ਏਵਂ ਸਰ੍ਵਮਹਂ ਕਾਲਮਿਹਾਸੇ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ। ਅਸ਼ਿਸ਼ੁਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਰੂਪੇਣ ਯਾਵਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਨ ਬੁਧ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਬੱਚੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਜਦ ਤੱਕ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜਾਗਦਾ ਨਹੀਂ।
ਮਯਾ ਚ ਦਤ੍ਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾਗ੍ਰ੍ਯ ਵਰਸ੍ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪਿਣਾ। ਅਸਕृਤ੍ਪਰਿਤष੍ਟੇਨ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षਿਗਣਪੂਜਿਤ
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਸਤਿਕਾਰਿਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਮੇਕਾਰ੍ਣਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨष੍ਟਂ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮਮ੍। ਵਿਕ੍ਲਬੋਸਿ ਮਯਾ ਜ੍ਞਾਤਸ੍ਤਤਸ੍ਤੇ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਂ ਜਗਤ੍
ਜਦ ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਇੱਕ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਦੇਖਿਆ, ਜੜ ਤੇ ਚਲਦੇ ਜੀਵ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ, ਤੂੰ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ; ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਗਤ ਵਿਖਾਇਆ।
ਅਭ੍ਯਨ੍ਤਰਂ ਸ਼ਰੀਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋਸਿ ਯਦਾ ਮਮ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਲੋਕਂ ਸਮਸ੍ਤਂ ਚ ਵਿਸ੍ਮਿਤੋ ਨਾਵਬੁਧ੍ਯਸੇ
ਜਦ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਇਆ, ਤੇ ਸਾਰਾ ਲੋਕ ਦੇਖਿਆ, ਤੂੰ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਸਮਝ ਨਾ ਸਕਿਆ।
ਤਤੋਸਿ ਵਕ੍ਰਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਦ੍ਰੁਤਂ ਨਿਃਸਾਰਿਤੋ ਮਯਾ। ਆਖ੍ਯਾਤਸ੍ਤੇ ਮਯਾ ਚਾਤ੍ਮਾ ਦੁਰ੍ਜ੍ਞੇ ਯੋਪਿ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਕਰੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ; ਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸਵਰੂਪ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ, ਜਦ ਕਿ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਜਾਣ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਯਾਵਤ੍ਸ ਭਗਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਨ ਬੁਧ੍ਯੇਤ ਮਹਾਤਪਾਃ। ਤਾਵਤ੍ਤ੍ਵਮਿਹ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਵਿਸ੍ਰਬ੍ਧਸ਼੍ਚਰ ਵੈ ਸੁਖਮ੍
ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵੱਡੀ ਤਪस्या ਵਾਲਾ, ਜਾਗਦਾ ਨਹੀਂ, ਤਦ ਤੱਕ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਤੇ ਸੁਖੀ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ।
ਤਤੋ ਵਿਬੁਦ੍ਧੇ ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪਿਤਾਮਹੇ। ਏਕੀਭੂਤਃ ਪ੍ਰਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਰੀਰਾਣਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ-ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਜਾਗ ਪਏ, ਮੈਂ ਇਕ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ, ਹੇ ਦੁਜਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਆਕਾਸ਼ਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਵਾਯੁਂ ਸਲਿਲਮੇਵ ਚ। ਲੋਕੇ ਯਚ੍ਚ ਭਵੇਚ੍ਛੇषਮਿਹ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮਮ੍
ਆਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਅੱਗ, ਹਵਾ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਬਚਿਆ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਹਿਲਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਡੋਲ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਸ੍ਤਾਤ ਸ ਦੇਵਃ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਃ। ਪ੍ਰਜਾਸ਼੍ਚੇਮਾਃ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾ ਵਿਵਿਧਾਃ ਕृਤਾਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਦੇਵਤਾ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀਆਂ ਜਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ।
ਏਵਂ ਦृष੍ਟਂ ਮਯਾ ਰਾਜਂਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ। ਆਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਭृਤਾਂਵਰਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਇਕ ਅਚੰਭਾ ਦੇਖਿਆ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵੱਡਾ।
ਯਃ ਸ ਦੇਵੋ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਃ ਪੁਰਾ ਪਦ੍ਮਾਯਤੇਕ੍ਸ਼ਣਃ। ਸ ਏष ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਸਂਬਨ੍ਧੀ ਤੇ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਉਹੀ ਦੇਵਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਮਲ-ਵਾਂਗ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਵੇਖਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਹੀ ਇਹ ਜਨਾਰਦਨ ਹੈ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਤੇਰਾ ਸਬੰਧੀ।
ਅਸ੍ਯੈਵ ਵਰਦਾਨਾਦ੍ਧਿ ਸ੍ਮृਤਿਰ੍ਨ ਪ੍ਰਜਹਾਤਿ ਮਾਮ੍। ਦੀਰ੍ਗਮਾਯੁਸ਼੍ਚ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਸ੍ਵਚ੍ਛਨ੍ਦਮਰਣਂ ਮਮ
ਇਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਦਾਤਾਂ ਦੀ ਬਰਕਤ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਯਾਦ ਕਦੇ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੀ; ਅਤੇ, ਹੇ ਕੁੰਤੀਪੁਤ੍ਰ, ਮੇਰੀ ਉਮਰ ਲੰਮੀ ਹੈ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ।
ਸ ਏष ਕृष੍ਣੋ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯ ਪੁਰਾਣਪੁਰੁषੋ ਵਿਭੁਃ। ਆਸ੍ਤੇ ਹਰਿਰਚਿਨ੍ਤ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਨਿਵ ਮਹਾਭੁਜਃ
ਇਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ, ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਹਰੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਗੋਚਰ ਹੈ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਖੇਡਦਾ ਹੋਇਆ।
ਏष ਧਾਤਾ ਵਿਧਾਤਾ ਚ ਸਂਹਰ੍ਤਾ ਚੈਵ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਃ। ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਵਕ੍ਸ਼ਾ ਗੋਵਿਨ੍ਦਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਪਤਿਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਇਹੀ ਧਾਤਾ, ਵਿਧਾਤਾ ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸੰਹਾਰਕ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਚਿਨ੍ਹ ਹੈ, ਉਹ ਗੋਵਿੰਦ, ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।
ਦृष੍ਟ੍ਵੇਮਂ ਵृष੍ਣਿਪ੍ਰਵਰਂ ਸ੍ਮृਤਿਰ੍ਮਾਮਿਯਮਾਗਤਾ। ਆਦਿਦੇਵਮਯਂ ਜਿष੍ਣੁਂ ਪੁਰੁषਂ ਪੀਤਵਾਸਸਮ੍
ਇਸ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੇਰੀ ਯਾਦ ਮੁੜ ਆ ਗਈ ਹੈ—ਇਹ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਆਦਿ-ਦੇਵਤਾ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਭੂਤਾਨਾਂ ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਚ ਮਾਧਵਃ। ਗਚ੍ਛਧ੍ਵਮੇਨਂ ਸ਼ਰਣਂ ਸ਼ਰਣ੍ਯਂ ਕੌਰਵਰ੍षਭਾਃ
ਮਾਧਵ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਤੇ ਮਾਤਾ ਹੈ; ਹੇ ਕੌਰਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰੋ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲਓ, ਜੋ ਸਦਾ ਸ਼ਰਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਚ ਤੇ ਪਾਰ੍ਤਾ ਯਮੌ ਚ ਪੁਰੁषਰ੍षਭੌ। ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਮਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਯਮ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਰੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਸਮੇਤ, ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸ ਚੈਤਾਨ੍ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਸਾਮ੍ਨਾ ਪਰਮਵਲ੍ਗੁਨਾ। ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਾਮਾਸ ਮਾਨਾਰ੍ਹੋ ਮਨ੍ਯਮਾਨੋ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਰਮਤਾ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਦਿਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਤੁ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋ ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਂ ਮਹਾਮੁਨਿਮ੍। ਪੁਨ- ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਸਾਮਾਤ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਾਂ ਜਗਤੋ ਗਤਿਮ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਮੁੜ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਮਾਰਕੰਡੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਚਾਲ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਆਸ਼੍ਚਰ੍ਯਭੂਤਂ ਭਵਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਨੋ ਵਦਤਾਂਵਰ। ਮੁਨੇ ਭਾਰ੍ਗਵ ਯਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਯੁਗਾਦੌ ਪ੍ਰਭਵਾਪ੍ਯਯੌ
ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ; ਹੇ ਭਾਰਗਵ ਮੁਨੀ, ਯੁਗ ਦੇ ਆਰੰਭ ਤੇ ਅੰਤ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੱਸੋ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਕਲਿਯੁਗੇ ਤ੍ਵਸ੍ਤਿ ਪੁਨਃ ਕੌਤੂਹਲਂ ਮਮ। ਸਮਾਕੁਲੇषੁ ਧਰ੍ਮੇषੁ ਕਿਂਨੁ ਸ਼ੇषਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇਸ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿਚ, ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਜਿਗਿਆਸਾ ਹੈ: ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਗੁੰਝਲ ਵਿਚ ਪੈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਕੀ ਬਚੇਗਾ?
ਕਿਂਵੀਰ੍ਯਾ ਮਾਨਵਾਸ੍ਤਤ੍ਰਕਿਮਾਹਾਰਵਿਹਾਰਿਣਃ। ਕਿਮਾਯੁषਃ ਕਿਂਵਸਨਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਕੀ ਤਾਕਤ ਹੋਵੇਗੀ, ਉਹ ਕੀ ਖਾਣਗੇ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਣਗੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਤੇ ਕਪੜੇ ਕਿਹੋ ਜਿਹੇ ਹੋਣਗੇ, ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ?
ਕਾਂ ਚ ਕਾष੍ਠਾਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪੁਨਃ ਸਂਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ ਕृਤਮ੍। ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਮੁਨੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣੀਹ ਭਾषਸੇ
ਕਿਹੜੀ ਵਾਰ ਆਉਣ ਤੇ ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਮੁੜ ਆਵੇਗਾ? ਹੇ ਮੁਨੀ, ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਪੁਨਰੇਵਾਭ੍ਯਭਾषਤ। ਰਮਯਨ੍ਵृष੍ਣਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਂਸ੍ਚ ਮਹਾਨृषਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਣ ਤੇ, ਉਹ ਮੁਨੀ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਮੁੜ ਬੋਲਿਆ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਦੇ ਸ਼ੇਰ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ।
ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਮਯਾ ਦृष੍ਟਂ ਯਤ੍ਪੁਰਾ ਸ਼੍ਰੁਤਮੇਵ ਚ। ਅਨੁਭੂਤਂ ਚ ਰਾਜੇਨਦ੍ਰਦੇਵਦੇਵਪ੍ਰਸਾਦਜਮ੍
ਸੁਣੋ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਮੈਂ ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਸੁਣਿਆ ਤੇ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹੀ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਭਵਿष੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸ੍ਯ ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਕਲੁषਂ ਕਾਲਮਾਸਾਦ੍ਯ ਕਥ੍ਯਮਾਨਂ ਨਿਬੋਧ ਮੇ
ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੱਸਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਮੰਦੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਆਗਮਨ ਹੋਵੇਗਾ।
ਕृਤੇ ਚਤੁष੍ਪਾਤ੍ਸਕਲੋ ਨਿਰ੍ਵ੍ਯਾਜੋਪ੍ਰਾਧਿਵਰ੍ਜਿਤਃ। ਵृषਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤੋ ਧਰ੍ਮੋ ਮਨੁष੍ਯੇ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਧਰਮ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਕੋਈ ਝੂਠ ਜਾਂ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਆਪਕ ਸੀ।
ਅਧਰ੍ਮਪਾਦਵਿਦ੍ਧਸ੍ਤੁ ਤ੍ਰਿਭਿਰਂਸ਼ੈਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ। ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਦ੍ਵਾਪਰੇऽਰ੍ਧੇਨ ਵ੍ਯਾਮਿਸ਼੍ਰੋ ਧਰ੍ਮ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਪਰ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਅਧਰਮ ਨੇ ਧਰਮ ਦੇ ਇੱਕ ਪੈਰ ਨੂੰ ਚੋਟ ਮਾਰੀ, ਧਰਮ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ; ਦਵਾਪਰ ਵਿੱਚ, ਧਰਮ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ 'ਤੇ ਰਿਹਾ, ਤੇ ਅਧਰਮ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਐਸਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਭਿਰਂਸ਼ੈਰਧਰ੍ਮਸ੍ਤੁ ਲੋਕਾਨਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਤਿष੍ਠਤਿ। ਤਾਮਸਂ ਯੁਗਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਦਾ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨਾਲ ਅਧਰਮ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤਾਮਸੀ ਯੁਗ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਚਤੁਰ੍ਥਾਂਸ਼ੇਨ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤੁ ਮਨੁष੍ਯਾਨੁਪਤਿष੍ਠਤਿ। ਆਯੁਰ੍ਵੀਰ੍ਯਂ ਮਨੋ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਬਲਂ ਤੇਜਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵ
ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮਰ, ਤਾਕਤ, ਮਨ, ਬੁੱਧੀ, ਬਲ ਤੇ ਚਮਕ, ਹੇ ਪਾਂਡਵ।