ਸ਼੍ਵੇਤਃ ਕृਤਯੁਗੇ ਵਰ੍ਣਃ ਪੀਤਸ੍ਤ੍ਰੇਤਾਯੁਗੇ ਮਮ। ਸ਼੍ਯਾਮੋ ਦ੍ਵਾਪਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਕृष੍ਣਃ ਕਲਿਯੁਗੇ ਤਥਾ
ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਰੰਗ ਚਿੱਟਾ, ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਪੀਲਾ, ਦੁਆਪਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਸਲੇਟੀ, ਤੇ ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਕਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਯੋ ਭਾਗਾ ਹ੍ਯਧਰ੍ਮਸ੍ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਭਵਨਤਿ ਚ। `ਯਦਾ ਭਵਤਿ ਮੇ ਵਰ੍ਣਃ ਕृष੍ਣੋ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ੍
ਹਾਂ, ਦੋਵੇਂ ਵਾਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਜਦ ਮੇਰਾ ਰੰਗ ਕਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਧਰਮ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਤਕਾਲੇ ਚ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਕਾਲੋ ਭੂਤ੍ਵਾऽਤਿਦਾਰੁਣਃ। ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਨਾਸ਼ਯਾਮ੍ਯੇਕਃ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮਮ੍
ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਆਉਣ ਤੇ, ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਕਾਲ ਬਣ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣਾ ਹੋ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ, ਜੜ ਤੇ ਚਲਦੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਹਂ ਤ੍ਰਿਵਰ੍ਤ੍ਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸੁਖਾਵਹਃ। ਅਜਿਤਃ ਸਰ੍ਵਗੋऽਨਨ੍ਤੋ ਹृषੀਕੇਸ਼ ਉਰੁਕ੍ਰਮਃ। ਕਾਲਚਕ੍ਰਂ ਨਯਾਮ੍ਯੇਕੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨਹਮਰੂਪਕਮ੍
ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਰਾਹਾਂ ਵਿਚ ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਆਤਮਾ, ਅਜਿੱਤ, ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ, ਅੰਤਹੀਨ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਵੱਡੇ ਪਗ ਵਾਲਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਹੀ ਕਾਲ ਦਾ ਚੱਕਰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਬਿਨਾ ਰੂਪ ਦੇ ਹਾਂ।
ਸ਼ਮਨਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਕਾਲਕृਤੋਦ੍ਯਮਮ੍। ਏਵਂ ਪ੍ਰਣਿਹਿਤਃ ਸਮ੍ਯਙ੍ਮਾਯਯਾ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ। ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਨ ਚ ਮਾਂ ਵੇਤ੍ਤਿ ਕਸ਼੍ਚਨ
ਮੈਂ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਸਮੇਂ ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਜਾਣ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਸਰ੍ਵਲੋਕੇ ਚ ਮਾਂ ਭਕ੍ਤਾਃ ਪੂਜਯਨ੍ਤਿ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਚ੍ਚ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਮਯਿ ਕ੍ਲੇਸ਼ਾਤ੍ਮਕਂ ਦ੍ਵਿਜ। ਸੁਖੋਦਯਾਯ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੇਯਸੇ ਚ ਤਵਾਨਘ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੀ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਦੁਖ ਪਾਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਸੁਖ ਤੇ ਚੰਗੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੈ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਯਚ੍ਚ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਲੋਕੇ ਦृष੍ਟਂ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮਮ੍। ਵਿਹਿਤ ਸਰ੍ਵਥੈਵਾਸੌ ਮਮਾਤ੍ਮਾ ਭੂਤਭਾਵਨਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਤੂੰ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ, ਜੜ ਜਾਂ ਚਲਦਾ, ਉਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਹੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਮੈਂ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਆਤਮਾ ਤੇ ਸਰਵ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹਾਂ।
ਅਰ੍ਧਂ ਮਮ ਸ਼ਰੀਰਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ। ਅਹਂ ਨਾਰਾਯਣੋ ਨਾਮ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਃ
ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾਮਹ ਹੈ; ਮੈਂ ਨਾਰਾਇਣ ਨਾਮ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਾਂ।
ਯਾਵਦ੍ਯੁਗਾਨਾਂ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਸਹਸ੍ਰਪਰਿਵਰ੍ਤਨਮ੍। ਤਾਵਤ੍ਸ੍ਵਪਿਮਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ
ਜਿੰਨੇ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਚੱਕਰ ਹਨ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਤਨਾ ਸਮਾਂ ਮੈਂ, ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਆਤਮਾ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾਮਹ, ਸੁੱਤਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਏਵਂ ਸਰ੍ਵਮਹਂ ਕਾਲਮਿਹਾਸੇ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ। ਅਸ਼ਿਸ਼ੁਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਰੂਪੇਣ ਯਾਵਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਨ ਬੁਧ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਬੱਚੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਜਦ ਤੱਕ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜਾਗਦਾ ਨਹੀਂ।
ਮਯਾ ਚ ਦਤ੍ਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾਗ੍ਰ੍ਯ ਵਰਸ੍ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪਿਣਾ। ਅਸਕृਤ੍ਪਰਿਤष੍ਟੇਨ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षਿਗਣਪੂਜਿਤ
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਸਤਿਕਾਰਿਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਮੇਕਾਰ੍ਣਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨष੍ਟਂ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮਮ੍। ਵਿਕ੍ਲਬੋਸਿ ਮਯਾ ਜ੍ਞਾਤਸ੍ਤਤਸ੍ਤੇ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਂ ਜਗਤ੍
ਜਦ ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਇੱਕ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਦੇਖਿਆ, ਜੜ ਤੇ ਚਲਦੇ ਜੀਵ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ, ਤੂੰ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ; ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਗਤ ਵਿਖਾਇਆ।
ਅਭ੍ਯਨ੍ਤਰਂ ਸ਼ਰੀਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋਸਿ ਯਦਾ ਮਮ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਲੋਕਂ ਸਮਸ੍ਤਂ ਚ ਵਿਸ੍ਮਿਤੋ ਨਾਵਬੁਧ੍ਯਸੇ
ਜਦ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਇਆ, ਤੇ ਸਾਰਾ ਲੋਕ ਦੇਖਿਆ, ਤੂੰ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਸਮਝ ਨਾ ਸਕਿਆ।
ਤਤੋਸਿ ਵਕ੍ਰਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਦ੍ਰੁਤਂ ਨਿਃਸਾਰਿਤੋ ਮਯਾ। ਆਖ੍ਯਾਤਸ੍ਤੇ ਮਯਾ ਚਾਤ੍ਮਾ ਦੁਰ੍ਜ੍ਞੇ ਯੋਪਿ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਕਰੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ; ਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸਵਰੂਪ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ, ਜਦ ਕਿ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਜਾਣ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਯਾਵਤ੍ਸ ਭਗਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਨ ਬੁਧ੍ਯੇਤ ਮਹਾਤਪਾਃ। ਤਾਵਤ੍ਤ੍ਵਮਿਹ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਵਿਸ੍ਰਬ੍ਧਸ਼੍ਚਰ ਵੈ ਸੁਖਮ੍
ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵੱਡੀ ਤਪस्या ਵਾਲਾ, ਜਾਗਦਾ ਨਹੀਂ, ਤਦ ਤੱਕ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਤੇ ਸੁਖੀ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ।
ਤਤੋ ਵਿਬੁਦ੍ਧੇ ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪਿਤਾਮਹੇ। ਏਕੀਭੂਤਃ ਪ੍ਰਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਰੀਰਾਣਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ-ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਜਾਗ ਪਏ, ਮੈਂ ਇਕ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ, ਹੇ ਦੁਜਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਆਕਾਸ਼ਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਵਾਯੁਂ ਸਲਿਲਮੇਵ ਚ। ਲੋਕੇ ਯਚ੍ਚ ਭਵੇਚ੍ਛੇषਮਿਹ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮਮ੍
ਆਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਅੱਗ, ਹਵਾ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਬਚਿਆ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਹਿਲਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਡੋਲ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਸ੍ਤਾਤ ਸ ਦੇਵਃ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਃ। ਪ੍ਰਜਾਸ਼੍ਚੇਮਾਃ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾ ਵਿਵਿਧਾਃ ਕृਤਾਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਦੇਵਤਾ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀਆਂ ਜਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ।
ਏਵਂ ਦृष੍ਟਂ ਮਯਾ ਰਾਜਂਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ। ਆਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਭृਤਾਂਵਰਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਇਕ ਅਚੰਭਾ ਦੇਖਿਆ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵੱਡਾ।
ਯਃ ਸ ਦੇਵੋ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਃ ਪੁਰਾ ਪਦ੍ਮਾਯਤੇਕ੍ਸ਼ਣਃ। ਸ ਏष ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਸਂਬਨ੍ਧੀ ਤੇ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਉਹੀ ਦੇਵਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਮਲ-ਵਾਂਗ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਵੇਖਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਹੀ ਇਹ ਜਨਾਰਦਨ ਹੈ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਤੇਰਾ ਸਬੰਧੀ।
ਅਸ੍ਯੈਵ ਵਰਦਾਨਾਦ੍ਧਿ ਸ੍ਮृਤਿਰ੍ਨ ਪ੍ਰਜਹਾਤਿ ਮਾਮ੍। ਦੀਰ੍ਗਮਾਯੁਸ਼੍ਚ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਸ੍ਵਚ੍ਛਨ੍ਦਮਰਣਂ ਮਮ
ਇਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਦਾਤਾਂ ਦੀ ਬਰਕਤ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਯਾਦ ਕਦੇ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੀ; ਅਤੇ, ਹੇ ਕੁੰਤੀਪੁਤ੍ਰ, ਮੇਰੀ ਉਮਰ ਲੰਮੀ ਹੈ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ।
ਸ ਏष ਕृष੍ਣੋ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯ ਪੁਰਾਣਪੁਰੁषੋ ਵਿਭੁਃ। ਆਸ੍ਤੇ ਹਰਿਰਚਿਨ੍ਤ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਨਿਵ ਮਹਾਭੁਜਃ
ਇਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ, ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਹਰੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਗੋਚਰ ਹੈ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਖੇਡਦਾ ਹੋਇਆ।
ਏष ਧਾਤਾ ਵਿਧਾਤਾ ਚ ਸਂਹਰ੍ਤਾ ਚੈਵ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਃ। ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਵਕ੍ਸ਼ਾ ਗੋਵਿਨ੍ਦਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਪਤਿਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਇਹੀ ਧਾਤਾ, ਵਿਧਾਤਾ ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸੰਹਾਰਕ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਚਿਨ੍ਹ ਹੈ, ਉਹ ਗੋਵਿੰਦ, ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।
ਦृष੍ਟ੍ਵੇਮਂ ਵृष੍ਣਿਪ੍ਰਵਰਂ ਸ੍ਮृਤਿਰ੍ਮਾਮਿਯਮਾਗਤਾ। ਆਦਿਦੇਵਮਯਂ ਜਿष੍ਣੁਂ ਪੁਰੁषਂ ਪੀਤਵਾਸਸਮ੍
ਇਸ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੇਰੀ ਯਾਦ ਮੁੜ ਆ ਗਈ ਹੈ—ਇਹ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਆਦਿ-ਦੇਵਤਾ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਭੂਤਾਨਾਂ ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਚ ਮਾਧਵਃ। ਗਚ੍ਛਧ੍ਵਮੇਨਂ ਸ਼ਰਣਂ ਸ਼ਰਣ੍ਯਂ ਕੌਰਵਰ੍षਭਾਃ
ਮਾਧਵ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਤੇ ਮਾਤਾ ਹੈ; ਹੇ ਕੌਰਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰੋ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲਓ, ਜੋ ਸਦਾ ਸ਼ਰਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਚ ਤੇ ਪਾਰ੍ਤਾ ਯਮੌ ਚ ਪੁਰੁषਰ੍षਭੌ। ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਮਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਯਮ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਰੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਸਮੇਤ, ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸ ਚੈਤਾਨ੍ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਸਾਮ੍ਨਾ ਪਰਮਵਲ੍ਗੁਨਾ। ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਾਮਾਸ ਮਾਨਾਰ੍ਹੋ ਮਨ੍ਯਮਾਨੋ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਰਮਤਾ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਦਿਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਤੁ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋ ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਂ ਮਹਾਮੁਨਿਮ੍। ਪੁਨ- ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਸਾਮਾਤ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਾਂ ਜਗਤੋ ਗਤਿਮ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਮੁੜ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਮਾਰਕੰਡੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਚਾਲ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਆਸ਼੍ਚਰ੍ਯਭੂਤਂ ਭਵਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਨੋ ਵਦਤਾਂਵਰ। ਮੁਨੇ ਭਾਰ੍ਗਵ ਯਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਯੁਗਾਦੌ ਪ੍ਰਭਵਾਪ੍ਯਯੌ
ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ; ਹੇ ਭਾਰਗਵ ਮੁਨੀ, ਯੁਗ ਦੇ ਆਰੰਭ ਤੇ ਅੰਤ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੱਸੋ।