ਨ ਕ੍ਸ਼ਂਸ੍ਯਤਿ ਪਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਪਿਤਰਂ ਤਥਾ। ਭਾਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪਤਿਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਂ ਨ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਂਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਪਿਤਾ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ, ਤੇ ਪੁੱਤ ਵੀ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ। ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗੀ ਜਦੋਂ ਯੁਗ ਦਾ ਅੰਤ ਆਵੇਗਾ।
ਯੇ ਯਵਾਨ੍ਨਾ ਜਨਪਦਾ ਗੋਧੂਮਾਨ੍ਨਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ। ਤਾਨ੍ਦੇਸ਼ਾਨ੍ਸਂਸ਼੍ਰਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਪਰ੍ਯੁਪਸ੍ਥਿਤੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਜੌ ਤੇ ਗਹੂੰ ਦਾ ਖਾਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਲੋਕ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਵੇਲੇ ਉਥੇ ਪਨਾਹ ਲੈਣਗੇ।
ਸ੍ਵੈਰਾਹਾਰਾਸ਼੍ਚ ਪੁਰੁषਾ ਯੋषਿਤਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਨ ਸਹਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਪਰ੍ਯੁਪਸ੍ਥਿਤੇ
ਮਰਦ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਖਾਣਗੇ, ਤੇ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਣਗੇ।
ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਭੂਤਂ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ। ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਨ ਦੇਵਾਨ੍ਨ ਪਿਤॄਁਸ੍ਤਰ੍ਪਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ। ਲੋਕ ਸ਼ਰਾਧ ਵਿੱਚ ਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਨਾ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਣਗੇ।
ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕਸ੍ਯਚਿਚ੍ਛ੍ਰੋਤਾ ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕਸ੍ਯਚਿਦ੍ਗੁਰੁਃ। ਤਮੋਗ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਤਦਾ ਲੋਕੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਜਨਾਧਿਪ
ਕੋਈ ਕਿਸੇ ਦੀ ਨਹੀਂ ਸੁਣੇਗਾ, ਨਾ ਕੋਈ ਕਿਸੇ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ ਬਣੇਗਾ। ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਅੰਨ੍ਹੇਰੇ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਜਾਵੇਗੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਪਰਮਾਯੁਸ਼੍ਚ ਭਵਿਤਾ ਤਦਾ ਵਰ੍षਾਣਿ षੋਡਸ਼। ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਮਰ ਸੌਲ੍ਹਾ ਸਾਲ ਹੋਵੇਗੀ। ਫਿਰ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਛੱਡ ਦੇਣਗੇ।
ਪਞ੍ਚਮੇ ਵਾऽਥ षष੍ਠੇ ਵਾ ਵਰ੍षੇ ਕਨ੍ਯਾ ਪ੍ਰਸੂਯਤੇ। ਸਪ੍ਤਵਰ੍षਾष੍ਟਵਰ੍षਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਰਾਸ੍ਤਦਾ
ਪੰਜਵੇਂ ਜਾਂ ਛੇਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਕੁੜੀ ਜਣੇਗੀ। ਸੱਤ ਜਾਂ ਅੱਠ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਮਰਦ ਵੀ ਬੱਚੇ ਪੈਦਾ ਕਰਨਗੇ।
ਪਤ੍ਯੌ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਤੁ ਤਦਾ ਰਾਜਨ੍ਪੁਰੁषੋ ਵਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਨ ਤੋषਮੁਪਯਾਸ੍ਯਤਿ
ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਨਾ ਪਤਨੀ ਪਤੀ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਮਰਦ ਔਰਤ ਵਿੱਚ ਰਜ਼ਾ ਪਾਵੇਗਾ।
ਅਲ੍ਪਦ੍ਰਵ੍ਯਾ ਵृਥਾਲਿਙ੍ਗਾ ਹਿਂਸਾ ਚ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕਸ੍ਯਚਿਦ੍ਦਾਤਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਦੌਲਤ ਹੋਵੇਗੀ, ਝੂਠਾ ਰੂਪ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਹਿੰਸਾ ਵਧ ਜਾਵੇਗੀ। ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਕੋਈ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗਾ।
ਅਟ੍ਟਸ਼ੂਲਾ ਜਨਪਦਾਃ ਸ਼ਿਵਸ਼ੂਲਾਸ਼੍ਚਤੁष੍ਪਥਾਃ। ਕੇਸ਼ਸ਼ੂਲਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਭਵਿष੍ਯਨਤਿ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਸ਼ਹਿਰ ਚੋਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਵੇਗਾ, ਚੌਕਾਂ ਤੇ ਕਤਲ ਹੋਣਗੇ, ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਛੀਨਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬਣ ਜਾਵੇਗੀਆਂ।
ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾਚਾਰਾਃ ਸਰ੍ਵਮਭਕ੍ਸ਼ਾ ਦਾਰੁਣਾ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ। ਭਾਵਿਨ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਕਾਲੇ ਮਨੁष੍ਯਾ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਲੋਕ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਰੀਤਾਂ ਅਪਣਾਵਣਗੇ, ਨਜਾਇਜ਼ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਾਵਣਗੇ, ਤੇ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਕਰੜੇ ਹੋਣਗੇ। ਆਖਰੀ ਸਮੇਂ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋਵੇਗਾ।
ਕ੍ਰਯਵਿਕ੍ਰਯਕਾਲੇ ਚ ਸਰ੍ਵਃ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਵਞ੍ਚਨਮ੍। ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵਿਤ੍ਤਲੋਭਾਤ੍ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਖਰੀਦ-ਫਰੋਖਤ ਵੇਲੇ ਹਰ ਕੋਈ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਠੱਗੇਗਾ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਦੌਲਤ ਦੀ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ।
ਜ੍ਞਾਨਾਨਿ ਚਾਪ੍ਯਵਿਜ੍ਞਾਯ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਕ੍ਰਿਯਾਸ੍ਤਥਾ। ਆਤ੍ਮਚ੍ਛਨ੍ਦੇਨ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ
ਸੱਚੀ ਸਮਝ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਲੋਕ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜ ਤੇ ਕਰਮ ਕਰਣਗੇ। ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹੀ ਚੱਲਣਗੇ।
ਸ੍ਵਭਾਵਾਤ੍ਕ੍ਰੂਰਕਰ੍ਮਾਣਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਭਿਸ਼ਂਸਿਨਃ। ਭਵਿਤਾਰੋ ਜਨਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤੁ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਸਭ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਫਿਤਰਤ ਤੋਂ ਕਰੜੇ ਕੰਮ ਕਰਨਗੇ ਤੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨਗੇ ਜਦੋਂ ਯੁਗ ਦਾ ਅੰਤ ਆਵੇਗਾ।
ਆਰਾਮਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਨਾਸ਼ਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਿਰ੍ਵ੍ਯਥਾਃ। ਭਵਿਤਾ ਸਂਸ਼ਯੋ ਲੋਕੇ ਜੀਵਿਤਸ੍ਯ ਹਿ ਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਉਹ ਬਿਨਾ ਡਰ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਤੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਣਗੇ। ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਦੀ ਕੀਮਤ ਉੱਤੇ ਸੰਦੇਹ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤਥਾ ਲੋਭਾਭਿਭੂਤਾਸ਼੍ਚ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਰਾ ਨृਪ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ਼੍ਚ ਹਨਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਵੋਪਭੋਗਿਨਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ, ਲੋਕ ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਆ ਜਾਵਣਗੇ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣਗੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹੜਪ ਲੈਣਗੇ।
ਹਾਹਾਕृਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਸ਼੍ਚੈਵ ਭਯਾਰ੍ਤਾ ਵृषਲਾਰ੍ਦਿਤਾਃ। ਤ੍ਰਾਤਾਰਮਲਾਭਨ੍ਤੋ ਵੈ ਭ੍ਰਮਿष੍ਯਨਤਿ ਮਹੀਮਿਮਾਮ੍
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਣੇ ਹੋਏ, ਡਰ ਤੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ, ਨੀਚਾਂ ਵੱਲੋਂ ਤੰਗ ਹੋ ਕੇ, ਰੱਖਿਆ ਲੱਭਣਗੇ ਪਰ ਕੋਈ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ।
ਜੀਵਿਤਾਨ੍ਤਕਰਾਃ ਕ੍ਰੂਰਾ ਰੌਦ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਾਣਿਵਿਹਿਂਸਕਾਃ। ਯਦਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਰਾਸ੍ਤਦਾ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪ੍ਸ੍ਯਤੇ ਯੁਗਮ੍
ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਮੌਤ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਕਰੜੇ, ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਕਤਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਣ ਜਾਣਗੇ, ਤਦ ਯੁਗ ਦਾ ਅੰਤ ਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਆਸ਼੍ਰਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਚ ਨਦੀ ਪਰ੍ਵਤਾਨ੍ਵਿषਮਾਣਿ ਚ। ਪ੍ਰਧਾਵਮਾਨਾ ਵਿਤ੍ਰਸ੍ਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਕੁਰੁਕੁਲੋਦ੍ਵਹ
ਡਰੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਭੱਜਦੇ ਹੋਏ, ਹੇ ਕੁਰਾਂ ਦੀ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠਤਾ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਨਦੀਆਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਅਤੇ ਉੱਚ-ਨੀਵੀਂ ਥਾਂਵਾਂ 'ਤੇ ਆਸਰਾ ਲੈਣਗੇ।
ਦਸ੍ਯੁਭਿਃ ਪੀਡਿਤਾ ਰਾਜਨ੍ਕਾਕਾ ਇਵ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ। ਕੁਰਾਜਭਿਸ਼੍ਚ ਸਤਤਂ ਕਰਭਾਰਪ੍ਰਪੀਡਿਤਾਃ
ਡਾਕੂਆਂ ਵਲੋਂ ਪੀੜਤ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਦੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਕਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਕੁਰਾਂ ਦੇ ਕਰਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਪਏ ਰਹਿਣਗੇ।
ਧੈਰ੍ਯਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹੀਪਾਲ ਦਾਰੁਣੇ ਯੁਗਸਂਕ੍ਸ਼ਯੇ। ਵਿਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਪਰਿਚਾਰਕਾਃ
ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਜਦੋਂ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਲੋਕ ਹੌਸਲਾ ਛੱਡ ਦੇਣਗੇ, ਤਾਂ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦੇ ਨੌਕਰ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕਰਨਗੇ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਧਰ੍ਮਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਪਰ੍ਯੁਪਾਸਕਾਃ। ਸ਼੍ਰੋਤਾਰਸ਼੍ਚ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਾਮਾਣ੍ਯੇਨ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਸ਼ੂਦਰ ਧਰਮ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨਗੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਹੀ ਮਾਣਤਾ ਵਾਲੇ ਬਣ ਜਾਣਗੇ।
ਵਿਪਰੀਤਸ਼੍ਚ ਲੋਕੋऽਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤ੍ਯਧਰੋਤ੍ਤਰਃ। ਏਡੂਕਾਨ੍ਪੂਜਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਵਰ੍ਜਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਦੇਵਤਾਃ। ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨ ਦ੍ਵਿਜਾ ਯੁਗਸਂਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਉਲਟਾ ਤੇ ਗਿਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ; ਲੋਕ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਗੇ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਗੇ; ਯੁੱਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਨਹੀਂ।
ਆਸ਼੍ਰਮੇषੁਮਹਰ੍षੀਣਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਵਸਥੇषੁ ਚ। ਦੇਵਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਚੈਤ੍ਯੇषੁ ਨਾਗਾਨਾਮਾਲਯੇषੁ ਚ
ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ, ਮੰਦਰਾਂ, ਚੈਤਿਆਂ ਅਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਵਾਸਥਾਨਾਂ 'ਚ—
ਏਡੂਕਚਿਹ੍ਨਾ ਪृਥਿਵੀ ਨ ਦੇਵਗृਹਭੂषਿਤਾ। ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਯੁਗੇ ਕ੍ਸ਼ੀਣੇ ਤਦ੍ਯੁਗਾਨ੍ਤਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਯੁੱਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਧਰਤੀ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇਗੀ, ਨਾ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ; ਇਹ ਯੁੱਗ ਦੇ ਖਤਮ ਹੋਣ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਦਾ ਰੌਦ੍ਰਾ ਧਰ੍ਮਹੀਨਾ ਮਾਂਸਾਦਾਃ ਪਾਨਪਾਸ੍ਤਥਾ। ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਰਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਦਾ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪ੍ਸ੍ਯਤੇ ਯੁਗਮ੍
ਲੋਕ ਕੜੇ, ਧਰਮ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ; ਤਦ ਯੁੱਗ ਸਿਮਟ ਜਾਵੇਗਾ।
ਪੁष੍ਪਂ ਪੁष੍ਪੇ ਯਦਾ ਰਾਜਨ੍ਫਲੇ ਵਾ ਫਲਮਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍। ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਯਤਿ ਮਹਾਰਾਜ ਤਦਾ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪ੍ਸ੍ਯਤੇ ਯੁਗਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਦੋਂ ਫੁੱਲ 'ਤੇ ਫੁੱਲ ਜਾਂ ਫਲ 'ਤੇ ਫਲ ਉਗ ਆਵੇ, ਤਦ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਯੁੱਗ ਸਿਮਟ ਜਾਵੇਗਾ।
ਅਕਾਲਵਰ੍षੀ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਗਤੇ ਯੁਗੇ। ਅਕ੍ਰਮੇਣ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਭਵਿष੍ਯਨਤਿ ਤਦਾ ਕ੍ਰਿਯਾਃ
ਜਦੋਂ ਯੁੱਗ ਲੰਘ ਜਾਵੇਗਾ, ਬਦਲ ਅਣ-ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵਰ੍ਹਣਗੇ; ਤਦ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਵੀ ਬੇਤਰਤੀਬ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਵਿਰੋਧਮਥ ਯਾਸ੍ਯਨਤਿ ਵृषਲਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਹ। ਮਹੀ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਜਨਾਕੀਰ੍ਣਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤਤੋऽਚਿਰਾਤ੍
ਤਦ, ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧ ਹੋਵੇਗੀ; ਧਰਤੀ ਛੇਤੀ ਹੀ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਵੇਗੀ।
ਕਰਭਾਰਭਯਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾ ਭਜਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼। `ਅਨ੍ਯਾਯਵਰ੍ਤਿਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਭਵਿष੍ਯਨਤਿ ਨਰਾਧਿਪਾਃ
ਕਰਾਂ ਅਤੇ ਭਾਰ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੱਸੋ ਦਿਸਾਵਾਂ 'ਚ ਭੱਜ ਜਾਣਗੇ; ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਅਨਿਆਇਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨਗੇ।