ਨ ਹਿ ਧੁਨ੍ਧੁਰ੍ਮਹਾਤੇਜਾਸ੍ਤੇਜਸਾऽਲ੍ਪੇਨ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ। ਨਿਰ੍ਦਗ੍ਧੁਂ ਪृਥਿਵੀਪਾਲ ਸ ਹਿ ਵਰ੍षਸ਼ਤੈਰਪਿ
ਧੁੰਦੂ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਭਾਵੇਂ ਸੌ ਸਾਲ ਲੱਗ ਜਾਣ।
ਧੁਨ੍ਧੁਰ੍ਨਾਮ ਮਹਾਰਾਜ ਤਯੋਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ। ਸ ਤਪੋऽਤਪ੍ਯਤ ਮਹਨ੍ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਧੁੰਦੂ ਨਾਂ ਦਾ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਚਮਕ ਵਾਲਾ। ਉਹ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਭਾਰੀ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਅਤਿष੍ਠਦੇਕਪਾਦੇਨ ਕृਸ਼ੋ ਧਮਨਿਸਂਤਤਃ। ਤਸ੍ਮੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦਦੌ ਪ੍ਰੀਤੋ ਵਰਂ ਵਵ੍ਰੇ ਸ ਚ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਉਹ ਇਕ ਪੈਰ ਤੇ ਖੜਾ ਸੀ, ਕਮਜ਼ੋਰ, ਨਸਾਂ ਦਿਸ ਰਹੀਆਂ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਵਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ।
ਦੇਵਦਾਨਵਯਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਸਰ੍ਪਗਨ੍ਧਰ੍ਵਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍। ਅਵਧ੍ਯੋऽਹਂ ਭਵੇਯਂ ਵੈ ਵਰ ਏष ਵृਤੋ ਮਯਾ
ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦਾਨਵਾਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ, ਸੱਪਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਤੋਂ ਅਮਰ ਹੋ ਜਾਵਾਂ, ਇਹ ਵਰ ਮੈਂ ਚੁਣਿਆ ਹੈ।
ਏਵਂ ਭਵਤੁ ਗਚ੍ਛੇਤਿ ਤਮੁਵਾਚ ਪਿਤਾਮਹਃ। ਸ ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਤ੍ਪਾਦੌ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਗਾਮ ਹ
ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਜਾ — ਇੰਝ ਪਿਤਾਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ। ਉਹ ਇੰਝ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਆਪਣੇ ਮੱਥੇ ਨਾਲ ਛੂਹ ਕੇ, ਚਲ ਪਿਆ।
ਸਤੁ ਧੁਨ੍ਧੁਰ੍ਵਰਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਮਹਵੀਰ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ। ਅਨੁਸ੍ਮਰਨ੍ਪਿਤृਵਧਂ ਦ੍ਰੁਤਂ ਵਿष੍ਣੁਮੁਪਾਗਮਤ੍
ਧੁੰਦੂ ਤੋਂ ਵਰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ाली ਤੇ ਵਿਰਲੇ ਬਹਾਦਰ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਸਤੁ ਦੇਵਾਨ੍ਸਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਞ੍ਜਿਤ੍ਵਾ ਧੁਨ੍ਧੁਰਮਰ੍षਣਃ। ਬਬਾਧ ਸਰ੍ਵਾਨਸਕृਦ੍ਵਿष੍ਣੁਂ ਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚ ਵੈ ਭृਸ਼ਮ੍
ਉਹ ਧੁੰਦੂ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਬਹੁਤ ਤੰਗ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਸਮੁਦ੍ਰਵਾਲੁਕਾਪੂਰ੍ਣੇ ਉਜ੍ਜਾਨਕ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤੇ। ਆਗਮ੍ਯ ਚ ਸ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਬਾਧਤੇਸ੍ਮ ਪਰਂ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਮੁਦਙ੍ਕਾਸ਼੍ਰਮਂ ਵਿਭੋ
ਉਜਾਣਕਾ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਰੇਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਮਾੜੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਆਦਮੀ ਆਇਆ ਤੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਦੰਕ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਭੂਮਿਗਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਾਲੁਕਾਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਸ੍ਤਥਾ। ਮਧੁਕੈਟਭਯੋਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਧੁਨ੍ਧੁਰ੍ਭੀਮਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਉਥੇ, ਧਰਤੀ ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਰੇਤ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਧੂ ਤੇ ਕੈਟਭ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧੁੰਦੂ, ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ਼ੇਤੇ ਲੋਕਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਤਪੋਬਲਮੁਪਾਸ਼੍ਰਿਤਃ। ਉਦਙ੍ਕਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਾਭ੍ਯਾਸ਼ੇ ਨਿਃਸ਼੍ਵਸਨ੍ਪਾਵਕਾਰ੍ਚਿषਃ
ਉਹ ਉਥੇ, ਉਦੰਕ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਤਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਅੱਗ ਵਰਗੀਆਂ ਸਾਂਸਾਂ ਲੈਂਦਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਲੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਰਾਜਾ ਸਬਲਵਾਹਨਃ। ਕੁਵਲਾਸ਼੍ਵੋ ਨਰਪਤਿਰਨ੍ਵਿਤੋ ਬਲਸ਼ਾਲਿਨਾਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਕੁਵਲਾਸ਼ਵ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਆਪਣੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਟੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ।
ਸਹਸ੍ਰੈਰੇਕਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਮਰਿਮਰ੍ਦਨਃ। ਪ੍ਰਾਯਾਦੁਦਙ੍ਕਸਹਿਤੋ ਧੁਨ੍ਧੋਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਧਾਯ ਵੈ
ਇਕਵੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਉਦੰਕ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਧੁੰਦੂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਤਮਾਵਿਸ਼ਤ੍ਤਤੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਭਗਵਾਂਸ੍ਤੇਜਸਾ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਉਦਙ੍ਕਸ੍ ਨਿਯੋਗੇਨ ਲੋਕਾਨਾਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਉਦੰਕ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਵਿਚ ਆ ਗਏ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਯਾਤੇ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੇ ਦਿਵਿ ਸ਼ਬ੍ਦੋ ਮਹਾਨਭੂਤ੍। ਏष ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਨृਪਸੁਤੋ ਧੁਨ੍ਧੁਮਾਰੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜਦ ਉਹ ਚਲਿਆ, ਅਟੱਲ ਯੋਧਿਆ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ: 'ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਧੁੰਦੂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣੇਗਾ।'
ਦਿਵ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਪੈਸ੍ਤਂ ਦੇਵਾਃ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰ੍ਯਵਾਕਿਰਨ੍। ਦੇਵਦੁਨ੍ਦੁਭਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨੇਦੁਃ ਸ੍ਵਯਮਨੀਰਿਤਾਃ
ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਦਿਵਿਆ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਵਰਸਾਇਆ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਗਾਰੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਗੂੰਜੇ।
ਸ਼ੀਤਸ਼੍ਚ ਵਾਯੁਃ ਪ੍ਰਵਵੌ ਪ੍ਰਯਾਣੇ ਤਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਵਿਪਾਂਸੁਲਾਂ ਮਹੀਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਵਵਰ੍ष ਚ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਃ। `ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਭਵਨ੍ਵਨ੍ਯਾਸ੍ਤਂ ਸਮृਗਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਸ ਬੁਧੀਮਾਨ ਦੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ 'ਤੇ ਠੰਡੀ ਹਵਾ ਵਹੀ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਧੂੜ ਰਹਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ। ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਪੰਛੀ ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਫਿਰੇ।
ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਵਿਮਾਨਾਨਿ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ। ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਮਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਧੁਨ੍ਧੁਰ੍ਯਤ੍ਰ ਮਹਾਸੁਰਃ
ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਉਡਦੇ ਰਥ ਉਥੇ ਹੀ ਦਿਸ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਥੇ ਧੁੰਦੂ, ਵੱਡਾ ਅਸੁਰ, ਸੀ।
ਕੁਵਲਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਧੁਨ੍ਯੋਸ਼੍ਚ ਯੁਦ੍ਧਕੌਤੂਹਲਾਨ੍ਵਿਤਾਃ। ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸਹਿਤਾਃ ਸਮਵੈਕ੍ਸ਼ਨ੍ਮਹਰ੍षਯਃ
ਕੁਵਲਾਸ਼ਵ ਤੇ ਧੁੰਦੂ ਦੇ ਯੁੱਧ ਦੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਲੜਾਈ ਦੇਖਣ ਆਏ।
ਨਾਰਾਯਣੇਨ ਕੌਰਵ੍ਯ ਤੇਜਸਾऽऽਪ੍ਯਾਯਿਤਸ੍ਤਦਾ। ਸ ਗਤੋ ਨृਪਤਿਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਪੁਤ੍ਰੈਸ੍ਤੈਃ ਸਰ੍ਵਤੋ ਦਿਸ਼ਮ੍
ਕੌਰਵ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਲ ਪਿਆ।
ਅਰ੍ਣਵਂ ਸ੍ਵਾਨਯਾਮਾਸ ਕੁਵਲਾਸ਼੍ਵੋ ਮਹੀਪਤਿਃ। `ਹਿਤਾਰ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਮੁਦਙ੍ਕਸ੍ਯ ਵਸ਼ੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਰਾਜਾ ਕੁਵਲਾਸ਼ਵ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਤੇ ਉਦੰਕ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਲੈ ਗਿਆ।
ਕੁਵਲਾਸ਼੍ਵਸ੍ ਪੁਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵੈ ਵਾਲੁਕਾਰ੍ਣਵੇ। ਸਪ੍ਤਭਿਰ੍ਦਿਵਸੈਃ ਸ੍ਵਾਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟੋ ਧੁਨ੍ਧੁਰ੍ਮਹਾਬਲਃ
ਉਸ ਰੇਤ ਨਾਲ ਭਰੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਕੁਵਲਾਸ਼ਵ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ, ਸੱਤ ਦਿਨ ਖੋਦ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਧੁੰਦੂ ਵੇਖਿਆ।
ਆਸੀਦ੍ਧੋਰਂ ਵਪੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਾਲੁਕਾਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਂ ਮਹਤ੍। ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਂ ਯਥਾ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਤੇਜਸਾ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਉਸ ਦਾ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਵੱਡਾ ਰੂਪ, ਰੇਤ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਭਰਿਆ, ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਤਤੋ ਧੁਨ੍ਧੁਰ੍ਮਹਾਰਾਜ ਦਿਸ਼ਮਾਵृਤ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਮ੍। ਸੁਪ੍ਤੋऽਭੂਦ੍ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਕਾਲਾਨਲਸਮਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਫਿਰ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਧੁੰਦੂ ਪੱਛਮੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਮੁੜਿਆ ਤੇ ਉਥੇ ਪੈ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਕਾਲ ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਸੀ।
ਕੁਵਲਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਤਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ। ਅਭਿਦ੍ਰੁਤਃ ਸ਼ਰੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰ੍ਗਦਾਭਿਰ੍ਮੁਸਲੈਰਪਿ
ਕੁਵਲਾਸ਼ਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਰੋ ਪਾਸੋਂ ਘੇਰ ਲਿਆ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ, ਗਦਿਆਂ ਤੇ ਮੁਸਲਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਟਸੈਃ ਪਰਿਧੈਃ ਪ੍ਰਾਸੈਃ ਖਙ੍ਗੈਸ਼੍ ਵਿਮਲੈਃ ਸ਼ਿਤੈਃ। ਸਵਧ੍ਯਮਾਨਃ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਮੁਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਮਹਾਬਲਃ
ਪਟਾਸ, ਅੱਗ ਦੇ ਲੱਕੜ, ਬੇਧਣ ਵਾਲੇ ਬਰਛੇ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਧੁੰਦੂ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਹਮਲੇ ਦੌਰਾਨ ਉੱਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚਾਭਕ੍ਸ਼ਯਤ੍ਤੇषਾਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ। ਆਸ੍ਯਾਦ੍ਵਮਨ੍ਪਾਵਕਂ ਸ ਸਂਵਰ੍ਤਕਸਮਂ ਤਦਾ
ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਨਿਗਲ ਲਏ ਤੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਅੱਗ ਉਗਲਣ ਲੱਗਾ।
ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨृਪਤੇਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨਦਹਤ੍ਸ੍ਵੇਨ ਤੇਜਸਾ। ਮੁਖਜੇਨਾਗ੍ਨਿਨਾ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਲੋਕਾਨੁਦ੍ਵਰ੍ਤਯਨ੍ਨਿਵ
ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ, ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਉਲਟ ਦਿੰਦਾ ਹੋਵੇ।
ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਪੁਰੇਵ ਕਪਿਲਃ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਸਗਰਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਾਨ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍
ਇੱਕ ਪਲ ਵਿਚ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਕਪਿਲਾ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਜਿਵੇਂ ਸਾਗਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਸਾੜਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਅਚੰਭਾ ਹੋਇਆ।
ਤੇषੁ ਕ੍ਰੋਧਾਗ੍ਨਿਦਗ੍ਧੇषੁ ਤਦਾ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ। ਤਂ ਪ੍ਰਬੁਦ੍ਧਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣਮਿਵਾਪਰਮ੍। ਆਸਸਾਦ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਕੁਵਲਾਸ਼੍ਵੋ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਜਦ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜੇ ਗਏ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤਦ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਕੁਵਲਾਸ਼ਵ, ਜਿਵੇਂ ਜਾਗਿਆ ਹੋਇਆ ਦੂਜਾ ਕੁੰਭਕਰਨ, ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਵਾਰਿਮਹਾਰਾਜ ਸੁਸ੍ਰਾਵ ਬਹੁ ਦੇਹਤਃ। ਤਤ੍ਤਦਾਪੀਯਤੇਤੇਜੋ ਰਾਜ੍ਞਾ ਵਾਰਿਮਯਂ ਨृਪ
ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚੋਂ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਬਹੁਤ ਪਾਣੀ ਵਹਿ ਪਿਆ, ਤੇ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਉਸ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਸਮਾ ਗਈ, ਨੇ ਉਹ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲਿਆ।