ਸ਼ਸ਼ਾਦਸ੍ਯ ਤੁ ਦਾਯਾਦ ਕਕੁਤ੍ਸ੍ਥੋ ਨਾਮ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਅਨੇਨਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਃ ਪृਥੁਸ਼੍ਚਾਨੇਨਸਃ ਸੁਤਃ
ਸ਼ਸ਼ਾਦਾ ਦਾ ਵਾਰਸਾ ਕਕੁਤਸਥਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਅਨੇਨਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਅਨੇਨਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਿਥੂ, ਜੋ ਅਨੇਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ।
ਵਿष੍ਵਗਸ਼੍ਵਃ ਪृਥੋਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦਾਰ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਜਜ੍ਞਿਵਾਨ੍। ਆਰ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਯੁਵਨਾਸ਼੍ਵਸ੍ਤੁ ਸ਼੍ਰਾਵਸ੍ਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ
ਪ੍ਰਿਥੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਸ਼ਵਗਸ਼ਵਾ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਆਰਦਰਾ ਜੰਮਿਆ। ਆਰਦਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯੁਵਨਾਸ਼ਵਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼੍ਰਾਵਸਤ ਸੀ।
ਜਜ੍ਞੇ ਸ਼੍ਰਾਵਸ੍ਤਕੋ ਰਾਜਾ ਸ਼੍ਰਾਵਸ੍ਤੀ ਯੇਨ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾ। ਸ਼੍ਰਾਵਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤੁ ਦਾਯਾਦੋ ਬृਹਦਸ਼੍ਵੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਸ਼੍ਰਾਵਸਤਕ ਰਾਜਾ ਜੰਮਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਸ਼੍ਰਾਵਸਤਿ ਸ਼ਹਿਰ ਬਣਾਇਆ। ਸ਼੍ਰਾਵਸਤ ਦਾ ਵਾਰਸਾ ਬ੍ਰਿਹਦਸ਼ਵਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।
ਬृਹਦਸ਼੍ਵਸ੍ ਦਾਯਾਦਃ ਕੁਵਲਾਸ਼੍ਵ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ। ਕੁਵਲਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣ੍ਯੇਕਵਿਂਸਤਿਃ
ਬ੍ਰਿਹਦਸ਼ਵਾ ਦਾ ਵਾਰਸਾ ਕੁਵਲਾਸ਼ਵਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਕੁਵਲਾਸ਼ਵਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਇੱਕੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਦ੍ਯਾਸੁ ਨਿष੍ਣਾਤਾ ਬਲਵਨ੍ਤੋ ਦੁਰਾਸਦਾਃ। ਕੁਵਲਾਸ਼੍ਵਸ਼੍ਚ ਪਿਤृਤੋਗੁਣੈਰਭ੍ਯਧਿਕੋऽਭਵਤ੍
ਉਹ ਸਭ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਅਜਿੱਤ ਸੀ। ਕੁਵਲਾਸ਼ਵਾ ਆਪਣੇ ਪਿਓ-ਦਾਦਿਆਂ ਤੋਂ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਧ ਗਿਆ।
ਸਮਯੇ ਤਂ ਤਦਾ ਰਾਜ੍ਯੇ ਬृਹਦਸ਼੍ਵੋऽਭ੍ਯषੇਚਯਤ੍। ਕੁਵਲਾਸ਼੍ਵਂ ਮਹਾਰਾਜ ਸ਼ੂਰਮੁਤ੍ਤਮਧਾਰ੍ਮਿਕਮ੍
ਸਮੇਂ ਆਉਣ ਤੇ, ਬ੍ਰਿਹਦਸ਼ਵਾ ਨੇ ਮਹਾਂਰਾਜਾ, ਸ਼ੂਰ ਤੇ ਉੱਚ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਕੁਵਲਾਸ਼ਵਾ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਪੁਤ੍ਰਸਂਕ੍ਰਾਮਿਤਸ਼੍ਰੀਸ੍ਤੁ ਬृਹਦਸ਼੍ਵੋ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਜਗਾਮ ਤਪਸੇ ਧੀਮਾਂਸ੍ਤਪੋਵਨਮਮਿਤ੍ਰਹਾ
ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਸੌਂਪ ਕੇ, ਬ੍ਰਿਹਦਸ਼ਵਾ, ਜੋ ਬੁਧੀਮਾਨ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤਪस्या ਲਈ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਅਥ ਸ਼ਸ਼੍ਵਾਵ ਰਾਜਰ੍षਿਂ ਤਮੁਦਙ੍ਕੋ ਨਰਾਧਿਪ। ਵਨਂ ਸਂਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਂ ਰਾਜਨ੍ਬृਹਦਸ਼੍ਵਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਿਹਦਸ਼ਵਾ, ਜੋ ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਦੰਕ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ।
ਤਮੁਦਙ੍ਕੋ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦੁषਾਂਵਰਮ੍। ਨ੍ਯਵਾਰਯਦਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪੁਰੋਤ੍ਤਮੇ
ਉਦੰਕ, ਜੋ ਮਹਾਂ ਤੇਜ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਟੱਲ ਮਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਧੀਆ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਦਸ਼ਵਾ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਭਵਤਾ ਰਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤਤ੍ਤਾਵਤ੍ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਨਿਰੁਦ੍ਵਿਗ੍ਰਾ ਵਯਂ ਰਾਜਂਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਦਾਦ੍ਵਸੇਮਹਿ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਫਰਜ਼ ਹੈ। ਰਾਜਾ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਆਸਰੇ ਬਿਨਾ ਡਰ ਦੇ ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਸਕੀਏ।
ਤ੍ਵਯਾ ਹਿ ਪृਥਿਵੀ ਰਾਜਨ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨਿਰੁਦ੍ਵਿਗ੍ਨਾ ਨਾਰਣ੍ਯਂ ਗਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਰਾਜਾ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ। ਤੁਸੀਂ ਜੰਗਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਪਾਲਨ ਹਿ ਮਹਾਨ੍ਧਰ੍ਮਃ ਪ੍ਰਜਾਨਾਮਿਹ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ। ਨ ਤਥਾ ਦृਸ਼੍ਯਤੇऽਰਣ੍ਯੇ ਮਾਭੂਤ੍ਤੇ ਬੁਦ੍ਧਿਰੀਦृਸ਼ੀ
ਇੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਧਰਮ ਹੈ। ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ—ਇਹ ਸੋਚ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਾ ਆਵੇ।
ਈਦृਸ਼ੋ ਨ ਹਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਧਰ੍ਮਃ ਕ੍ਵਚਨ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ। ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਪਾਲਨੇ ਯਤ੍ਨਃ ਪੁਰਾ ਰਾਜਰ੍षਿਭਿਃ ਕृਤਃ
ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਐਸਾ ਧਰਮ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ।
ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਵ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਜਾ ਰਾਜ੍ਞਾ ਤਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਨਿਰੁਦ੍ਵਿਗ੍ਨਸ੍ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤੁਂ ਨ ਹਿ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਪਾਰਥਿਵ, ਮੈਂ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਹੀ ਤਪ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਨਹੀਂ।
ਮਮਾਸ਼੍ਰਮਸਮੀਪੇ ਵੈ ਸਮੇषੁ ਮਰੁਧਨ੍ਵਸੁ। ਸਮੁਦ੍ਰਵਾਲੁਕਾਪੂਰ੍ਣ ਉਜ੍ਜਾਲਕ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ। ਬਹੁਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣੋ ਬਹੁਯੋਜਨਮਾਯਤਃ
ਮੇਰੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਮਰੁਧਨਵਾ ਦੇ ਸਮਾਨ ਮੈਦਾਨਾਂ 'ਤੇ, ਇੱਕ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਉੱਜਾਲਕਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਰੇਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਕਈ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਤੇ ਲੰਮਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਰੌਦ੍ਰੋ ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ। ਮਧੁਕੈਟਭਯੋਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਧੁਨ੍ਧੁਰ੍ਨਾਮ ਸੁਦਾਰੁਣਃ। ਅਨ੍ਤਰ੍ਭੂਮਿਗਤੋ ਰਾਜਨ੍ਵਸਤ੍ਯਮਿਤਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਸਿਰਪ੍ਰਸਤ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਬਹਾਦਰੀ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਮਧੁ ਤੇ ਕੈਟਭ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਧੁੰਧੂ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਹੇਠਾਂ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਣਗਣ ਹੈ।
ਤਂ ਨਿਹਤ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ ਵਨਂ ਤ੍ਵਂ ਗਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੇਤੇ ਲੋਕਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਤਪ ਆਸ੍ਥਾਯ ਦਾਰੁਣਮ੍। ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਨਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਲੋਕਾਨਾਂ ਚਾਪਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਅਵਧ੍ਯੋ ਦੈਵਤਾਨਾਂ ਹਿ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਮਥ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍। ਨਾਗਾਨਾਮਥ ਯਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਅਵਾਪ੍ਯਸ ਵਰਂ ਰਾਜਨ੍ਸਰ੍ਵਲੋਕਪਿਤਾਮਹਾਤ੍
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦੈਤਿਆਂ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ, ਸੱਪਾਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਲਈ ਅਮਰ ਹੈ, ਰਾਜਾ। ਇਹ ਵਰ ਉਹ ਨੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲਿਆ ਹੈ।
ਤਂ ਵਿਨਾਸ਼ਯ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਮਾ ਤੇ ਬੁਦ੍ਧਿਰਤੋऽਨ੍ਯਥਾ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਮਹਤੀਂ ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਮਵ੍ਯਯਾਂ ਧ੍ਰੁਵਾਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ, ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ। ਤੇਰਾ ਮਨ ਹੋਰ ਵੱਲ ਨਾ ਜਾਵੇ। ਤੂੰ ਵੱਡੀ, ਸਦੀਵੀ ਤੇ ਅਟੱਲ ਸ਼ੋਹਰਤ ਹਾਸਲ ਕਰੇਗਾ।
ਕ੍ਰੂਰਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਵਪਤੋ ਵਾਲੁਕਾਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਸ੍ਯ ਚ। ਸਂਵਤ੍ਸਰਸ੍ਯ ਪਰ੍ਯਨ੍ਤੇ ਨਿਃਸ਼੍ਵਾਸਃ ਸਂਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਉਸ ਕਠੋਰ ਦੇ, ਜੋ ਰੇਤ ਵਿਚ ਲੁਕ ਕੇ ਸੁੱਤਾ ਪਿਆ ਹੈ, ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸਾਹ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ।
ਯਦਾ ਤਦਾ ਭੂਸ਼੍ਚਲਤਿ ਸਸ਼ੈਲਵਨਕਾਨਨਾ। ਤਸ੍ਯ ਨਿਃਸ਼੍ਵਾਸਵਾਤੇਨ ਰਜ ਉਦ੍ਧੂਯਤੇ ਮਹਤ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਧਰਤੀ, ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਬਾਗਾਂ ਸਮੇਤ ਕੰਬਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਸਾਹ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਧੂੜ ਉੱਡਦਾ ਹੈ।
ਆਦਿਤ੍ਯਰਥਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸਪ੍ਤਾਹਂ ਭੂਮਿਕਮ੍ਪਨਮ੍। ਸਵਿਸ੍ਫੁਲਿਙ੍ਗਂ ਸਜ੍ਵਾਲਂ ਧੂਮਮਿਸ਼੍ਰਂ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍
ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਧਰਤੀ ਕੰਬਦੀ ਹੈ, ਚਿੰਗਾਰੀਆਂ, ਅੱਗ ਤੇ ਡਰਾਉਣ ਧੂੰਆਂ ਨਾਲ।
ਤੇਨ ਰਾਜਨ੍ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮਿ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸ੍ਤਾਤੁਂ ਸ੍ਵਆਂਸ਼੍ਰਮੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਤਂ ਵਿਨਾਸ਼ਯ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਲੋਕਾਨਾਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ। ਲਕਾਃ ਸ੍ਵਸ੍ਥਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵਿਨਿਹਤੇऽਸੁਰੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ। ਜਦ ਉਹ ਅਸੁਰ ਮਾਰੇ ਜਾਵੇਗਾ, ਲੋਕ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਧੁਨ੍ਧੁਨਾਮਾਨਮਤ੍ਯੁਗ੍ਰਂ ਦਾਨਵਂ ਧੋਰਵਿਗ੍ਰਹਮ੍। ਸਮਰੇ ਧੋਰਤੁਮੁਲੇ ਵਿਨਾਸ਼ਯ ਮਹੇषੁਣਾ
ਧੁੰਦੂ ਨਾਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਦਾਨਵ ਨੂੰ, ਜੋ ਡਰਾਉਣ ਸਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੰਗ ਦੇ ਹੜ੍ਹ ਵਿਚ ਵੱਡੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ।
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਤਸ੍ਯ ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤ ਇਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ। ਤੇਜਸਾ ਤਵ ਤੇਜਸ਼੍ਚ ਵਿष੍ਣੁਰਾਪ੍ਯਾਯਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਸ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਤੂੰ ਹੀ ਕਾਫੀ ਹੈ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵੀ ਵਧੇਗੀ।
ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਚ ਵਰੋ ਦਤ੍ਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਮ ਮਹੀਪਤੇ
ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਇਕ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਰਾਜਾ।
ਯਸ੍ਤਂ ਮਹਾਸੁਰਂ ਰੌਦ੍ਰਂ ਵਧਿष੍ਯਤਿ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਤੇਜਸ੍ਤਦ੍ਵੈष੍ਣਵਮਿਤਿ ਪ੍ਰਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਦੁਰਾਸਦਮ੍
ਜੋ ਰਾਜਾ ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਮਹਾ-ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਿਚ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਤ੍ਤੇਜਸ੍ਤ੍ਵਂਸਮਾਧਾਯ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਭੁਵਿ ਦੁਃਸਹਮ੍। ਤਂ ਨਿषੂਦਯ ਸਂਦਿष੍ਟੋ ਦੈਤ੍ਯਂ ਰੌਦ੍ਰਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਉਹ ਤਾਕਤ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਹਿਣਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਡਰਾਉਣ ਦੈਤ ਨੂੰ, ਹੁਕਮ ਮੁਤਾਬਕ, ਮਾਰ।