ਪृਚ੍ਛਤੇ ਹ੍ਯਨ੍ਨਦਾਤਾਰਂ ਗृਹਮਾਯਾਤਿ ਚਾਸ਼ਯਾ। ਤਂ ਪੂਜਯਾਥ ਯਤ੍ਨੇਨ ਸੋऽਤਿਥਿਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਯਣਸ਼੍ਚ ਸਃ
ਉਹ ਖਾਣਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਸ ਨਾਲ ਘਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਪੂਰਾ ਜਤਨ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਅਤਿਥੀ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੋਵੇਂ ਹੈ।
ਤਂ ਯਾਨ੍ਤਮਨੁਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਦੇਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਵਾਸਵਾਃ। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਂਪੂਜਿਤੇ ਪ੍ਰੀਤਾ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਯਾਨ੍ਤ੍ਯਪੂਜਿਤੇ
ਜਦ ਉਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਉਸ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਨਿਰਾਸ ਹੋ ਕੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਪਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪੂਜਯੈਨਂ ਯਥਾਵਿਧਿ। ਏਤਤ੍ਤੇ ਸ਼ਤਸ਼ਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਕਿਂ ਭੂਯਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਵੀ ਉਸ ਦਾ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ। ਇਹ ਗੱਲ ਤੈਨੂੰ ਸੈਂਕੜਾ ਵਾਰੀ ਦੱਸ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ—ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?
ਪੁਨਃ ਪੁਨਰਹਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਕਥਾਂ ਧਰ੍ਮਸਮਾਸ਼੍ਰਯਾਮ੍। ਪੁਣ੍ਯਾਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਕਥ੍ਯਮਾਨਾਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਭੋ
ਮੈਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾਵਾਂ ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ।
ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਤਰਂ ਪ੍ਰਤਿ ਕਥਾਂ ਕਥ੍ਯਮਾਨਾਂ ਮਯਾ ਨृਪ। ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ृਣੁष੍ਵਾਵਹਿਤੋ ਮਮ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਧਰਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਦਾ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਰਾਜਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਕਪਿਲਾਯਾਂ ਤੁ ਦਤ੍ਤਾਯਾਂ ਯਤ੍ਫਲਂਜ੍ਯੇष੍ਠਪੁष੍ਕਰੇ। ਤਤ੍ਫਲਂਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਪਾਦਧਾਵਨੇ
ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਜੇਸ਼ਠ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿਚ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਫਲ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਧੋਣ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਫਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਜਪਾਦੋਦਕਕ੍ਲਿਨ੍ਨਾ ਯਾਵਤ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਮੇਦਿਨੀ। ਤਾਵਤ੍ਪੁष੍ਕਰਪਰ੍ਣੇਨ ਪਿਬਨ੍ਤਿ ਪਿਤਰੋ ਜਲਮ੍
ਜਦ ਤਕ ਧਰਤੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਤਕ ਪਿਤਰ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੇ ਪੱਤੇ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਾਗਤੇਨਾਗ੍ਨਯਸ੍ਤृਪ੍ਤਾ ਆਸਨੇਨ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ। ਪਿਤਰਃ ਪਾਦਸ਼ੌਚੇਨ ਅਨ੍ਨਾਦ੍ਯੇਨ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਸਵਾਗਤ ਨਾਲ ਅੱਗ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਬੈਠਕ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਪੈਰ ਧੋਣ ਨਾਲ ਪਿਤਰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯਾਵਦ੍ਵਤ੍ਸਸ੍ਯ ਪਾਦੌ ਦ੍ਵੌ ਸ਼ਿਰਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਦृਸ਼੍ਯਤੇ। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਾ ਪ੍ਰਯਤੇਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਜਦ ਤਕ ਵੱਛੇ ਦੇ ਦੋ ਪੈਰ ਤੇ ਸਿਰ ਦਿਸਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਜਤਨ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਗਤੋ ਵਤ੍ਸੋ ਯਾਵਦ੍ਯੋਨ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਦृਸ਼੍ਯਤੇ। ਤਾਵਦ੍ਗੌਃ ਪृਥਿਵੀ ਜ੍ਞੇਯਾ ਯਾਵਦ੍ਗਰ੍ਭਂ ਨ ਮੁਞ੍ਚਤਿ
ਜਦ ਤਕ ਵੱਛਾ ਹਵਾ ਵਿਚ ਚਲਦਾ ਹੋਇਆ ਮਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਤਕ ਗਾਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਤਕ ਉਹ ਆਪਣਾ ਵੱਛਾ ਨਹੀਂ ਜਣਦੀ।
