ਪਰਸ੍ਪਰਵਧੋਯੁਕ੍ਤਾ ਮੂਰ੍ਖਾਃ ਪਣ੍ਡਿਤਮਾਨਿਨਃ। ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਲੋਕਕਣ੍ਟਕਾਃ
ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਅਣਜਾਣ ਪਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀ ਸਮਝਣ ਵਾਲੇ, ਕਸ਼ਤਰੀਆ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਸੋਚ ਵਿਚ ਰਹਿਣਗੇ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਕਲੇਸ਼ ਬਣ ਜਾਣਗੇ।
ਅਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਰੋ ਲੁਬ੍ਧਾਸ਼੍ ਮਾਨਾਹਂਕਾਰਦਰ੍ਪਿਤਾਃ। ਕੇਵਲਂ ਦਣ੍ਡਰੁਚਯੋ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਉਹ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ, ਲਾਲਚੀ, ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਗਰੂਰ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸਿਰਫ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਿਚ ਹੀ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣਗੇ।
ਆਕ੍ਰਮ੍ਯਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸਾਧੂਨਾਂ ਦਾਰਾਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਧਨਾਨਿ ਚ। ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਨਿਰਨੁਕ੍ਰੋਸਾ ਰੁਦਤਾਮਪਿ ਭਾਰਤ
ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਤੇ ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਹੜਪ ਕੇ, ਉਹ ਬਿਨਾ ਦਇਆ ਦੇ ਖਾਂਦੇ ਰਹਿਣਗੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਰੋ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਨ ਕਨ੍ਯਾਂ ਯਾਚੇ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨਾਪਿ ਕਨ੍ਯਾ ਪ੍ਰਦੀਯਤੇ। ਸ੍ਵਯਂਗ੍ਰਹਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ
ਕੋਈ ਕੁੜੀ ਦੀ ਮੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ, ਨ ਕੋਈ ਕੁੜੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ; ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਵਿਆਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਪਸੰਦ ਨਾਲ ਹੋਣਗੇ।
ਰਾਜਾਨਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਸਂਤੁष੍ਟਾਃ ਪਰਾਰ੍ਤਾਨ੍ਮੂਢਚੇਤਸਃ। ਸਰ੍ਵੋਪਾਯੈਰ੍ਹਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਪਰ੍ਯੁਪਸ੍ਥਿਤੇ
ਰਾਜੇ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਤੇ ਭੁਲੇ ਹੋਏ ਮਨ ਨਾਲ, ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹੜਪ ਲੈਣਗੇ।
ਮ੍ਲੇਚ੍ਛੀਭੂਤਂ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਹਸ੍ਤੋ ਹਸ੍ਤਂ ਪਰਿਮੁषੇਦ੍ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ
ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਇਕ ਹੱਥ ਦੂਜੇ ਹੱਥ ਤੋਂ ਚੀਜ਼ ਚੁੱਕ ਲੈਵੇਗਾ।
ਸਤ੍ਯਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯਤੇ ਲੋਕੇ ਨਰੈਃ ਪਣ੍ਡਿਤਮਾਨਿਭਿਃ। ਸ੍ਥਵਿਰਾ ਬਾਲਮਤਯੋ ਬਾਲਾਃ ਸ੍ਥਵਿਰਬੁਦ੍ਧਯਃ
ਸੱਚਾਈ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀ ਸਮਝਦੇ ਹਨ; ਵੱਡੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਸੋਚ ਵੱਡਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਭੀਰੁਸ੍ਥਾ ਸ਼ੂਰਮਾਨੀ ਸ਼ੂਰਾ ਭੀਰੁਵਿषਾਦਿਨਃ। ਨ ਵਿਸ਼੍ਵਸਨ੍ਤਿ ਚਾਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਪਰ੍ਯੁਪਸ੍ਥਿਤੇ
ਡਰਪੋਕ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ੂਰਾ ਦਿਖਾਵੇਗਾ, ਤੇ ਸ਼ੂਰਾ ਡਰਪੋਕਾਂ ਵਾਂਗ ਉਦਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ; ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਲੋਕ ਇਕ-ਦੂਜੇ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਣਗੇ।
ਨੈਕਭਾਰ੍ਯਂ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਲੋਭਮੋਹਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਅਧਰ੍ਮੋ ਵਰ੍ਧਤੇ ਤਤ੍ਰ ਨ ਤੁ ਧਰ੍ਮਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਲਾਲਚ ਤੇ ਭੁਲੇ ਹੋਏ ਮਨ ਨਾਲ, ਕਈ ਪਤਨੀਆਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ; ਉਥੇ ਅਧਰਮ ਵਧੇਗਾ, ਤੇ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਚੱਲੇਗਾ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾ ਨਸ਼ਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਜਨਾਧਿਪ। ਏਕਵਰ੍ਣਸ੍ਤਦਾ ਲੋਕੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਤੇ ਵੈਸ਼ ਮਿਟ ਜਾਣਗੇ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ; ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸੰਸਾਰ ਇਕ ਹੀ ਜਾਤ ਦਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਨ ਕ੍ਸ਼ਂਸ੍ਯਤਿ ਪਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਪਿਤਰਂ ਤਥਾ। ਭਾਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪਤਿਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਂ ਨ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਂਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਪਿਤਾ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ, ਤੇ ਪੁੱਤ ਵੀ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ। ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗੀ ਜਦੋਂ ਯੁਗ ਦਾ ਅੰਤ ਆਵੇਗਾ।
ਯੇ ਯਵਾਨ੍ਨਾ ਜਨਪਦਾ ਗੋਧੂਮਾਨ੍ਨਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ। ਤਾਨ੍ਦੇਸ਼ਾਨ੍ਸਂਸ਼੍ਰਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਪਰ੍ਯੁਪਸ੍ਥਿਤੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਜੌ ਤੇ ਗਹੂੰ ਦਾ ਖਾਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਲੋਕ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਵੇਲੇ ਉਥੇ ਪਨਾਹ ਲੈਣਗੇ।
ਸ੍ਵੈਰਾਹਾਰਾਸ਼੍ਚ ਪੁਰੁषਾ ਯੋषਿਤਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਨ ਸਹਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਪਰ੍ਯੁਪਸ੍ਥਿਤੇ
ਮਰਦ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਖਾਣਗੇ, ਤੇ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਣਗੇ।
ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਭੂਤਂ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ। ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਨ ਦੇਵਾਨ੍ਨ ਪਿਤॄਁਸ੍ਤਰ੍ਪਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ। ਲੋਕ ਸ਼ਰਾਧ ਵਿੱਚ ਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਨਾ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਣਗੇ।
ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕਸ੍ਯਚਿਚ੍ਛ੍ਰੋਤਾ ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕਸ੍ਯਚਿਦ੍ਗੁਰੁਃ। ਤਮੋਗ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਤਦਾ ਲੋਕੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਜਨਾਧਿਪ
ਕੋਈ ਕਿਸੇ ਦੀ ਨਹੀਂ ਸੁਣੇਗਾ, ਨਾ ਕੋਈ ਕਿਸੇ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ ਬਣੇਗਾ। ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਅੰਨ੍ਹੇਰੇ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਜਾਵੇਗੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਪਰਮਾਯੁਸ਼੍ਚ ਭਵਿਤਾ ਤਦਾ ਵਰ੍षਾਣਿ षੋਡਸ਼। ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਮਰ ਸੌਲ੍ਹਾ ਸਾਲ ਹੋਵੇਗੀ। ਫਿਰ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਛੱਡ ਦੇਣਗੇ।
ਪਞ੍ਚਮੇ ਵਾऽਥ षष੍ਠੇ ਵਾ ਵਰ੍षੇ ਕਨ੍ਯਾ ਪ੍ਰਸੂਯਤੇ। ਸਪ੍ਤਵਰ੍षਾष੍ਟਵਰ੍षਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਰਾਸ੍ਤਦਾ
ਪੰਜਵੇਂ ਜਾਂ ਛੇਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਕੁੜੀ ਜਣੇਗੀ। ਸੱਤ ਜਾਂ ਅੱਠ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਮਰਦ ਵੀ ਬੱਚੇ ਪੈਦਾ ਕਰਨਗੇ।
ਪਤ੍ਯੌ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਤੁ ਤਦਾ ਰਾਜਨ੍ਪੁਰੁषੋ ਵਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਨ ਤੋषਮੁਪਯਾਸ੍ਯਤਿ
ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਨਾ ਪਤਨੀ ਪਤੀ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਮਰਦ ਔਰਤ ਵਿੱਚ ਰਜ਼ਾ ਪਾਵੇਗਾ।
ਅਲ੍ਪਦ੍ਰਵ੍ਯਾ ਵृਥਾਲਿਙ੍ਗਾ ਹਿਂਸਾ ਚ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕਸ੍ਯਚਿਦ੍ਦਾਤਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਦੌਲਤ ਹੋਵੇਗੀ, ਝੂਠਾ ਰੂਪ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਹਿੰਸਾ ਵਧ ਜਾਵੇਗੀ। ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਕੋਈ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗਾ।
ਅਟ੍ਟਸ਼ੂਲਾ ਜਨਪਦਾਃ ਸ਼ਿਵਸ਼ੂਲਾਸ਼੍ਚਤੁष੍ਪਥਾਃ। ਕੇਸ਼ਸ਼ੂਲਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਭਵਿष੍ਯਨਤਿ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਸ਼ਹਿਰ ਚੋਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਵੇਗਾ, ਚੌਕਾਂ ਤੇ ਕਤਲ ਹੋਣਗੇ, ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਛੀਨਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬਣ ਜਾਵੇਗੀਆਂ।
ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾਚਾਰਾਃ ਸਰ੍ਵਮਭਕ੍ਸ਼ਾ ਦਾਰੁਣਾ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ। ਭਾਵਿਨ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਕਾਲੇ ਮਨੁष੍ਯਾ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਲੋਕ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਰੀਤਾਂ ਅਪਣਾਵਣਗੇ, ਨਜਾਇਜ਼ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਾਵਣਗੇ, ਤੇ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਕਰੜੇ ਹੋਣਗੇ। ਆਖਰੀ ਸਮੇਂ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋਵੇਗਾ।
ਕ੍ਰਯਵਿਕ੍ਰਯਕਾਲੇ ਚ ਸਰ੍ਵਃ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਵਞ੍ਚਨਮ੍। ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵਿਤ੍ਤਲੋਭਾਤ੍ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਖਰੀਦ-ਫਰੋਖਤ ਵੇਲੇ ਹਰ ਕੋਈ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਠੱਗੇਗਾ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਦੌਲਤ ਦੀ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ।
ਜ੍ਞਾਨਾਨਿ ਚਾਪ੍ਯਵਿਜ੍ਞਾਯ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਕ੍ਰਿਯਾਸ੍ਤਥਾ। ਆਤ੍ਮਚ੍ਛਨ੍ਦੇਨ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ
ਸੱਚੀ ਸਮਝ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਲੋਕ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜ ਤੇ ਕਰਮ ਕਰਣਗੇ। ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹੀ ਚੱਲਣਗੇ।
ਸ੍ਵਭਾਵਾਤ੍ਕ੍ਰੂਰਕਰ੍ਮਾਣਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਭਿਸ਼ਂਸਿਨਃ। ਭਵਿਤਾਰੋ ਜਨਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤੁ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਸਭ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਫਿਤਰਤ ਤੋਂ ਕਰੜੇ ਕੰਮ ਕਰਨਗੇ ਤੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨਗੇ ਜਦੋਂ ਯੁਗ ਦਾ ਅੰਤ ਆਵੇਗਾ।
ਆਰਾਮਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਨਾਸ਼ਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਿਰ੍ਵ੍ਯਥਾਃ। ਭਵਿਤਾ ਸਂਸ਼ਯੋ ਲੋਕੇ ਜੀਵਿਤਸ੍ਯ ਹਿ ਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਉਹ ਬਿਨਾ ਡਰ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਤੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਣਗੇ। ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਦੀ ਕੀਮਤ ਉੱਤੇ ਸੰਦੇਹ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤਥਾ ਲੋਭਾਭਿਭੂਤਾਸ਼੍ਚ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਰਾ ਨृਪ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ਼੍ਚ ਹਨਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਵੋਪਭੋਗਿਨਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ, ਲੋਕ ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਆ ਜਾਵਣਗੇ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣਗੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹੜਪ ਲੈਣਗੇ।
ਹਾਹਾਕृਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਸ਼੍ਚੈਵ ਭਯਾਰ੍ਤਾ ਵृषਲਾਰ੍ਦਿਤਾਃ। ਤ੍ਰਾਤਾਰਮਲਾਭਨ੍ਤੋ ਵੈ ਭ੍ਰਮਿष੍ਯਨਤਿ ਮਹੀਮਿਮਾਮ੍
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਣੇ ਹੋਏ, ਡਰ ਤੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ, ਨੀਚਾਂ ਵੱਲੋਂ ਤੰਗ ਹੋ ਕੇ, ਰੱਖਿਆ ਲੱਭਣਗੇ ਪਰ ਕੋਈ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ।
ਜੀਵਿਤਾਨ੍ਤਕਰਾਃ ਕ੍ਰੂਰਾ ਰੌਦ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਾਣਿਵਿਹਿਂਸਕਾਃ। ਯਦਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਰਾਸ੍ਤਦਾ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪ੍ਸ੍ਯਤੇ ਯੁਗਮ੍
ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਮੌਤ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਕਰੜੇ, ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਕਤਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਣ ਜਾਣਗੇ, ਤਦ ਯੁਗ ਦਾ ਅੰਤ ਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਆਸ਼੍ਰਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਚ ਨਦੀ ਪਰ੍ਵਤਾਨ੍ਵਿषਮਾਣਿ ਚ। ਪ੍ਰਧਾਵਮਾਨਾ ਵਿਤ੍ਰਸ੍ਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਕੁਰੁਕੁਲੋਦ੍ਵਹ
ਡਰੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਭੱਜਦੇ ਹੋਏ, ਹੇ ਕੁਰਾਂ ਦੀ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠਤਾ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਨਦੀਆਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਅਤੇ ਉੱਚ-ਨੀਵੀਂ ਥਾਂਵਾਂ 'ਤੇ ਆਸਰਾ ਲੈਣਗੇ।
ਦਸ੍ਯੁਭਿਃ ਪੀਡਿਤਾ ਰਾਜਨ੍ਕਾਕਾ ਇਵ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ। ਕੁਰਾਜਭਿਸ਼੍ਚ ਸਤਤਂ ਕਰਭਾਰਪ੍ਰਪੀਡਿਤਾਃ
ਡਾਕੂਆਂ ਵਲੋਂ ਪੀੜਤ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਦੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਕਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਕੁਰਾਂ ਦੇ ਕਰਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਪਏ ਰਹਿਣਗੇ।