ਕੁਵਲਾਸ਼੍ਵਸ੍ ਪੁਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵੈ ਵਾਲੁਕਾਰ੍ਣਵੇ। ਸਪ੍ਤਭਿਰ੍ਦਿਵਸੈਃ ਸ੍ਵਾਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟੋ ਧੁਨ੍ਧੁਰ੍ਮਹਾਬਲਃ
ਉਸ ਰੇਤ ਨਾਲ ਭਰੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਕੁਵਲਾਸ਼ਵ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ, ਸੱਤ ਦਿਨ ਖੋਦ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਧੁੰਦੂ ਵੇਖਿਆ।
ਆਸੀਦ੍ਧੋਰਂ ਵਪੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਾਲੁਕਾਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਂ ਮਹਤ੍। ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਂ ਯਥਾ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਤੇਜਸਾ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਉਸ ਦਾ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਵੱਡਾ ਰੂਪ, ਰੇਤ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਭਰਿਆ, ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਤਤੋ ਧੁਨ੍ਧੁਰ੍ਮਹਾਰਾਜ ਦਿਸ਼ਮਾਵृਤ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਮ੍। ਸੁਪ੍ਤੋऽਭੂਦ੍ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਕਾਲਾਨਲਸਮਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਫਿਰ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਧੁੰਦੂ ਪੱਛਮੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਮੁੜਿਆ ਤੇ ਉਥੇ ਪੈ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਕਾਲ ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਸੀ।
ਕੁਵਲਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਤਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ। ਅਭਿਦ੍ਰੁਤਃ ਸ਼ਰੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰ੍ਗਦਾਭਿਰ੍ਮੁਸਲੈਰਪਿ
ਕੁਵਲਾਸ਼ਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਰੋ ਪਾਸੋਂ ਘੇਰ ਲਿਆ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ, ਗਦਿਆਂ ਤੇ ਮੁਸਲਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਟਸੈਃ ਪਰਿਧੈਃ ਪ੍ਰਾਸੈਃ ਖਙ੍ਗੈਸ਼੍ ਵਿਮਲੈਃ ਸ਼ਿਤੈਃ। ਸਵਧ੍ਯਮਾਨਃ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਮੁਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਮਹਾਬਲਃ
ਪਟਾਸ, ਅੱਗ ਦੇ ਲੱਕੜ, ਬੇਧਣ ਵਾਲੇ ਬਰਛੇ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਧੁੰਦੂ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਹਮਲੇ ਦੌਰਾਨ ਉੱਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚਾਭਕ੍ਸ਼ਯਤ੍ਤੇषਾਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ। ਆਸ੍ਯਾਦ੍ਵਮਨ੍ਪਾਵਕਂ ਸ ਸਂਵਰ੍ਤਕਸਮਂ ਤਦਾ
ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਨਿਗਲ ਲਏ ਤੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਅੱਗ ਉਗਲਣ ਲੱਗਾ।
ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨृਪਤੇਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨਦਹਤ੍ਸ੍ਵੇਨ ਤੇਜਸਾ। ਮੁਖਜੇਨਾਗ੍ਨਿਨਾ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਲੋਕਾਨੁਦ੍ਵਰ੍ਤਯਨ੍ਨਿਵ
ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ, ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਉਲਟ ਦਿੰਦਾ ਹੋਵੇ।
ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਪੁਰੇਵ ਕਪਿਲਃ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਸਗਰਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਾਨ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍
ਇੱਕ ਪਲ ਵਿਚ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਕਪਿਲਾ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਜਿਵੇਂ ਸਾਗਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਸਾੜਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਅਚੰਭਾ ਹੋਇਆ।
ਤੇषੁ ਕ੍ਰੋਧਾਗ੍ਨਿਦਗ੍ਧੇषੁ ਤਦਾ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ। ਤਂ ਪ੍ਰਬੁਦ੍ਧਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣਮਿਵਾਪਰਮ੍। ਆਸਸਾਦ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਕੁਵਲਾਸ਼੍ਵੋ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਜਦ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜੇ ਗਏ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤਦ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਕੁਵਲਾਸ਼ਵ, ਜਿਵੇਂ ਜਾਗਿਆ ਹੋਇਆ ਦੂਜਾ ਕੁੰਭਕਰਨ, ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਵਾਰਿਮਹਾਰਾਜ ਸੁਸ੍ਰਾਵ ਬਹੁ ਦੇਹਤਃ। ਤਤ੍ਤਦਾਪੀਯਤੇਤੇਜੋ ਰਾਜ੍ਞਾ ਵਾਰਿਮਯਂ ਨृਪ
ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚੋਂ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਬਹੁਤ ਪਾਣੀ ਵਹਿ ਪਿਆ, ਤੇ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਉਸ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਸਮਾ ਗਈ, ਨੇ ਉਹ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲਿਆ।
ਯੋਗੀ ਯੋਗੇਨ ਸृष੍ਟਂ ਸ ਸਮਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਵਾਰਿਣਾ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਦੈਤ੍ਯਂਕ੍ਰੂਰਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍। ਦਦਾਹ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਰ੍ਵਲੋਕਭਵਾਯ ਵੈ
ਯੋਗੀ ਨੇ ਯੋਗ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਪਾਣੀ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ, ਫਿਰ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਅਸਤਰ ਨਾਲ ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਦੈਤ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ।
ਸੋऽਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਦਗ੍ਧ੍ਵਾ ਰਾਜਰ੍षਿਃ ਕੁਵਲਾਸ਼੍ਵੋ ਮਹਾਸੁਰਮ੍। ਸੁਰਸ਼ਤ੍ਰੁਮਮਿਤ੍ਰਘ੍ਨਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇਸ਼ ਇਵਾਪਰਃ
ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਦੈਤ ਨੂੰ ਸਾੜ ਕੇ, ਰਾਜਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਕੁਵਲਾਸ਼ਵ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵੈਰੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੂਜੇ ਸਵਾਮੀ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਿਆ।
ਧੁਨ੍ਧੋਰ੍ਵਧਾਤ੍ਤਦਾ ਰਾਜਾ ਕੁਵਲਾਸ਼੍ਵੋ ਮਹਾਮਨਾਃ। ਧੁਨ੍ਧੁਮਾਰ ਇਤਿਖ੍ਯਾਤੋ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸਮਭਵਤ੍ਤਤਃ
ਧੁੰਦੂ ਦੇ ਮਾਰਿਆਂ ਤੋਂ, ਉੱਚ ਮਨ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਕੁਵਲਾਸ਼ਵ, ਫਿਰ 'ਧੁੰਦੁਮਾਰ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰੀਤੈਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰੇਦਸ਼ੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਮਹਰ੍षਿਮਸਿਤੈਸ੍ਤਦਾ। ਪਰਂ ਵृਣੀष੍ਵਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਃ ਪ੍ਰਣਤਸ੍ਤਦਾ। ਅਤੀਵ ਮੁਦਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਨਿਦਂਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਕਾਲੇ ਚੋਲੇ ਵਾਲੇ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ: 'ਇੱਕ ਵਰ ਮੰਗੋ', ਤੇ ਉਹ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਬੋਲਿਆ।
ਦਦ੍ਯਾਂ ਵਿਤ੍ਤਂ ਦ੍ਵਿਜਾਗ੍ਰ੍ਯੇਭ੍ਯਃ ਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਂ ਚਾਪਿ ਦੁਰ੍ਜਯਃ। ਸਖ੍ਯਂ ਚ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਮੇ ਸ੍ਯਾਦ੍ਭੂਤੇष੍ਵਦ੍ਰੋਹ ਏਵ ਚ। ਧਰ੍ਮੇ ਰਤਿਸ਼੍ ਸਤਤਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਵਾਸਸ੍ਤਥਾऽਕ੍ਸ਼ਯਃ
ਮੈਂ ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ ਸਕਾਂ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਲਈ ਅਜੈਯ ਰਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਹੋਵੇ, ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵੈਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰਹੇ, ਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਸਦਾ ਵਾਸ ਹੋਵੇ।
ਤਥਾऽਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਤਤੋ ਦੇਵੈਃ ਪ੍ਰੀਤੈਰੁਕ੍ਤਃ ਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ। ऋषਿਭਿਸ਼੍ਚ ਸਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰੁਦਙ੍ਕੇਨ ਚ ਧੀਮਤਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਉਦੰਕ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ'।
ਸਂਭਾष੍ਯ ਚੈਨਂ ਵਿਵਿਧੈਰਾਸ਼ੀਰ੍ਵਾਦੈਸ੍ਤਤੋ ਨृषਮ੍। ਦੇਵਾ ਮਹਰ੍षਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸ੍ਵਾਨਿ ਸ੍ਤਾਨਾਨਿ ਭੇਜਿਰੇ
ਫਿਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਯਃ ਸ਼ਿष੍ਟਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਤਦਾऽਭਵਨ੍। ਦृਢਾਸ਼੍ਵਃ ਕਪਿਲਾਸ਼੍ਵਸ਼੍ਚ ਭਦ੍ਰਾਸ਼੍ਵਸ਼੍ਚੈਵ ਭਾਰਤ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਬਚ ਗਏ: ਦ੍ਰਿੜਾਸ਼ਵ, ਕਪਿਲਾਸ਼ਵ ਤੇ ਭਦ੍ਰਾਸ਼ਵ, ਭਾਰਤਾ।
ਤੇਭ੍ਯਃ ਪਰਮ੍ਪਰਾ ਰਾਜਨ੍ਨਿਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੂਣਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। [ਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਸੁਮਹਾਭਾਗ ਰਾਜ੍ਞਾਮਮਿਤਤੇਜਸਾਮ੍]
ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ, ਰਾਜਾ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂਆਂ ਦੀ ਵੰਸ਼, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਮਹਾਨ ਤੇਜਸਵੀ ਲੜੀ ਚੱਲੀ।
ਏਵਂਸਂ ਨਿਹਤਸ੍ਤੇਨ ਕੁਵਲਾਸ਼੍ਵੇਨ ਸਤ੍ਤਮ। ਧੁਨ੍ਧੁਰ੍ਨਾਮ ਮਹਾਦੈਤ੍ਯੋ ਮਧੁਕੈਟਭਯੋਃ ਸੁਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਰਵੋਤਮ, ਕੁਵਲਾਸ਼ਵ ਨੇ ਧੁੰਦੂ ਨਾਮ ਦੇ ਵੱਡੇ ਦੈਤ, ਜੋ ਮਧੁ ਤੇ ਕੈਟਭ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕੁਵਲਾਸ਼੍ਵਸ਼੍ਚ ਨृਪਤਿਰ੍ਧੁਨ੍ਧੁਮਾਰ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ। ਨਾਮ੍ਨਾ ਚ ਗੁਣਯੁਕ੍ਤੇਨ ਤਦਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਸੋऽਭਵਤ੍
ਕੁਵਲਾਸ਼ਵ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਧੁੰਦੁਮਾਰ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਉਹ ਇਹ ਨਾਂ, ਨੇਕੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਰੱਖਣ ਲੱਗਾ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਯਨ੍ਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਸਿ। ਧੌਨ੍ਧੁਮਾਰਮੁਪਾਖ੍ਯਾਨਂ ਪ੍ਰਥਿਤਂ ਯਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਜੋ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਮੈਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ—ਧੁੰਦੁਮਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਹਾਣੀ, ਜਿਸਦੇ ਕਰਤਬ ਸਭ ਨੂੰ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਦਂ ਤੁ ਪੁਣ੍ਯਮਾਖ੍ਯਾਨਂ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸਮਨੁਕੀਰ੍ਤਨਮ੍। ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ਯਃ ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਪੁਤ੍ਰਵਾਂਸ਼੍ਚ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਹਾਣੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ—ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨੇਕ ਆਦਮੀ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਯੁष੍ਮਾਨ੍ਭੂਤਿਮਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਵਤਿ ਪਰ੍ਵਸੁ। ਨ ਚ ਵ੍ਯਾਧਿਭਂਯਕਿਂਚਿਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਿਗਤਜ੍ਵਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰੱਕੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰੋਗ ਜਾਂ ਬੁਖਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਤਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਰਾਜਾ ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਂ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਮ੍। ਪ੍ਰਪਚ੍ਛ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਧਰ੍ਮਪ੍ਰਸ਼੍ਨਂ ਸ ਦੁਰ੍ਵਚਮ੍
ਫਿਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਰਾਜਾ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚਮਕਦਾਰ, ਮਹਾਨ ਮਾਰਕੰਡੇ ਨੂੰ ਧਰਮ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਔਖਾ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ।
ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਭਗਵਨ੍ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਮਾਹਾਤਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਕਥ੍ਯਮਾਨਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਪ੍ਰ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਧਰ੍ਮ੍ਯਂ ਚ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਮਹਾਨ ਜੀ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਹਾਨਤਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸੁਖਮ ਅਤੇ ਧਰਮਕ ਹੈ, ਸੱਚੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੋ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਮਿਹ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਦੇਵਾ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਤ੍ਤਮ। ਸੂਰ੍ਯਾਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸੌ ਵਾਯੁਃ ਪृਥਿਵੀ ਵਹ੍ਨਿਰੇਵ ਚ
ਇੱਥੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ, ਦੇਵਤੇ ਸਿੱਧਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—ਸੂਰਜ, ਚੰਦ, ਹਵਾ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਅੱਗ।
ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਚ ਭਗਵਾਨ੍ਗਾਵ ਏਵ ਚ ਸਤ੍ਤਮ। ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਦੇਵ ਵਿਹਿਤਂ ਤਚ੍ਚਾਪਿ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨ
ਪਿਤਾ, ਮਾਤਾ, ਮਹਾਨ ਜੀ, ਅਤੇ ਗਾਵਾਂ ਵੀ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਰ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਵੀ।
ਮਨ੍ਯੇऽਹਂ ਗੁਰੁਵਤ੍ਸਰ੍ਵਮੇਕਪਤ੍ਨ੍ਯਸ੍ਤਥਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ। ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾ ਦੁष੍ਕਰਾ ਪ੍ਰਤਿਭਾਤਿ ਮੇ। ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਨਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਮੈਂ ਸਭ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਵਾਂਗ ਇੱਜ਼ਤ ਦੇਣਯੋਗ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਜੋ ਇੱਕ ਪਤੀ ਨੂੰ ਹੀ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ; ਪਤੀਵ੍ਰਤਾ ਔਰਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨਾ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਪਤੀਵ੍ਰਤਾ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੱਸੋ।
ਨਿਰੁਧ੍ਯ ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਗ੍ਰਾਮਂ ਮਨਃ ਸਂਰੁਧ੍ਯ ਚਾਨਘ। ਪਤਿਂ ਦੈਵਤਵਚ੍ਚਾਪਿ ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਤ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤਾ ਹਿ ਯਾ
ਜੋ ਔਰਤ ਆਪਣੀਆਂ ਇੰਦਰੀਆਂ ਅਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਪਤੀ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਵਾਂਗ ਸੋਚਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਥਿਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ।