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਣੀ ਸੀ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਆ ਨ ਗਰੀਯਾਂਸੋ ਗਰੀਯਾਂਸ੍ਤੇ ਪਤਿਃ ਕृਤਃ। ਗृਹਸ੍ਥਧਰ੍ਮੇ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੀ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਵਮਨ੍ਯਸੇ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਤੀ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਨਹੀਂ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਪਤੀ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।