ਭਗਵਨ੍ਦੁष੍ਕਰਂ ਤ੍ਵੇਤਤ੍ਪ੍ਰਤਿਭਾਤਿ ਮਮ ਪ੍ਰਭੋ। ਮਾਤਾਪਿਤ੍ਰੋਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਭਰ੍ਤਰਿ ਚ ਦ੍ਵਿਜ
ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ—ਔਰਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਸੁਘੋਰਾਦ੍ਧਿ ਨਾਨ੍ਯਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਦੁष੍ਕਰਮ੍। ਸਾਧ੍ਵਾਚਾਰਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਬ੍ਰ੍ਹਮਨ੍ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੀਹ ਸਦਾਦृਤਾਃ
ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਧਰਮ, ਜੋ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕਠਿਨ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਔਖਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ; ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਦਰ ਨਾਲ, ਇਹ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਦੁष੍ਕਰਂ ਖਲੁ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਪਿਤਰੋ ਮਾਤਰਸ਼੍ਚ ਵੈ। ਏਕਪਤ੍ਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਯਾ ਨਾਰ੍ਯੋ ਯਾਸ਼੍ ਸਤ੍ਯਂ ਵਦਨ੍ਤ੍ਯੁਤ
ਪਿਤਾ-ਮਾਤਾ ਵੀ ਕਠਿਨ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਜੋ ਇੱਕ ਪਤੀ ਨੂੰ ਹੀ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ ਅਤੇ ਸਦਾ ਸੱਚ ਬੋਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕੁਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਦਸ਼ਮਾਸਾਂਸ਼੍ਚ ਗਰ੍ਭਂ ਸਂਧਾਰਯਨ੍ਤਿ ਯਾਃ। ਨਾਰ੍ਯਃ ਕਾਲੇਨ ਸਂਬੂਯ ਕਿਮਦ੍ਭੁਤਤਰਂ ਤਤਃ
ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਦਸ ਮਹੀਨੇ ਬੱਚਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ—ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਮੇਂ ਤੇ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਜੀਬ ਹੋਰ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਸਂਸ਼ਯਂ ਪਰਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵੇਦਨਾਮਤੁਲਾਮਪਿ। ਪ੍ਰਜਾਯਨ੍ਤੇ ਸੁਤਾਨ੍ਨਾਰ੍ਯੋ ਦੁਃਖੇਨ ਮਹਤਾ ਵਿਭੋ
ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਣਜਾਣੀ ਅਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਪੀੜ੍ਹ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਔਰਤਾਂ ਵੱਡੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਨ।
ਪੁष੍ਣਨ੍ਤਿ ਚਾਪਿ ਮਹਤਾ ਸ੍ਨੇਹੇਨ ਦ੍ਵਿਜਪੁਙ੍ਗਵ। `ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਤਿ ਤਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕਿਂਸ਼ੀਲੋऽਯਂਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਫਿਰ, ਵੱਡੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਅਤੇ ਫਿਕਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, 'ਇਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ?'
ਯਾਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰੂਰੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਵਰ੍ਤਮਾਨਾ ਜੁਗੁਪ੍ਸਿਤਾਃ। ਸ੍ਵਕਰ੍ਮ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਸਦਾ ਦੁष੍ਕਰਂ ਤਚ੍ਚ ਮੇ ਮਤਮ੍
ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਸਾਰੇ ਕਠੋਰ ਅਤੇ ਨਫਰਤ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ ਵੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣਾ ਫਰਜ ਨਿਭਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ—ਇਹ ਵੀ, ਮੇਰੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮਸਮਾਚਾਰਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਹਿ ਮੇ ਦ੍ਵਿਜ। ਧਰ੍ਮਃ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭੋ ਵਿਪ੍ਰ ਨृਸ਼ਂਸੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਕਸ਼ਤਰੀ ਧਰਮ ਅਤੇ ਚਲਣ ਦੀ ਸੱਚੀ ਵਿਆਖਿਆ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਧਰਮ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਜੇ ਕੋਈ ਨਿਰਦਈ ਹੋਵੇ।
ਏਤਦਿਚ੍ਛਾਮਿ ਭਗਵਨ੍ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਂ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਵਿਦਾਂਵਰ। ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਭृਗੁਕੁਲਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषੇ ਤਵ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਸਵਾਲਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਵਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਗੱਲ ਸੁਣਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕ ਹਾਂ, ਹੇ ਸੁਵ੍ਰਤ।
ਹਨ੍ਤ ਤੇऽਹਂ ਸਮਾਖ੍ਯਾਸ੍ਯੇ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਮੇਤਂ ਸੁਦੁਰ੍ਵਚਮ੍। ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਗਦਤਸ੍ਤਨ੍ਨਿਬੋਧ ਮੇ
ਚਲੋ, ਮੈਂ ਇਹ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਸਵਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਮਝਾ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਮਾਤਰਂਸ਼੍ਰੇਯਸੀਂ ਤਾਤ ਪਿਤृਨਨ੍ਯੇ ਤੁ ਮੇਨਿਰੇ। ਦੁष੍ਕਰਂ ਕੁਰੁਤੇ ਮਾਤਾ ਵਿਵਰ੍ਧਯਤਿ ਯਾ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਮਾਂ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੇ ਹੋਰ ਪਿਤਾ ਨੂੰ। ਮਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਕੰਮ ਹੈ।
ਤਪਸਾ ਦੇਵਤੇਜ੍ਯਾਭਿਰ੍ਵਨ੍ਦਨੇਨ ਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ਯਾ। ਸੁਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤੈਰੁਪਾਯੈਸ਼੍ਚਾਪੀਹਨ੍ਤੇ ਪਿਤਰਃ ਸੁਤਾਨ੍
ਤਪ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਆਦਰ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੰਗੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪਿਤਾ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਕृਚ੍ਛ੍ਰੇਣ ਮਹਤਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍। ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਤਿ ਸਦਾ ਵੀਰ ਕੀਦृਸ਼ੋऽਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਡੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ, ਮਾਪੇ ਸਦਾ ਸੋਚਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਵੀਰ, ਕਿ ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਬਣੇਗਾ।
ਆਸ਼ਂਸਤੇ ਹਿ ਪੁਤ੍ਰੇषੁ ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਚ ਭਾਰਤ। ਯਸ਼ਃ ਕੀਰ੍ਤਿਮਥੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਤੇਜੋ ਧਰ੍ਮਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ, ਮਾਪੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਯਸ਼, ਇਜ਼ਤ, ਧਨ, ਚਮਕ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਆਸ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਮਾਤੁਃ ਪਿਤੁਸ਼੍ਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਤਤਂ ਹਿਤਕਾਰਿਂਣੋਃ'। ਤਯੋਰਾਸ਼ਾਂ ਤੁ ਸਫਲਾਂ ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਸ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਾਂ-ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਸੱਚਾ ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੁष੍ਯਤੋ ਯਸ੍ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ। ਇਹ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਚ ਤਸ੍ਯਾਥ ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਰ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਃ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਿਸਦੇ ਮਾਂ-ਪਿਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਸਦੀਵੀ ਇਜ਼ਤ ਤੇ ਧਰਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨੈਵ ਯਜ੍ਞਕ੍ਰਿਯਾਃ ਕਾਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਨੋਪਵਾਸਕਮ੍। ਯਾ ਤੁ ਭਰ੍ਤਰਿ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾ ਤਯਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਜਯਤ੍ਯੁਤ
ਕੋਈ ਵੀ ਯਜਨ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਜਾਂ ਉਪਵਾਸ — ਇਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ — ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲੋਂ ਵਧ ਕੇ ਸੁਰਗ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ।
ਏਤਤ੍ਪ੍ਰਕਰਣਂ ਰਾਜਨ੍ਨਧਿਕृਤ੍ਯ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ। ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਨਿਯਤਂ ਧਰ੍ਮਂ ਚਾਵਾਹਿਤਃ ਸ਼ृਣੁ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਪਤਿਵਰਤਾ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਨਿਸਚਿਤ ਧਰਮ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੜੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ।
ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਪ੍ਰਵਰੋ ਵੇਦਾਧ੍ਯਾਯੀ ਤਪੋਧਨਃ। ਤਪਸ੍ਵੀ ਧਰ੍ਮਸ਼ੀਲਸ਼੍ਚ ਕੌਸ਼ਿਕੋ ਨਾਮ ਭਾਰਤ
ਕਦੇ ਇੱਕ ਉੱਚ ਜਾਤੀ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਤਪ ਵਿਚ ਧਨਵਾਨ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਕਉਸ਼ਿਕ ਨਾਮ ਦਾ, ਜੋ ਤਪ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਅਡੋਲ ਸੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ।
ਸਾਙ੍ਗੋਪਨਿषਦਾਨ੍ਵੇਦਾਨਧੀਤੇ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ। ਸਵृਕ੍ਸ਼ਮੂਲੇ ਕਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵੇਦਾਨੁਚ੍ਚਾਰਯਨ੍ਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਵਧੀਆ ਜਾਤੀ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਵੇਦਾਂ, ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਉਪਰਿष੍ਟਾਚ੍ਚ ਵृਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਬਲਾਕਾ ਸਂਨ੍ਯਲੀਯਤ। ਤਯਾ ਪੁਰੀषਮੁਤ੍ਸृष੍ਟਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਤਦੋਪਰਿ
ਉਸ ਰੁੱਖ ਦੇ ਉਪਰ ਇੱਕ ਬਗਲਾ ਆ ਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਗੰਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਸਮਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਮਮਧ੍ਯਾਯਤ ਦ੍ਵਿਜਃ। `ਤਾਂ ਬਲਕਾਂ ਮਹਾਰਾਜ ਨਿਲੀਨਾਂ ਨਗਮੂਰ੍ਧਨਿ
ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਰੁੱਖ ਉੱਤੇ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਬਗਲਾ ਨੂੰ ਤਾਕਣ ਲੱਗਾ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ।
ਭृਸ਼ਂ ਕ੍ਰੋਧਾਭਿਭੂਤੇਨ ਬਲਾਕਾ ਸਾ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾ। ਅਪਧ੍ਯਾਤਾ ਚ ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਨ੍ਯਪਤਦ੍ਧਰਣੀਤਲੇ
ਤੇਜ਼ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਬਗਲਾ ਨੂੰ ਤਾਕਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਬਲਾਕਾਂ ਪਤਿਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗਤਸਤ੍ਵਾਮਚੇਤਨਾਮ੍। ਕਾਰੁਣ੍ਯਾਦਭਿਸਂਤਪ੍ਤਃ ਪਰ੍ਯਸ਼ੋਚਤ ਤਾਂ ਦ੍ਵਿਜਃ। ਅਕਾਰ੍ਯਂ ਕृਤਵਾਨਸ੍ਮਿ ਦ੍ਵੇषਰਾਗਬਲਾਤ੍ਕृਤਃ
ਬਗਲਾ ਨੂੰ ਮਰੇ ਹੋਏ ਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਪਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿਲ ਵਿਚ ਪਛਤਾਵਾ ਤੇ ਦਇਆ ਆਈ, ਉਹ ਰੋਇਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਗਲਤ ਕੀਤਾ, ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਨਫ਼ਰਤ ਦੇ ਕਾਰਨ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾਵ ਬਹੁਸ਼ੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਗ੍ਰਾਮਂ ਭੈਕ੍ਸ਼ਾਯ ਸਂਸ਼੍ਰਿਤਃ। ਗ੍ਰਾਮੇ ਸ਼ੁਚੀਨਿ ਪ੍ਰਚਰਨ੍ਕੁਲਾਨਿ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਸੋਚ ਕੇ, ਗਿਆਨੀ ਵਿਅਕਤੀ ਭਿੱਖ ਲਈ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਗਿਆ, ਤੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਸਾਫ-ਸੁਥਰੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਭਿੱਖ ਮੰਗਦਾ ਫਿਰਿਆ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ।
ਦੇਹੀਤਿ ਯਾਚਮਾਨੋऽਸੌ ਤਿष੍ਠੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਤਤਃ। ਸ਼ੌਚਂ ਤੁ ਯਾਵਤ੍ਕੁਰੁਤੇ ਭਾਜਨਸ੍ਯ ਕੁਟੁਮ੍ਬਿਵੀ
ਜਦੋਂ ਉਹ 'ਦੇ' ਕਰਕੇ ਭਿੱਖ ਮੰਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਘਰਵਾਲੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਠਹਿਰੋ', ਤੇ ਉਹ ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ ਭਾਂਡਾ ਧੋ ਰਹੀ ਸੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਰਾਜਨ੍ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਸਂਪੀਡਿਤੋ ਭृਸ਼ਮ੍। ਭਰ੍ਤਾ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਃ ਸਹਸਾ ਤਸ੍ਯਾ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਭੁੱਖ ਨੇ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਅੰਦਰ ਆ ਗਿਆ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਸਾ ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਤਿਂ ਸਾਧ੍ਵੀ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਵ੍ਯਪਹਾਯ ਤਮ੍। ਪਾਦ੍ਯਮਾਚਮਨੀਯਂ ਵੈ ਦਦੌ ਭਰ੍ਤੁਸ੍ਤਥਾऽऽਸਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਭਰਮਣ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਮੂੰਹ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਅਸਥਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਹ੍ਵਾ ਪਰ੍ਯਚਰਚ੍ਚਾਪਿ ਭਰ੍ਤਾਰਮਸਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾ। ਆਹਾਰੇਣਾਥ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਵਾਕ੍ਯੈਃ ਸੁਮਧੁਰੈਸ੍ਤਥਾ
ਕਾਲੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਖਾਣਾ, ਸੁਆਦਲੇ ਪਦਾਰਥ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਦਿੰਦੀ।
ਉਚ੍ਛਿष੍ਟਂ ਭਾਵਿਤਾ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ। ਦੈਵਤਂ ਚ ਪਤਿਂ ਮੇਨੇ ਭਰ੍ਤੁਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਾਨੁਸਾਰਿਣੀ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਤੀ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਖਾਣੇ ਨੂੰ ਖਾਂਦੀ, ਪਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੇਵਤਾ ਮੰਨਦੀ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦੀ।