ਤਤੋऽਗਚ੍ਛਦ੍ਧृषੀਕੇਸ਼ਂ ਦ੍ਵਾਰਵਤ੍ਯਾਂ ਕਦਾਚਨ। ਲਬ੍ਧਵਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਬੀਭਤ੍ਸੁਰ੍ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਰਾਜੀਵਲੋਚਨਾਮ੍
ਫਿਰ, ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਦਵਾਰਕਾ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਬੀਭਤਸੁ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਾਹੀ ਬਣਾਇਆ।
ਅਨੁਜਾਂ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਸੁਭਦ੍ਰਾਂ ਭਦ੍ਰਭਾषਿਣੀਮ੍। ਸਾ ਸ਼ਚੀਵ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸ਼੍ਰੀਃ ਕृष੍ਣੇਨੇਵ ਸਙ੍ਗਤਾ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਭੈਣ, ਸੁਭਦਰਾ, ਜੋ ਭਲੇ ਬੋਲ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਅਰਜੁਨ ਨਾਲ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲੀ ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਸ਼ਚੀ, ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨਾਲ ਲਕਸ਼ਮੀ।
ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਯੁਯੁਜੇ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਪਾਣ੍ਡਵੇਨਾਰ੍ਜੁਨੇਨ ਹ। ਅਤਰ੍ਪਯਚ੍ਚ ਕੌਨ੍ਤੇਯਃ ਖਾਣ੍ਡਵੇ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨਮ੍
ਸੁਭਦਰਾ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵ ਅਰਜੁਨ ਨਾਲ ਮਿਲੀ। ਕੌਂਤੀ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਖਾਂਡਵਾ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕੀਤਾ।
ਬੀਭਤ੍ਸੁਰ੍ਵਾਸੁਦੇਵੇਨ ਸਹਿਤੋ ਨृਪਸ੍ਤਮ। ਨਾਤਿਭਾਰੋ ਹਿ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਕੇਸ਼ਵੇਨ ਸਹਾਭਵਤ੍
ਅਰਜੁਨ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਉਸ ਕੰਮ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਭਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਸੀ।
ਵ੍ਯਵਸਾਯਸਹਾਯਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਵਧੇष੍ਵਿਵ। ਪਾਰ੍ਥਾਯਾਗ੍ਨਿਰ੍ਦਦੌ ਚਾਪਿ ਗਾਣ੍ਡੀਵਂ ਧਨੁਰੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜੋ ਨਿਸ਼ਚੇ ਵਿਚ ਸਹਾਇਕ ਸੀ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਾਂਗ, ਅਗਨਿ ਨੇ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਗਾਂਡੀਵ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਨੁ, ਦਿੱਤਾ।
ਇषੁਧੀ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯੈਰ੍ਬਾਣੈ ਰਥਂ ਚ ਕਪਿਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਮੋਕ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਬੀਭਤ੍ਸੁਰ੍ਮਯਂ ਯਤ੍ਰ ਮਹਾਸੁਰਮ੍
ਅਖੁੱਟ ਤੀਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਤੂਣੀਆਂ, ਕਪਿਲ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲਾ ਰਥ ਵੀ ਮਿਲਿਆ। ਉਥੇ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਮਹਾਨ ਮਾਇਆ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ।
ਸ ਚਕਾਰ ਸਭਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਸਮਾਚਿਤਾਮ੍। ਤਸ੍ਯਾਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਮਨ੍ਦੋ ਲੋਭਂ ਚਕ੍ਰੇ ਸੁਦੁਰ੍ਮਤਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਦਿਵਿਆ ਸਭਾ ਬਣਾਈ, ਜੋ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਸਭਾ ਵਿਚ, ਮੂਰਖ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਅੰਨੀ ਹੋ ਕੇ, ਈਰਖਾ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਤਤੋऽਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਵਞ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਸੌਬਲੇਨ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍। ਵਨਂ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਸਪ੍ਤਵਰ੍षਾਣਿ ਪਞ੍ਚ ਚ
ਫਿਰ, ਸੁਬਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਜੂਆ ਵਿਚ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਠੱਗ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਤ ਤੇ ਪੰਜ, ਕੁੱਲ ਤੇਰਾਂ ਸਾਲ ਲਈ ਜੰਗਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਅਜ੍ਞਾਤਮੇਕਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਚ ਤਤੋ ਵਰ੍षਂ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਮ੍। ਤਤਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੇ ਵਰ੍षੇ ਯਾਚਮਾਨਾਃ ਸ੍ਵਕਂ ਵਸੁ
ਉਹ ਇੱਕ ਸਾਲ ਅਜਾਣੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਰਾਜ ਵਿਚ ਰਹੇ। ਤੇਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਚੌਦਵੇਂ ਸਾਲ ਉਹ ਆਪਣਾ ਹੱਕੀ ਦੌਲਤ ਮੰਗਣ ਲੱਗੇ।
ਨਾਲਭਨ੍ਤ ਮਹਾਰਾਜ ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਮਵਰ੍ਤਤ। ਤਤਸ੍ਤੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮੁਤ੍ਸਾਦ੍ਯ ਹਤ੍ਵਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਨृਪਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ। ਫਿਰ ਜੰਗ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਜੰਗ ਵਿਚ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਾਰੀ ਕਸ਼ਤਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਜ੍ਯਂ ਵਿਹਤਭੂਯਿष੍ਠਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਦ੍ਯਨ੍ਤ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ। `ਇष੍ਟ੍ਵਾ ਕ੍ਰਤੂਂਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾਨਸ਼੍ਵਮੇਧਾਦਿਕਾਨ੍ਬਹੂਨ੍
ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਰਾਜਵਾਈ ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ, ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਆਦਿ ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯਜਨ ਕਰੇ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਗਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਵਿਦੁਰੇ ਪਞ੍ਚਤਾਂ ਗਤੇ। ਗਮਯਿਤ੍ਵਾ ਕ੍ਰਿਯਾਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗ੍ਯਾਂ ਰਾਜ੍ਞਾਮਮਿਤਤੇਜਸਾਮ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸਵਰਗ ਚਲੇ ਜਾਣ ਤੇ ਵਿਦੁਰ ਦੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਵਰਗ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕਰਵਾਏ।
ਸ੍ਵਂ ਧਾਮ ਯਾਤੇ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯੇ ਕृष੍ਣਦਾਰਾਨ੍ਪ੍ਰਰਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚ। ਮਹਾਪ੍ਰਸ੍ਥਾਨਿਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਗਤਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਦ ਵਾਰਸ਼ਨੇ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ) ਆਪਣੇ ਧਾਮ ਚਲੇ ਗਏ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਮਹਾ-ਪ੍ਰਸਥਾਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉੱਚਾ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਏਵਮੇਤਤ੍ਪੁਰਾਵृਤ੍ਤਂ ਤੇषਾਮਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣਾਮ੍। ਭੇਦੋ ਰਾਜ੍ਯਵਿਨਾਸ਼ਸ਼੍ਚ ਜਯਸ਼੍ਚ ਜਯਤਾਂਵਰ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ, ਉਹਨਾਂ ਨਿਰਮਲ ਕਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਰਾਜ-ਵੰਡ, ਰਾਜ ਦਾ ਨਾਸ ਤੇ ਜਿੱਤ ਹੋਈ, ਹੇ ਜਿੱਤ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਕਥਿਤਂ ਵੈ ਸਮਾਸੇਨ ਤ੍ਵਯਾ ਸਰ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ। ਮਹਾਭਾਰਤਮਾਖ੍ਯਾਨਂ ਕੁਰੂਣਾਂ ਚਰਿਤਂ ਮਹਤ੍
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਮਹਾਂਭਾਰਤ ਦੀ ਕਥਾ, ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਕਰਤਬ, ਸਾਰ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਕਥਾਂ ਤ੍ਵਨਘ ਚਿਤ੍ਰਾਰ੍ਥਾਂ ਕਥਯਸ੍ਵ ਤਪੋਧਨ। ਵਿਸ੍ਤਰਸ਼੍ਰਵਣੇ ਜਾਤਂ ਕੌਤੂਹਲਮਤੀਵ ਮੇ
ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਤੇ ਤਪ ਵਾਲੇ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਰੰਗੀਨ ਅਰਥਾਂ ਵਾਲੀ ਕਥਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ, ਕਿਉਂਕਿ ਪੂਰੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਬਹੁਤ ਵਧ ਗਈ ਹੈ।
ਸ ਭਵਾਨ੍ਵਿਸ੍ਤਰੇਣੇਮਾਂ ਪੁਨਰਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਤਿ। ਨ ਹਿ ਤृਪ੍ਯਾਮਿ ਪੂਰ੍ਵੇषਾਂ ਸ਼ृਣ੍ਵਾਨਸ਼੍ਚਰਿਤਂ ਮਹਤ੍
ਤੂੰ ਇਹ ਕਥਾ ਮੁੜ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ, ਕਿਉਂਕਿ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਕਰਤਬ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਨ ਤਤ੍ਕਾਰਣਮਲ੍ਪਂ ਵੈ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾ ਯਤ੍ਰ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ। ਅਵਧ੍ਯਾਨ੍ਸਰ੍ਵਸ਼ੋ ਜਘ੍ਨੁਃ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਨ੍ਤੇ ਚ ਮਾਨਵੈਃ
ਉਹ ਕਾਰਨ ਛੋਟਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਜਿੱਥੇ ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੁਖ ਸਹਿ ਲਏ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋਈ।
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਤੇ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਃ ਸ਼ਕ੍ਤਾਃ ਸਨ੍ਤੋ ਹ੍ਯਨਾਗਸਃ। ਪ੍ਰਯੁਜ੍ਯਮਾਨਾਨ੍ਸਂਕ੍ਲੇਸ਼ਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਵਨ੍ਤੋ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਕਿਹੜਾ ਕਾਰਨ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਨਰ-ਵਿਆਘਰ, ਜੋ ਸਮਰਥ ਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਸਨ, ਮੰਦ-ਚਿੱਤ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਏ ਦੁਖਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਵਿੱਚ ਸਮਰਥ ਹੋਏ?
ਕਥਂ ਨਾਗਾਯੁਤਪ੍ਰਾਣੋ ਬਾਹੁਸ਼ਾਲੀ ਵृਕੋਦਰਃ। ਪਰਿਕ੍ਲਿਸ਼੍ਯਨ੍ਨਪਿ ਕ੍ਰੋਧਂ ਧृਤਵਾਨ੍ਵੈ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ, ਜੋ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਵਰਗਾ ਤਾਕਤਵਾਨ ਸੀ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਕਿਵੇਂ ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ?
ਕਥਂ ਸਾ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਕृष੍ਣਾ ਕ੍ਲਿਸ਼੍ਯਮਾਨਾ ਦੁਰਾਤ੍ਮਭਿਃ। ਸ਼ਕ੍ਤਾ ਸਤੀ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਨਾਦਹਤ੍ਕ੍ਰੋਧਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਜੋ ਸਤੀਆ ਸੀ, ਮੰਦ-ਚਿੱਤ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀ ਨਜ਼ਰ ਕਿਵੇਂ ਰੋਕੀ?
ਕਥਂ ਵ੍ਯਸਨਿਨਂ ਦ੍ਯੂਤੇ ਪਾਰ੍ਥੌ ਮਾਦ੍ਰੀਸੁਤੌ ਤਦਾ। ਅਨ੍ਵਯੁਸ੍ਤੇ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾ ਬਾਧ੍ਯਮਾਨਾ ਦੁਰਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਨਰ-ਵਿਆਘਰ ਸਨ, ਮੰਦ-ਚਿੱਤ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਜੂਏ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਪਾਰਥ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕਿਵੇਂ ਚਲਦੇ ਰਹੇ?
ਕਥਂ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸੁਤੋ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍। ਅਨਰ੍ਹਃ ਪਰਮਂ ਕ੍ਲੇਸ਼ਂ ਸੋਢਵਾਨ੍ਸ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਧਰਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਰਮ-ਧਾਰੀ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਇਹ ਦੁਖ ਭੋਗਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਵੱਡਾ ਦੁਖ ਕਿਵੇਂ ਸਹਿ ਲਿਆ?
ਕਥਂ ਚ ਬਹੁਲਾਃ ਸੇਨਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਃ ਕृष੍ਣਸਾਰਥਿਃ। ਅਸ੍ਯਨ੍ਨੇਕੋऽਨਯਤ੍ਸਰ੍ਵਾਃ ਪਿਤृਲੋਕਂ ਧਨਂਜਯਃ
ਪਾਂਡਵ, ਜਿਸ ਦਾ ਰਥੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਸੀ, ਨੇ ਕਈ ਫੌਜਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਕੇ, ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਤਰ-ਲੋਕ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ, ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤਾ?
ਏਤਦਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮੇ ਸਰ੍ਵਂ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਤਪੋਧਨ। ਯਦ੍ਯਚ੍ਚ ਕृਤਵਨ੍ਤਸ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਮਹਾਰਥਾਃ
ਹੇ ਤਪ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਦੱਸ, ਤੇ ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਮਹਾ-ਰਥੀਆਂ ਨੇ ਹੋਰ ਜੋ ਕੁਝ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਵੀ ਦੱਸ।
ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕੁਰੁ ਮਹਾਰਾਜ ਵਿਪੁਲੋऽਯਮਨੁਕ੍ਰਮਃ। ਪੁਣ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨਸ੍ਯ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਃ ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨੇਰਿਤਃ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਥੋੜਾ ਰੁਕ, ਇਹ ਵੱਡਾ ਵਿਸਥਾਰ ਹੈ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਵੈਪਾਯਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਦੱਸਣੀ ਹੈ।
ਮਹਰ੍षੇਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਪੂਜਿਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮਤਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਵ੍ਯਾਸਸ੍ਯਾਮਿਤਤੇਜਸਃ
ਮੈਂ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਵਿਅਸਾ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਅਣਮਿਤ ਤਜਸ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਇਦਂ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਂ ਹਿ ਸ਼੍ਲੋਕਾਨਾਂ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਣਾਮ੍। ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯਾਤ੍ਮਜੇਨੇਹ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤਮਮਿਤੌਜਸਾ
ਇਹ ਸੌ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਕਥਾ, ਸਤਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਅਣਮਿਤ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਇੱਥੇ ਵਿਅਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਉਪਾਖ੍ਯਾਨੈਃ ਸਹ ਜ੍ਞੇਯਂ ਸ਼੍ਰਾਵ੍ਯਂ ਭਾਰਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪੇਣ ਤੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਮੇਤਨ੍ਨਰਾਧਿਪ
ਇਸ ਮਹਾਨ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਜਾਣਨਾ ਤੇ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਹੁਣ, ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਅਧ੍ਯਾਯਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰੇ ਦ੍ਵੇ ਪਰ੍ਵਣਾਂ ਸ਼ਤਮੇਵ ਚ। ਸ਼੍ਲੋਕਾਨਾਂ ਤੁ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਨਵਤਿਸ਼੍ਚ ਦਸ਼ੈਵ ਚ। ਤਤੋऽष੍ਟਾਦਸ਼ਭਿਃ ਪਰ੍ਵੈਃ ਸਂਗृਹੀਤਂ ਮਹਰ੍षਿਣਾ
ਇਸ ਵਿੱਚ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਅਧਿਆਇ ਹਨ, ਸੌ ਪਰਵ ਹਨ, ਤੇ ਨਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰ ਦਸ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅਠਾਰਾਂ ਪਰਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ।