ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਯੁਗਕਾਲੇ ਚ ਯਃ ਸ ਤੇ ਸਂਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ। ਸਰ੍ਵਲੋਕਸ੍ ਵਿਦਿਤਾ ਯੁਗਸਹ੍ਖ੍ਯਾ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵ
ਯੁਗ ਦੇ ਆਖਰੀ ਸਮੇਂ ਵਿਚ, ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਪਾਂਡਵ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਮਤੀਤਾਨਾਗਤਂ ਮਯਾ। ਵਾਯੁਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਨੁਸ੍ਮृਤ੍ਯਪੁਰਾਣਮृषਿਸਂਸ੍ਤੁਤਮ੍
ਇਹ ਸਾਰਾ ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਵਾਯੂ ਵਲੋਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਸਂਸਾਰਮਾਰ੍ਗਾ ਮੇ ਬਹੁਸ਼ਸ਼੍ਚਿਰਜੀਵਿਨਃ। ਦृष੍ਟਾਸ਼੍ਚੈਵਾਨੁਭੂਤਾਸ਼੍ਚ ਕਿਂ ਭੂਯਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਲੰਮਾ ਜੀਵਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਕਈ ਰਾਹ ਵੇਖੇ ਤੇ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤੇ ਹਨ; ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?
ਇਦਂ ਚੈਵਾਪਰਂ ਭੂਯਃ ਸਹ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਰਚ੍ਯੁਤ। ਧਰ੍ਮਸਂਸ਼ਯਮੋਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਨਿਬੋਧ ਵਚਨਂ ਮਮ
ਹੁਣ, ਹੇ ਅਚੁਤ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਮੇਰੇ ਉਹ ਬਚਨ ਸੁਣੋ ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਹਨ।
ਨ ਤੇऽਨ੍ਯਥਾऽਤ੍ਰ ਵਿਜ੍ਞੇਯੋ ਧਰ੍ਮੋ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂਵਰ। ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਹਿ ਸੁਖਂ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਚੇਹ ਚ ਨਨ੍ਦਤਿ
ਹੇ ਧਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਇੱਥੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਸਮਝਣਾ; ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇੱਥੇ ਤੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇ ਪਰਿਭਵਃ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਸ੍ਤੇ ਕਦਾਚਨ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਕੁਪਿਤੋऽਹਨ੍ਯਾਦਪਿ ਲੋਕਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਯਾ
ਤੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਨਾ ਕਰੀਂ; ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕੁਰੂਣਾਂ ਪ੍ਰਵਰੋ ਨृਪਃ। ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਧੀਮਾਨ੍ਪਰਮਂ ਪਰਮਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁਰੁਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਤੇ ਤੇਜਸਵੀ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨੀ ਸੀ, ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ:
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਯਾ ਕਿਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ। ਕਥਂ ਚਾਯਂ ਜਿਤੋਲੋਕੋ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਵ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਮਾਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਇਹ ਜਿੱਤਿਆ ਹੋਇਆ ਸੰਸਾਰ ਕਿਵੇਂ ਸੰਭਾਲਿਆ ਜਾਵੇ?
ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਧਰ੍ਮੇ ਮਯਾ ਸ੍ਥੇਯਂ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਂਰਕ੍ਸ਼ਤਾ ਮੁਨੇ। ਕਥਂਚ ਵਰ੍ਤਮਾਨੋ ਵੈ ਨ ਚ੍ਯਵੇਯਂ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਤਃ
ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਿਆਂ ਮੈਂ ਕਿਸ ਧਰਮ ਵਿਚ ਟਿਕਾ ਰਹਾਂ? ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੀਵਨ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਨਾ ਹਟਾਂ?
ਦਯਾਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਬੂਤੇषੁ ਹਿਤੋ ਰਕ੍ਤੋऽਨਸੂਯਕਃ। ਉਪਤ੍ਯਾਨਾਮਿਵ ਸ੍ਨੇਹਾਤ੍ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਣੇ ਰਤਃ
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਦਇਆਵਾਨ, ਭਲਾਈ ਲਈ ਲੱਗਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਤੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਚਰ ਧਰ੍ਮਂ ਤ੍ਯਜਾਧਰ੍ਮਂ ਪਿਤॄਨ੍ਪੂਰ੍ਵਾਨਨੁਸ੍ਮਰ। ਪ੍ਰਮਾਦਾਦ੍ਯਤ੍ਕृਤਂ ਤੇऽਭੂਤ੍ਸਮ੍ਯਗ੍ਜ੍ਞਾਨੇਨ ਤਜ੍ਜਯ
ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰ, ਅਧਰਮ ਛੱਡ, ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ; ਜੇ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗਲਤ ਕੰਮ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਚੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕਰ।
ਅਲਂ ਤੇ ਮਾਨਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸਤਤਂ ਪ੍ਰਿਯਵਾਗ੍ਭਵ। ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਪृਥਿਵੀਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਮੋਦਮਾਨਃ ਸੁਖੀ ਭਵ
ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਛੱਡ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲ; ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਰਹੋ ਤੇ ਆਨੰਦ ਮਨਾਓ।
ਏष ਭੂਤੋ ਭਵਿष੍ਯਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤੇ ਸਮੁਦੀਰਿਤਃ। ਨ ਤੇऽਸ੍ਤ੍ਯਵਿਦਿਤਂ ਕਿਂਚਿਦਤੀਤਾਨਾਗਤਂ ਭੁਵਿ
ਇਹ ਧਰਮ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜੋ ਹੋਇਆ ਜਾਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਪਤਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦਿਮਂ ਪਰਿਕ੍ਲੇਸ਼ਂ ਤ੍ਵਂ ਤਾਤ ਹृਦਿ ਮਾ ਕृਥਾਃ। ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾਸ੍ਤਾਤ ਨ ਮੁਹ੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਾਲੇਨਾਪਿ ਪ੍ਰਪੀਡਿਤਾਃ
ਇਸ ਲਈ, ਪਿਆਰੇ, ਇਹ ਦੁੱਖ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਨਾ ਰੱਖ; ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕ, ਸਮੇਂ ਦੀ ਮਾਰ ਪੈਣ ਤੇ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਹੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਗੁਆਉਂਦੇ।
ਏष ਕਾਲੋ ਮਹਾਬਾਹੋ ਅਪਿ ਸਰ੍ਵਦਿਬੌਕਸਾਮ੍। ਮੁਹ੍ਯਨ੍ਤਿ ਹਿ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਤਾਤ ਕਾਲੇਨਾਪਿ ਪ੍ਰਚੋਦਿਤਾਃ
ਹੇ ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਸਮਾਂ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਆਇਆ ਹੈ; ਪਿਆਰੇ, ਲੋਕ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਵੀ ਭਟਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਾ ਚ ਤੇऽਤ੍ਰ ਵਿਸ਼ਙ੍ਕਾ ਭੂਦ੍ਯਨ੍ਮਯੋਕ੍ਤਂ ਤਵਾਨਘ। ਅਤਿਸ਼ਙ੍ਕ੍ਯ ਵਚੋ ਹ੍ਯੇਤਦ੍ਧਰ੍ਮਲੋਪੋ ਭਵੇਤ੍ਤਵ
ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਜੋ ਮੈਂ ਆਖਿਆ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਾ ਕਰ; ਕਿਉਂਕਿ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੰਦੇਹ ਧਰਮ ਦੀ ਹਾਨੀ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਜਾਤੋਸਿ ਪ੍ਰਥਿਤੇ ਵਂਸ਼ੇ ਕੁਰੂਣਾਂ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਕਰ੍ਮਣਾ ਮਨਸਾ ਵਾਚਾ ਸਰ੍ਵਮੇਤਤ੍ਸਮਾਚਰ
ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੂੰ ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜਨਮਿਆ ਹੈ; ਕੰਮ, ਮਨ ਤੇ ਬਚਨ ਨਾਲ ਇਹ ਸਭ ਪੂਰਾ ਕਰ।
ਯਤ੍ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਮਨੋਹਰਮ੍। ਤਥਾ ਕਰਿष੍ਯੇ ਯਤ੍ਨੇਨ ਭਵਤਃ ਸ਼ਾਸਨਂ ਵਿਭੋ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੋ ਸੁਣਨ ਵਿਚ ਸੁਹਣਾ ਤੇ ਮਨ ਭਾਉਂਦਾ ਬਚਨ ਤੂੰ ਆਖਿਆ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਪੂਰੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਕਰਾਂਗਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਨ ਮੇ ਲੋਭੋਸ੍ਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਨ ਭਯਂ ਨ ਚ ਮਤ੍ਸਰਃ। ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਹਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮੁਕ੍ਤਂ ਯਤ੍ਤੇ ਮਯਿ ਪ੍ਰਭੋ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਲਾਲਚ ਹੈ, ਨਾ ਡਰ, ਨਾ ਈਰਖਾ; ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਮੈਂ ਉਹ ਸਭ ਕਰਾਂਗਾ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਸ੍ਯ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਃ। ਸਂਹृष੍ਟਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਰਾਜਨ੍ਸਹਿਤਾ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਧਨ੍ਵਨਾ
ਉਸ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਾਂਡਵ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਾਂਡਵ ਤੇ ਸ਼ਾਰੰਗਧਨੁਸ ਵਾਲਾ, ਰਾਜਾ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਵਿਪ੍ਰ੍ਰषਭਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਯੇ ਤਤ੍ਰਾਸਨ੍ਸਮਾਗਤਾਃ। ਤਥਾ ਕਥਾਂ ਸ਼ੁਭਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਸ੍ਯ ਧਮਤਃ। ਵਿਸ੍ਮਿਤਾ ਸਮਪਦ੍ਯਨ੍ਤ ਪੁਰਾਣਸ੍ ਨਿਵੇਦਨਾਤ੍
ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਦ ਮਾਰਕੰਡੇ ਨੇ ਪੁਰਾਣੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ, ਉਹ ਸਭ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ।
ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਮृषਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ਼੍ਚ। ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਨ੍ਨृषਿਃ ਕੇਨ ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਰਾਸੀਦ੍ਬਕਃ
ਮਾਰਕੰਡੇ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਬਕਾ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਕਿਵੇਂ ਪਾਈ?'
ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਸ੍ਤੁ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਤਪਾਃ। ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਸ਼੍ਚ ਬਕੋਰਾਜਨ੍ਨृषਿਰ੍ਨਾਤ੍ਰ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਮਾਰਕੰਡੇ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਤਪਸੀ ਸੀ, ਸਭ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: 'ਰਾਜਾ, ਬਕਾ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।'
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ ਭਾਰਤ। ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਂ ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਦ੍ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੌਂਤੇਯ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਧਰਮ ਰਾਜ ਮਾਰਕੰਡੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ।
ਬਕਦਾਲ੍ਭ੍ਯੌ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੌ ਸ਼੍ਰੂਯੇਤੇ ਚਿਰਜੀਵਿਨੌ। ਸਖਾਯੌ ਦੇਵਰਾਜਸ੍ ਯਤਾਵृषੀ ਲੋਕਸਂਮਤੌ
ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਹਾਨ ਬਕਾ ਅਤੇ ਦਲਭਿਆ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਦੋਸਤ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮੰਨੇ ਹੋਏ ਰਿਸ਼ੀ ਸਨ।
ਏਤਦਿਚ੍ਛਾਮਿ ਭਗਵਨ੍ਬਕਸ਼ਕ੍ਰਸਮਾਗਮਮ੍। ਸੁਖਦੁਃਖਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਕਥਿਤਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਬਕਾ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮੀਟਿੰਗ ਦੀ ਸੱਚੀ ਕਥਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਤੇ ਦੁੱਖ ਹਨ, ਦੱਸੋ।
ਵृਤ੍ਤੇ ਦੇਵਾਸੁਰੇ ਰਾਜਨ੍ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਰੋਮਹਰ੍षਣੇ। ਤ੍ਰਯਾਣਾਮਪਿ ਲੋਕਾਨਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਲੋਕਾਧਿਪੋऽਭਵਤ੍
ਰਾਜਾ, ਜਦ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਜੰਗ ਖਤਮ ਹੋਈ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਇੰਦਰ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸਮ੍ਯਗ੍ਵਰ੍षਤਿ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯੇ ਸਸ੍ਯਸਂਪਦ ਉਤ੍ਤਮਾਃ। ਨਿਰਾਮਯਾਃ ਸੁਧਰ੍ਮਿष੍ਠਾਃ ਪ੍ਰਜਾ ਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਾਃ। ਮੁਦਿਤਸ਼੍ਚ ਜਨਃ ਸਰ੍ਵਃ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮੇषੁ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਮੌਸਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮੀਂਹ ਪਿਆ, ਫਸਲਾਂ ਚੰਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਲੋਕ ਤੰਦਰੁਸਤ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਪੱਕੇ ਰਹੇ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਕਰਤਬ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਸੀ।
ਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾ ਮੁਦਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਰਾ ਬਲਨਿषੂਦਨਃ। ਤਤਸ੍ਤੁ ਮੁਦਿਤੋਰਾਜਨ੍ਦੇਵਰਾਜਃ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ
ਜਦ ਬਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਐਰਾਵਤਂ ਸਮਾਸ੍ਥਾਯ ਅਪਸ਼੍ਯਨ੍ਮੁਦਿਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ। ਆਸ਼੍ਰਮਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ ਨਦੀਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ
ਇੰਦਰ ਐਰਾਵਤ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਲੋਕਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਸ਼ਰਮ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।