ਯਾਵਨ੍ਤਿ ਤਸ੍ਯਾਂ ਰੋਮਾਣਿ ਵਤ੍ਸਸ੍ਯ ਚ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ। ਤਾਵਦ੍ਯੁਗਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ੍ਵਰ੍ਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਸ ਤੇ ਤੇ ਵੱਛੇ ਤੇ ਜਿੰਨੇ ਵਾਲ ਹਨ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਉਤਨੇ ਹੀ ਹਜ਼ਾਰ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸੁਵਰ੍ਣਨਾਸਾਂ ਯਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਖੁਰਾਂ ਕृष੍ਣਧੇਨੁਕਾਮ੍। ਤਿਲੈਃ ਪ੍ਰਚ੍ਛਾਦਿਤਾਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨੈਰਲਂਕृਤਾਮ੍
ਜੋ ਸੋਨੇ ਦੀ ਨੱਕਵਾਲੀ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਖੁਰ ਵਾਲੀ ਕਾਲੀ ਗਾਂ, ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਯਃ ਪੁਨਰ੍ਦਦਤਿ ਸਾਧਵੇ। ਫਲਾਨਾਂ ਫਲਮਸ਼੍ਨਾਤਿ ਤਦਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਭਾਰਤ
ਜੋ ਦਾਨ ਲੈ ਕੇ ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਧੂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਾਰਤ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦਾਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਸਮੁਦ੍ਰਗੁਹਾ ਤੇਨ ਸਸ਼ੈਲਵਨਕਾਨਨਾ। ਚਤੁਰਨ੍ਤਾ ਭਵੇਦ੍ਦਤ੍ਤਾ ਪृਥਿਵੀ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਸ ਕਰਮ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰਾਂ, ਗੁਫਾਵਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ, ਬਾਗਾਂ ਸਮੇਤ ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਤਕ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਜਾਨੁਸ਼ਯੋ ਯਸ੍ਤੁ ਭੁਞ੍ਜਤੇ ਸਕ੍ਤਭਾਜਨਃ। ਯੋ ਦ੍ਵਿਜਃ ਸ਼ਬ੍ਦਰਹਿਤਂ ਸਂਯਨ੍ਤੁਸ੍ਤਾਰਣਾਯ ਵੈ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਗੋਡਿਆਂ ਵਿਚ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਰੋਟੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਬਚੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿਚੋਂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਦੁਜਾ ਜਣਿਆ ਬਿਨਾ ਆਵਾਜ਼ ਦੇ ਜਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਰੋਕਣ ਦਾ ਮਕਸਦ ਪਾਰ ਹੋਣ ਲਈ ਹੈ।
ਯੇ ਪਾਨੀਯਾਨਿ ਦਦਤਿ ਤਥਾऽਨ੍ਯੇ ਯੇ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ। ਜਪਨ੍ਤਿ ਸਂਹਿਤਾਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਾਰਣਕ੍ਸ਼ਮਾਃ
ਜੋ ਪਾਣੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਦੁਜਾ ਜਣਿਆ ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸੰਹਿਤਾ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਪਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਹਵ੍ਯਂਕਵ੍ਯਂ ਚ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਤਚ੍ਛ੍ਰੋਤ੍ਰਿਯੋऽਰ੍ਹਤਿ। ਦਤ੍ਤਂ ਹਿ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯੇ ਸਾਧੌਜ੍ਯਲਿਤੇऽਗ੍ਨੌ ਯਥਾ ਹੁਤਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਜਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਜਿਹੜੀ ਵੀ ਭੇਟ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਸ਼੍ਰੋਤਰੀਏ ਲਈ ਹੀ ਯੋਗ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼੍ਰੋਤਰੀਏ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਭੇਟ ਉੱਤਮ ਘੀ ਵਾਂਗ ਅੱਗ ਵਿਚ ਪਾਈ ਹੋਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਮਨ੍ਯੁਪ੍ਰਹਰਣਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਨ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਯੋਧਿਨਃ। ਨਿਹਨ੍ਯੁਰ੍ਮਨ੍ਯੁਨਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਵਜ੍ਰਪਾਣਿਰਿਵਾਸੁਰਾਨ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਹਥਿਆਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਯੋਧੇ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਵਜਰਧਾਰੀ ਵਾਂਗ ਮਾਰਦੇ ਹਨ।
ਧਰ੍ਮਾਸ਼੍ਰਿਤੇਯਂ ਤੁ ਕਥਾ ਕਥਿਤਾ ਹਿ ਤਵਾਨਘ। ਯਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੁਨਯਃ ਪ੍ਰੀਤਾ ਨੈਮਿषਾਰਣ੍ਯਵਾਸਿਨਃ
ਧਰਮ ਵਿਚ ਨਿੱਘੀ ਇਹ ਗੱਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ! ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਨੈਮੀਸ਼ ਆਰਣਿਆ ਦੇ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਈ।
ਵੀਤਸ਼ੋਕਭਯਕ੍ਰੋਧਾ ਵਿਪਾਪ੍ਮਾਨਸ੍ਤਥੈਵ ਚ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੇਮਾਂ ਤੁ ਕਥਾਂ ਰਾਜਨ੍ਭਵਨ੍ਤੀਹ ਤੁ ਮਾਨਵਾਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਨ! ਉਹ ਦੁਖ, ਡਰ, ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਐਸੇ ਹੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਿਂ ਤਚ੍ਛੌਚਂ ਭਵੇਦ੍ਯੇਨ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਃ ਸਦਾ ਭਵੇਤ੍। ਤਦਿਚ੍ਛਾਮਿ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂਵਰ
ਕਿਹੜਾ ਉਹ ਸੁਚਿਤਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਖਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਇਹ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਵਾਕ੍ਸ਼ੌਚਂ ਕ੍ਰਮਸ਼ੌਚਂ ਚ ਯਚ੍ਚ ਸ਼ੌਚਂ ਜਲਾਤ੍ਮਕਮ੍। ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸ਼ੌਚੈਰੁਪੇਤੋ ਯਃ ਸ ਸ੍ਵਰ੍ਗੀ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਬੋਲੀ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਚਲਣ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ—ਜੋ ਇਹ ਤਿੰਨ ਸੁਚਿਤਾਵਾਂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਾਯਂ ਪ੍ਰਾਤਸ਼੍ਚ ਸਂਧ੍ਯਾਂ ਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋऽਭ੍ਯੁਪਸੇਵਤੇ। ਪ੍ਰਜਪਨ੍ਪਾਵਨੀਂ ਦੇਵੀਂ ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਵੇਦਮਾਤਰਮ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਗਾਇਤਰੀ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਦਾ ਜਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਤਯਾ ਪਾਵਿਤੋ ਦੇਵ੍ਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਨष੍ਟਕਿਲ੍ਬਿषਃ। ਨ ਸੀਦੇਤ੍ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣਾਨੋ ਮਹੀਮਪਿ ਸਸਾਗਰਾਮ੍
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਸਮੇਤ ਵੀ ਲੈ ਲਵੇ, ਉਹ ਕਦੇ ਡੋਲਦਾ ਨਹੀਂ।
ਯੇ ਚਾਸ੍ ਦਾਰੁਣਾ ਕੇਚਿਦ੍ਗ੍ਰਹਾਃ ਸੂਰ੍ਯਾਦਯੋ ਦਿਵਿ। ਤੇ ਚਾਸ੍ਯ ਸੌਮ੍ਯਾ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਸ਼ਿਵਾਃ ਸ਼ਿਵਤਰਾਃ ਸਦਾ
ਸੂਰਜ ਆਦਿ ਕੁਝ ਕਠੋਰ ਗ੍ਰਹਿ ਤੇ ਹੋਰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਨਰਮ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸਦਾ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੇਨਾਨੁਗਤਂ ਚੈਨਂ ਦਾਰੁਣਾਃ ਪਿਸ਼ਿਤਾਸ਼ਨਾਃ। ਘੋਰਰੂਪਾ ਮਹਾਕਾਯਾ ਧਰ੍षਯਨ੍ਤਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਸਾਰੇ ਭਿਆਨਕ, ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਆਕਾਰ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਉਸਨੂੰ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਦੁਜਾ ਜਣਿਆ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਾਧ੍ਯਾਪਨਾਦ੍ਯਾਜਨਾਦ੍ਵਾ ਅਨ੍ਯਾਯਾਦ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਾਤ੍। ਦੋषੋ ਭਵਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਜ੍ਵਲਿਤਾਗ੍ਨਿਸਸਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਪੜ੍ਹਾਉਣ, ਯਜਨ ਕਰਾਉਣ ਜਾਂ ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦਾਨ ਲੈਣ ਤੋਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਦੁਜਾ ਜਣਿਆ ਜਿਵੇਂ ਜਲਦੀ ਹੋਈ ਅੱਗ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਦੁਰ੍ਵੇਦਾ ਵਾ ਸੁਵੇਦਾ ਵਾ ਪ੍ਰਾਕृਤਾਃ ਸਂਸ੍ਕृਤਾਸ੍ਤਥਾ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਨਾਵਮਨ੍ਤਵ੍ਯਾ ਭਸ੍ਮਚ੍ਛਨ੍ਨਾ ਇਵਾਗ੍ਨਯਃ
ਚਾਹੇ ਉਹ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨਾ, ਆਮ ਹੋਣ ਜਾਂ ਸੰਸਕਾਰਿਤ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਘਟੀਆ ਨਹੀਂ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਉਹ ਰਾਖ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਯਥਾ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨੇ ਦੀਪ੍ਤੌਜਾਃ ਪਾਵਕੋ ਨੈਵ ਦੁष੍ਯਤਿ। ਏਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਨਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਦੈਵਤਂ ਮਹਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਵਿਚ ਚਮਕਦੀ ਅੱਗ ਕਦੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਤਿਵੇਂ ਗਿਆਨਵਾਨ ਜਾਂ ਅਗਿਆਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਹਾਨ ਦੈਵੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਕਰੈਸ਼੍ਚ ਪੁਰਦ੍ਵਾਰੈਃ ਪ੍ਰਾਸਾਦੈਸ਼੍ਚ ਪृਥਗ੍ਵਿਧੈਃ। ਨਗਰਾਣਿ ਨ ਸ਼ੋਭਨ੍ਤੇ ਹੀਨਾਨਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋਤ੍ਤਮੈਃ
ਕਿਲਿਆਂ, ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਹਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ, ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਚਮਕਦੇ ਨਹੀਂ।