ਧਾਨ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰਮੇਣਾਰ੍ਜਿਤਵਿਤ੍ਤਸਂਚਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰੇ ਸੁਸ਼ੀਲੇ ਪ੍ਰਤਿਯਚ੍ਛਤੇ ਯਃ। ਵਸੁਂਧਰਾ ਤਸ੍ਯ ਭਵੇਤ੍ਸੁਤੁष੍ਟਾ ਧਾਰਾਂ ਵਸੂਨਾਂ ਪ੍ਰਤਿਮੁਞ੍ਚਤੀਵ
ਜੋ ਕੋਈ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਕਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਅਨ ਤੇ ਧਨ ਇਕ ਸਚੇ ਤੇ ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਦੌਲਤ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਅਨ੍ਨਦਾਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਸਤ੍ਯਵਾਕ੍ਯਦਨਨ੍ਤਰਮ੍। ਅਯਾਚਿਤਪ੍ਰਦਾਤਾ ਚ ਸਮਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਤ੍ਰਯੋ ਜਨਾਃ
ਖਾਣਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਜੋ ਬਿਨਾਂ ਮੰਗੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਤਿੰਨ ਜਣੇ ਇਕੱਠੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕੌਤੂਹਲਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਃ ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਦ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪੁਨਰੇਵ ਸਹਾਨੁਜਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਸਮੇਤ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਮਾਰਕੰਡੇ ਨੂੰ ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਯਮਲੋਕਸ੍ਯ ਚਾਧ੍ਵਾਨਮਨ੍ਤਰਂ ਮਾਨੁषਸ੍ਯ ਚ। ਕੀਦृਸ਼ਂ ਕਿਂਪ੍ਰਮਾਣਂ ਵਾ ਕਥਂ ਵਾ ਤਨ੍ਮਹਾਮੁਨੇ। ਤਰਨ੍ਤਿ ਪੁਰੁषਾਸ਼੍ਚੈਵ ਕੇਨੋਪਾਯੇਨ ਸ਼ਂਸ ਮੇ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਦੀ ਕਿਸਮ, ਉਸ ਦੀ ਲੰਬਾਈ, ਤੇ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਸਭ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਸਰ੍ਵਗੁਹ੍ਯਤਨਂ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਂ ਪਵਿਤ੍ਰਮृषਿਸਂਸ੍ਤੁਤਮ੍। ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਰਾਜਨ੍ਧਰ੍ਮਂ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂਵਰ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਸਵਾਲ ਦਾ ਉੱਤਰ ਦਿਆਂਗਾ—ਧਰਮ, ਹੇ ਧਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
षਡਸ਼ੀਤਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਨਰਾਧਿਪ। ਯਮਲੋਕਸ੍ਯ ਚਾਧ੍ਵਾਨਮਨ੍ਤਰਂ ਮਾਨੁषਸ੍ਯ ਚ
ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਤੇ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਦੂਰੀ ਛਿਆਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਹੈ।
ਆਕਾਸ਼ਂ ਤਦਪਾਨੀਯਂ ਘੋਰਂ ਕਾਨ੍ਤਾਰਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍। ਨ ਤਤ੍ਰ ਵृਕ੍ਸ਼ਚ੍ਛਾਯਾ ਵਾ ਪਾਨੀਨਂ ਕੇਤਨਾਨਿ ਚ
ਉਹ ਰਸਤਾ ਆਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ, ਬਿਨਾਂ ਪਾਣੀ ਦੇ, ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਸੁੰਨ ਹੈ; ਉਥੇ ਨਾ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਹੈ, ਨਾ ਪਾਣੀ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਠਹਿਰਣ ਦੀ ਥਾਂ।
ਵਿਸ਼੍ਰਮੇਦ੍ਯਤ੍ਰ ਵੈ ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਪੁਰੁषੋऽਧ੍ਵਨਿ ਕਰ੍ਸ਼ਿਤਃ। ਨੀਯਤੇ ਯਮਦੂਤੈਸ੍ਤੁ ਯਮਸ੍ਵਾਜ੍ਞਾਕਰੈਰ੍ਬਲਾਤ੍
ਉਥੇ, ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਥੱਕਿਆ ਤੇ ਹਲਕਾ ਹੋਇਆ ਮਨੁੱਖ ਕਿਤੇ ਵੀ ਆਰਾਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਉਸ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜਬਰਦਸਤੀ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਰਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਤਥੈਵਾਨ੍ਯੇ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਜੀਵਸਂਜ੍ਞਿਤਾਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਦਾਨਾਨਿ ਨਾਨਾਰੂਪਾਣਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਮਰਦ, ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵ, ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਹਯਾਦੀਨਾਂ ਪ੍ਰਕृष੍ਟਾਨਿ ਤੇऽਧ੍ਵਾਨਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਵੈ ਨਰਾਃ। ਸਨ੍ਨਿਵਾਰ੍ਯਾਤਪਂ ਯਾਨਤਿ ਚ੍ਛਤ੍ਰੇਣੈਵ ਹਿ ਚ੍ਛਤ੍ਰਦਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਘੋੜੇ ਆਦਿ ਦਾਨ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਉਹ ਰਸਤਾ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਛਤਰੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਛਤਰੀ ਨਾਲ ਧੁੱਪ ਤੋਂ ਬਚਦੇ ਹੋਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤृਪ੍ਤਾਸ਼੍ਚੈਵਾਨ੍ਨਦਾਤਾਰੋ ਹ੍ਯਤृਪ੍ਤਾਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਨਨ੍ਨਦਾਃ। ਵਸ੍ਤ੍ਰਿਣੋ ਵਸ੍ਤ੍ਰਦਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਅਵਸ੍ਤ੍ਰਾ ਯਾਨ੍ਤ੍ਯਵਸ੍ਤ੍ਰਦਾਃ
ਜੋ ਖਾਣਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ, ਉਹ ਬੇਤ੍ਰਿਪਤ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕਪੜੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ, ਉਹ ਨੰਗੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਹਿਰਣ੍ਯਦਾਃ ਸੁਖਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਪੁਰੁषਾਸ੍ਤ੍ਵਭ੍ਯਲਂਕृਤਾਃ। ਭੂਮਿਦਾਸ੍ਤੁਸੁਖਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵੈਃ ਕਾਮੈਃ ਸੁਤਰ੍ਪਿਤਾਃ
ਜੋ ਸੋਨਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜ਼ਮੀਨ ਦਾਨ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਾਨ੍ਤਿ ਚੈਵਾਪਰਿਕ੍ਲਿष੍ਟਾ ਨਰਾ ਸਸ੍ਯਪ੍ਰਦਾਵਕਾਃ। ਨਰਾਃ ਸੁਖਤਰਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਵਿਮਾਨੇषੁ ਗृਹਪ੍ਰਦਾਃ
ਜੋ ਫਸਲਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਤਕਲੀਫ ਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਘਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨੀ ਰਥਾਂ 'ਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਾਨੀਯਦਾ ਹ੍ਯਤृषਿਤਾਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਮਨਸੋ ਨਰਾਃ। ਪਨ੍ਥਾਨਂ ਦ੍ਯੋਤਯਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਯਾਨ੍ਤਿ ਦੀਪਪ੍ਰਦਾਃ ਸੁਖਮ੍
ਜੋ ਪਾਣੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਬਿਨਾਂ ਪਿਆਸ ਦੇ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਨਾਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਦੀਵੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਚਮਕਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗੋਪ੍ਰਦਾਸ੍ਤੁ ਸੁਖਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕੈਃ। ਵਿਮਾਨੈਰ੍ਹਂਸਸਂਯੁਕ੍ਤੈਰ੍ਯਾਨ੍ਤਿ ਮਾਸੋਪਵਾਸਿਨਃ
ਜੋ ਗਾਂਵਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹੰਸਾਂ ਵਾਲੇ ਅਸਮਾਨੀ ਰਥਾਂ 'ਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਥਾ ਬਰ੍ਹਿਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤੈਸ਼੍ਚ षष੍ਠਰਾਤ੍ਰੋਪਵਾਸਿਨਃ। ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਕ੍ਸ਼ਪਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਏਕਭਕ੍ਤੇਨ ਪਾਣ੍ਡਵ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਛੇ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਲੇ ਰਥਾਂ 'ਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਹੇ ਪਾਂਡਵ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਖਾਣਾ ਖਾ ਕੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਤਰਾ ਚੈਵ ਨਾਸ਼੍ਨਾਤਿ ਤਸ੍ਯ ਲੋਕਾ ਹ੍ਯਨਾਮਯਾਃ। ਪਾਨੀਯਸ੍ਯ ਗੁਣਾ ਦਿਵ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰੇਤਲੋਕਸੁਖਾਵਹਾਃ
ਜੇ ਉਹ ਵਿਚਕਾਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ, ਉਸਦੇ ਲੋਕ ਦੁਖ-ਰਹਿਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਾਣੀ ਦੇ ਗੁਣ ਅਸਮਾਨੀ ਹਨ, ਜੋ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਸੁਖ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਪੁष੍ਪੋਦਕਾ ਨਾਮ ਨਦੀ ਤੇषਾਂ ਵਿਧੀਯਤੇ। ਸ਼ੀਤਲਂ ਸਲਿਲਂ ਤਤ੍ਰਪਿਬਨ੍ਤਿ ਹ੍ਯਮृਤੋਪਮਮ੍
ਉਥੇ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਪੁਸ਼ਪੋਦਕਾ ਨਦੀ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਉਹ ਉਥੇ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਹੈ।
ਯੇ ਚਦृष੍ਕृਤਕਰ੍ਮਾਣਃ ਪੂਯਂ ਤੇषਾਂ ਵਿਧੀਯਤੇ। ਏਵਂ ਨਦੀ ਮਹਾਰਾਜ ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਾ ਹਿ ਸਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਰਾਜ, ਉਹ ਨਦੀ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਪਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪੂਜਯੈਨਾਨ੍ਯਥਾਵਿਧਿ। ਅਧ੍ਵਨਿਂ ਕ੍ਸ਼ੀਣਗਾਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਪਥਿ ਪਾਂਸ਼ੁਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ। ਰਾਹ ਵਿਚ ਤੂੰ ਥੱਕਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ।
