ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਨਰਾ ਵਿਪ੍ਰ ਯਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮ ਸ਼ੋਭਨਮ੍। ਸਤ੍ਯਂ ਦਾਨਂ ਤਪਸ਼੍ਚੋਗ੍ਰਮਹਿਂਸਾ ਚੈਵ ਜਨ੍ਤੁषੁ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਵੀ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ — ਜਿਵੇਂ ਸਚ, ਦਾਨ, ਕਠੋਰ ਤਪ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਅਹਿੰਸਾ —
ਮਦ੍ਵਿਧਾਨੇਨ ਵਿਹਿਤਾ ਮਮ ਦੇਹਵਿਹਾਰਿਣਃ। ਮਯਾऽਭਿਭੂਤਵਿਜ੍ਞਾਨਾ ਵਿਚੇष੍ਟਨ੍ਤੇ ਨ ਕਾਮਤਃ
ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਮੇਰੇ ਵਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਮੇਰੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਮ੍ਯਗ੍ਵੇਦਮਧੀਯਾਨਾ ਯਜਨ੍ਤੇ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਮਖੈਃ। ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਤ੍ਮਾਨੋ ਜਿਤਕ੍ਰੋਧਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ
ਜੋ ਦੋਵਾਂਹਾਂ ਵੈਦ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯੱਗ ਕਰਦੇ, ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਰੱਖਦੇ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦੇ, ਉਹ ਦੋਵਾਂਹਾਂ ਮਕਸਦ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
---ਨ ਸ਼ਕ੍ਯੋ ਯੋ ਵਿਦ੍ਵਨ੍ਨਰੈਰ੍ਦੁष੍ਕृਤਕਰ੍ਮਭਿਃ। ---ਭਾਭਿਭੂਤੈਃ ਕृਪਣੈਰਨਾਰ੍ਯੈਰਕृਤਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਮੰਦੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ, ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ, ਦੁਖੀ, ਨਿਕੰਮੇ ਤੇ ਅਣਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਸਕਦੇ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਹਾਫਲਂਵਿਦ੍ਧਿ ਪਦਂ ਸੁਕृਤਕਰ੍ਮਣਃ। ਸੁਦੁष੍ਪ੍ਰਾਪਂ ਵਿਮੂਢਾਨਾਂ ਮਾਰ੍ਗਂ ਯੋਗੈਰ੍ਨਿषੇਵਿਤਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਵੱਡਾ ਫਲ ਵਾਲਾ ਦਰਜਾ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਹੈ; ਇਹ ਮੂਰਖਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ ਤੇ ਯੋਗੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪਿਆ ਗਿਆ ਰਸਤਾ ਹੈ।
ਯਦਾ ਯਦਾ ਚ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਗ੍ਲਾਨਿਰ੍ਭਵਤਿ ਸਤ੍ਤਮ। ਅਭ੍ਯੁਤ੍ਥਾਨਮਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਤਦਾऽऽਤ੍ਮਾਨਂ ਸृਜਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜਦੋਂ ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਦੀ ਘਟ ਹੋਵੇ ਤੇ ਅਧਰਮ ਵਧੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ, ਤਦ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਦੈਤ੍ਯਾ ਹਿਂਸਾਨੁਰਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਅਵਧ੍ਯਾਃ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮੈਃ। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਲੋਕੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਯਦੋਤ੍ਪਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਦਾਰੁਣਾਃ
ਦੈਤ, ਜੋ ਹਿੰਸਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਾ ਮਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ; ਤੇ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਡਰਾਉਣੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੀ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ।
ਤਦਾऽਹਂਸਂਪ੍ਰਸੂਯਾਮਿ ਗृਹੇषੁ ਸ਼ੁਭਕਰ੍ਮਣਾਮ੍। ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਮਾਨੁषਂ ਦੇਹਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਸ਼ਮਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਤਦ ਮੈਂ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ; ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਸृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵਮਨੁष੍ਯਾਂਸ੍ਤੁ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੋਰਗਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍। ਸ੍ਥਾਵਰਾਣਿ ਚ ਭੂਤਾਨਿ ਸਂਹਰਾਮ੍ਯਾਤ੍ਮਮਾਯਯਾ
ਦੇਵਤੇ, ਮਨੁੱਖ, ਗੰਧਰਵ, ਅਜਗਰ, ਰਾਖਸ਼ ਅਤੇ ਜੜ ਬੂਟੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਰਚ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਕਰ੍ਮਕਾਲੇ ਪੁਨਰ੍ਦੇਹਮਨੁਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਸृਜਾਮ੍ਯਹਮ੍। ਆਵਿਸ਼੍ਯ ਮਾਨषਂ ਦੇਹਂ ਮਰ੍ਯਾਦਾਬਨ੍ਧਕਾਰਣਾਤ੍
ਕਰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਸਰੀਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਮਰਯਾਦਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਲਈ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਵੇਤਃ ਕृਤਯੁਗੇ ਵਰ੍ਣਃ ਪੀਤਸ੍ਤ੍ਰੇਤਾਯੁਗੇ ਮਮ। ਸ਼੍ਯਾਮੋ ਦ੍ਵਾਪਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਕृष੍ਣਃ ਕਲਿਯੁਗੇ ਤਥਾ
ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਰੰਗ ਚਿੱਟਾ, ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਪੀਲਾ, ਦੁਆਪਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਸਲੇਟੀ, ਤੇ ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਕਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਯੋ ਭਾਗਾ ਹ੍ਯਧਰ੍ਮਸ੍ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਭਵਨਤਿ ਚ। `ਯਦਾ ਭਵਤਿ ਮੇ ਵਰ੍ਣਃ ਕृष੍ਣੋ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ੍
ਹਾਂ, ਦੋਵੇਂ ਵਾਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਜਦ ਮੇਰਾ ਰੰਗ ਕਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਧਰਮ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਤਕਾਲੇ ਚ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਕਾਲੋ ਭੂਤ੍ਵਾऽਤਿਦਾਰੁਣਃ। ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਨਾਸ਼ਯਾਮ੍ਯੇਕਃ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮਮ੍
ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਆਉਣ ਤੇ, ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਕਾਲ ਬਣ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣਾ ਹੋ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ, ਜੜ ਤੇ ਚਲਦੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਹਂ ਤ੍ਰਿਵਰ੍ਤ੍ਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸੁਖਾਵਹਃ। ਅਜਿਤਃ ਸਰ੍ਵਗੋऽਨਨ੍ਤੋ ਹृषੀਕੇਸ਼ ਉਰੁਕ੍ਰਮਃ। ਕਾਲਚਕ੍ਰਂ ਨਯਾਮ੍ਯੇਕੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨਹਮਰੂਪਕਮ੍
ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਰਾਹਾਂ ਵਿਚ ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਆਤਮਾ, ਅਜਿੱਤ, ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ, ਅੰਤਹੀਨ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਵੱਡੇ ਪਗ ਵਾਲਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਹੀ ਕਾਲ ਦਾ ਚੱਕਰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਬਿਨਾ ਰੂਪ ਦੇ ਹਾਂ।
ਸ਼ਮਨਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਕਾਲਕृਤੋਦ੍ਯਮਮ੍। ਏਵਂ ਪ੍ਰਣਿਹਿਤਃ ਸਮ੍ਯਙ੍ਮਾਯਯਾ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ। ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਨ ਚ ਮਾਂ ਵੇਤ੍ਤਿ ਕਸ਼੍ਚਨ
ਮੈਂ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਸਮੇਂ ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਜਾਣ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਸਰ੍ਵਲੋਕੇ ਚ ਮਾਂ ਭਕ੍ਤਾਃ ਪੂਜਯਨ੍ਤਿ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਚ੍ਚ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਮਯਿ ਕ੍ਲੇਸ਼ਾਤ੍ਮਕਂ ਦ੍ਵਿਜ। ਸੁਖੋਦਯਾਯ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੇਯਸੇ ਚ ਤਵਾਨਘ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੀ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਦੁਖ ਪਾਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਸੁਖ ਤੇ ਚੰਗੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੈ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਯਚ੍ਚ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਲੋਕੇ ਦृष੍ਟਂ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮਮ੍। ਵਿਹਿਤ ਸਰ੍ਵਥੈਵਾਸੌ ਮਮਾਤ੍ਮਾ ਭੂਤਭਾਵਨਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਤੂੰ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ, ਜੜ ਜਾਂ ਚਲਦਾ, ਉਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਹੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਮੈਂ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਆਤਮਾ ਤੇ ਸਰਵ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹਾਂ।
ਅਰ੍ਧਂ ਮਮ ਸ਼ਰੀਰਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ। ਅਹਂ ਨਾਰਾਯਣੋ ਨਾਮ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਃ
ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾਮਹ ਹੈ; ਮੈਂ ਨਾਰਾਇਣ ਨਾਮ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਾਂ।
ਯਾਵਦ੍ਯੁਗਾਨਾਂ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਸਹਸ੍ਰਪਰਿਵਰ੍ਤਨਮ੍। ਤਾਵਤ੍ਸ੍ਵਪਿਮਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ
