ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਰਾਜਾ ਸਬਲਵਾਹਨਃ। ਕੁਵਲਾਸ਼੍ਵੋ ਨਰਪਤਿਰਨ੍ਵਿਤੋ ਬਲਸ਼ਾਲਿਨਾਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਕੁਵਲਾਸ਼ਵ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਆਪਣੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਟੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ।
ਸਹਸ੍ਰੈਰੇਕਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਮਰਿਮਰ੍ਦਨਃ। ਪ੍ਰਾਯਾਦੁਦਙ੍ਕਸਹਿਤੋ ਧੁਨ੍ਧੋਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਧਾਯ ਵੈ
ਇਕਵੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਉਦੰਕ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਧੁੰਦੂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਤਮਾਵਿਸ਼ਤ੍ਤਤੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਭਗਵਾਂਸ੍ਤੇਜਸਾ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਉਦਙ੍ਕਸ੍ ਨਿਯੋਗੇਨ ਲੋਕਾਨਾਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਉਦੰਕ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਵਿਚ ਆ ਗਏ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਯਾਤੇ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੇ ਦਿਵਿ ਸ਼ਬ੍ਦੋ ਮਹਾਨਭੂਤ੍। ਏष ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਨृਪਸੁਤੋ ਧੁਨ੍ਧੁਮਾਰੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜਦ ਉਹ ਚਲਿਆ, ਅਟੱਲ ਯੋਧਿਆ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ: 'ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਧੁੰਦੂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣੇਗਾ।'
ਦਿਵ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਪੈਸ੍ਤਂ ਦੇਵਾਃ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰ੍ਯਵਾਕਿਰਨ੍। ਦੇਵਦੁਨ੍ਦੁਭਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨੇਦੁਃ ਸ੍ਵਯਮਨੀਰਿਤਾਃ
ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਦਿਵਿਆ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਵਰਸਾਇਆ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਗਾਰੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਗੂੰਜੇ।
ਸ਼ੀਤਸ਼੍ਚ ਵਾਯੁਃ ਪ੍ਰਵਵੌ ਪ੍ਰਯਾਣੇ ਤਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਵਿਪਾਂਸੁਲਾਂ ਮਹੀਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਵਵਰ੍ष ਚ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਃ। `ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਭਵਨ੍ਵਨ੍ਯਾਸ੍ਤਂ ਸਮृਗਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਸ ਬੁਧੀਮਾਨ ਦੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ 'ਤੇ ਠੰਡੀ ਹਵਾ ਵਹੀ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਧੂੜ ਰਹਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ। ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਪੰਛੀ ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਫਿਰੇ।
ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਵਿਮਾਨਾਨਿ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ। ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਮਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਧੁਨ੍ਧੁਰ੍ਯਤ੍ਰ ਮਹਾਸੁਰਃ
ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਉਡਦੇ ਰਥ ਉਥੇ ਹੀ ਦਿਸ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਥੇ ਧੁੰਦੂ, ਵੱਡਾ ਅਸੁਰ, ਸੀ।
ਕੁਵਲਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਧੁਨ੍ਯੋਸ਼੍ਚ ਯੁਦ੍ਧਕੌਤੂਹਲਾਨ੍ਵਿਤਾਃ। ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸਹਿਤਾਃ ਸਮਵੈਕ੍ਸ਼ਨ੍ਮਹਰ੍षਯਃ
ਕੁਵਲਾਸ਼ਵ ਤੇ ਧੁੰਦੂ ਦੇ ਯੁੱਧ ਦੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਲੜਾਈ ਦੇਖਣ ਆਏ।
ਨਾਰਾਯਣੇਨ ਕੌਰਵ੍ਯ ਤੇਜਸਾऽऽਪ੍ਯਾਯਿਤਸ੍ਤਦਾ। ਸ ਗਤੋ ਨृਪਤਿਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਪੁਤ੍ਰੈਸ੍ਤੈਃ ਸਰ੍ਵਤੋ ਦਿਸ਼ਮ੍
ਕੌਰਵ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਲ ਪਿਆ।
ਅਰ੍ਣਵਂ ਸ੍ਵਾਨਯਾਮਾਸ ਕੁਵਲਾਸ਼੍ਵੋ ਮਹੀਪਤਿਃ। `ਹਿਤਾਰ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਮੁਦਙ੍ਕਸ੍ਯ ਵਸ਼ੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਰਾਜਾ ਕੁਵਲਾਸ਼ਵ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਤੇ ਉਦੰਕ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਲੈ ਗਿਆ।
ਕੁਵਲਾਸ਼੍ਵਸ੍ ਪੁਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵੈ ਵਾਲੁਕਾਰ੍ਣਵੇ। ਸਪ੍ਤਭਿਰ੍ਦਿਵਸੈਃ ਸ੍ਵਾਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟੋ ਧੁਨ੍ਧੁਰ੍ਮਹਾਬਲਃ
ਉਸ ਰੇਤ ਨਾਲ ਭਰੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਕੁਵਲਾਸ਼ਵ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ, ਸੱਤ ਦਿਨ ਖੋਦ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਧੁੰਦੂ ਵੇਖਿਆ।
ਆਸੀਦ੍ਧੋਰਂ ਵਪੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਾਲੁਕਾਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਂ ਮਹਤ੍। ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਂ ਯਥਾ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਤੇਜਸਾ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਉਸ ਦਾ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਵੱਡਾ ਰੂਪ, ਰੇਤ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਭਰਿਆ, ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਤਤੋ ਧੁਨ੍ਧੁਰ੍ਮਹਾਰਾਜ ਦਿਸ਼ਮਾਵृਤ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਮ੍। ਸੁਪ੍ਤੋऽਭੂਦ੍ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਕਾਲਾਨਲਸਮਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਫਿਰ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਧੁੰਦੂ ਪੱਛਮੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਮੁੜਿਆ ਤੇ ਉਥੇ ਪੈ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਕਾਲ ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਸੀ।
ਕੁਵਲਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਤਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ। ਅਭਿਦ੍ਰੁਤਃ ਸ਼ਰੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰ੍ਗਦਾਭਿਰ੍ਮੁਸਲੈਰਪਿ
ਕੁਵਲਾਸ਼ਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਰੋ ਪਾਸੋਂ ਘੇਰ ਲਿਆ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ, ਗਦਿਆਂ ਤੇ ਮੁਸਲਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਟਸੈਃ ਪਰਿਧੈਃ ਪ੍ਰਾਸੈਃ ਖਙ੍ਗੈਸ਼੍ ਵਿਮਲੈਃ ਸ਼ਿਤੈਃ। ਸਵਧ੍ਯਮਾਨਃ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਮੁਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਮਹਾਬਲਃ
ਪਟਾਸ, ਅੱਗ ਦੇ ਲੱਕੜ, ਬੇਧਣ ਵਾਲੇ ਬਰਛੇ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਧੁੰਦੂ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਹਮਲੇ ਦੌਰਾਨ ਉੱਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚਾਭਕ੍ਸ਼ਯਤ੍ਤੇषਾਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ। ਆਸ੍ਯਾਦ੍ਵਮਨ੍ਪਾਵਕਂ ਸ ਸਂਵਰ੍ਤਕਸਮਂ ਤਦਾ
ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਨਿਗਲ ਲਏ ਤੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਅੱਗ ਉਗਲਣ ਲੱਗਾ।
ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨृਪਤੇਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨਦਹਤ੍ਸ੍ਵੇਨ ਤੇਜਸਾ। ਮੁਖਜੇਨਾਗ੍ਨਿਨਾ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਲੋਕਾਨੁਦ੍ਵਰ੍ਤਯਨ੍ਨਿਵ
ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ, ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਉਲਟ ਦਿੰਦਾ ਹੋਵੇ।
ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਪੁਰੇਵ ਕਪਿਲਃ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਸਗਰਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਾਨ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍
ਇੱਕ ਪਲ ਵਿਚ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਕਪਿਲਾ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਜਿਵੇਂ ਸਾਗਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਸਾੜਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਅਚੰਭਾ ਹੋਇਆ।
ਤੇषੁ ਕ੍ਰੋਧਾਗ੍ਨਿਦਗ੍ਧੇषੁ ਤਦਾ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ। ਤਂ ਪ੍ਰਬੁਦ੍ਧਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣਮਿਵਾਪਰਮ੍। ਆਸਸਾਦ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਕੁਵਲਾਸ਼੍ਵੋ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਜਦ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜੇ ਗਏ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤਦ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਕੁਵਲਾਸ਼ਵ, ਜਿਵੇਂ ਜਾਗਿਆ ਹੋਇਆ ਦੂਜਾ ਕੁੰਭਕਰਨ, ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਵਾਰਿਮਹਾਰਾਜ ਸੁਸ੍ਰਾਵ ਬਹੁ ਦੇਹਤਃ। ਤਤ੍ਤਦਾਪੀਯਤੇਤੇਜੋ ਰਾਜ੍ਞਾ ਵਾਰਿਮਯਂ ਨृਪ
ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚੋਂ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਬਹੁਤ ਪਾਣੀ ਵਹਿ ਪਿਆ, ਤੇ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਉਸ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਸਮਾ ਗਈ, ਨੇ ਉਹ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲਿਆ।
ਯੋਗੀ ਯੋਗੇਨ ਸृष੍ਟਂ ਸ ਸਮਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਵਾਰਿਣਾ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਦੈਤ੍ਯਂਕ੍ਰੂਰਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍। ਦਦਾਹ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਰ੍ਵਲੋਕਭਵਾਯ ਵੈ
ਯੋਗੀ ਨੇ ਯੋਗ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਪਾਣੀ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ, ਫਿਰ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਅਸਤਰ ਨਾਲ ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਦੈਤ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ।
ਸੋऽਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਦਗ੍ਧ੍ਵਾ ਰਾਜਰ੍षਿਃ ਕੁਵਲਾਸ਼੍ਵੋ ਮਹਾਸੁਰਮ੍। ਸੁਰਸ਼ਤ੍ਰੁਮਮਿਤ੍ਰਘ੍ਨਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇਸ਼ ਇਵਾਪਰਃ
ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਦੈਤ ਨੂੰ ਸਾੜ ਕੇ, ਰਾਜਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਕੁਵਲਾਸ਼ਵ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵੈਰੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੂਜੇ ਸਵਾਮੀ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਿਆ।
ਧੁਨ੍ਧੋਰ੍ਵਧਾਤ੍ਤਦਾ ਰਾਜਾ ਕੁਵਲਾਸ਼੍ਵੋ ਮਹਾਮਨਾਃ। ਧੁਨ੍ਧੁਮਾਰ ਇਤਿਖ੍ਯਾਤੋ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸਮਭਵਤ੍ਤਤਃ
ਧੁੰਦੂ ਦੇ ਮਾਰਿਆਂ ਤੋਂ, ਉੱਚ ਮਨ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਕੁਵਲਾਸ਼ਵ, ਫਿਰ 'ਧੁੰਦੁਮਾਰ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰੀਤੈਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰੇਦਸ਼ੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਮਹਰ੍षਿਮਸਿਤੈਸ੍ਤਦਾ। ਪਰਂ ਵृਣੀष੍ਵਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਃ ਪ੍ਰਣਤਸ੍ਤਦਾ। ਅਤੀਵ ਮੁਦਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਨਿਦਂਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਕਾਲੇ ਚੋਲੇ ਵਾਲੇ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ: 'ਇੱਕ ਵਰ ਮੰਗੋ', ਤੇ ਉਹ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਬੋਲਿਆ।
ਦਦ੍ਯਾਂ ਵਿਤ੍ਤਂ ਦ੍ਵਿਜਾਗ੍ਰ੍ਯੇਭ੍ਯਃ ਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਂ ਚਾਪਿ ਦੁਰ੍ਜਯਃ। ਸਖ੍ਯਂ ਚ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਮੇ ਸ੍ਯਾਦ੍ਭੂਤੇष੍ਵਦ੍ਰੋਹ ਏਵ ਚ। ਧਰ੍ਮੇ ਰਤਿਸ਼੍ ਸਤਤਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਵਾਸਸ੍ਤਥਾऽਕ੍ਸ਼ਯਃ
ਮੈਂ ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ ਸਕਾਂ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਲਈ ਅਜੈਯ ਰਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਹੋਵੇ, ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵੈਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰਹੇ, ਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਸਦਾ ਵਾਸ ਹੋਵੇ।
ਤਥਾऽਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਤਤੋ ਦੇਵੈਃ ਪ੍ਰੀਤੈਰੁਕ੍ਤਃ ਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ। ऋषਿਭਿਸ਼੍ਚ ਸਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰੁਦਙ੍ਕੇਨ ਚ ਧੀਮਤਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਉਦੰਕ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ'।
ਸਂਭਾष੍ਯ ਚੈਨਂ ਵਿਵਿਧੈਰਾਸ਼ੀਰ੍ਵਾਦੈਸ੍ਤਤੋ ਨृषਮ੍। ਦੇਵਾ ਮਹਰ੍षਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸ੍ਵਾਨਿ ਸ੍ਤਾਨਾਨਿ ਭੇਜਿਰੇ
ਫਿਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਯਃ ਸ਼ਿष੍ਟਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਤਦਾऽਭਵਨ੍। ਦृਢਾਸ਼੍ਵਃ ਕਪਿਲਾਸ਼੍ਵਸ਼੍ਚ ਭਦ੍ਰਾਸ਼੍ਵਸ਼੍ਚੈਵ ਭਾਰਤ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਬਚ ਗਏ: ਦ੍ਰਿੜਾਸ਼ਵ, ਕਪਿਲਾਸ਼ਵ ਤੇ ਭਦ੍ਰਾਸ਼ਵ, ਭਾਰਤਾ।
ਤੇਭ੍ਯਃ ਪਰਮ੍ਪਰਾ ਰਾਜਨ੍ਨਿਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੂਣਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। [ਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਸੁਮਹਾਭਾਗ ਰਾਜ੍ਞਾਮਮਿਤਤੇਜਸਾਮ੍]
ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ, ਰਾਜਾ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂਆਂ ਦੀ ਵੰਸ਼, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਮਹਾਨ ਤੇਜਸਵੀ ਲੜੀ ਚੱਲੀ।
ਏਵਂਸਂ ਨਿਹਤਸ੍ਤੇਨ ਕੁਵਲਾਸ਼੍ਵੇਨ ਸਤ੍ਤਮ। ਧੁਨ੍ਧੁਰ੍ਨਾਮ ਮਹਾਦੈਤ੍ਯੋ ਮਧੁਕੈਟਭਯੋਃ ਸੁਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਰਵੋਤਮ, ਕੁਵਲਾਸ਼ਵ ਨੇ ਧੁੰਦੂ ਨਾਮ ਦੇ ਵੱਡੇ ਦੈਤ, ਜੋ ਮਧੁ ਤੇ ਕੈਟਭ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।