ਪृਚ੍ਛਤੇ ਹ੍ਯਨ੍ਨਦਾਤਾਰਂ ਗृਹਮਾਯਾਤਿ ਚਾਸ਼ਯਾ। ਤਂ ਪੂਜਯਾਥ ਯਤ੍ਨੇਨ ਸੋऽਤਿਥਿਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਯਣਸ਼੍ਚ ਸਃ
ਉਹ ਖਾਣਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਸ ਨਾਲ ਘਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਪੂਰਾ ਜਤਨ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਅਤਿਥੀ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੋਵੇਂ ਹੈ।
ਤਂ ਯਾਨ੍ਤਮਨੁਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਦੇਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਵਾਸਵਾਃ। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਂਪੂਜਿਤੇ ਪ੍ਰੀਤਾ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਯਾਨ੍ਤ੍ਯਪੂਜਿਤੇ
ਜਦ ਉਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਉਸ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਨਿਰਾਸ ਹੋ ਕੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਪਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪੂਜਯੈਨਂ ਯਥਾਵਿਧਿ। ਏਤਤ੍ਤੇ ਸ਼ਤਸ਼ਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਕਿਂ ਭੂਯਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਵੀ ਉਸ ਦਾ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ। ਇਹ ਗੱਲ ਤੈਨੂੰ ਸੈਂਕੜਾ ਵਾਰੀ ਦੱਸ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ—ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?
ਪੁਨਃ ਪੁਨਰਹਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਕਥਾਂ ਧਰ੍ਮਸਮਾਸ਼੍ਰਯਾਮ੍। ਪੁਣ੍ਯਾਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਕਥ੍ਯਮਾਨਾਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਭੋ
ਮੈਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾਵਾਂ ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ।
ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਤਰਂ ਪ੍ਰਤਿ ਕਥਾਂ ਕਥ੍ਯਮਾਨਾਂ ਮਯਾ ਨृਪ। ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ृਣੁष੍ਵਾਵਹਿਤੋ ਮਮ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਧਰਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਦਾ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਰਾਜਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਕਪਿਲਾਯਾਂ ਤੁ ਦਤ੍ਤਾਯਾਂ ਯਤ੍ਫਲਂਜ੍ਯੇष੍ਠਪੁष੍ਕਰੇ। ਤਤ੍ਫਲਂਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਪਾਦਧਾਵਨੇ
ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਜੇਸ਼ਠ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿਚ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਫਲ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਧੋਣ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਫਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਜਪਾਦੋਦਕਕ੍ਲਿਨ੍ਨਾ ਯਾਵਤ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਮੇਦਿਨੀ। ਤਾਵਤ੍ਪੁष੍ਕਰਪਰ੍ਣੇਨ ਪਿਬਨ੍ਤਿ ਪਿਤਰੋ ਜਲਮ੍
ਜਦ ਤਕ ਧਰਤੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਤਕ ਪਿਤਰ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੇ ਪੱਤੇ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਾਗਤੇਨਾਗ੍ਨਯਸ੍ਤृਪ੍ਤਾ ਆਸਨੇਨ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ। ਪਿਤਰਃ ਪਾਦਸ਼ੌਚੇਨ ਅਨ੍ਨਾਦ੍ਯੇਨ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਸਵਾਗਤ ਨਾਲ ਅੱਗ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਬੈਠਕ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਪੈਰ ਧੋਣ ਨਾਲ ਪਿਤਰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯਾਵਦ੍ਵਤ੍ਸਸ੍ਯ ਪਾਦੌ ਦ੍ਵੌ ਸ਼ਿਰਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਦृਸ਼੍ਯਤੇ। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਾ ਪ੍ਰਯਤੇਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਜਦ ਤਕ ਵੱਛੇ ਦੇ ਦੋ ਪੈਰ ਤੇ ਸਿਰ ਦਿਸਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਜਤਨ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਗਤੋ ਵਤ੍ਸੋ ਯਾਵਦ੍ਯੋਨ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਦृਸ਼੍ਯਤੇ। ਤਾਵਦ੍ਗੌਃ ਪृਥਿਵੀ ਜ੍ਞੇਯਾ ਯਾਵਦ੍ਗਰ੍ਭਂ ਨ ਮੁਞ੍ਚਤਿ
ਜਦ ਤਕ ਵੱਛਾ ਹਵਾ ਵਿਚ ਚਲਦਾ ਹੋਇਆ ਮਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਤਕ ਗਾਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਤਕ ਉਹ ਆਪਣਾ ਵੱਛਾ ਨਹੀਂ ਜਣਦੀ।