ਜਿੰਨੇ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਚੱਕਰ ਹਨ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਤਨਾ ਸਮਾਂ ਮੈਂ, ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਆਤਮਾ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾਮਹ, ਸੁੱਤਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਏਵਂ ਸਰ੍ਵਮਹਂ ਕਾਲਮਿਹਾਸੇ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ। ਅਸ਼ਿਸ਼ੁਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਰੂਪੇਣ ਯਾਵਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਨ ਬੁਧ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਬੱਚੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਜਦ ਤੱਕ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜਾਗਦਾ ਨਹੀਂ।
ਮਯਾ ਚ ਦਤ੍ਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾਗ੍ਰ੍ਯ ਵਰਸ੍ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪਿਣਾ। ਅਸਕृਤ੍ਪਰਿਤष੍ਟੇਨ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षਿਗਣਪੂਜਿਤ
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਸਤਿਕਾਰਿਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਮੇਕਾਰ੍ਣਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨष੍ਟਂ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮਮ੍। ਵਿਕ੍ਲਬੋਸਿ ਮਯਾ ਜ੍ਞਾਤਸ੍ਤਤਸ੍ਤੇ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਂ ਜਗਤ੍
ਜਦ ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਇੱਕ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਦੇਖਿਆ, ਜੜ ਤੇ ਚਲਦੇ ਜੀਵ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ, ਤੂੰ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ; ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਗਤ ਵਿਖਾਇਆ।
ਅਭ੍ਯਨ੍ਤਰਂ ਸ਼ਰੀਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋਸਿ ਯਦਾ ਮਮ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਲੋਕਂ ਸਮਸ੍ਤਂ ਚ ਵਿਸ੍ਮਿਤੋ ਨਾਵਬੁਧ੍ਯਸੇ
ਜਦ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਇਆ, ਤੇ ਸਾਰਾ ਲੋਕ ਦੇਖਿਆ, ਤੂੰ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਸਮਝ ਨਾ ਸਕਿਆ।
ਤਤੋਸਿ ਵਕ੍ਰਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਦ੍ਰੁਤਂ ਨਿਃਸਾਰਿਤੋ ਮਯਾ। ਆਖ੍ਯਾਤਸ੍ਤੇ ਮਯਾ ਚਾਤ੍ਮਾ ਦੁਰ੍ਜ੍ਞੇ ਯੋਪਿ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਕਰੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ; ਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸਵਰੂਪ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ, ਜਦ ਕਿ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਜਾਣ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਯਾਵਤ੍ਸ ਭਗਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਨ ਬੁਧ੍ਯੇਤ ਮਹਾਤਪਾਃ। ਤਾਵਤ੍ਤ੍ਵਮਿਹ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਵਿਸ੍ਰਬ੍ਧਸ਼੍ਚਰ ਵੈ ਸੁਖਮ੍
ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵੱਡੀ ਤਪस्या ਵਾਲਾ, ਜਾਗਦਾ ਨਹੀਂ, ਤਦ ਤੱਕ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਤੇ ਸੁਖੀ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ।
ਤਤੋ ਵਿਬੁਦ੍ਧੇ ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪਿਤਾਮਹੇ। ਏਕੀਭੂਤਃ ਪ੍ਰਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਰੀਰਾਣਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ-ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਜਾਗ ਪਏ, ਮੈਂ ਇਕ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ, ਹੇ ਦੁਜਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਆਕਾਸ਼ਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਵਾਯੁਂ ਸਲਿਲਮੇਵ ਚ। ਲੋਕੇ ਯਚ੍ਚ ਭਵੇਚ੍ਛੇषਮਿਹ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮਮ੍
ਆਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਅੱਗ, ਹਵਾ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਬਚਿਆ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਹਿਲਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਡੋਲ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਸ੍ਤਾਤ ਸ ਦੇਵਃ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਃ। ਪ੍ਰਜਾਸ਼੍ਚੇਮਾਃ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾ ਵਿਵਿਧਾਃ ਕृਤਾਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਦੇਵਤਾ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀਆਂ ਜਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ।
ਏਵਂ ਦृष੍ਟਂ ਮਯਾ ਰਾਜਂਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ। ਆਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਭृਤਾਂਵਰਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਇਕ ਅਚੰਭਾ ਦੇਖਿਆ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵੱਡਾ।