ਵਾਰਾਹਂ ਰੂਪਮਾਸ੍ਥਾਯ ਮਯੇਯਂ ਜਗਤੀ ਪੁਰਾ। ਮਜ੍ਜਮਾਨਾ ਜਲੇ ਵਿਪ੍ਰ ਵੀਰ੍ਯੇਣਾਸੀਤ੍ਸਮੁਦ੍ਧृਤਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਸੂਅਰ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਧਰਤੀ ਜੋ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਰਹੀ ਸੀ, ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਲਈ ਸੀ।
ਅਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚ ਬਡਬਾਵਕ੍ਰੇ ਭੂਤ੍ਵਾऽਹਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ। ਪਿਬਾਮ੍ਯਾਪਃ ਸਦਾ ਵਿਦ੍ਵਂਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਸृਜਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਦੋਵਾਂਹਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮੈਂ ਬੜਬੜਾ ਅੱਗ ਬਣ ਕੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਮੁੜ ਛੱਡ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵਕ੍ਰਂ ਭੁਜੌ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮੂਰੂ ਮੇ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ ਵਿਸ਼ਃ। ਪਾਦੌ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਭਵਨ੍ਤੀਮੇ ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਕ੍ਰਮੇਣ ਚ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੇਰਾ ਮੂੰਹ ਹਨ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਮੇਰੇ ਬਾਂਹ ਹਨ, ਵੈਸ਼ ਮੇਰੇ ਰਾਣ ਹਨ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਮੇਰੇ ਪੈਰ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ऋਗ੍ਵੇਦਃ ਸਾਮਵੇਦਸ਼੍ਚ ਯਜੁਰ੍ਵੇਦੋऽਪ੍ਯਥਰ੍ਵਣਃ। ਮਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਵਨ੍ਤ੍ਯੇਤੇ ਮਾਮੇਵ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਨ੍ਤਿ ਚ
ਰਿਗਵੇਦ, ਸਾਮਵੇਦ, ਯਜੁਰਵੇਦ ਤੇ ਅਥਰਵਵੇਦ — ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮੁੜ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਆ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਯਤਯਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਪਰਮਾ ਯਤਾਤ੍ਮਾਨੋ ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ਵਃ। ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਦ੍ਵੇषਮੁਕ੍ਤਾ ਨਿਃਸਂਜ੍ਞਾ ਵੀਤਕਲ੍ਮषਾਃ
ਜੋ ਸੰਤ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲੈਂਦੇ, ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ, ਇੱਛਾ, ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਨਫ਼ਰਤ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਅਹੰਕਾਰ ਰਹਿਤ ਤੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—
ਸਤ੍ਵਸ੍ਥਾ ਨਿਰਹਂਕਾਰਾ ਨਿਤ੍ਯਮਧ੍ਯਾਤ੍ਮਕੋਵਿਦਾਃ। ਮਾਮੇਵ ਸਤਤਂ ਵਿਪ੍ਰਾਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਤ ਉਪਾਸਤੇ
ਜੋ ਸਤਵ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਤਮ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੇਰਾ ਹੀ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦੇ ਤੇ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਹਂ ਸਂਵਰ੍ਤਕੋ ਵਹ੍ਨਿਰਹਂ ਸਂਵਰ੍ਤਕੋ ਯਮਃ। ਅਹਂ ਸਂਵਰ੍ਤਕਃ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਹਂ ਸਂਵਰ੍ਤਕੋऽਨਿਲਃ
ਮੈਂ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਅੱਗ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਯਮ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਸੂਰਜ ਹਾਂ, ਤੇ ਮੈਂ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਹਵਾ ਹਾਂ।
ਤਾਰਾਰੂਪਾਣਿ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਯਾਨ੍ਯੇਤਾਨਿ ਨਭਸ੍ਤਲੇ। ਮਮ ਰੂਪਾਣ੍ਯਥੈਤਾਨਿ ਵਿਦ੍ਧਿ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੇ ਤਾਰੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਦੋਵਾਂਹਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਹੀ ਰੂਪ ਹਨ, ਇਹ ਗੱਲ ਜਾਣ ਲੈ।
ਰਤ੍ਨਾਕਰਾਃ ਸਮੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਚਤੁਰ੍ਦਿਸ਼ਃ। ਵਸਨਂ ਸ਼ਯਨਂ ਚੈਵ ਵਿਲਯਂ ਚੈਵ ਵਿਦ੍ਧਿ ਮੇ
ਸਮੁੰਦਰ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਤੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ — ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੀ ਹੀ ਵਸਤ੍ਰ, ਮੇਰਾ ਹੀ ਵਿਛੋਣਾ ਤੇ ਮੇਰਾ ਹੀ ਵਿਲਯ ਹਨ, ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ।
ਮਯੈਵ ਸੁਵਿਭਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ। ਕਾਮਂ ਕ੍ਰੋਧਂ ਚ ਹਰ੍षਂ ਚ ਭਯਂ ਮੋਹਂ ਤਥੈਵ ਚ। ਮਮੈਵ ਵਿਦ੍ਧਿ ਰੋਮਾਣਿ ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯੇਤਾਨਿ ਸਤ੍ਤਮ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਸਿੱਧ ਕਰਨ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਹੀ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੰਡੇ ਹਨ; ਇੱਛਾ, ਗੁੱਸਾ, ਖੁਸ਼ੀ, ਡਰ ਤੇ ਭਟਕਣਾ — ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਰੋਮ ਹਨ, ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਨਰਾ ਵਿਪ੍ਰ ਯਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮ ਸ਼ੋਭਨਮ੍। ਸਤ੍ਯਂ ਦਾਨਂ ਤਪਸ਼੍ਚੋਗ੍ਰਮਹਿਂਸਾ ਚੈਵ ਜਨ੍ਤੁषੁ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਵੀ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ — ਜਿਵੇਂ ਸਚ, ਦਾਨ, ਕਠੋਰ ਤਪ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਅਹਿੰਸਾ —
ਮਦ੍ਵਿਧਾਨੇਨ ਵਿਹਿਤਾ ਮਮ ਦੇਹਵਿਹਾਰਿਣਃ। ਮਯਾऽਭਿਭੂਤਵਿਜ੍ਞਾਨਾ ਵਿਚੇष੍ਟਨ੍ਤੇ ਨ ਕਾਮਤਃ
ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਮੇਰੇ ਵਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਮੇਰੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਮ੍ਯਗ੍ਵੇਦਮਧੀਯਾਨਾ ਯਜਨ੍ਤੇ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਮਖੈਃ। ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਤ੍ਮਾਨੋ ਜਿਤਕ੍ਰੋਧਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ
ਜੋ ਦੋਵਾਂਹਾਂ ਵੈਦ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯੱਗ ਕਰਦੇ, ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਰੱਖਦੇ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦੇ, ਉਹ ਦੋਵਾਂਹਾਂ ਮਕਸਦ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
---ਨ ਸ਼ਕ੍ਯੋ ਯੋ ਵਿਦ੍ਵਨ੍ਨਰੈਰ੍ਦੁष੍ਕृਤਕਰ੍ਮਭਿਃ। ---ਭਾਭਿਭੂਤੈਃ ਕृਪਣੈਰਨਾਰ੍ਯੈਰਕृਤਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਮੰਦੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ, ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ, ਦੁਖੀ, ਨਿਕੰਮੇ ਤੇ ਅਣਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਸਕਦੇ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਹਾਫਲਂਵਿਦ੍ਧਿ ਪਦਂ ਸੁਕृਤਕਰ੍ਮਣਃ। ਸੁਦੁष੍ਪ੍ਰਾਪਂ ਵਿਮੂਢਾਨਾਂ ਮਾਰ੍ਗਂ ਯੋਗੈਰ੍ਨਿषੇਵਿਤਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਵੱਡਾ ਫਲ ਵਾਲਾ ਦਰਜਾ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਹੈ; ਇਹ ਮੂਰਖਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ ਤੇ ਯੋਗੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪਿਆ ਗਿਆ ਰਸਤਾ ਹੈ।
ਯਦਾ ਯਦਾ ਚ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਗ੍ਲਾਨਿਰ੍ਭਵਤਿ ਸਤ੍ਤਮ। ਅਭ੍ਯੁਤ੍ਥਾਨਮਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਤਦਾऽऽਤ੍ਮਾਨਂ ਸृਜਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜਦੋਂ ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਦੀ ਘਟ ਹੋਵੇ ਤੇ ਅਧਰਮ ਵਧੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ, ਤਦ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਦੈਤ੍ਯਾ ਹਿਂਸਾਨੁਰਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਅਵਧ੍ਯਾਃ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮੈਃ। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਲੋਕੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਯਦੋਤ੍ਪਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਦਾਰੁਣਾਃ
ਦੈਤ, ਜੋ ਹਿੰਸਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਾ ਮਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ; ਤੇ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਡਰਾਉਣੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੀ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ।
ਤਦਾऽਹਂਸਂਪ੍ਰਸੂਯਾਮਿ ਗृਹੇषੁ ਸ਼ੁਭਕਰ੍ਮਣਾਮ੍। ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਮਾਨੁषਂ ਦੇਹਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਸ਼ਮਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਤਦ ਮੈਂ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ; ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਸृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵਮਨੁष੍ਯਾਂਸ੍ਤੁ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੋਰਗਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍। ਸ੍ਥਾਵਰਾਣਿ ਚ ਭੂਤਾਨਿ ਸਂਹਰਾਮ੍ਯਾਤ੍ਮਮਾਯਯਾ
ਦੇਵਤੇ, ਮਨੁੱਖ, ਗੰਧਰਵ, ਅਜਗਰ, ਰਾਖਸ਼ ਅਤੇ ਜੜ ਬੂਟੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਰਚ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਕਰ੍ਮਕਾਲੇ ਪੁਨਰ੍ਦੇਹਮਨੁਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਸृਜਾਮ੍ਯਹਮ੍। ਆਵਿਸ਼੍ਯ ਮਾਨषਂ ਦੇਹਂ ਮਰ੍ਯਾਦਾਬਨ੍ਧਕਾਰਣਾਤ੍
ਕਰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਸਰੀਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਮਰਯਾਦਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਲਈ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਵੇਤਃ ਕृਤਯੁਗੇ ਵਰ੍ਣਃ ਪੀਤਸ੍ਤ੍ਰੇਤਾਯੁਗੇ ਮਮ। ਸ਼੍ਯਾਮੋ ਦ੍ਵਾਪਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਕृष੍ਣਃ ਕਲਿਯੁਗੇ ਤਥਾ
ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਰੰਗ ਚਿੱਟਾ, ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਪੀਲਾ, ਦੁਆਪਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਸਲੇਟੀ, ਤੇ ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਕਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਯੋ ਭਾਗਾ ਹ੍ਯਧਰ੍ਮਸ੍ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਭਵਨਤਿ ਚ। `ਯਦਾ ਭਵਤਿ ਮੇ ਵਰ੍ਣਃ ਕृष੍ਣੋ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ੍
ਹਾਂ, ਦੋਵੇਂ ਵਾਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਜਦ ਮੇਰਾ ਰੰਗ ਕਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਧਰਮ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਤਕਾਲੇ ਚ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਕਾਲੋ ਭੂਤ੍ਵਾऽਤਿਦਾਰੁਣਃ। ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਨਾਸ਼ਯਾਮ੍ਯੇਕਃ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮਮ੍
ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਆਉਣ ਤੇ, ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਕਾਲ ਬਣ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣਾ ਹੋ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ, ਜੜ ਤੇ ਚਲਦੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਹਂ ਤ੍ਰਿਵਰ੍ਤ੍ਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸੁਖਾਵਹਃ। ਅਜਿਤਃ ਸਰ੍ਵਗੋऽਨਨ੍ਤੋ ਹृषੀਕੇਸ਼ ਉਰੁਕ੍ਰਮਃ। ਕਾਲਚਕ੍ਰਂ ਨਯਾਮ੍ਯੇਕੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨਹਮਰੂਪਕਮ੍
ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਰਾਹਾਂ ਵਿਚ ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਆਤਮਾ, ਅਜਿੱਤ, ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ, ਅੰਤਹੀਨ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਵੱਡੇ ਪਗ ਵਾਲਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਹੀ ਕਾਲ ਦਾ ਚੱਕਰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਬਿਨਾ ਰੂਪ ਦੇ ਹਾਂ।
ਸ਼ਮਨਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਕਾਲਕृਤੋਦ੍ਯਮਮ੍। ਏਵਂ ਪ੍ਰਣਿਹਿਤਃ ਸਮ੍ਯਙ੍ਮਾਯਯਾ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ। ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਨ ਚ ਮਾਂ ਵੇਤ੍ਤਿ ਕਸ਼੍ਚਨ
ਮੈਂ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਸਮੇਂ ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਜਾਣ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਸਰ੍ਵਲੋਕੇ ਚ ਮਾਂ ਭਕ੍ਤਾਃ ਪੂਜਯਨ੍ਤਿ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਚ੍ਚ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਮਯਿ ਕ੍ਲੇਸ਼ਾਤ੍ਮਕਂ ਦ੍ਵਿਜ। ਸੁਖੋਦਯਾਯ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੇਯਸੇ ਚ ਤਵਾਨਘ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੀ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਦੁਖ ਪਾਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਸੁਖ ਤੇ ਚੰਗੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੈ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਯਚ੍ਚ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਲੋਕੇ ਦृष੍ਟਂ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮਮ੍। ਵਿਹਿਤ ਸਰ੍ਵਥੈਵਾਸੌ ਮਮਾਤ੍ਮਾ ਭੂਤਭਾਵਨਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਤੂੰ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ, ਜੜ ਜਾਂ ਚਲਦਾ, ਉਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਹੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਮੈਂ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਆਤਮਾ ਤੇ ਸਰਵ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹਾਂ।
ਅਰ੍ਧਂ ਮਮ ਸ਼ਰੀਰਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ। ਅਹਂ ਨਾਰਾਯਣੋ ਨਾਮ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਃ
ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾਮਹ ਹੈ; ਮੈਂ ਨਾਰਾਇਣ ਨਾਮ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਾਂ।
ਯਾਵਦ੍ਯੁਗਾਨਾਂ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਸਹਸ੍ਰਪਰਿਵਰ੍ਤਨਮ੍। ਤਾਵਤ੍ਸ੍ਵਪਿਮਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ
ਜਿੰਨੇ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਚੱਕਰ ਹਨ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਤਨਾ ਸਮਾਂ ਮੈਂ, ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਆਤਮਾ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾਮਹ, ਸੁੱਤਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।